Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 24 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Λουκάς 24 καταγράφει την κυρίαρχη εκτέλεση της θείας βουλής με την οποία ο αναστημένος Χριστός επιβεβαιώνει τη διαθήκη της απολύτρωσης. Το κεφάλαιο ανοίγει στον τάφο και κλείνει στην ανάληψη, ιχνηλατώντας πώς ο Κύριος, σύμφωνα με τον καθορισμένο σκοπό του, φανερώνεται πρώτα σε ορισμένες γυναίκες και έπειτα στους έντεκα. Σε όλη την έκταση, η αφήγηση εκθέτει την αναγκαιότητα ο Χριστός να πάθει και να εισέλθει στη δόξα του, μια αναγκαιότητα ριζωμένη όχι στην ανθρώπινη προσδοκία αλλά στο αιώνιο διάταγμα. Η αρχική απιστία των μαθητών και η επακόλουθη αναγνώριση δείχνουν το έργο του Πνεύματος στο να χορηγεί κατανόηση των Γραφών. Αυτό το τμήμα λοιπόν παρουσιάζει την ανάσταση όχι ως μεμονωμένο θαύμα αλλά ως τη δημόσια επικύρωση όλων όσα γράφτηκαν σχετικά με το σπέρμα της γυναίκας και τον πάσχοντα δούλο. Σε αυτό η εκκλησία αντιλαμβάνεται την οργανωμένη πρόοδο με την οποία ο Θεός οδηγεί τον λαό του από την άγνοια στην πλήρη βεβαιότητα ότι η μετάνοια και η άφεση αμαρτιών πρέπει τώρα να κηρυχθούν στο όνομα του αναστημένου Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Λουκά 24 σε μία μόνο συνεδρία, παρατηρώντας την μετρημένη ακολουθία των αποκαλύψεων: τον κενό τάφο και τη μαρτυρία των αγγέλων, την αναφορά που έγινε δεκτή με απιστία, την εμφάνιση στον δρόμο προς Εμμαούς, την αναγνώριση κατά την κλάση του άρτου, την περαιτέρω φανέρωση στους έντεκα, και την τελική εντολή πριν από την ανάληψη. Προσέξτε ιδιαίτερα την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι όλα αυτά τα πράγματα γράφτηκαν προηγουμένως στον Μωυσή, τους προφήτες και τους ψαλμούς, και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο αναστημένος Χριστός ανοίγει τις Γραφές και την κατανόηση των ακολούθων του. Σημειώστε τη κυρίαρχη συγκράτηση που ασκείται στον χρονισμό και την έκταση κάθε αποκάλυψης.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αφήγηση αρχίζει με τις γυναίκες που φτάνουν στον τάφο την πρώτη ημέρα της εβδομάδας και βρίσκουν την πέτρα κυλισμένη. Δύο άνδρες με λαμπρά ενδύματα δηλώνουν ότι ο ζωντανός δεν πρέπει να ζητείται μεταξύ των νεκρών και τους υπενθυμίζουν τον λόγο που ειπώθηκε στη Γαλιλαία ότι ο Υιός του Ανθρώπου πρέπει να παραδοθεί στα χέρια αμαρτωλών ανθρώπων, να σταυρωθεί και να αναστηθεί την τρίτη ημέρα. Οι γυναίκες αναφέρουν αυτά στους αποστόλους, όμως τα λόγια τους φαίνονται ως άσκοπες ιστορίες και δεν πιστεύονται. Ο Πέτρος, σηκωθείς, τρέχει στον τάφο, βλέπει τα λινά υφάσματα και αποχωρεί απορώντας. Έτσι οι πρώτοι μάρτυρες λαμβάνουν όραση του κενού τόπου, όμως το πλήρες νόημα παραμένει κρυμμένο έως ότου ο ίδιος ο Κύριος ερμηνεύσει το γεγονός. Την ίδια ημέρα δύο μαθητές περπατούν προς την Εμμαούς, συζητώντας όλα όσα συνέβησαν. Ο αναστημένος Χριστός πλησιάζει, αν και τα μάτια τους συγκρατούνται από το να τον γνωρίσουν. Ερωτά για τη συνομιλία τους, δέχεται την αφήγησή τους για τους προφήτες και τους άρχοντες που παρέδωσαν τον Ιησού για να καταδικαστεί, και έπειτα τους απευθύνεται ως άφρονες και βραδείς στην καρδιά να πιστέψουν όλα όσα οι προφήτες έχουν λαλεί. Αρχίζοντας από τον Μωυσή και όλους τους προφήτες, ερμηνεύει τα πράγματα που αφορούν τον εαυτό του σε όλη την έκταση των Γραφών. Η αναγκαιότητα των παθημάτων και η επακόλουθη είσοδος στη δόξα καθιερώνεται έτσι ως η σταθερή τάξη της θείας βουλής. Όταν τον παρακαλούν να μείνει, παίρνει άρτο, ευλογεί, κλαί και δίνει σε αυτούς· τα μάτια τους ανοίγονται και αυτός εξαφανίζεται από την όρασή τους. Επιστρέφουν αμέσως στην Ιερουσαλήμ, όπου οι έντεκα δηλώνουν ότι ο Κύριος όντως ανέστη και εμφανίστηκε στον Σίμωνα. Ενώ ομιλούν, ο Ιησούς στέκεται στο μέσο τους. Δείχνει τα χέρια και τα πόδια του, τους προσκαλεί να τον ψηλαφήσουν και τρώει ενώπιόν τους για να επιβεβαιώσει την πραγματικότητα του αναστημένου σώματός του. Έπειτα ανοίγει την κατανόησή τους ώστε να συλλάβουν τις Γραφές, δηλώνοντας ότι έτσι είναι γραμμένο: ο Χριστός πρέπει να πάθει και να αναστηθεί από τους νεκρούς την τρίτη ημέρα, και ότι μετάνοια και άφεση αμαρτιών πρέπει να κηρυχθούν στο όνομά του μεταξύ όλων των εθνών, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ. Διορίζονται μάρτυρες αυτών των πραγμάτων και τους υπόσχεται το Πνεύμα από ψηλά. Τους οδηγεί έξω στη Βηθανία, υψώνει τα χέρια του και τους ευλογεί, και αναλαμβάνεται στον ουρανό. Το κεφάλαιο λοιπόν εκθέτει την ανάσταση ως τον άξονα στον οποίο στρέφονται οι υποσχέσεις της διαθήκης, τις Γραφές ως το σταθερό αρχείο του θείου διατάγματος, και το άνοιγμα του νου ως το κυρίαρχο δώρο που μόνο καθιστά τον γραπτό λόγο αποτελεσματικό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτό το κεφάλαιο στέκεται σε άμεση συνέχεια με την υπόσχεση που δόθηκε στους πατέρες ότι το σπέρμα θα συνέθλιβε την κεφαλή του όφεως και με τη προφητική μαρτυρία ότι ο δούλος του Κυρίου θα αριθμηθεί με τους παραβάτες όμως θα δει τους απογόνους του. Η ίδια αναγκαιότητα που διέπει το πάθος και την ανάσταση στον Λουκά 24 διέπει το αποστολικό κήρυγμα που καταγράφεται στις Πράξεις, όπου οι Γραφές ανοίγονται για να δείξουν ότι ο Χριστός πρέπει να αναστηθεί. Το πρότυπο της σταδιακής αποκάλυψης που βλέπεται εδώ επανεμφανίζεται στις επιστολές, όπου το Πνεύμα παρουσιάζεται ως αυτός που ερευνά τα βαθιά πράγματα του Θεού και γνωστοποιεί τα πράγματα που δίδονται ελεύθερα. Οι θεολόγοι της Μεταρρύθμισης λοιπόν ανέγνωσαν την ανάσταση όχι ως γυμνό ιστορικό γεγονός αλλά ως τη δημόσια δικαίωση της διαθήκης της χάριτος, με την οποία η δικαιοσύνη που αποκτήθηκε από την υπακοή του ενός λογίζεται σε πολλούς. Ο ίδιος Κύριος που άνοιξε τις Γραφές στον δρόμο της Εμμαούς συνεχίζει να χορηγεί κατανόηση σύμφωνα με την καλή του ευαρέσκεια, ώστε ο γραπτός λόγος παραμένει το συνήθες όργανο με το οποίο η εκκλησία οδηγείται στην υπακοή της πίστεως.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο μέτρο αναγνωρίζετε επί του παρόντος την σταθερή αναγκαιότητα των παθημάτων και της ανάστασης του Χριστού ως το θεμέλιο κάθε ευλογίας της διαθήκης, αντί να τα αντιμετωπίζετε ως εξαρτώμενα από την ανθρώπινη απόκριση; Όταν διαβάζετε τις Γραφές, ζητάτε τον ίδιο Κύριο που άνοιξε την κατανόηση των μαθητών για να σας χορηγήσει σύλληψη αυτού που γράφεται σχετικά με αυτόν; Πώς διαμορφώνει η εντολή να κηρυχθεί μετάνοια και άφεση αμαρτιών στο όνομά του την καθημερινή σας συμπεριφορά μέσα στην κοινότητα της διαθήκης και προς εκείνους έξω από αυτήν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που εκπλήρωσες όλα όσα καθορίστηκαν σχετικά με τον Υιό σου, χάρισε μας να δεχθούμε την καταγραφή της αναστάσεώς του ως τη βέβαιη επιβεβαίωση της αιώνιας διαθήκης. Άνοιξε τους νόες μας με το Πνεύμα σου ώστε να κατανοήσουμε τις Γραφές και να δούμε σε αυτές την αναγκαιότητα του σταυρού και τον θρίαμβο του κενού τάφου. Φύλαξέ μας από απιστία όταν ο λόγος σου κηρύσσεται, και στερέωσέ μας στη βεβαιότητα ότι μετάνοια και άφεση κηρύσσονται τώρα στο όνομα του αναστημένου Χριστού. Καθώς οδήγησες τους μαθητές στον τόπο της αναλήψεως, οδήγησε έτσι την εκκλησία σου με τη δύναμη του ιδίου Πνεύματος έως την ημέρα που κάθε γόνατο θα κάμψει και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, προς δόξαν του Θεού Πατρός. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.