Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 127-128 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της Μεθοδιστικής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στην Αγία Γραφή, αναζητώντας τον φωτισμό του Πνεύματος στις οικιακές και πολιτικές κλήσεις του λαού του Θεού. Το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon προσφέρει νηφάλια, κορεσμένη από τη Γραφή καθοδήγηση για τέτοια περισυλλογή. Με ευλαβική προσοχή ανοίγουμε τώρα την επεξεργασία του για τους Ψαλμούς 127 και 128, δύο τραγούδια προσκυνητών που μαζί παρουσιάζουν τόσο προειδοποίηση όσο και ευλογία για το νοικοκυριό που φοβάται τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 127 και 128 με πνεύμα ταπεινής εξάρτησης, ζητώντας από τον ίδιο Κύριο που χτίζει το σπίτι να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τον λόγο του με πραότητα και άγιο φόβο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά παρουσιάζοντας την εισαγωγή στον Ψαλμό 127.
Εισαγωγή. Ωδή των Αναβαθμών για τον Σολομώντα. Οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς να σταματούν στις δεύτερες αιτίες και να εμπιστεύονται τη δύναμη και την εφευρετικότητα του ανθρώπινου οργάνου περισσότερο από τον Θεό, τον πραγματικό δημιουργό κάθε ευημερίας. Εναντίον αυτού του λάθους στρέφεται αυτός ο ψαλμός. Η διδασκαλία είναι αυτή του Ιακώβου 4:13-16. Όχι μόνο ο τίτλος, τον οποίο δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητήσουμε, τον αποδίδει στον Σολομώντα, αλλά το περιεχόμενο και το πνεύμα συμπίπτουν απόλυτα με τις περιστάσεις και τον χαρακτήρα του. Ο ψαλμός χρονολογείται σωστά στην ανέγερση του πρώτου ναού, ενώ ταιριάζει εξίσου στις εποχές της ανοικοδόμησης του δεύτερου, και μπορεί να καταταχθεί κατάλληλα μεταξύ των τραγουδιών προσκυνητών του έθνους. Ενώ δεν φτάνει στην αξιοπρέπεια των ευαγγελικών ωδών, ο συγγραφέας, με βαθιά πίστη στην πρόνοια του Θεού και στην υποχρέωση να υποτάσσουμε τον εαυτό μας και όλες μας τις επιδιώξεις σε Αυτόν, ασχολείται άμεσα με το θρησκευτικό πνεύμα που πρέπει να διέπει την οικιακή μας ζωή και τις επιδιώξεις μας, και με την οικοδόμηση κατοικιών ως σπιτιών. με αυτό το πνεύμα, ως θεμελιώδες για την κοινωνική και κρατική ζωή. Διατηρώντας, λοιπόν, τον οικιακό-πολιτικό χώρο, ο ψαλμός διαιρείται σε δύο στροφές: το σπίτι, με την εργασία και την οικονομία του, (Ψαλμοί 127:1-2,) και τα παιδιά, με τις ευλογίες τους στο σπίτι, (Ψαλμοί 127:3-5,) με την κυρίαρχη σκέψη ότι η σωστή αναγνώριση του Θεού, στα εγχειρήματα της ζωής και στην ανατροφή της οικογένειας, είναι ο ασφαλέστερος τρόπος εξασφάλισης της επιτυχίας.Συνεχίζει με τον εναρκτήριο στίχο αυτού του ψαλμού.
Στίχος 1. 1. Οίκος Εδώ πρέπει να ληφθεί κυριολεκτικά, όπως αναμφισβήτητα πρέπει να ληφθεί η πόλη στο επόμενο μέλος. Αλλά θεωρείται στις σχέσεις του με τις οικιακές ασχολίες και την ανατροφή της οικογένειας ως τους απώτερους επιδιωκόμενους στόχους. Χαλάει την ομορφιά και τις αναλογίες του ψαλμού να τον θεωρούμε απλώς με την μεταφορική έννοια της οικογένειας, όπως στο Ρουθ 4:11. Όπως ο 'οίκος' αντιπροσωπεύει και σχετίζεται με την οικογένεια, έτσι και η 'πόλη', στην επόμενη πρόταση, αντιπροσωπεύει και σχετίζεται με το κράτος. Και τα δύο περιλαμβάνονται στην εθνική ζωή, και και τα δύο εξαρτώνται από τον Θεό, χωρίς τον οποίο κάθε εργασία είναι άκαρπη.Ο Whedon εισάγει στη συνέχεια τον συνοδευτικό ψαλμό που ακολουθεί.
Εισαγωγή. Ωδή των Αναβαθμών. Αυτός ο ψαλμός είναι ένα παράπλευρο κομμάτι, ή μάλλον συμπλήρωμα, του προηγούμενου, με το οποίο φέρει τόσο ομοιότητα όσο και αντίθεση, αποτελώντας και τα δύο την ολοκλήρωση ενός σχεδίου. Και στους δύο ψαλμούς η οικογένεια είναι το κυρίαρχο θέμα, συνδεόμενη με τις ευρύτερες σχέσεις της πολιτικής ζωής και της εθνικότητας. Και στους δύο, επίσης, η εξάρτησή μας από τον Θεό για την επιτυχία σε όλα μας τα σχέδια είναι εξίσου εμφανής. Αλλά η αντίθεση εμφανίζεται στο ότι ο Ψαλμός 127:0 είναι μια νουθεσία σε όσους θα εμπλέκονταν, με άθεη αυτοπεποίθηση, στα εγχειρήματα της ζωής, ενώ ο Ψαλμός 128:0 προφέρει ευλογίες στον άνθρωπο που αναζητά τον Θεό. Η ματαιότητα της εργασίας του ενός και η ευλογία του άλλου αποτελούν τις αρνητικές και θετικές πλευρές του επιχειρήματος, τα φώτα και τις σκιές της εικόνας. Ότι και οι δύο γράφτηκαν από την άποψη της εβραϊκής διδασκαλίας ότι η αληθινή οικογενειακή ζωή και ένας άφθονος πληθυσμός, που φοβάται τον Θεό, είναι η δόξα κάθε έθνους, είναι αρκετά σαφές, και και οι δύο θα μπορούσαν κάλλιστα να αποδοθούν στον ίδιο συγγραφέα και περίσταση. Επομένως, τοποθετείται πολύ κατάλληλα, με τα τραγούδια των προσκυνητών, μεταξύ των ψαλμών της τελευταίας εποχής, ταιριάζοντας τόσο στις ειδικές καταστάσεις των επιστρέψαντων εξόριστων όσο και στο γενικό πνεύμα του έθνους.Στον πρώτο στίχο του Ψαλμού 128 προχωράει.
Στίχος 1. 1. Μακάριος Ω, οι ευλογίες κάθε ανθρώπου που φοβάται τον Ιεχωβά! Το אשׁרי, (ashrey,) 'μακάριος', ευτυχισμένος, με το οποίο αρχίζει ο συγγραφέας, και το οποίο χαρακτηρίζει τον άνθρωπο που αναζητά τον Θεό, αντιπαραβάλλεται με το שׁוא, (shahv,) μάταια, εις μάτην, το οποίο ανήκει στον άνθρωπο που εμπιστεύεται τον εαυτό του, (Ψαλμός 127:1) και ο τόνος εμπιστοσύνης στην εξασφαλισμένη ευτυχία του πρώτου, με το אם, (αν, εκτός,) το οποίο προϋποθέτει την επιτυχία του δεύτερου.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon οδηγεί τον αναγνώστη στο χαριτωμένο δώρο του ύπνου για τον αγαπημένο.
Η υπερβολική φροντίδα πρέπει να ανατεθεί στον Θεό: η πρόνοια και η επιμέλεια ανήκουν σε εμάς, με εμπιστοσύνη στην καθοδήγησή Του. 1 Πέτρου 5:7. Έτσι δίνει Το εβραϊκό כן, (ken,) είναι ένα μόριο σύγκρισης, έτσι, κατά τον ίδιο τρόπο, έτσι· και το νόημα αυτής της ασαφούς πρότασης φαίνεται να είναι, ότι εν μέσω φροντίδων και κόπων, έτσι μετριασμένων από πίστη και υπομονή, ο Θεός δίνει στον αγαπημένο Του ύπνο. Με αυτό εξασφαλίζεται η υγεία και η παρούσα απόλαυση, με καλύτερη εγγύηση τελικής επιτυχίας από αυτή τη θεοσεβή συμβουλή. Ο ήσυχος και υγιεινός ύπνος θεωρούνταν ειδικό σημάδι θεϊκής φροντίδας και εύνοιας. Λευιτικό 26:6· Παροιμίες 3:24. Ο αγαπημένος Του Το εβραϊκό ידידו, (jedido,) 'ο αγαπημένος Του', υποτίθεται ότι αναφέρεται στο όνομα που δόθηκε στον Σολομώντα κατά τη γέννησή του, ידידיה, (Jedidiah,) ο 'αγαπημένος' του Ιεχωβά.Ολοκληρώνει κατευθύνοντας κάθε ευλογία στην πηγή της στη Σιών.
Στίχος 5. 5. Από τη Σιών Η εβραϊκή παράδοση δεν γνωρίζει ευλογία εκτός από την Εκκλησία, τη διαθήκη και τη λατρεία του Θεού. Η ευλογία πρέπει να προέρχεται από τη Σιών, αν προέρχεται από τον Θεό. Δείτε το καλό της Ιερουσαλήμ Μετά την Εκκλησία του, ακολουθεί η χώρα του, το έθνος του. Με το καλό της Ιερουσαλήμ συνδέεται κάθε ατομικό καλό. Ο θρησκευτικός-πολιτικός τύπος αυτού του ψαλμού ταιριάζει με τον υψηλό πατριωτισμό και την ευσέβεια της εποχής του Δαβίδ και του πρώτου μέρους της βασιλείας του Σολομώντα, και εξίσου κατάλληλα με την εποχή της επιστροφής των εξόριστων.
Απαντήστε
Απάντησε
Πώς η καθημερινή μου εργασία ομολογεί ή αρνείται την εξάρτηση από τον Κύριο που μόνος χτίζει το σπίτι; Με ποιους τρόπους πειράζομαι να στερήσω το σώμα και την ψυχή από την ανάπαυση που ο Θεός δίνει στους αγαπημένους του; Πού είναι το νοικοκυριό μου τακτοποιημένο έτσι ώστε ο φόβος του Κυρίου να είναι το αληθινό του θεμέλιο και η χαρά του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, οικοδόμε κάθε αληθινού σπιτιού, δώσε μας την πίστη που αναθέτει κάθε αγωνιώδη φροντίδα σε σένα. Κράτησέ μας από τον μάταιο κόπο που ξεχνά το χέρι σου και μας στερεί τον ύπνο των αγαπημένων. Ευλόγησε τα νοικοκυριά μας με παιδιά που φοβούνται το όνομά σου, και ας γίνει κάθε εργασία των χεριών μας δεκτή ως δώρο σου. Από τη Σιών στείλε την ειρήνη σου στον Ισραήλ, ώστε οι οικογένειές μας και το έθνος μας να περπατούν στον φόβο του Κυρίου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →