← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας

Μιχαίας 3-4 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Μιχαίας 3-4Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 3 και 4 του Μιχαία μας προσκαλεί σε μια διερευνητική εξέταση της ηγεσίας και της προφητικής αλήθειας. Με τη χαρακτηριστική του σαφήνεια και ευλάβεια για τη Γραφή, ο Καλβίνος ανιχνεύει την επίπληξη του Κυρίου προς διεφθαρμένους άρχοντες και ψευδείς διδασκάλους. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι ο Θεός κρατά αυτούς που έχουν εξουσία σε υψηλότερο πρότυπο δικαιοσύνης και ακεραιότητας. Καθώς ακούμε, μας ωθεί να σκεφτούμε πώς αυτές οι αρχαίες προειδοποιήσεις εξακολουθούν να μιλούν στην εκκλησία και σε κάθε καρδιά που έχει εμπιστευθεί επιρροή. Είθε η έκθεση του Καλβίνου να ανοίξει τα μάτια μας στο έλεος και την αγιότητα του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον λόγο του Κυρίου μέσω του Μιχαία. Καθώς διαβάζεις τα κεφάλαια 3 και 4, άκουσε την αντίθεση μεταξύ διεφθαρμένης ηγεσίας και της υπόσχεσης της μελλοντικής εξύψωσης της Σιών. Άσε το κείμενο να εγκατασταθεί στο πνεύμα σου, σημειώνοντας τόσο τις προειδοποιήσεις κατά της αδικίας όσο και την ελπίδα της αποκατάστασης. Ζήτα από το Πνεύμα να κάνει το απόσπασμα ζωντανό και ενεργό για σένα σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για την ομιλία του προφήτη. Ο Προφήτης σε αυτό το κεφάλαιο επιτίθεται και ελέγχει αυστηρά τους αρχηγούς καθώς και τους διδασκάλους· διότι και οι δύο ήταν δοσμένοι στην απληστία και τη σκληρότητα, στην αρπαγή, και, εν συντομία, σε όλες τις άλλες κακίες. Και αρχίζει με τους άρχοντες, που ασκούσαν εξουσία μεταξύ του λαού· και εκθέτει σύντομα τα λόγια με τα οποία τους κατηγόρησε. Έχουμε πει αλλού, ότι οι Προφήτες δεν κατέγραψαν όλα όσα είχαν μιλήσει, αλλά άγγιξαν μόνο σύντομα τις κεφαλές ή τα κύρια σημεία· και αυτό έγινε από τον Μιχαία, ώστε να γνωρίζουμε τι έκανε για σαράντα ή περισσότερα χρόνια, στα οποία εκτελούσε το αξίωμά του. Θα μπορούσε να αφηγηθεί, χωρίς αμφιβολία, σε μισή ώρα, όλα όσα υπάρχουν από τα γραπτά του· αλλά από αυτό το μικρό βιβλίο, όσο μικρό κι αν είναι, μπορούμε να μάθουμε ποιος ήταν ο τρόπος διδασκαλίας του Προφήτη, και σε ποια πράγματα επέμενε κυρίως. Θα επιστρέψω τώρα στα λόγια του. Σχετικά με την πρόσκληση να ακούσουν, ο Καλβίνος γράφει: Ακούστε αυτό, παρακαλώ, λέει. Μια τέτοια εισαγωγή μαρτυρεί αμέλεια στους κριτές· διότι γιατί απαιτεί ακρόαση από αυτούς, εκτός αν είχαν γίνει τόσο νωθροί στις κακίες τους, ώστε δεν θα πρόσεχαν τίποτα; Εφόσον λοιπόν μια τόσο κτηνώδης νάρκη τους είχε κυριεύσει, λέει, Ακούστε τώρα εσείς οι αρχηγοί, ή κεφαλές, του Ιακώβ, και εσείς οι άρχοντες [92] του οίκου του Ισραήλ. Αλλά γιατί μιλά ακόμη για τον οίκο του Ισραήλ; Διότι αυτό το όνομα ήταν ιδιαίτερα γνωστό και δοξασμένο, όποτε γινόταν μνεία της απογόνου του Αβραάμ· και οι άλλοι Προφήτες, ακόμη και ενώ μιλούσαν για το βασίλειο του Ιούδα, χρησιμοποιούν συχνά αυτόν τον τίτλο, «εσείς που καλείστε με το όνομα του Ισραήλ»· και το έκαναν αυτό, λόγω της αξιοπρέπειας του αγίου Πατριάρχη· και η σημασία της ίδιας της λέξης ήταν όχι συνηθισμένη μαρτυρία υπεροχής για όλη τη φυλή του. Και αυτό γίνεται συχνά από τον Ησαΐα. Αλλά το όνομα του Ισραήλ δεν τίθεται εδώ, όπως αλλού, ως τίτλος διάκρισης· αντίθετα, ο Προφήτης εδώ μεγενθύνει την αμαρτία τους, επειδή ήταν τόσο διεφθαρμένοι, αν και ήταν οι αρχηγοί μεταξύ της εκλεκτής φυλής, όντας εκείνοι που ο Θεός είχε τιμήσει με τόση αξιοπρέπεια, ώστε να τους θέσει επικεφαλής της Εκκλησίας Του και του εκλεκτού λαού. Ήταν λοιπόν αχαριστία, ανυπόφορη, να καταχρώνται αυτή την υψηλή και ιερή εξουσία, που τους είχε δοθεί από τον Θεό. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην ευθύνη των ηγετών να γνωρίζουν την κρίση. Δεν ανήκει σε εσάς, λέει, να γνωρίζετε την κρίση; Εδώ υπαινίσσεται ότι η ορθότητα πρέπει να έχει θέση μεταξύ των αρχηγών, με τρόπο πιο ιδιαίτερο από ό,τι μεταξύ του κοινού λαού· διότι πρέπει να υπερέχουν των άλλων στη γνώση του τι είναι δίκαιο και ορθό· διότι αν και η διαφορά μεταξύ καλού και κακού είναι χαραγμένη στις καρδιές όλων, όμως αυτοί, που κατέχουν την υπεροχή μεταξύ του λαού, και υπερέχουν σε δύναμη, είναι κατά κάποιον τρόπο τα μάτια της κοινότητας· όπως τα μάτια κατευθύνουν όλο το σώμα, έτσι και αυτοί, που τοποθετούνται σε οποιαδήποτε θέση τιμής, γίνονται έτσι εξέχοντες, ώστε να δείχνουν τον ορθό δρόμο σε άλλους. Ως εκ τούτου, με τη λέξη, να γνωρίζουν, ο Προφήτης υπαινίσσεται ότι ασεβώς ανέτρεψαν όλη την τάξη της φύσης, διότι ήταν τυφλοί, ενώ έπρεπε να είναι τα φωτεινά σώματα όλου του λαού. Δεν είναι για εσάς, λέει, να γνωρίζετε την κρίση και την ισότητα; Αλλά γιατί ειπώθηκε αυτό, ιδιαίτερα στους αρχηγούς; Διότι αυτοί, αν και από μόνοι τους γνώριζαν τι ήταν ορθό, έχοντας τον νόμο χαραγμένο μέσα, έπρεπε όμως ως ηγέτες να έχουν ανώτερη γνώση, ώστε να υπερτερούν των άλλων. Είναι λοιπόν καθήκον σας να γνωρίζετε την κρίση. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι δεν αρκεί για τους πρίγκιπες και τους άρχοντες να είναι καλοπροαίρετοι και ευθείς· αλλά απαιτείται από αυτούς να γνωρίζουν την κρίση και τη σοφία ώστε να διακρίνουν θέματα πάνω από τον κοινό λαό. Αλλά αν δεν είναι έτσι προικισμένοι με το χάρισμα της κατανόησης και της σοφίας ας ζητήσουν από τον Κύριο. Γνωρίζουμε πράγματι, ότι χωρίς το Πνεύμα του Θεού, οι πιο οξυδερκείς άνθρωποι είναι εντελώς ακατάλληλοι να κυβερνήσουν· ούτε είναι μάταιο, ότι το ελεύθερο Πνεύμα του Θεού προβάλλεται, ως κατέχον την υπέρτατη δύναμη στον κόσμο· διότι έτσι μας υπενθυμίζεται, ότι ακόμη και αυτοί που είναι προικισμένοι με τα κύρια χαρίσματα είναι εντελώς ανίκανοι να κυβερνήσουν εκτός αν το Πνεύμα του Θεού είναι μαζί τους. Αυτό το απόσπασμα λοιπόν δείχνει ότι ένας ευθύς νους δεν είναι επαρκές προσόν στους πρίγκιπες· πρέπει επίσης να υπερέχουν σε σοφία, ώστε να είναι, όπως έχουμε ήδη πει, όπως τα μάτια είναι στο σώμα. Με αυτή την έννοια είναι που ο Μιχαίας λέει τώρα ότι ανήκε στους ηγέτες του λαού να γνωρίζουν την κρίση και τη δικαιοσύνη. [93] Στη συνέχεια εκθέτει τη σκληρότητα των αρχόντων. Στη συνέχεια προσθέτει, Αλλά μισούν το καλό, και αγαπούν το κακό, και ξεσκίζουν το δέρμα [94] από τον λαό μου, τη σάρκα από τα οστά τους· δηλαδή δεν αφήνουν τίποτα, λέει, υγιές και ασφαλές, η αρπακτικότητά τους είναι τόσο μανιώδης. Ο Προφήτης μεταφέρει πρώτα μια γενική επίπληξη, -- ότι όχι μόνο διέστρεψαν τη δικαιοσύνη, αλλά ήταν επίσης δοσμένοι στην κακία και μισούσαν το καλό. Εννοεί λοιπόν ότι ήταν ανοιχτά πονηροί και ασεβείς, και επίσης ότι με σταθερό σκοπό διεξήγαγαν πόλεμο κατά κάθε τι δίκαιου και ορθού. Μαθαίνουμε λοιπόν πόσο μεγάλη και πόσο αποτρόπαια ήταν η διαφθορά του λαού, όταν ήταν ακόμη η ιδιαίτερη κτήση και κληρονομιά του Θεού. Εφόσον λοιπόν η κατάσταση αυτού του αρχαίου λαού είχε γίνει τόσο εκφυλισμένη, ας μάθουμε να περπατάμε με ανησυχία και φόβο, ενώ ο Κύριος μας κυβερνά με ευσεβείς άρχοντες και πιστούς ποιμένες· διότι αυτό που συνέβη στους Ιουδαίους θα μπορούσε σύντομα να συμβεί σε εμάς, ώστε λύκοι να κυβερνήσουν πάνω μας, όπως πράγματι η εμπειρία έχει αποδείξει ακόμη και σε αυτή την πόλη μας. Ο Προφήτης στη συνέχεια προσθέτει τα είδη της σκληρότητας που επικρατούσαν· για τα οποία μιλά με υπερβολικούς όρους, αν και χωρίς αμφιβολία θέτει μπροστά στα μάτια μας την κατάσταση των πραγμάτων όπως ήταν. Συγκρίνει τους κριτές με λύκους ή με λιοντάρια, ή με άλλα άγρια θηρία. Δεν λέει ότι αναζητούσαν την περιουσία του λαού, ή λεηλατούσαν τα σπίτια τους· αλλά λέει ότι καταβρόχθιζαν τη σάρκα τους μέχρι τα ίδια τα οστά· λέει ότι ξερίζωναν το δέρμα τους· και αυτό το επιβεβαιώνει στον επόμενο στίχο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εξάγει τι απαιτεί ο Θεός από αυτούς που έχουν δύναμη. Τώρα αυτό το απόσπασμα μας διδάσκει τι απαιτεί κυρίως ο Θεός από αυτούς που έχουν δύναμη, -- ότι απέχουν από το να κάνουν αδικία· διότι όπως είναι οπλισμένοι με δύναμη, έτσι πρέπει να είναι νόμος για τον εαυτό τους. Αναλαμβάνουν εξουσία πάνω σε άλλους· ας αρχίσουν λοιπόν με τον εαυτό τους, και ας συγκρατούν τον εαυτό τους από το να κάνουν κακό. Διότι όταν ένας ιδιώτης είναι διατεθειμένος να βλάψει, συγκρατείται τουλάχιστον από τον φόβο των νόμων, και δεν τολμά να κάνει τίποτα κατά την ευχαρίστησή του· αλλά στους πρίγκιπες υπάρχει μεγαλύτερη τόλμη· και είναι ικανοί να κάνουν μεγαλύτερη αδικία· και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να τηρούν περισσότερη εγκράτεια και ανθρωπιά. Ως εκ τούτου, η ελαφρότητα και η πατρική καλοσύνη γίνονται ιδιαίτερα πρίγκιπες και αυτούς που έχουν δύναμη. Αλλά ο Προφήτης εδώ καταδικάζει τους πρίγκιπες της εποχής του για αυτό που άξιζε την υψηλότερη επίπληξη· και το κύριο έγκλημά τους ήταν η σκληρότητα ή η απανθρωπιά, εφόσον δεν λυπήθηκαν τους ίδιους τους υπηκόους τους. Αργότερα αναλογίζεται τις συναλλαγές του Θεού με τους αμετανόητους. Δείχνει εδώ ότι ο Θεός δεν θα συμφιλιωνόταν με ανθρώπους εντελώς αμετανόητους, που δεν μπορούσαν να αποκατασταθούν με κανένα μέσο στον ορθό δρόμο. Αλλά όταν κάποιος πέφτει [και μετανοεί] θα βρίσκει πάντα τον Θεό ελεήμονα προς αυτόν, μόλις κραυγάσει προς Αυτόν· αλλά όταν με πεισματώδη νου επιδιώκουμε τον δικό μας δρόμο, και δεν δίνουμε τόπο στη μετάνοια, κλείνουμε την πόρτα του ελέους εναντίον μας· και έτσι αυτό που διδάσκει εδώ ο Προφήτης λαμβάνει αναγκαστικά χώρα, -- ο Κύριος κρύβει το πρόσωπό Του την ημέρα της θλίψης. Και ακούμε επίσης τι λέει η Γραφή, -- ότι η κρίση θα είναι χωρίς έλεος σε αυτούς που δεν είναι ελεήμονες, (Ιακώβου 2:11.) Ως εκ τούτου, αν κάποιος είναι ανελέητος προς τους αδελφούς του, (όπως βλέπουμε σήμερα πολλούς τυράννους να είναι, και βλέπουμε επίσης πολλούς στη μεσαία τάξη να έχουν την ίδια τυραννική και εντελώς αιματηρή διάθεση,) θα συναντήσει τελικά, όποιος κι αν είναι, εκείνη την κρίση που ο Μιχαίας εδώ καταγγέλλει. Η πρόταση λοιπόν δεν πρέπει να ληφθεί με γενική έννοια, σαν να είχε πει, ότι ο Κύριος δεν θα συμφιλιωνόταν με τους πονηρούς· αλλά δείχνει ιδιαίτερα εκείνους τους αμετανόητους άνδρες, που είχαν σκληρύνει εντελώς τον εαυτό τους, ώστε είχαν γίνει, όπως έχουμε ήδη δει, εντελώς άκαμπτοι. Ο Προφήτης έρχεται τώρα στη δεύτερη επίπληξή του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου ή στη σφαίρα επιρροής μου μπορεί να πειραστώ να κάνω κατάχρηση εξουσίας ή να παραμείνω σιωπηλός για την αδικία; Πώς η υπόσχεση της μελλοντικής αποκατάστασης του Θεού διαμορφώνει την ελπίδα μου όταν βλέπω διαφθορά γύρω μου; Με ποιους τρόπους προσκαλώ το Πνεύμα να κρατήσει την καρδιά μου τρυφερή και μετανοημένη ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐρευνῶν καρδίας ἀρχόντων καὶ λαῶν ὁμοίως, ἔκθεσον πᾶσαν κεκρυμμένην ἀδικίαν καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς διαθήκης Σου. Ἵδρυσον τὴν βασιλείαν Σου ἐν δικαιοσύνῃ, ἵνα κατοικῶμεν ἀσφαλῶς ὑπὸ τὴν βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ Σου, ὅπου ὁ λόγος Σου ἐκπορεύεται ἐκ Σιὼν διὰ νὰ κρίνῃ τὰ ἔθνη καὶ νὰ φέρῃ διαρκῆ εἰρήνην. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →