Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Η Βαβυλών η Πόρνη και το Αρνίον, Κύριος των Κυρίων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ένας από τους επτά αγγέλους που κρατούσαν τα φιάλια έρχεται τώρα να δείξει στον Ιωάννη «την κρίση της μεγάλης πόρνης» — μια γυναίκα καθισμένη επάνω σε κόκκινο θηρίο, επιχρυσωμένη και στολισμένη με πολύτιμους λίθους, κρατώντας χρυσό ποτήρι γεμάτο βδελύγματα, μεθυσμένη από το αίμα των αγίων. Είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες σε όλη την Αγία Γραφή, και ανά τους αιώνες οι αναγνώστες έσπευσαν να την ταυτίσουν με μία πόλη ή μία αυτοκρατορία. Ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας είναι πιο υπομονετικός και πιο νηφάλιος. Γνωρίζει τους παλαιότερους διδασκάλους που είδαν εδώ την αρχαία Ρώμη στους επτά λόφους της· σταθμίζει προσεκτικά τους υποψηφίους· αλλά διαβάζει το όραμα πάνω απ' όλα ως την εικόνα κάθε επίγειας εξουσίας που πορνεύει από τον Θεό και μεθά από το αίμα των αγίων. Και ποτέ δεν αφήνει την πόρνη να έχει τον τελευταίο λόγο. Το αληθινό κέντρο του κεφαλαίου δεν είναι η Βαβυλών αλλά το Αρνίον που εσφάγη και όμως βασιλεύει — «Κύριος των κυρίων και Βασιλεύς των βασιλέων» — απέναντι στο οποίο όλοι οι βασιλείς της γης, παρά τη μανία τους, δεν είναι παρά μια παροδική συμμαχία που σύντομα διαλύεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Αποκάλυψης 17 — ο άγγελος μεταφέρει τον Ιωάννη «εν Πνεύματι εις έρημον», και αυτός βλέπει μια γυναίκα επάνω σε κόκκινο θηρίο «γεμάτο ονόματα βλασφημίας, έχον επτά κεφαλάς και δέκα κέρατα». Είναι ντυμένη με πορφύρα και κόκκινο, στολισμένη με χρυσό και μαργαριτάρια, κρατώντας «χρυσούν ποτήριον… πλήρες βδελυγμάτων»· στο μέτωπό της είναι γραμμένο, «Μυστήριον, Βαβυλών η μεγάλη, η μήτηρ των πορνών». Είναι «μεθύουσα εκ του αίματος των αγίων», και ο Ιωάννης θαυμάζει. Ο άγγελος εξηγεί το μυστήριο: το θηρίο «ην, και ουκ έστι, και μέλλει αναβαίνειν εκ της αβύσσου και εις απώλειαν υπάγειν»· οι επτά κεφαλές είναι «επτά όρη» και «επτά βασιλείς»· το ίδιο το θηρίο είναι «ο όγδοος, και εκ των επτά»· τα δέκα κέρατα είναι δέκα βασιλείς που «λαμβάνουσιν εξουσίαν… μίαν ώραν μετά του θηρίου». «Ούτοι πολεμήσουσι μετά του Αρνίου, και το Αρνίον νικήσει αυτούς, ότι Κύριος κυρίων εστί και Βασιλεύς βασιλέων· και οι μετ' αυτού κλητοί και εκλεκτοί και πιστοί». Τα ύδατα είναι «λαοί και όχλοι και έθνη και γλώσσαι»· τα δέκα κέρατα «μισήσουσι την πόρνην, και ηρημωμένην ποιήσουσιν αυτήν»· και «η γυνή ην είδες εστίν η πόλις η μεγάλη, η έχουσα βασιλείαν επί των βασιλέων της γης».
Μελετήστε
Μελέτη
Ο άγιος Ανδρέας αρνείται την βιαστική ταύτιση με ένα μόνο πρόσωπο. Καταγράφει την παλαιά ανάγνωση — την αρχαία Ρώμη στους επτά λόφους της — αλλά, διαβάζοντας «κατά την ακολουθίαν των λεγομένων», διευρύνει τον φακό σε όλο το πρότυπο της κοσμικής κυριαρχίας που αψηφά τον Θεό:
Ημείς δε, κατά την ακολουθίαν των λεγομένων οδηγούμενοι, νομίζομεν τούτο σημαίνειν την καθόλου επίγειον βασιλείαν, ως εν ενί σώματι, ή την πόλιν την μέλλουσαν βασιλεύειν έως της παρουσίας του Αντιχρίστου.Το κόκκινο θηρίο κάτω από αυτήν, ο Ανδρέας το διαβάζει ως τον ίδιο τον διάβολο — διότι η πόρνη στηρίζεται σε μια φονική δύναμη και γίνεται συνεργάτις αυτού στην βλασφημία:
Είδε αυτήν καθημένην επί θηρίου κοκκίνου, διότι διά τας πονηράς αυτής πράξεις αναπαύεται επί του διαβόλου, του χαίροντος εν φόνω και αίματι, και ούτω γίνεται συνεργός τω αποστάτη εν βλασφημίαις κατά του Θεού. Και το θηρίο που «ην, και ουκ έστι, και μέλλει αναβαίνειν εκ της αβύσσου», ο Ανδρέας το ταυτίζει με τον Σατανά που νικήθηκε από τον Σταυρό και ανασταίνεται πάλι στο τέλος διά του Αντιχρίστου:
Το θηρίον τούτο εστίν ο Σατανάς, ο διά του Σταυρού του Χριστού αναιρεθείς, λέγεται ζην πάλιν εν τω τέλει του κόσμου, ενεργών διά του Αντιχρίστου εν σημείοις και τέρασι ψεύδους προς την άρνησιν του Σταυρού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Απέναντι σε όλη αυτή τη συγκεντρωμένη δύναμη — την πόρνη, το θηρίο, τις επτά κεφαλές, τους δέκα βασιλείς ομοφρόνους — στέκεται το Αρνίον, και ο άγιος Ανδρέας αφήνει την αντίθεση να φέρει την ελπίδα του κεφαλαίου. Οι δέκα βασιλείς «πολεμήσουσι μετά του Αρνίου, και το Αρνίον νικήσει αυτούς»· και ο Ανδρέας εξηγεί γιατί αυτό δεν είναι αγώνας, διότι το εσφαγμένον Αρνίον ποτέ δεν παρέδωσε την κυριαρχία Του με το να γίνει άνθρωπος, και τη μοιράζεται με τους δικούς Του:
Αλλ' υπ' αυτού του Αρνίου του Θεού νικηθήσονται, του υπέρ ημών σφαγιασθέντος· ου γαρ αφῃρέθη απ' αυτού η βασιλεία και η κυριότης των πάντων διά της ενανθρωπήσεως, ίνα και τους εκλεκτούς μετόχους ποιήση της ιδίας βασιλείας.Προσέξτε την συντροφιά που ονομάζεται μαζί με το νικηφόρο Αρνίον — «κλητοί και εκλεκτοί και πιστοί» — τρεις λέξεις που περιγράφουν όχι φρούριο αλλά τρόπο ζωής. Και ο Ανδρέας θαυμάζει την παράξενη πρόνοια με την οποία οι ίδιες οι δυνάμεις του κακού στρέφονται η μία εναντίον της άλλης: ο διάβολος που χαίρεται στη διχόνοια αναγκάζεται να δώσει ομόνοια στα δέκα αποστάτη κέρατα μόνο και μόνο για να καταστρέψουν την πόρνη που υπηρετούσαν.
πώς ο πάντοτε χαίρων εν τη διχονοία δώσει ομόνοιαν τοις δέκα αποστάταις κέρασιν.Ακόμη και η οργή των ασεβών κάμπτεται, στο τέλος, στην εκπλήρωση των λόγων του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Είναι δελεαστικό, διαβάζοντας αυτό το κεφάλαιο, να ξοδεύουμε όλη μας την ενέργεια μαντεύοντας ποια πόλη, ποια αυτοκρατορία, ποια παρούσα εξουσία είναι η πόρνη. Ο άγιος Ανδρέας μας αποστρέφει ήπια από αυτό. Σταθμίζει τους υποψηφίους και συμπεραίνει ότι η γυναίκα είναι τελικά κάθε κυριαρχία «η αποστάσα των θείων εντολών» — και το ερώτημα δεν είναι ποια είναι αυτή εκεί έξω, αλλά αν το ποτήρι της βρίσκεται στο δικό μας χέρι. Η πόρνη προσφέρει χρυσό ποτήρι: πλούτο, πολυτέλεια, την γλυκύτητα των πονηρών έργων «προ του γευθήναι». Είναι ωραία και είναι φονική. Το «εξελθείν εξ αυτής» — όπως θα κράξει το επόμενο κεφάλαιο — αρχίζει τώρα, με την άρνηση του ποτού της. Και η βαθύτερη απόκριση είναι να στερεώσουμε την αφοσίωσή μας εκεί όπου ο Ανδρέας στερεώνει τη δική μας: στο Αρνίον που εσφάγη και βασιλεύει, «Κύριος των κυρίων και Βασιλεύς των βασιλέων». Όλη η συμμαχική δύναμη του κόσμου συγκρατείται για «μίαν ώραν»· η βασιλεία του Αρνίου είναι αιώνια. Διάλεξε, λοιπόν, να είσαι μεταξύ εκείνων που ονομάζονται μαζί Του — «κλητοί και εκλεκτοί και πιστοί» — και άσε την αυτοκρατορία της πόρνης να παρέλθει ενώ εσύ ανήκεις στη Βασιλεία που δεν παρέρχεται.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Αρνίον του Θεού, το υπέρ ημών σφαγιασθέν, το μη καταθέσαν την κυριότητά Σου διά της ενανθρωπήσεως αλλά βασιλεύον ως Κύριος των κυρίων και Βασιλεύς των βασιλέων: λύτρωσον ημάς, δεόμεθά Σου, εκ του χρυσού ποτηρίου της μεγάλης πόρνης — εκ της αγάπης του αδίκου πλούτου, εκ της γλυκύτητος της αμαρτίας προ του γευθήναι, εκ πάσης κοινωνίας μετά των εξουσιών των αποστατών των θείων εντολών. Ποίησον ημάς εκ των κλητών και εκλεκτών και πιστών, των ισταμένων μετά Σου κατά της συγκεντρωμένης μανίας του κόσμου· και όταν πάσα επίγειος κυριαρχία η καυχησαμένη επί μίαν ώραν γένηται έρημος, κατάριθμησον ημάς εν τοις πολίταις της επουρανίου πόλεως, της άνω Ιερουσαλήμ, εν η αυτός Συ έση τα πάντα εν πάσι. Πρόθες ημίν την απόλαυσιν των αιωνίων αγαθών των ητοιμασμένων από καταβολής κόσμου, ίνα ενταύθα Σοι πιστώς και φρονίμως υπηρετήσαντες, εκεί αιωνίως αγαλλιασώμεθα. Συ γαρ ει ο Σωτήρ και Λυτρωτής των ψυχών ημών, Χριστέ, και Σοι την δόξαν και την κυριότητα αναπέμπομεν, συν τω Πατρί και τω παναγίω και ζωοποιώ Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →