← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Η Επίθεση των Χεριών: Η Ολοκαύτωση και η Μία Τέλεια Προσφορά

Λευιτικόν 1-2Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το Λευιτικόν αρχίζει με τους νόμους των προσφορών, και ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου — ο νηφάλιος Αντιοχέας που διαβάζει τον Νόμο με προσοχή τόσο στην ιστορία του όσο και στην κρυφή του διδασκαλία — απαντά στα 'δύσκολα σημεία' της ολοκαύτωσης και της προσφοράς σιτηρών. Γιατί ο προσφέρων τοποθετεί τα χέρια του πάνω στο κεφάλι του θύματος πριν σφαγιαστεί; Ο Θεοδώρητος απαντά απλά: τα χέρια αντιπροσωπεύουν τις πράξεις του ανθρώπου, και έτσι τοποθετεί τις δικές του πράξεις πάνω στην προσφορά. Γιατί πρέπει κάθε θύμα να είναι άρτιο και άμωμο, αν και τα είδη και οι τρόποι διαφέρουν; Επειδή ο Νόμος διδάσκει κάθε μορφή ζωής — την παρθένο και τον έγγαμο, τον πλούσιο και τον φτωχό, τον δούλο και τον άρχοντα — να παραμείνει άμωμος στον δικό του σταθμό. Και γιατί η ολοκαύτωση καταναλώνεται ολόκληρη, ενώ από τις άλλες θυσίες μερικά μέρη πηγαίνουν στο θυσιαστήριο και μερικά στους ιερείς; Ο Θεοδώρητος διακρίνει τις προσφορές κατά την έννοιά τους: η ολοκαύτωση σημαίνει πλήρη αφιέρωση, και έτσι τίποτα από αυτήν δεν κρατιέται πίσω. Η απλή ανάγνωση του Αντιοχέα ανοίγει, χωρίς ένταση, στο μυστήριο που ομολογεί ολόκληρη η Εκκλησία. Διότι όλες αυτές οι πολλές προσφορές — ολοκαύτωση, σιτηρά, αμαρτίας, ειρήνης — ήταν 'σκιά των μελλόντων αγαθών', και η Προς Εβραίους επιστολή διδάσκει ότι ποτέ δεν μπορούσαν να αφαιρέσουν αμαρτίες, αλλά έδειχναν πέρα από τον εαυτό τους στην μία προσφορά με την οποία ο Χριστός 'ετέλειωσεν εις το διηνεκές τους αγιαζομένους' (Εβρ 10:1, 14). Τα χέρια που τοποθετούνται στο κεφάλι του θύματος είναι ο τύπος των πράξεών μας που τοποθετούνται επάνω σε Αυτόν που τις έφερε· η ολοκαύτωση, που δεν κρατιέται σε κανένα μέρος, είναι η εικόνα της πλήρους αυτοπροσφοράς Του, και της πλήρους αυτοαφιέρωσης που ζητά από εμάς σε αντάλλαγμα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Λευιτικόν 1–2 — ο Κύριος καλεί τον Μωυσή και δίδει τον νόμο των προσφορών. Περί της ολοκαύτωσης: 'Εάν τις εξ υμών προσφέρῃ δῶρον τῷ Κυρίῳ… ἄρσεν ἄμωμον προσενεγκάτω… καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ὁλοκαυτώματος, καὶ δεκτὸν ἔσται αὐτῷ ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ.' Το όλον καταναλίσκεται επί του θυσιαστηρίου: 'καὶ καύσει ὁ ἱερεὺς τὰ πάντα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, ὁλοκαύτωμα θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.' Έπειτα η προσφορά σιτηρών: 'Καὶ ἐὰν ψυχὴ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν τῷ Κυρίῳ, σεμίδαλις ἔσται τὸ δῶρον αὐτοῦ· καὶ ἐπιχεεῖ ἐπ' αὐτὸ ἔλαιον, καὶ ἐπιθήσει ἐπ' αὐτὸ λίβανον.' Ο Κύριος απαγορεύει την ζύμη και το μέλι, αλλά προστάζει το αλάτι: 'Καὶ πᾶν δῶρον θυσίας σου ἁλὶ ἁλισθήσεται· καὶ οὐκ ἐξοίσεις τὸ ἅλας τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ σου ἐκ τοῦ δώρου τῆς θυσίας σου· ἐπὶ παντὸς δώρου σου προσάξεις ἅλας.' Ούτω τα πρωτογεννήματα της συγκομιδής, άρτια και άμωμα, προσάγονται εις το θυσιαστήριον του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος αρχίζει όπου αρχίζει η τελετουργία — με το χέρι που τοποθετείται επί της κεφαλής του θύματος. Η χειρονομία δεν είναι άσκοπη τελετή· τοποθετεί τις ίδιες τις πράξεις του ανθρώπου επί της προσφοράς, διότι το χέρι είναι το όργανο της πράξεως: Προστάττει τῷ προσφέροντι ἐπιθεῖναι τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸ θῦμα, ὡς ἐπὶ τὰς ἰδίας πράξεις· αἱ γὰρ χεῖρες τὰς πράξεις δηλοῦσι· καὶ ὑπὲρ τούτων προσφέρει τὸ θῦμα. Έπειτα ερωτά διατί τα θύματα, παντός είδους και προσφερόμενα καθ' οιονδήποτε τρόπον, πρέπει όλα να είναι άρτια και άμωμα. Η απάντηση φθάνει πέραν του θυσιαστηρίου εις πάσαν χριστιανικήν κλήσιν, διότι ο Νόμος διδάσκει εκάστην μορφήν ζωής να φυλάττῃ τον ίδιον αυτής κανόνα αδιάφθορον: Διὰ τούτου διδάσκει τοὺς καθ' ἑκάστην πολιτείαν ζῶντας ἀμώμους μένειν· τοὺς μὲν τὴν παρθενίαν ἀσπαζομένους κατὰ τοὺς νόμους αὐτῆς πολιτεύεσθαι· τοὺς δὲ τὸν ζυγὸν τοῦ γάμου ὑπομένοντας μὴ διαφθείρειν τὸν δεσμὸν τῇ πρὸς ἀλλήλους κοινωνίᾳ· τοὺς δὲ τὸν ἀσκητικὸν προαιρουμένους βίον φυλάττειν τὸν κανόνα τῆς τελειότητος. Και σημειώνει την διαφορά μεταξύ της ολοκαύτωσης και των λοιπών: εις τας πλείστας θυσίας μερικά μέρη εδίδοντο εις το θυσιαστήριον και μερικά εις τους ιερείς, αλλά η ολοκαύτωση δεν εκρατείτο εις ουδέν μέρος: Τῶν θυμάτων, πλὴν τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὰ μὲν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου προσεφέρετο, τὰ δὲ τοῖς ἱερεῦσιν ἐδίδοτο· διὸ καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος εἶπεν ὅτι μετέχουσι τῷ θυσιαστηρίῳ.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η ανάγνωσις του Θεοδωρήτου περί του αμώμου θύματος και της ολοκαύτωσης κάμπτεται, ως η Αντιοχένεια ανάγνωσις πάντοτε κάμπτεται, προς τον Χριστόν. Ο Νόμος ο απαιτών πάσαν προσφοράν να είναι άρτια και άμωμος προητοίμαζε λαόν να αναγνωρίσῃ την μίαν προσφοράν η οποία μόνη είναι αληθώς άσπιλος — 'ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου' (Α' Πέτρ 1:19) — και η ολοκαύτωση, εκ της οποίας ουδέν εκρατείτο, προετύπωνε την πλήρη αυτοπροσφοράν του Κυρίου, ο οποίος 'ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ' (Εβρ 9:14). Αυτός ο Θεοδώρητος διδάσκει ότι ο ίδιος ο μόσχος του αρχιερέως εκαίετο ολόκληρος, η σαρξ και το δέρμα και ακόμη η κόπρος ελαμβάνοντο έξω του στρατοπέδου: προσέταξε τῷ ἀρχιερεῖ παραβεβηκότι τινὰ νόμον θῦσαι μόσχον ἄμωμον, τὰ εἰρημένα μέρη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου προσενεγκεῖν, καὶ τὴν σάρκα καὶ τὸ δέρμα καὶ τὴν κόπρον ἔξω τῆς παρεμβολῆς κατακαῦσαι. Η Προς Εβραίους επιστολή αναγινώσκει ακριβώς τούτο το σημείον περί του Χριστού: 'τὰ σώματα τῶν ζῴων… ἔξω τῆς παρεμβολῆς κατακαίεται. Διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔπαθεν ἔξω τῆς πύλης' (Εβρ 13:11–12). Ούτω αι πολλαί προσφοραί του Λευιτικού δεν είναι λησμονημένη τελετουργία αλλά μεγάλη προετοιμασία: εκάστη ήτο 'σκιά των μελλόντων αγαθών', και πάσα μία — το χέρι επί της κεφαλής, το άσπιλον θύμα, η προσφορά μη κρατουμένη εις ουδέν μέρος — έδειχνεν προς την μίαν θυσίαν εν η ο προσκυνητής επιτέλους τελειούται, και προς την πλήρη αφιέρωσιν η οποία η θυσία νυν ζητεί παρ' ημών.
Απαντήστε

Απόκριση

Μάθετε εκ του χειρός του τοποθετουμένου επί της κεφαλής του θύματος τι απαιτεί η ιδία σας λατρεία από σας. Ο Θεοδώρητος διδάσκει ότι το χέρι αντιπροσωπεύει τας πράξεις του ανθρώπου, και ότι ο προσφέρων τοποθετεί αυτάς τας πράξεις επί της προσφοράς. Ούτω όταν προσέρχεσθε ενώπιον του Θεού, μη προσέρχεσθε κενοί ή απόντες τη καρδία· φέρετε τας πράξεις σας, τοποθετήσατε αυτάς επί του Χριστού της αληθούς προσφοράς, και αφήσατε Αυτόν να φέρῃ ό,τι σεις ουδέποτε ηδύνασθε να φέρετε μόνοι. Μάθετε επίσης εκ του αμώμου θύματος. Ο Νόμος απήτει αρτιότητα παντός είδους προσφοράς διότι εδίδασκε παν είδος ζωής — τον έγγαμον και τον άγαμον, τον πλούσιον και τον πένητα, τον δούλον και τον εν εξουσία — να φυλάττῃ τον ίδιον αυτού κανόνα αδιάφθορον και άμωμον. Οιαδήποτε και αν είναι η θέσις σας, τούτο είναι η κλήσις σας: να παραμείνητε άμωμοι εν αυτή, πιστοί εις την μορφήν ζωής ην ο Θεός σας έδωκεν. Και μάθετε, υπέρ πάντα, εκ της ολοκαύτωσης, η οποία δεν εκρατείτο εις ουδέν μέρος. Ο Θεός δεν ζητεί μέρος τι υμών. Καθώς ο Χριστός προσέφερεν Εαυτόν ολόκληρον, ουδέν κρατών, ούτω ζητεί να 'παραστήσητε τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ' (Ρωμ 12:1) — ουχί γωνίαν τινά του βίου σας παραδιδομένην ενώ το λοιπόν κρατείται, αλλά το όλον, τοποθετούμενον ολοκλήρως επί του θυσιαστηρίου, οσμήν ευωδίας πλήρους αφιερώσεως εις τον Κύριον.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ διατάξας ἐν τῷ νόμῳ τὴν ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν ἐπὶ τὸ ἄμωμον θῦμα τῆς ὁλοκαυτώσεως, δέξαι ἡμᾶς τοὺς ἐπιλαμβανομένους τοῦ Υἱοῦ Σου, τοῦ ἀμώμου Ἀμνοῦ τοῦ προσενέγκαντος ἑαυτὸν ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ. Δι' Αὐτοῦ δέξαι τὰς ζωὰς ἡμῶν ὡς ζῶσαν θυσίαν, καὶ διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς ἐν πάσῃ καταστάσει, ἵνα εὑρεθῶμεν εὐάρεστοι ἐνώπιόν Σου. Ἀμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →