← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Θεσσαλονικείς

Β' Θεσσαλονικείς 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Β' Θεσσαλονικείς 3Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου στο τρίτο κεφάλαιο της Β' προς Θεσσαλονικείς προσφέρει σταθερή καθοδήγηση στους πιστούς καθώς πορεύονται στην προσευχή, την υπομονή και την καθημερινή διαγωγή. Σε αυτό το μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς προχωρεί εδάφιο προς εδάφιο στις οδηγίες του Παύλου, τονίζοντας τόσο τις αιτήσεις του αποστόλου όσο και τα πρακτικά καθήκοντα που απορρέουν από την πίστη του ευαγγελίου. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας υπενθυμίζει ότι η χριστιανική ζωή στηρίζεται στην πιστότητα του Θεού και εκφράζεται με τακτική, αγαπητική διακονία. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας προσευχές, την αντίδρασή μας στην αντίθεση και τη στάση μας απέναντι στην εργασία και τη γενναιοδωρία. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει την απόφασή μας να ζούμε πιστά ενώ περιμένουμε την επιστροφή του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το τρίτο κεφάλαιο της Β' προς Θεσσαλονικείς. Προσέξτε τις αιτήσεις του Παύλου για προσευχή, την εμπιστοσύνη του στην προστασία του Θεού και τις σαφείς οδηγίες του σχετικά με την αργία και την αδελφική αγάπη. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την μεσιτεία στην προειδοποίηση και τέλος στην ενθάρρυνση. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά το υπόμνημά του στο τρίτο κεφάλαιο με την αίτηση προσευχής του Παύλου. 1 Προσεύχεσθε υπέρ ημών. Αν και ο Κύριος τον βοηθούσε ισχυρά, και αν και υπερέβαινε όλους τους άλλους σε ζήλο προσευχής, εντούτοις δεν περιφρονεί τις προσευχές των πιστών, με τις οποίες ο Κύριος θέλει να μας βοηθά. Πρέπει, κατά το παράδειγμά του, να επιθυμούμε με ζήλο αυτή τη βοήθεια και να παροτρύνουμε τους αδελφούς μας να προσεύχονται υπέρ ημών. Στο εδάφιο 3 ο Καλβίνος στρέφεται στην βεβαιότητα της πιστότητας του Θεού. 3 Αλλά πιστός ο Θεός. Καθώς ήταν δυνατόν οι νόες τους, επηρεασμένοι από δυσμενείς αναφορές, να αρχίσουν να έχουν κάποιες αμφιβολίες σχετικά με τη διακονία του Παύλου, αφού τους δίδαξε ότι η πίστη δεν βρίσκεται πάντοτε στους ανθρώπους, τους επαναφέρει τώρα στον Θεό και λέει ότι είναι πιστός, ώστε να τους βεβαιώσει ενάντια σε όλες τις μηχανορραφίες των ανθρώπων, με τις οποίες θα προσπαθήσουν να τους κλονίσουν. «Εκείνοι, πράγματι, είναι άπιστοι, αλλά στον Θεό υπάρχει στήριγμα άφθονα ασφαλές, ώστε να σας εμποδίζει να υποχωρήσετε.» Ονομάζει τον Κύριο πιστό, εφόσον εμμένει στον σκοπό του μέχρι τέλους για να διατηρεί τη σωτηρία του λαού του, τους βοηθά εγκαίρως και ποτέ δεν τους εγκαταλείπει στους κινδύνους, όπως στην Α' Κορινθίους 10:13, Στη συνέχεια ο Καλβίνος προχωρεί στη διόρθωση της άτακτης συμπεριφοράς ξεκινώντας από το εδάφιο 6. Τώρα προχωρεί στη διόρθωση ενός συγκεκριμένου σφάλματος. Καθώς υπήρχαν κάποιοι οκνηροί, και ταυτόχρονα περίεργοι και φλύαροι άνθρωποι, οι οποίοι, για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην εις βάρος άλλων, περιφέρονταν από σπίτι σε σπίτι, απαγορεύει να ενθαρρύνεται η οκνηρία τους με επιείκεια, και διδάσκει ότι ζουν οσίως εκείνοι που εξασφαλίζουν για τον εαυτό τους τα αναγκαία της ζωής με έντιμη και χρήσιμη εργασία. Και πρώτα απ' όλα, αποδίδει την ονομασία άτακτων προσώπων, όχι σε εκείνους που έχουν άσωτη ζωή, ή σε εκείνους των οποίων ο χαρακτήρας κηλιδώνεται από φανερά εγκλήματα, αλλά σε οκνηρούς και άχρηστους ανθρώπους, που δεν ασχολούνται με καμία έντιμη και χρήσιμη απασχόληση. Διότι αυτό ακριβώς είναι η αταξία — το να μη σκέφτεται κανείς για ποιο σκοπό δημιουργήθηκε, και να ρυθμίζει τη ζωή του με σκοπό αυτό το τέλος, ενώ μόνο όταν ζούμε σύμφωνα με τον κανόνα που μας έχει ορίσει ο Θεός η ζωή αυτή ρυθμίζεται ορθά. Ας παραμεριστεί αυτή η τάξη, και δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά σύγχυση στην ανθρώπινη ζωή. Αυτό, επίσης, αξίζει να σημειωθεί, μήπως κάποιος ευχαριστηθεί να ασκείται χωρίς νόμιμη κλήση από τον Θεό: διότι ο Θεός έχει διακρίνει με τέτοιο τρόπο τη ζωή των ανθρώπων, ώστε ο καθένας να αφιερώνεται προς όφελος των άλλων. Εκείνος, λοιπόν, που ζει μόνο για τον εαυτό του, ώστε να μην είναι ωφέλιμος με κανέναν τρόπο στο ανθρώπινο γένος, και μάλιστα αποτελεί βάρος για τους άλλους, χωρίς να βοηθά κανέναν, δικαίως λογίζεται ως άτακτος. Γι' αυτό ο Παύλος δηλώνει ότι τέτοια πρόσωπα πρέπει να απομακρύνονται από την κοινωνία των πιστών, ώστε να μην φέρνουν ατιμία στην Εκκλησία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει τη σπανιότητα της αληθινής πίστης με την παρουσία αντίθεσης μέσα στην Εκκλησία. Για να δείξει, λοιπόν, ότι δεν ήταν χωρίς λόγο ή χωρίς καλό λόγο που φοβόταν συγκρούσεις με πονηρούς και διεστραμμένους ανθρώπους, λέει ότι η πίστη δεν είναι κοινή σε όλους, επειδή οι πονηροί και οι αποδοκιμασμένοι αναμιγνύονται πάντοτε με τους αγαθούς, όπως τα ζιζάνια με τον καλό σίτο. (Ματθαίος 13:25.) Και αυτό πρέπει να το θυμόμαστε όποτε μας ενοχλούν πονηροί άνθρωποι, οι οποίοι εντούτοις επιθυμούν να λογίζονται ως μέλη της κοινωνίας των χριστιανών — ότι όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν πίστη. Και μάλιστα, όταν ακούμε σε μερικές περιπτώσεις ότι η Εκκλησία ταράσσεται από άθλιες φατρίες, ας είναι αυτό ασπίδα για εμάς ενάντια σε τέτοια σκάνδαλα· διότι δεν θα προξενήσουμε απλώς αδικία σε ευσεβείς διδασκάλους, αν αμφιβάλλουμε για την πιστότητά τους, όποτε εχθροί από το ίδιο το σπίτι τους βλάπτουν, αλλά η πίστη μας θα κλονίζεται κατά καιρούς, εκτός αν έχουμε κατά νου ότι ανάμεσα σε εκείνους που καυχώνται για το όνομα των χριστιανών υπάρχουν πολλοί που είναι άπιστοι. Ο Καλβίνος κλείνει το τμήμα εφαρμόζοντας τη διδασκαλία στη συνεχιζόμενη γενναιοδωρία προς τους ενδεείς. 13 Και εσείς, αδελφοί. Ο Αμβρόσιος είναι της γνώμης ότι αυτό προστίθεται μήπως οι πλούσιοι, με πνεύμα φιλάργυρο, αρνηθούν να προσφέρουν βοήθεια στους πτωχούς, επειδή τους προέτρεψε να τρώει ο καθένας τον δικό του άρτο. Και, αναμφίβολα, βλέπουμε πόσοι είναι ακατάλληλα εφευρετικοί στο να αρπάζουν πρόφαση για απανθρωπιά. Ο Χρυσόστομος το εξηγεί έτσι — ότι οι οκνηροί άνθρωποι, όσο δίκαια και αν καταδικάζονται, πρέπει εντούτοις να βοηθούνται όταν βρίσκονται σε ανάγκη. Εγώ απλώς νομίζω ότι ο Παύλος είχε κατά νου να προφυλάξει από αφορμή σκανδάλου, η οποία θα μπορούσε να προκύψει από την οκνηρία λίγων. Διότι συνήθως συμβαίνει, εκείνοι που είναι κατά τα άλλα ιδιαίτερα πρόθυμοι και άγρυπνοι για ευεργεσία, να ψυχραίνονται βλέποντας ότι πέταξαν τις χάρες τους κατευθύνοντάς τες λανθασμένα. Γι' αυτό ο Παύλος μας νουθετεί ότι, αν και υπάρχουν πολλοί ανάξιοι, ενώ άλλοι καταχρώνται τη γενναιοδωρία μας, δεν πρέπει γι' αυτόν τον λόγο να παύσουμε να βοηθάμε εκείνους που χρειάζονται τη βοήθειά μας. Εδώ έχουμε μια δήλωση άξια να παρατηρηθεί — ότι όσο και αν η αχαριστία, η σκληρότητα, η υπερηφάνεια, η αλαζονεία και άλλες απρεπείς διαθέσεις εκ μέρους των πτωχών, μπορεί να τείνουν να μας ενοχλούν ή να μας αποθαρρύνουν, από αίσθημα κόπωσης, πρέπει να αγωνιζόμαστε, εντούτοις, να μην παύουμε ποτέ να επιδιώκουμε το καλό.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς διαμορφώνει η έμφαση του Καλβίνου στην προσευχή τον τρόπο με τον οποίο φέρνετε τις ανάγκες των εργατών του ευαγγελίου ενώπιον του Θεού; 2. Με ποιους τρόπους μπορεί η υπενθύμιση ότι «όλοι δεν έχουν πίστη» να σας προστατεύσει από την αποθάρρυνση όταν προκύπτει αντίθεση; 3. Πού σας προσκαλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη επιμέλεια στην εργασία ή στη γενναιοδωρία ώστε να μην επιβαρύνονται οι άλλοι;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Θεέ, ὁ μόνος που θεμελιώνει καὶ φυλάσσει τὸν λαό σου ἀπὸ τὸν πονηρό, ἐνίσχυσέ μας διὰ τῆς κυρίαρχης χάριτός σου νὰ προσευχόμαστε θερμὰ γιὰ τὴν πρόοδο τοῦ εὐαγγελίου καὶ νὰ παραμένουμε ἀκλόνητοι ὅταν ἡ πίστις φαίνεται σπάνια. Χάρισέ μας πρόθυμες καρδιὲς νὰ ἐργαζόμαστε ἐπιμελῶς, νὰ μοιραζόμαστε γενναιόδωρα, καὶ νὰ μὴν ἀποκάμνουμε κάνοντας τὸ καλό, ὥστε οἱ ζωές μας νὰ ἀντανακλοῦν τὴν τάξη καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ τιμοῦν τὴν διαθηκικὴ σου πιστότητα μέχρι νὰ ἐπιστρέψει ὁ Χριστός. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →