← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων

Μακκαβαίων Α΄ 11-12 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Α' Μακκαβαίων 11-12Υπόμνημα της Βίβλου Haydock22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα ενδέκατο και δωδέκατο κεφάλαια του Πρώτου Μακκαβαίων περιγράφουν τα ταραχώδη τελευταία χρόνια της ηγεσίας του Ιωνάθαν εν μέσω της κατάρρευσης της Σελευκιδικής αυτοκρατορίας. Διαδοχικοί βασιλείς επιδιώκουν την στρατιωτική υποστήριξη του αρχιερέα ενώ σχεδιάζουν την εξόντωσή του, και ο Ιωνάθαν ανταποκρίνεται με ένα μείγμα διπλωματικής προσέγγισης και αμυντικής οχύρωσης. Η αφήγηση υπογραμμίζει πόσο εύθραυστες αποδεικνύονται οι επίγειες συμμαχίες όταν η φιλοδοξία υπερισχύει της ευγνωμοσύνης. Ταυτόχρονα δείχνει έναν πιστό ηγέτη που αγωνίζεται να διασφαλίσει τόσο τη θρησκευτική ελευθερία όσο και την εθνική ασφάλεια. Οι αναγνώστες συναντούν ταχείες ανατροπές της τύχης, προδοσίες από πρώην προστάτες και τη σταθερή διάβρωση της εμπιστοσύνης μεταξύ των ισχυρών. Αυτά τα γεγονότα προσκαλούν σε στοχασμό για τη διαφορά μεταξύ συνετής εμπλοκής με τον κόσμο και αφελούς εξάρτησης από αυτόν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Α' Μακκαβαίων 11–12 στην Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα. Προσέξτε την ακολουθία των σπασμένων υποσχέσεων από τον Πτολεμαίο, τον Δημήτριο και τον Τρύφωνα. Παρατηρήστε πώς ο Ιωνάθαν αποστέλλει επανειλημμένα απεσταλμένους στη Ρώμη και τη Σπάρτη ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τις άμυνες της Ιουδαίας. Δώστε προσοχή στην αναφορά της εβραϊκής δύναμης που διασώζει τον βασιλιά στην Αντιόχεια και την μεταγενέστερη ενέδρα στην Πτολεμαΐδα. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ της πολιτικής ρητορικής της αδελφότητας και της πραγματικής συμπεριφοράς των βασιλέων. Σημειώστε τον τελικό θρήνο για τη σύλληψη του Ιωνάθαν και την προκύπτουσα ευαλωτότητα του έθνους.
Μελετήστε

Μελέτη

Τα ακόλουθα αποσπάσματα από το σχόλιο του Χέιντοκ φωτίζουν την πολιτική προδοσία και τα πνευματικά μαθήματα που είναι ενσωματωμένα σε αυτά τα κεφάλαια. Η εισβολή του Πτολεμαίου ανοίγει το τμήμα και αποκαλύπτει τα υπολογιστικά κίνητρα πίσω από φαινομενικά γενναιόδωρες συμμαχίες. Ακτή. Διά αυτής της υπερβολής που χρησιμοποιείται στην Γραφή, μας δίδεται να εννοήσωμεν ότι ο στρατός ήτο μεγαλύτερος από όσον ηδύνατο εύκολως να αριθμηθή ή να συλληφθή. (Ουόρθινγκτον) — Ο Φιλομήτωρ είχε βοηθήσει τον Αλέξανδρον, με προδοτικόν σχέδιον να αρπάση την βασιλείαν όταν αύτη θα εφαίνετο εξασθενημένη. (Χέιντοκ) — Είχε δώσει εις αυτόν την θυγατέρα του διά τον ίδιον σκοπόν· και τώρα, όταν ο Δημήτριος προέβαλλε τας αξιώσεις του, επροσποιήθη ότι θα υπεστήριζε τον γαμβρόν του, και ούτω εγένετο δεκτός εις όλας τας πόλεις. Εις την Πτολεμαΐδα εφανέρωσε το πραγματικόν του σχέδιον, εξακολουθών να προσποιείται ότι ο Αλέξανδρος είχε στήσει παγίδας εναντίον του. Ενώ ο τελευταίος ανύψωνε δυνάμεις εις την Κιλικίαν, κατέλαβε την Αντιόχειαν, όπου έθεσε δύο διαδήματα επί της κεφαλής του· εφόνευσε τον σκληρόν Αμμώνιον, ο οποίος κυρίως είχε παροργίσει τον λαόν εναντίον του κυρίου του· έδωσε την σύζυγον του Αλεξάνδρου εις τον Δημήτριον· και, από κοινού μετ’ αυτού, επήλθε να επιτεθή κατά του Αλεξάνδρου πλησίον του ποταμού Οινοπάρου. Εδώ έλαβε μερικάς θανάσιμους πληγάς· αν και ο Αλέξανδρος ετράπη εις φυγήν, και ολίγον μετά ταύτα εφονεύθη εις την Αραβίαν. (Λίβιος, βιβλίον πεντηκοστόν δεύτερον.) (Ούσερ, το έτος [από κτίσεως κόσμου] 3859.) Η διάσωσις του Δημητρίου υπό Ιουδαϊκών στρατευμάτων καταδεικνύει τόσον το θάρρος των Μακκαβαϊκών δυνάμεων όσον και την αχαριστίαν που ακολουθεί ταχέως. Μάχη. Ο βασιλεύς επεχείρησε να αφοπλίση τους πολίτας της Αντιοχείας· αλλ’ αυτοί επανεστάτησαν, και θα εφόνευον αυτόν εις το ανάκτορόν του, (Διόδωρος, Βαλεσίου,) εάν δεν είχον έλθει εις βοήθειάν του οι Ιουδαίοι της υπαίθρου, και εκείνοι που απεστάλησαν υπό του Ιωνάθου. Δεν τους έδωσεν όμως την αρμόζουσαν ανταμοιβήν. (Καλμέτ) — Τρεις χιλιάδες πιστοί εφόνευσαν εκατόν χιλιάδας απίστων· (Ουόρθινγκτον) ή ενώθησαν με άλλους που ήσαν ήδη εις τον στρατόν του βασιλέως, (Χέιντοκ) ή εις την γειτονίαν, (Καλμέτ) καθώς και υπό των λοιπών ξένων στρατευμάτων, αν και οι Ιουδαίοι ήσαν οι πλέον δραστήριοι και πολυάριθμοι. (Χέιντοκ) Η ανανέωσις της Σπαρτιατικής συμμαχίας υπό του Ιωνάθου καταδεικνύει την διπλωματικήν εμβέλειαν της Ιουδαϊκής ηγεσίας και την επίκλησιν κοινής κληρονομίας. Λαός. Το Ιουδαϊκόν κράτος τότε πολύ εμοίαζε προς εκείνα της Ρώμης και της Σπάρτης. Ο αρχιερεύς και η γερουσία εβασίλευον, ουχί όμως άνευ της συμμετοχής του λαού. — Αδελφοί, προερχόμενοι εκ του αυτού γένους. Αύτη ήτο η παραδεδεγμένη γνώμη εις αμφοτέρας τας χώρας, αν και άνευ θεμελιώδους βάσεως, την οποίαν δυνάμεθα να ανακαλύψωμεν. (Καλμέτ, Διατριβή.) — Αι αποδείξεις ηδύναντο να είναι γνωσταί εις εκείνους οι οποίοι ήσαν περισσότερον ενδιαφερόμενοι. (Χέιντοκ) — Οι Σπαρτιάται, τους οποίους ο Ιώσηπος, κ.λπ., ονομάζει Λακεδαιμονίους, κατάγονται από τον Αβραάμ, (εδ. 21.) και ήσαν προ πολλού εις συμμαχίαν μετά των Ιουδαίων. (Ουόρθινγκτον) Η υπολογισμένη απάτη του Τρύφωνος παρέχει ένα ηθικόν κλειδί διά την ανάγνωσιν ολοκλήρου της ακολουθίας των προδοσιών. Τρύφων. Εις ηθικήν έννοιαν, ο Τρύφων αντιπροσωπεύει την πρακτικήν του διαβόλου, ο οποίος ζητεί πρώτον να εξαπατήση τους ποιμένας. Διότι, καθώς διδάσκει ο Άγιος Γρηγόριος (ομιλία τριακοστή ογδόη), εάν ο βίος του ποιμένος είναι διεφθαρμένος, το δόγμα αυτού θα καταφρονήται. (Ουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η ιστορία του Ιωνάθαν αποκαλύπτει την ένταση μεταξύ της αναγκαίας πολιτικής εμπλοκής και του διαρκούς κινδύνου προδοσίας. Ακόμη και όταν ενεργεί με σύνεση, αποστέλλοντας απεσταλμένους και χτίζοντας τείχη, οι μεταβαλλόμενες πιστότητες των βασιλέων τον αφήνουν εκτεθειμένο. Το σχόλιο για τον Τρύφωνα μας υπενθυμίζει ότι ο εχθρός των ψυχών συχνά ξεκινά με κολακείες προς εκείνους που έχουν εξουσία πριν τους απομονώσει. Τα εβραϊκά στρατεύματα που έσωσαν την Αντιόχεια δεν έλαβαν διαρκή ανταμοιβή, μια νηφάλια προειδοποίηση κατά της προσδοκίας ευγνωμοσύνης από τις κοσμικές δυνάμεις. Ωστόσο, τα ίδια κεφάλαια καταγράφουν επανειλημμένες πράξεις πιστότητας στη διαθήκη και στους συμμάχους, υποδηλώνοντας ότι η ακεραιότητα παραμένει δυνατή ακόμη και μέσα σε μια προδοτική αρένα. Ο αναγνώστης αφήνεται να στοχαστεί πώς η Εκκλησία σήμερα πλοηγείται σε παρόμοιες πιέσεις χωρίς να χάνει την ιδιαίτερη ταυτότητά της.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιους τομείς της ζωής μου πειράζομαι να τοποθετώ υπερβολική εμπιστοσύνη σε ανθρώπινες συμμαχίες αντί στη πρόνοια του Θεού; Πώς μπορώ να καλλιεργήσω τον συνδυασμό επαγρύπνησης και προσευχής του Ιωνάθαν όταν αντιμετωπίζω θεσμική προδοσία ή πολιτικούς ελιγμούς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, καθοδήγησες τον λαό σου μέσα από τις ίντριγκες των βασιλέων και την κατάρρευση αυτοκρατοριών. Χάρισέ μας τη διάκριση να αναγνωρίζουμε την απάτη ενώ παραμένουμε ανοιχτοί σε γνήσια συνεργασία για το κοινό καλό. Ενίσχυσε τους ποιμένες και τους ηγέτες να αντιστέκονται στην κολακεία που προηγείται της απομόνωσης. Σε ευχαριστούμε για τις αρχαίες φωνές της διορατικότητας που διατηρήθηκαν για την καθοδήγησή μας, φωνές που εξακολουθούν να μιλούν δια μέσου των αιώνων. Κράτα την Εκκλησία σου σταθερή όταν οι επίγειες στηρίξεις αποτυγχάνουν, και οδήγησέ μας τελικά στη βασιλεία που δεν μπορεί να κλονιστεί.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →