Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β' Κορ 10 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στη Β' Κορινθίους 10 προσφέρει σταθερή καθοδήγηση σε όποιον αντιμετωπίζει αντίθεση στη διακονία ή στην καθημερινή μαρτυρία. Οι μετρημένες σκέψεις του αναδεικνύουν πώς ο απόστολος Παύλος υπερασπίστηκε την κλήση του χωρίς υπερηφάνεια ή αντεκδίκηση. Μέσα από τον φακό του Χένρι βλέπουμε την ισορροπία μεταξύ πραότητας και πνευματικής εξουσίας που ακόμη διαμορφώνει την πιστή υπηρεσία σήμερα. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε με αυτές τις γνώσεις ώστε να ενισχύσουν τη δική μας αποφασιστικότητα. Καθώς προχωρούμε στις ενότητες, είθε το Πνεύμα να εφαρμόσει τις παρατηρήσεις του Χένρι στις παρούσες περιστάσεις μας και να βαθύνει την εμπιστοσύνη μας στη δύναμη του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τη Β' Κορινθίους 10 στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ εξωτερικών εμφανίσεων και αληθινής πνευματικής εξουσίας. Αφήστε τον τόνο ταπεινής τόλμης του κεφαλαίου να εγκατασταθεί στην καρδιά σας. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να εξερευνήσετε το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο ίδιο απόσπασμα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τον ήπιο και ταπεινό τρόπο της αποστολικής προσφώνησης.
Ι. Ο ήπιος και ταπεινός τρόπος με τον οποίο ο μακάριος απόστολος απευθύνεται στους Κορινθίους και πόσο επιθυμεί να μην δοθεί αφορμή για να χρησιμοποιήσει αυστηρότητα. 1. Απευθύνεται σε αυτούς με πολύ ήπιο και ταπεινό τρόπο: Εγώ ο Παύλος ο ίδιος σας παρακαλώ, εδ. 1. Βρίσκουμε στην εισαγωγή αυτής της επιστολής ότι συνέδεσε τον Τιμόθεο με τον εαυτό του· αλλά τώρα μιλά μόνο για τον εαυτό του, εναντίον του οποίου οι ψευδοαπόστολοι είχαν στρέψει ιδιαίτερα τις επικρίσεις τους· όμως εν μέσω των μεγαλύτερων προκλήσεων δείχνει ταπείνωση και πραότητα, από τη σκέψη της πραότητας και της επιείκειας του Χριστού, και επιθυμεί αυτό το μεγάλο παράδειγμα να έχει την ίδια επίδραση στους Κορινθίους. Σημείωση: Όταν βρισκόμαστε πειρασμένους ή ροπείς να είμαστε τραχείς και αυστηροί προς οποιονδήποτε, πρέπει να σκεφτόμαστε την πραότητα και την επιείκεια του Χριστού, που εμφανίστηκαν σε αυτόν στις ημέρες της σάρκας του, στον σκοπό της αποστολής του και σε όλες τις πράξεις της χάριτός του προς τις φτωχές ψυχές. Πόσο ταπεινά επίσης μιλά αυτός ο μεγάλος απόστολος για τον εαυτό του, ως κάποιον που είναι ταπεινός παρουσία τους! Έτσι μιλούσαν γι' αυτόν οι εχθροί του με περιφρόνηση, και αυτός φαίνεται να το αναγνωρίζει· ενώ άλλοι σκέφτονταν χαμηλά και μιλούσαν περιφρονητικά γι' αυτόν, αυτός είχε χαμηλές σκέψεις για τον εαυτό του και μιλούσε ταπεινά για τον εαυτό του. Σημείωση: Πρέπει να είμαστε ευαισθητοποιημένοι για τις δικές μας αδυναμίες και να σκεφτόμαστε ταπεινά για τον εαυτό μας, ακόμη και όταν οι άνθρωποι μας κατηγορούν γι' αυτές.Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη δύναμη του αποστολικού κηρύγματος ως πνευματικό πόλεμο.
1. Η δύναμη του κηρύγματός του, εδ. 3, 5. Εδώ παρατηρήστε, (1.) Το έργο της διακονίας είναι πόλεμος, όχι κατά σάρκα βεβαίως, γιατί είναι πνευματικός πόλεμος, με πνευματικούς εχθρούς και για πνευματικούς σκοπούς. Και μολονότι οι διάκονοι περπατούν κατά σάρκα, ή ζουν στο σώμα, και στις κοινές υποθέσεις της ζωής ενεργούν όπως οι άλλοι άνθρωποι, όμως στο έργο και στον πόλεμό τους δεν πρέπει να καθοδηγούνται από τα αξιώματα της σάρκας, ούτε πρέπει να σχεδιάζουν να ευαρεστήσουν τη σάρκα: αυτή πρέπει να σταυρωθεί με τα πάθη και τις επιθυμίες της· πρέπει να νεκρωθεί και να κρατηθεί υπό. (2.) Οι διδασκαλίες του ευαγγελίου και η πειθαρχία της εκκλησίας είναι τα όπλα αυτού του πολέμου· και αυτά δεν είναι σαρκικά: η εξωτερική βία, επομένως, δεν είναι η μέθοδος του ευαγγελίου, αλλά ισχυρές πειθώ, με τη δύναμη της αλήθειας και την πραότητα της σοφίας. Αυτό είναι καλό επιχείρημα κατά του διωγμού για λόγους συνειδήσεως: η συνείδηση λογοδοτεί μόνο στον Θεό· και οι άνθρωποι πρέπει να πεισθούν για τον Θεό και το καθήκον τους, όχι να οδηγηθούν με βία όπλων. Και έτσι τα όπλα του πολέμου μας είναι ισχυρά, ή πολύ δυνατά· η απόδειξη της αλήθειας είναι πειστική και επιτακτική. Αυτό γίνεται διά του Θεού, ή οφείλεται σε αυτόν, επειδή είναι οι θεσμοί του, και συνοδεύονται από την ευλογία του, που κάνει κάθε αντίσταση να πέσει μπροστά στο νικηφόρο ευαγγέλιό του.Ο Χένρι στη συνέχεια επιβεβαιώνει τη σχέση του αποστόλου με τον Χριστό εν μέσω διαφωνιών.
Ι. Η σχέση του με τον Χριστό: Αν κάποιος εμπιστεύεται στον εαυτό του ότι είναι του Χριστού, έτσι είμαστε και εμείς του Χριστού, εδ. 7. Φαίνεται από αυτό ότι οι αντίπαλοι του Παύλου καυχώνταν για τη σχέση τους με τον Χριστό ως διάκονοι και υπηρέτες του. Τώρα ο απόστολος συλλογίζεται έτσι με τους Κορινθίους: 'Ας υποθέσουμε ότι είναι έτσι, επιτρέποντας ό,τι λένε να είναι αληθινό (και ας παρατηρήσουμε ότι, σε δίκαιη επιχειρηματολογία, πρέπει να επιτρέπουμε ό,τι μπορεί εύλογα να παραχωρηθεί, και δεν πρέπει να θεωρούμε αδύνατο αλλά εκείνοι που διαφέρουν πολύ από εμάς μπορεί όμως να ανήκουν στον Χριστό, όπως και εμείς), επιτρέποντάς τους,' θα μπορούσε να πει ο απόστολος, 'ό,τι καυχώνται, όμως πρέπει επίσης να επιτρέψουν και αυτό σε εμάς, ότι και εμείς είμαστε του Χριστού.' Σημείωση, 1. Δεν πρέπει, με τις πιο φιλανθρωπικές παραχωρήσεις που κάνουμε σε άλλους που διαφέρουν από εμάς, να αποκόψουμε τον εαυτό μας από τον Χριστό, ούτε να αρνηθούμε τη σχέση μας με αυτόν. Διότι, 2. Υπάρχει χώρος στον Χριστό για πολλούς· και εκείνοι που διαφέρουν πολύ μεταξύ τους μπορεί όμως να είναι ένας εν αυτώ.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει προειδοποιώντας κατά της αυτοσυστάσεως και κατευθύνοντας όλη τη δόξα στον Κύριο.
Ε. Φαίνεται να συγκρατεί τον εαυτό του σε αυτό το θέμα, σαν να είχε μιλήσει υπερβολικά πολύ προς έπαινο του εαυτού του. Οι άδικες κατηγορίες και επικρίσεις των εχθρών του είχαν κάνει αναγκαίο να δικαιολογηθεί· και οι λανθασμένες μέθοδοι που ακολούθησαν του έδωσαν καλή αφορμή να αναφέρει τον καλύτερο κανόνα που είχε τηρήσει: όμως φοβάται την καύχηση, ή να πάρει οποιαδήποτε δόξα στον εαυτό του, και γι' αυτό αναφέρει δύο πράγματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη:—1. Εκείνος που καυχάται ας καυχάται στον Κύριο, εδ. 17. Αν είμαστε ικανοί να θέσουμε καλούς κανόνες για τη συμπεριφορά μας, ή να ενεργούμε σύμφωνα με αυτούς, ή να έχουμε οποιαδήποτε καλή επιτυχία σε αυτό, ο έπαινος και η δόξα όλων οφείλονται στον Θεό. Οι διάκονοι ιδιαίτερα πρέπει να προσέχουν να μην καυχώνται στις επιδόσεις τους, αλλά να δίνουν στον Θεό τη δόξα του έργου τους και της επιτυχίας αυτού. 2. Όχι εκείνος που συστήνει τον εαυτό του εγκρίνεται, αλλά εκείνος τον οποίο ο Κύριος συστήνει, εδ. 18. Από όλες τις κολακείες, η αυτοκολακεία είναι η χειρότερη, και η αυτοεπιδοκιμασία σπάνια είναι καλύτερη από αυτοκολακεία και αυτοαπάτη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την ένταση μεταξύ πραότητας και αναγκαίας τόλμης; Πώς μπορεί η σύγκριση του εαυτού σας μόνο με τον Χριστό και όχι με άλλους να σας φυλάξει από υπερηφάνεια; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Κύριος να αφήσετε την έγκρισή του να μετράει περισσότερο από την ανθρώπινη σύσταση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ μου φιλάνθρωπε, ενδυνάμωσόν μας διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ χειριζώμεθα ὅπλα δυνατὰ διὰ σοῦ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων καὶ παντὸς ὑψώματος ὑψουμένου κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ. Κράτησον ἡμᾶς μακρὰν ἀπὸ αὐτομέτρησιν ἢ σαρκικὴν καύχησιν, ὥστε ἡ ἐμπιστοσύνη μας νὰ ἀναπαύεται μόνον εἰς τὴν κλῆσίν σου καὶ οἱ λόγοι μας νὰ χρησιμεύουν πρὸς οἰκοδομὴν ἄλλων ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. Φέρε πᾶν νόημα αἰχμάλωτον εἰς τὴν ὑπακοήν του, πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →