Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο
1 Τιμόθεο 5 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Ανοίγουμε τη μελέτη μας σήμερα με το σχολιασμό του Ρόμπερτ Τζέιμισον, του Α.Ρ. Φόσετ και του Ντέιβιντ Μπράουν για ολόκληρη τη Βίβλο. Η στίχο προς στίχο επεξεργασία τους της Α' Τιμόθεο 5 προσφέρει σαφή, πιστή καθοδήγηση για τη ρύθμιση της ζωής της τοπικής εκκλησίας. Με ευλαβική προσοχή στα λόγια του αποστόλου, ανιχνεύουν τα καθήκοντα των πιστών ο ένας προς τον άλλο σε σχέση με την ηλικία, την ανάγκη και την ηγεσία. Η έκθεσή τους διατηρεί την εστίαση στην απλή έννοια της Γραφής και την κλήση της σε άγια συμπεριφορά. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Παύλο να ενισχύσει την υπακοή και την αγάπη μας μέσα στην οικογένεια της πίστης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τον λόγο, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 5 της Α' Τιμόθεο. Ακούστε με προσευχή τη φωνή του Πνεύματος καθώς το κείμενο εκθέτει πρακτική τάξη για τις χήρες, τις οικογένειες και τους πρεσβυτέρους. Αφήστε το απόσπασμα να διαμορφώσει την κατανόησή σας για τη χριστιανική ευθύνη και τη φροντίδα της εκκλησίας πριν στραφούμε στον σχολιασμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ρόμπερτ Τζέιμισον, ο Α.Ρ. Φόσετ και ο Ντέιβιντ Μπράουν ανοίγουν το κεφάλαιο με οδηγίες για τη σχέση με τους πρεσβυτέρους στην ηλικία.
Στίχος 1. 1. πρεσβύτερον — στην ηλικία· πιθανώς όχι πρεσβύτερος στη διακονία· οι τελευταίοι δεν αναφέρονται μέχρι το Α' Τιμόθεο 5:17, 'οι πρεσβύτεροι που κυβερνούν'. Συγκρίνετε Α' Τιμόθεο 5:17-:, 'οι γέροντές σας', κυριολεκτικά, 'πρεσβύτεροι'. Αντιπαραβάλλεται με 'τους νεότερους άνδρες'. Όπως ο Τιμόθεος νουθετήθηκε να συμπεριφέρεται έτσι ώστε να μην δίνει κανένα λόγο σε κανέναν να περιφρονεί τη νεότητά του (Α' Τιμόθεο 4:12)· έτσι εδώ του λέγεται να έχει κατά νου τη νεότητά του, και να συμπεριφέρεται με τη σεμνότητα που αρμόζει σε έναν νέο σε σχέση με τους πρεσβυτέρους του. Μη επιπλήττεις — κυριολεκτικά, 'Μη χτυπάς δυνατά'· Μη επιπλήττεις απότομα: μια διαφορετική λέξη από το 'επιπλήττω' στο Α' Τιμόθεο 4:12-:. παρακάλεσε — προέτρεψε. ως αδελφούς — και επομένως ίσους· όχι κυριαρχώντας πάνω τους (Α' Τιμόθεο 4:12-:).Στη συνέχεια αναφέρονται στη φροντίδα των χηρών και στα καθήκοντα των οικογενειών τους.
Στίχος 3. 3. Τίμα — βάζοντας στον κατάλογο της εκκλησίας, ως κατάλληλα αντικείμενα φιλανθρωπικής συντήρησης (Α' Τιμόθεο 5:9· Α' Τιμόθεο 5:17· Α' Τιμόθεο 5:18· Πράξεις 6:1). Έτσι το 'τιμάω' χρησιμοποιείται για την υποστήριξη με τα απαραίτητα (Ματθαίος 15:4· Ματθαίος 15:6· Πράξεις 28:10). χήρες όντως — (Πράξεις 28:10-:). Αυτές που είναι πραγματικά έρημες· όχι όπως εκείνες (Πράξεις 28:10-:) που έχουν παιδιά ή συγγενείς υπεύθυνους για τη συντήρησή τους, ούτε όπως εκείνες (στο Α' Τιμόθεο 5:6) 'που ζουν στην ευχαρίστηση'· αλλά εκείνες που, λόγω της επίγειας ερήμωσής τους όσον αφορά τους φίλους, είναι πιο πιθανό να εμπιστεύονται πλήρως στον Θεό, να επιμένουν σε συνεχείς προσευχές και να εκτελούν τα θρησκευτικά καθήκοντα που ανατίθενται στις χήρες της Εκκλησίας (Α' Τιμόθεο 5:5). Η φροντίδα για τις χήρες μεταφέρθηκε από την ιουδαϊκή οικονομία στη χριστιανική (Δευτερονόμιο 14:29· Δευτερονόμιο 16:11· Δευτερονόμιο 24:17· Δευτερονόμιο 24:19).Ο σχολιασμός στη συνέχεια στρέφεται στη σοβαρή εντολή να φροντίζει κανείς το δικό του νοικοκυριό.
Στίχος 8. 8. Αλλά — επιστρέφοντας στο :- , 'Εάν κάποιος (μια γενική πρόταση· επομένως περιλαμβάνει στην εφαρμογή της τα παιδιά ή τα εγγόνια της χήρας) δεν φροντίζει για τους δικούς του (συγγενείς γενικά), και ειδικά για εκείνους του δικού του σπιτιού (ειδικότερα), έχει (πρακτικά) αρνηθεί την πίστη.' Η πίστη χωρίς αγάπη και τα έργα της είναι νεκρή· 'διότι το αντικείμενο της πίστης δεν είναι απλή γνώμη, αλλά η χάρη και η αλήθεια του Θεού, στην οποία αυτός που πιστεύει παραδίδει το πνεύμα του, όπως αυτός που αγαπά παραδίδει την καρδιά του' [MACK]. Εάν σε οποιαδήποτε περίπτωση ένα καθήκον αγάπης είναι σαφές, είναι σε σχέση με τους δικούς του συγγενείς· η αποτυχία σε μια τόσο σαφή υποχρέωση είναι μια σαφής απόδειξη έλλειψης αγάπης, και επομένως έλλειψης πίστης. 'Η πίστη δεν παραμερίζει τα φυσικά καθήκοντα, αλλά τα ενισχύει' [BENGEL]. χειρότερος από έναν άπιστο — διότι ακόμη και ένας άπιστος (ή απίστου) διδάσκεται από τη φύση να φροντίζει για τους δικούς του συγγενείς, και γενικά αναγνωρίζει το καθήκον· ο Χριστιανός που δεν το κάνει, είναι χειρότερος (Ματθαίος 5:46· Ματθαίος 5:47). Έχει λιγότερη δικαιολογία με το μεγαλύτερο φως του από τον άπιστο που μπορεί να παραβιάσει τους νόμους της φύσης.Τέλος, εξετάζουν την τιμή που οφείλεται στους κυβερνώντες πρεσβυτέρους που κοπιάζουν στον λόγο.
Στίχος 17. 17. Η μετάβαση από τις πρεσβυτέρες χήρες (Α' Τιμόθεο 5:9) στους πρεσβυτέρους εδώ, είναι φυσική. κυβερνούν καλά — κυριολεκτικά, 'προεδρεύουν καλά', με σοφία, ικανότητα και αγαπητή πιστότητα, πάνω στο ποίμνιο που τους έχει ανατεθεί. να θεωρούνται άξιοι διπλής τιμής — δηλαδή, της τιμής που εκφράζεται με δώρα (Α' Τιμόθεο 5:3· Α' Τιμόθεο 5:18) και αλλιώς. Εάν ένας πρεσβύτερος ως τέτοιος, λόγω του αξιώματός του, είναι ήδη άξιος τιμής, αυτός που κυβερνά καλά είναι διπλά άξιος [WIESINGER] (Α' Κορινθίους 9:14· Γαλάτες 6:6· Α' Θεσσαλονικείς 5:12). Όχι κυριολεκτικά ότι ένας πρεσβύτερος που κυβερνά καλά πρέπει να λαμβάνει διπλάσιο μισθό από αυτόν που δεν κυβερνά καλά [ALFORD], ή από μια πρεσβυτέρα χήρα, ή από τους διακόνους [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ]. Το 'διπλό' χρησιμοποιείται για το μεγάλο γενικά (Α' Θεσσαλονικείς 5:12-:). ειδικά αυτοί που κοπιάζουν στον λόγο και τη διδασκαλία — Ελληνικά, 'διδασκαλία'· κήρυγμα του λόγου, και διδασκαλία, κατηχητική ή άλλη. Αυτό υπονοεί ότι από τους κυβερνώντες πρεσβυτέρους υπήρχαν δύο είδη, αυτοί που κοπιάζαν στον λόγο και τη διδασκαλία, και αυτοί που δεν το έκαναν. Οι λαϊκοί πρεσβύτεροι, που ονομάζονται έτσι απλώς λόγω της ηλικίας τους, δεν έχουν θέση εδώ· διότι και οι δύο τάξεις που αναφέρονται εδώ είναι εξίσου κυβερνώντες πρεσβύτεροι. Ένα κολλέγιο πρεσβυτέρων υπονοείται ότι υπήρχε σε κάθε μεγάλη εκκλησία. Όπως στο Α' Θεσσαλονικείς 5:12-: αναφέρονται τα προσόντα τους, έτσι εδώ αναφέρονται οι αναγνωρίσεις που τους οφείλονται για τις υπηρεσίες τους.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Ρόμπερτ Τζέιμισον, ο Α.Ρ. Φόσετ και ο Ντέιβιντ Μπράουν τονίζουν τη σοβαρή προειδοποίηση κατά της άρνησης της πίστης παραμελώντας το οικογενειακό καθήκον.
Στίχος 8. 8. Αλλά — επιστρέφοντας στο :- , 'Εάν κάποιος (μια γενική πρόταση· επομένως περιλαμβάνει στην εφαρμογή της τα παιδιά ή τα εγγόνια της χήρας) δεν φροντίζει για τους δικούς του (συγγενείς γενικά), και ειδικά για εκείνους του δικού του σπιτιού (ειδικότερα), έχει (πρακτικά) αρνηθεί την πίστη.' Η πίστη χωρίς αγάπη και τα έργα της είναι νεκρή· 'διότι το αντικείμενο της πίστης δεν είναι απλή γνώμη, αλλά η χάρη και η αλήθεια του Θεού, στην οποία αυτός που πιστεύει παραδίδει το πνεύμα του, όπως αυτός που αγαπά παραδίδει την καρδιά του' [MACK]. Εάν σε οποιαδήποτε περίπτωση ένα καθήκον αγάπης είναι σαφές, είναι σε σχέση με τους δικούς του συγγενείς· η αποτυχία σε μια τόσο σαφή υποχρέωση είναι μια σαφής απόδειξη έλλειψης αγάπης, και επομένως έλλειψης πίστης. 'Η πίστη δεν παραμερίζει τα φυσικά καθήκοντα, αλλά τα ενισχύει' [BENGEL]. χειρότερος από έναν άπιστο — διότι ακόμη και ένας άπιστος (ή απίστου) διδάσκεται από τη φύση να φροντίζει για τους δικούς του συγγενείς, και γενικά αναγνωρίζει το καθήκον· ο Χριστιανός που δεν το κάνει, είναι χειρότερος (Ματθαίος 5:46· Ματθαίος 5:47). Έχει λιγότερη δικαιολογία με το μεγαλύτερο φως του από τον άπιστο που μπορεί να παραβιάσει τους νόμους της φύσης.Κλείνουν την ενότητα υπογραμμίζοντας την εξουσία της Γραφής στην υποστήριξη των διακόνων του ευαγγελίου.
Στίχος 18. 18. η γραφή — (:-· αναφέρεται προηγουμένως στο Α' Κορινθίους 9:9). το βόδι που αλωνίζει — Ελληνικά, Ένα βόδι ενώ αλωνίζει. Ο εργάτης είναι άξιος του μισθού του — ή 'μισθού'· αναφέρεται από το Α' Κορινθίους 9:9-:, ενώ ο Ματθαίος 10:10 έχει 'την τροφή του', ή 'φαγητό'. Εάν ο Παύλος επεκτείνει τη φράση, 'Η Γραφή λέει', σε αυτή τη δεύτερη πρόταση, καθώς και στην πρώτη, θα αναγνωρίζει έτσι το Ευαγγέλιο του Λουκά, τον δικό του βοηθό (από όπου φαίνεται η ακούσια καταλληλότητα της παραπομπής), ως εμπνευσμένη Γραφή. Αυτή νομίζω ότι είναι η σωστή άποψη. Το Ευαγγέλιο κατά Λουκά κυκλοφορούσε πιθανώς τότε περίπου οκτώ ή εννέα χρόνια. Ωστόσο, είναι δυνατόν το 'Η Γραφή λέει' να ισχύει μόνο για το απόσπασμα που αναφέρεται από τον Ματθαίο 10:10-:· και τότε η παραπομπή του θα είναι αυτή μιας κοινής παροιμίας, που αναφέρεται επίσης από τον Κύριο, η οποία συνιστάται στην έγκριση όλων, και εγκρίνεται από τον Κύριο και τον Απόστολό Του.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πώς διαμορφώνει η κλήση να τιμάμε τους πρεσβυτέρους στην ηλικία τις καθημερινές σου αλληλεπιδράσεις με τους μεγαλύτερους σε ηλικία πιστούς;
2. Με ποιους τρόπους μπορεί ο Κύριος να σε προτρέπει να ενισχύσεις την οικογενειακή υποστήριξη πριν στραφείς στην εκκλησία;
3. Ποια βήματα μπορείς να κάνεις αυτή την εβδομάδα για να τιμήσεις αυτούς που κοπιάζουν στο κήρυγμα και τη διδασκαλία;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου Σου, ὁ ὁποῖος μᾶς καλεῖ νὰ τιμῶμεν τοὺς πρεσβυτέρους καὶ νὰ βαστάζωμεν τὰ βάρη τῶν οἴκων ἡμῶν μὲ πιστὴν ἀγάπην. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ φροντίζωμεν τοὺς ἀληθῶς ἐνδεεῖς μεταξὺ ἡμῶν, ἐνῷ ὑποστηρίζομεν τοὺς ἡγέτας οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν μὲ ἀκεραιότητα, ὥστε τὸ εὐαγγέλιον νὰ λάμπῃ διὰ τῆς καθαρότητος καὶ τῆς ἐπιμελείας ἡμῶν. Φύλαξον τὴν ἐκκλησίαν Σου ἀπὸ μομφῆς, καθὼς ἀναπαυόμεθα ἐν τῇ ἐλπίδι ἡ ὁποία εἶναι ἰδική μας ἐν Χριστῷ μόνῳ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →