← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 15-16 — με τον Benson

Έξοδος 15-16Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Joseph Benson στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Με ευλαβική προσοχή ακολουθούμε την έκθεσή του στην Έξοδο 15-16, όπου ο λυτρωμένος λαός υψώνει το πρώτο καταγεγραμμένο τραγούδι του και μαθαίνει την καθημερινή εξάρτηση από τον Κύριο που παρέχει. Η ποιμαντική διορατικότητα του Benson μας καθοδηγεί μέσα από τον έπαινο, τη δοκιμασία και τον ουράνιο άρτο, προσκαλώντας κάθε πιστό να εντοπίσει την πιστότητα του Θεού από την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι την έρημο. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Μωυσή να διεγείρει τις καρδιές μας σε ευγνώμονα εμπιστοσύνη και άγια υπακοή καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά το δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο κεφάλαιο της Εξόδου, ακούγοντας το τραγούδι του θριάμβου, τα νερά που έγιναν γλυκά, και το καθημερινό δώρο του μάννα. Καθώς ακούγονται τα λόγια, είθε ο Κύριος να προετοιμάσει το μυαλό μας να δεχθεί το φως που ο Benson ρίχνει σε αυτές τις ιερές σκηνές απελευθέρωσης και πρόνοιας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά παρουσιάζοντας το τραγούδι του Μωυσή και τη διαρκή του θέση στη λατρεία της εκκλησίας. Στίχος 1. Έξοδος 15:1. Τότε έψαλλε ο Μωυσής αυτό το τραγούδι. Το πρώτο τραγούδι που καταγράφεται στην Αγία Γραφή, και, εκτός ίσως από το βιβλίο του Ιώβ, το αρχαιότερο κομμάτι γνήσιας ποίησης που υπάρχει στον κόσμο. Και δεν μπορεί να θαυμαστεί αρκετά. Πλούσιο σε ευγενή και υψηλά συναισθήματα, εκφρασμένα σε ισχυρή και υψηλή γλώσσα. Οι εικόνες του είναι τολμηρές, οι παραστάσεις του εντυπωσιακές, και κάθε μέρος του υπολογισμένο να επηρεάσει το μυαλό και να καταλάβει τη φαντασία. Δεν υπάρχει τίποτα συγκρίσιμο σε όλα τα έργα των κοσμικών συγγραφέων. Ονομάζεται το Άσμα του Μωυσή, Αποκάλυψη 15:2-3, και αναπαρίσταται ως ψαλλόμενο, μαζί με το άσμα του Αρνίου, από εκείνους που είχαν νικήσει το θηρίο, όλοι στεκόμενοι σε μια θάλασσα υάλου με τις άρπες του Θεού στα χέρια τους. Αναμφίβολα ο Μωυσής έγραψε αυτό το τραγούδι με έμπνευση, και, με τους υιούς του Ισραήλ, το έψαλλε επί τόπου τότε, ενώ μια ευγνώμων αίσθηση της απελευθέρωσής τους από την Αίγυπτο, του ασφαλούς περάσματός τους από την Ερυθρά θάλασσα, και του θριάμβου τους επί του Φαραώ και του στρατού του, ήταν νωπή στο μυαλό τους. Από αυτό το παράδειγμα φαίνεται ότι το ψάλσιμο ψαλμών ή ύμνων, ως πράξη θρησκευτικής λατρείας, χρησιμοποιήθηκε στην εκκλησία του Χριστού πριν από την παράδοση του τελετουργικού νόμου, και ότι επομένως δεν αποτελεί μέρος αυτού, ούτε καταργείται μαζί του: το ψάλσιμο είναι τόσο η γλώσσα της αγίας χαράς, όσο η προσευχή είναι της αγίας επιθυμίας. Θα ψάλω στον Κύριο. Όλη η χαρά μας πρέπει να καταλήγει στον Θεό, και όλοι οι έπαινοί μας να προσφέρονται σε Αυτόν· διότι Αυτός θριάμβευσε. Όλοι όσοι αγαπούν τον Θεό θριαμβεύουν στους θριάμβους Του. Στη συνέχεια στρέφεται στο δέντρο που ρίχτηκε στα πικρά νερά και στην πνευματική του σημασία. Και παρόλο που κάποιοι ήταν της γνώμης ότι είχε μια ιδιαίτερη αρετή να κάνει τα πικρά νερά γλυκά, επειδή λέγεται, 'Ο Θεός του έδειξε το δέντρο', ωστόσο, αφού έγιναν γλυκά αμέσως μόλις ρίχτηκε το δέντρο μέσα τους, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να διορθώσει τη γεύση τους για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, για να μην αναφέρουμε τα πολυάριθμα κοπάδια και αγέλες, φαίνεται απολύτως προφανές ότι αυτό το αποτέλεσμα πρέπει να ήταν θαυματουργικό, και ότι το δέντρο ήταν μόνο ένα σημάδι, και όχι το μέσο της θεραπείας, όπως ακριβώς και ο χάλκινος όφις σε άλλη περίπτωση. Δεν μπορεί αυτό το δέντρο να θεωρηθεί ως ένα έμβλημα του σταυρού του Χριστού, και των ευλογιών που αποκτήθηκαν μέσω αυτού, οι οποίες, όταν τις δεχόμαστε με πίστη, γλυκαίνουν τις πιο πικρές δοκιμασίες μας με την ειρήνη και την αγάπη του Θεού, την ειρήνη της συνείδησης, και ζωντανές, χαρούμενες ελπίδες αιώνιας ευλογίας; Ο Benson στη συνέχεια αναπτύσσει την καθημερινή συλλογή του μάννα και το μάθημα της απλής εμπιστοσύνης που διδάσκει. Στίχος 15. Έξοδος 16:15. Είπαν ο ένας στον άλλον, 'Είναι μάννα'. Οι πρωτότυπες λέξεις, מן הוא, man hu, θα έπρεπε σίγουρα να είχαν αποδοθεί εδώ, όπως κυριολεκτικά σημαίνουν, 'τι είναι αυτό;' ή 'τι είναι αυτό;' διότι είναι σαφές, από όσα ακολουθούν, ότι δεν μπορούσαν να του δώσουν όνομα, διότι 'δεν ήξεραν τι ήταν'. Πρέπει να παρατηρηθεί ότι, αν και κατέβαινε από τα σύννεφα, όχι μόνο με τη δροσιά, αλλά και σε ένα είδος δροσιάς, λιωμένο, ωστόσο είχε τέτοια σύσταση, ώστε να χρησιμεύει ως ενισχυτική τροφή χωρίς τίποτα άλλο. Ήταν ευχάριστη τροφή: οι Εβραίοι λένε ότι ήταν εύγευστη σε όλους, ανάλογα με τις γεύσεις τους. Ήταν υγιεινή τροφή, εύπεπτη. Με αυτή τη λιτή και απλή διατροφή διδασκόμαστε όλοι ένα μάθημα εγκράτειας, και μας απαγορεύεται να επιθυμούμε λιχουδιές και ποικιλίες.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Τέλος, ο Benson πιέζει το καταστατικό και τη διάταξη που δόθηκαν στη Μαρά ως τον ήπιο ζυγό του Κυρίου. Στίχος 26. Έξοδος 15:26. Εάν ακούσεις επιμελώς τη φωνή Κυρίου του Θεού σου, κ.λπ. Εδώ δηλώνει την ουσία αυτού που απαιτούσε από αυτούς. Διότι ακόμη δεν τους φόρτωσε με τον βαρύ εκείνο ζυγό τελετών, τον οποίο αργότερα έκρινε σκόπιμο να τους επιβάλει, λόγω της σκληρότητας των καρδιών τους, ή επειδή έδειξαν ότι ήταν ανίκανοι για μια πιο ελεύθερη και ειλικρινή υπηρεσία. Και σε αυτό φαίνεται να αναφέρονται τα λόγια του Κυρίου μέσω του Ιερεμία, Ιερεμίας 7:22-23, 'Δεν μίλησα στους πατέρες σας την ημέρα που τους έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου, περί ολοκαυτωμάτων ή θυσιών', κ.λπ. 'Δεν θα σου επιβάλω καμία από αυτές τις ασθένειες'. Είτε τέτοιες υπερφυσικές πληγές που ο Θεός είχε επιβάλει στους Αιγυπτίους, είτε τις ασθένειες που ήταν ιδιάζουσες στην Αίγυπτο, και πιο συχνές σε αυτή τη χώρα, όπως η λέπρα και άλλες δερματικές παθήσεις. Αυτό υποδηλώνει ότι αν ήταν ανυπάκουοι, οι πληγές που είχαν δει να επιβάλλονται στους εχθρούς τους θα έρχονταν σε αυτούς. Η απειλή υπονοείται μόνο, αλλά η υπόσχεση εκφράζεται. 'Εγώ είμαι ο Κύριος που σε θεραπεύει'. Αυτός που σε διατηρεί στην υγεία, καθώς και θεραπεύει τις ασθένειές σου.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πώς η ανάμνηση της παντοδύναμης απελευθέρωσης του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζω τις σημερινές δοκιμασίες της ερήμου; 2. Σε ποιους τομείς μπαίνω στον πειρασμό να συσσωρεύω ή να δυσπιστώ αντί να λαμβάνω καθημερινό άρτο από το χέρι του Κυρίου; 3. Πού με καλεί ο Κύριος να δεχτώ τον εύκολο ζυγό του και να περπατήσω σε απλή υπακοή σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Κύριε, που οδήγησες τον Ισραήλ δια μέσου της θάλασσας με παντοδύναμο χέρι, σε ευχαριστούμε για το τραγούδι που έβαλες στα στόματά μας. Δίδαξέ μας να χαιρόμαστε στη δύναμή σου και τη σωτηρία σου, όπως ο Benson τόσο πιστά εξηγεί. Όταν αναδύονται πικρά νερά, δείξε μας το δέντρο που γλυκαίνει κάθε δοκιμασία μέσω του σταυρού του Υιού σου. Δώσε μας σήμερα τον καθημερινό μας άρτο, για να μάθουμε να σε εμπιστευόμαστε χωρίς αγχωτική μέριμνα. Κράτησέ μας από το γογγυσμό και διαμόρφωσε μέσα μας μια ήσυχη, υπάκουη καρδιά. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον λαό σου παλιά να μας οδηγήσει τώρα σε άγια ζωή και αιώνιο έπαινο, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →