← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 8 — με τον Μακλάρεν

Ρωμαίους 8Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν πάνω στο κεφάλαιο 8 της Προς Ρωμαίους. Αυτό το σεβαστό σχόλιο ξεδιπλώνει το όραμα του αποστόλου για την ελευθερία από την τυραννία της αμαρτίας μέσω του Πνεύματος της ζωής εν Χριστώ. Καθώς ακούμε αυτές τις διαχρονικές γνώσεις, ας ζωογονήσει το Πνεύμα την κατανόησή μας και ας μας οδηγήσει βαθύτερα στην απελευθερωτική πραγματικότητα που διακηρύττει ο Παύλος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το κεφάλαιο 8 της Προς Ρωμαίους αργά και προσευχητικά. Αφήστε τις λέξεις να πλημμυρίσουν την καρδιά σας καθώς ο απόστολος εορτάζει τη δύναμη του Πνεύματος να μας ελευθερώσει. Κάντε συχνά παύση για να αναπνεύσετε τις υποσχέσεις και αφήστε το κείμενο να μιλήσει άμεσα στην παρούσα ανάγκη σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά διακρίνοντας δύο σημασίες του νόμου στο κείμενό μας. Πρέπει να διακρίνουμε δύο σημασίες του νόμου. Με την αυστηρότερη έννοια, σημαίνει τις αυθεντικές εκφράσεις του θελήματος ενός άρχοντα που προτείνονται για την υπακοή του ανθρώπου· με την ευρύτερη, σχεδόν μεταφορική έννοια, δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από τη γενικευμένη έκφραση σταθερών παρόμοιων γεγονότων. Για παράδειγμα, τα αντικείμενα έλκονται μεταξύ τους υπό ορισμένες συνθήκες με μια δύναμη που υπό τις ίδιες συνθήκες είναι πάντα η ίδια. Όταν αυτό το γεγονός δηλώνεται γενικά, λαμβάνουμε τον νόμο της βαρύτητας. Έτσι η λέξη έρχεται να σημαίνει λίγο περισσότερο από μια τακτική διαδικασία. Στο κείμενό μας η λέξη χρησιμοποιείται με έννοια πολύ πιο κοντά στη δεύτερη παρά στην πρώτη από αυτές τις δύο. Ο 'νόμος της αμαρτίας και του θανάτου' δεν μπορεί να σημαίνει μια σειρά εντολών· σίγουρα δεν σημαίνει τον μωσαϊκό νόμο. Πρέπει είτε να είναι εντελώς μεταφορικός, θεωρώντας την αμαρτία και τον θάνατο ως δύο μεγάλους τυράννους που κυριαρχούν στους ανθρώπους· είτε να σημαίνει τη συνεχή δράση αυτών των δυνάμεων, τη διαδικασία με την οποία εργάζονται. Αυτά τα δύο καταλήγουν ουσιαστικά στην ίδια ιδέα. Ο νόμος της αμαρτίας και του θανάτου περιγράφει μια ορισμένη σταθερότητα λειτουργίας, ομοιόμορφη και σταθερή, υπό την κυριαρχία της οποίας αγωνίζονται οι άνθρωποι. Αλλά υπάρχει μια άλλη σταθερότητα λειτουργίας, ομοιόμορφη και σταθερή επίσης, μια ισχυρή αντίπαλη δύναμη, που ελευθερώνει από την κυριαρχία της πρώτης: είναι 'ο νόμος του Πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού.' Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στην υπέροχη ιστορία της απελευθέρωσης μέσω του Χριστού. Το προηγούμενο κεφάλαιο αντήχησε τα βάθη της ανθρώπινης αδυναμίας, και έδειξε την τραγική αδυναμία των ανθρώπινων προσπαθειών να αποβάλουν το δηλητηριασμένο ένδυμα. Εδώ ο Απόστολος διηγείται την υπέροχη ιστορία του πώς ο ίδιος απελευθερώθηκε, με την πλήρη χαρούμενη εμπιστοσύνη ότι ό,τι ωφέλησε για τη δική του απελευθέρωση θα ωφελούσε εξίσου κάθε αιχμάλωτη ψυχή. Επειδή ο ίδιος έχει βιώσει μια θεία δύναμη που σπάει την τρομερή ακολουθία της αμαρτίας και του θανάτου, γνωρίζει ότι κάθε ψυχή μπορεί να συμμετάσχει στην εμπειρία. Κανένα απλώς εξωτερικό μέσο δεν θα είναι αρκετό για να απελευθερώσει ένα πνεύμα· καμία απλώς διανοητική μέθοδος δεν θα ωφελήσει για να ελευθερώσει τα πάθη και τις επιθυμίες που έχουν αιχμαλωτιστεί από την αμαρτία. Είναι μάταιο να ζητά κανείς απελευθέρωση από μια διεστραμμένη θέληση με οποιαδήποτε επανέκδοση, όσο εμφατική κι αν είναι, ενός νόμου καθήκοντος. Τίποτε δεν μπορεί να αγγίξει τις ανάγκες της περίπτωσης παρά ένα δώρο δύναμης που γίνεται μόνιμη επιρροή μέσα μας, και αναπτύσσει μια ισχυρότερη ενέργεια για να υπερνικήσει τις κακές τάσεις μιας αμαρτωλής ψυχής. Στη συνέχεια, ο Μακλάρεν τονίζει την ένωση με τον Ιησού Χριστό που φέρνει νέα ζωή. Η εμπειρία του Παύλου, την οποία είχε το δικαίωμα να διατυπώσει σε γενικούς όρους και δυνητικά να επεκτείνει σε όλη την ανθρωπότητα, τον είχε διδάξει ότι μια τέτοια νέα ζωή για ένα τέτοιο πνεύμα είχε έρθει σε αυτόν μέσω της ένωσης με τον Ιησού Χριστό. Μια τέτοια ένωση, βαθιά και μυστική καθώς είναι, είναι, ευχαριστώ τον Θεό, μια εμπειρία καθολική σε όλους τους αληθινούς χριστιανούς, και αποτελεί την ίδια την καρδιά του Ευαγγελίου που ο Παύλος χαιρόταν να πιστεύει ότι του εμπιστεύτηκε για τον κόσμο. Το μεγάλο μήνυμά του για τον 'Χριστό εν ημίν' έχει θλιβερά περικοπεί και παραμορφωθεί όταν το άλλο μήνυμά του για τον 'Χριστό υπέρ ημών' έχει ληφθεί, όπως έχει συμβεί πολύ συχνά, ως το σύνολο του Ευαγγελίου του. Εκείνοι που παίρνουν οποιοδήποτε από αυτά τα αχώριστα στοιχεία ως το σύνολο, σχίζουν σε δύο ατελή μισά την τέλεια ενότητα του Ευαγγελίου του Χριστού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν εξάγει την έντονα πρακτική πλευρά αυτής της κοινωνίας. Και όλη αυτή η μυστηριώδης ενότητα ζωής έχει μια έντονα πρακτική πλευρά. Εν Ιησού, και μέσω της ένωσης με Αυτόν, λαμβάνουμε μια δύναμη που ελευθερώνει από την αμαρτία και σταματά την κρυφή πρόοδο του ακολούθου της αμαρτίας, του θανάτου. Η αγάπη προς Αυτόν, αποτέλεσμα της κοινωνίας μαζί Του, και συνέπεια της ζωής που λαμβάνεται από Αυτόν, γίνεται το κίνητρο που κάνει την εξαγορασμένη καρδιά να χαίρεται να κάνει το θέλημά Του, και αφαιρεί όλη τη δύναμη από κάθε πειρασμό. Είμαστε εν Αυτώ, και Αυτός εν ημίν, υπό όρους, και μέσω, της ταπεινής πίστης μας· και επειδή η πίστη μου έτσι με ενώνει μαζί Του είναι 'η νίκη που νικά τον κόσμο' και σπάει τις αλυσίδες πολλών αμαρτιών. Έτσι αυτή η κοινωνία με τον Ιησού Χριστό είναι ο τρόπος με τον οποίο θα αυξήσουμε εκείνη την θριαμβευτική πνευματική ζωή, που είναι ο μόνος νικηφόρος αντίπαλος της αλλιώς αναπόφευκτης συνέπειας που δηλώνει ότι 'η ψυχή που αμαρτάνει θα αποθάνει,' και θα αποθάνει ακόμη και εν αμαρτάνουσα. Ο Μακλάρεν καταλήγει παροτρύνοντας σε συνεχή προσπάθεια για να ξεδιπλώσουμε την κατεχόμενη ελευθερία. Η χριστιανική ζωή πρέπει να είναι μια μακρά προσπάθεια, μερική και σταδιακή, για να ξεδιπλώσουμε την κατεχόμενη ελευθερία. Ο Παύλος γνώριζε πολύ καλά ότι η απελευθέρωσή του δεν ήταν τέλεια. Ήταν, πιθανώς, μετά από αυτή την θριαμβευτική έκφραση εμπιστοσύνης που έγραψε, 'Όχι σαν να είχα ήδη φθάσει, ή να ήμουν ήδη τέλειος.' Το πρώτο στάδιο είναι το δώρο της δύναμης, η ιδιοποίηση και η ανάπτυξη αυτής της δύναμης είναι το έργο μιας ζωής· και πρέπει να περάσει από μια καλά σημαδεμένη σειρά και κύκλο αυξανόμενων αλλαγών. Ο τρόπος να την αναπτύξουμε είναι με συνεχή προσφυγή στην πηγή όλης της ελευθερίας, το ζωογόνο Πνεύμα, και με συνεχή προσπάθεια να κατακτήσουμε αμαρτίες και πειρασμούς. Δεν υπάρχει στη χριστιανική σύγκρουση κάτι σαν ανώδυνη ανάπτυξη. Πρέπει να θανατώνουμε τα έργα του σώματος αν πρόκειται να ζήσουμε εν Πνεύματι. Η χριστιανική πρόοδος έχει μέσα της τη φύση μιας σταύρωσης. Πρέπει να είναι προσπάθεια, σταθερά κατευθυνόμενη για χάρη του Χριστού, και στη χαρά του Πνεύματός Του, για να καταστρέψουμε την αμαρτία, και να κερδίσουμε πρακτική αγιότητα. Οι απλές ηθικές αρετές είναι το αποτέλεσμα και η δοκιμασία όλων των αξιώσεων για πνευματική κοινωνία.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεστε ότι ο νόμος της αμαρτίας και του θανάτου εξακολουθεί να ασκεί πίεση στη ζωή σας; Πώς μια βαθύτερη ένωση με τον Χριστό μπορεί να προσκαλέσει τη απελευθερωτική δύναμη του Πνεύματος σήμερα; Ποιο μοναδικό βήμα υπάκουης εμπιστοσύνης θα κάνετε αυτή την εβδομάδα για να περπατήσετε σε αυτή την ελευθερία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ εὐμενέστατε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ Πνεῦμα τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅπερ ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς ἀπὸ τῆς καταδίκης καὶ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος, βεβαίωσον ἐν ἡμῖν τὴν υἱοθεσίαν ὡς τέκνα Σου, ἵνα κράζωμεν Ἀββᾶ, ὁ Πατήρ, καὶ περιπατῶμεν κατὰ Πνεῦμα μετὰ ζώσης ἐλπίδος ἐν τῇ μελλούσῃ ἀπολυτρώσει. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ ἀρρήκτῳ ἀγάπῃ Σου μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ, Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →