← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 3 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ρωμαίους 3Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα έξι κτύπων που αντλείται από το σχόλιο της καθολικής οικογενειακής βίβλου του Χέιντοκ στο κεφάλαιο τρία της προς Ρωμαίους. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις του Γουίθαμ του Τσάλλονερ του Κάλμετ και άλλων καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει τη διδασκαλία του αγίου Παύλου περί αμαρτίας του νόμου και του δώρου της δικαιώσεως. Καθώς ταξιδεύουμε μέσα από το επιχείρημα του αποστόλου οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να δούμε τόσο την καθολική ανάγκη για χάρη όσο και την πιστότητα του θεού στις υποσχέσεις του. Ας καθοδηγήσει η αρχαία σοφία της εκκλησίας την ανάγνωση και την προσευχή μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το κεφάλαιο 3 της προς Ρωμαίους αργά και προσευχητικά. Ακούστε την προσεκτική ισορροπία του Αγίου Παύλου ανάμεσα στα προνόμια που δόθηκαν στο Ισραήλ και την καθολική πραγματικότητα της αμαρτίας. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μετακινείται από το πλεονέκτημα στην κατηγορία και τελικά στην αποκάλυψη της δικαιοσύνης του Θεού μέσω της πίστης. Αφήστε το ιερό κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στο σχόλιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιγντοκ ανοίγει το σχόλιο στο τρίτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής εξετάζοντας τα πλεονεκτήματα των Ιουδαίων. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιγντοκ Τι λοιπόν το πλεονέκτημα και τα λοιπά Ο απόστολος για να μην προσβάλει τους Ιουδαίους επιμένοντας υπερβολικά στην επίπληξή τους στρέφει τον λόγο του στα πλεονεκτήματα που είχαν μέχρι τώρα έναντι των άλλων εθνών Πρώτον ότι τα λόγια του Θεού εκείνες οι θεϊκές χρησμοδοσίες οι αποκαλύψεις οι υποσχέσεις στις Γραφές είχαν πιστευθεί ή εμπιστευθεί σε αυτούς Και μολονότι μερικοί ή πολλοί από αυτούς δεν πίστεψαν στις υποσχέσεις του Θεού ιδίως σχετικά με τον Μεσσία αυτό δεν εμπόδισε τον Θεό να είναι πιστός στον λόγο του στέλνοντας τον Μεσσία και εκείνες τις ευλογίες που είχαν υποσχεθεί μαζί του Διότι ο Θεός είναι πάντοτε αληθής ή πιστός στις υποσχέσεις του και επομένως πρέπει οπωσδήποτε να δικαιωθεί ή να βρεθεί δίκαιος όταν οι ενέργειές του κρίνονται δηλαδή εξετάζονται και ερευνώνται Ουίθαμ Ο Χέιγντοκ στη συνέχεια στρέφει τον λόγο του εναντίον των Ιουδαίων για να δείξει ότι υπήρξαν αμαρτωλοί όπως οι Εθνικοί. Τι λοιπόν υπερέχουμε εμείς οι Ιουδαίοι τους Εθνικούς Επαναστρέφει τον λόγο του εναντίον των Ιουδαίων δείχνοντας ότι υπήρξαν αμαρτωλοί όπως και οι Εθνικοί παρά τις ιδιαίτερες εύνοιες που ο Θεός έκανε σε αυτούς και όχι στους Εθνικούς αυτό το αποδεικνύει από τους ψαλμούς και στον στίχο δεκαεννέα δείχνει ότι αυτά τα πράγματα ειπώθηκαν για εκείνους που ήταν υπό τον νόμο Ουίθαμ Στη συνέχεια ο Χέιγντοκ εξετάζει τη σειρά των χωρίων που αποδεικνύουν ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι δίκαιος μόνο από τον νόμο. Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος δίκαιος δηλαδή με αρετή είτε του νόμου της φύσεως είτε του νόμου του Μωυσέως αλλά μόνο με την πίστη και τη χάρη Χαλόνερ Ο απόστολος εδώ παραθέτει μια σειρά χωρίων από την αρχαία Γραφή για να πείσει τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους Εθνικούς ότι ούτε ένας ανάμεσά τους δεν ήταν δίκαιος ούτε είχε κανένα δικαίωμα να καυχάται εξαιτίας των καλών έργων του Όχι ότι δεν μπορούσε να βρεθεί δίκαιος άνθρωπος υπό τον παλαιό νόμο ή ακόμη και πριν από τον νόμο άπειρος αριθμός χωρίων της Γραφής θα δείξει το αντίθετο αλλά πρέπει να εννοηθεί ως ομιλώντας για τον άνθρωπο που αφέθηκε στον εαυτό του ως γιος του Αδάμ συλληφθείς εν αμαρτία και γεννηθείς τέκνο οργής Καλμέ Αυτά τα εγκλήματα που απαριθμούνται από τον απόστολο δεν αναφέρονται σαν να βρέθηκαν σε κάθε άτομο αλλά μερικά από αυτόν τον μαύρο κατάλογο εγκλημάτων βρέθηκαν σε έναν άνθρωπο μερικά σε άλλον όμως έτσι ώστε όλοι να έχουν μολυνθεί από την αμαρτία και την ανομία όλοι να έχουν εγκαταλείψει τον δρόμο της αρετής Δεν υπήρχε κανείς δίκαιος κανείς δεν βρέθηκε που να φοβάται ή να ζητά τον Θεό Έστιος Αυτά τα κείμενα της Γραφής μολονότι παλαιότερα ακόμη και πριν από τις εποχές του Αγίου Ιερωνύμου και του Αγίου Αυγουστίνου βρέθηκαν μαζί σε μερικές λατινικές εκδόσεις δηλαδή στον Ψαλμό δέκατο τρίτο δεν μπορούν να βρεθούν ενωμένα ούτε στο εβραϊκό κείμενο ούτε στην εκδοχή των Εβδομήκοντα όπως βεβαιώνει ο Άγιος Ιερώνυμος στην Πρόλογο του δέκατου έκτου βιβλίου των σχολίων στον Ησαΐα Αυτό λέει το επιτρέπουν όλοι οι Έλληνες σχολιαστές Λέει ότι εκείνοι που αγνοούσαν αυτή την τέχνη του αποστόλου να ενώνει μαζί τα κείμενα διαφορετικών μερών της Γραφής όταν δεν έβρισκαν κανένα μέρος όπου ήταν όλα μαζί τα τοποθέτησαν χωρίς καμία αυθεντία σε εκείνον τον ψαλμό από τον οποίο λαμβάνεται το πρώτο μέρος της παραθέσεως Οι λέξεις ανοιχτός τάφος λαμβάνονται από τον Ψαλμό δέκατο τρίτο εβραϊκό κείμενο δέκατο τέταρτο ο στίχος Ο λάρυγγάς τους είναι ανοιχτός τάφος με τις γλώσσες τους ενήργησαν δολίως από τον Ψαλμό πέμπτο Το δηλητήριο των ασπίδων είναι κάτω από τα χείλη τους από τον Ψαλμό εκατοστό τριακοστό ένατο Το στόμα του οποίου είναι γεμάτο κατάρες και πικρία από τον Ψαλμό ένατο Τα πόδια τους είναι ταχέα και τα λοιπά μέχρι εκεί δεν υπάρχει φόβος από τον Ησαΐα κεφάλαιο πεντηκοστό ένατο Δεν υπάρχει ο φόβος του Θεού μπροστά στα μάτια τους από τον Ψαλμό τριακοστό πέμπτο Έστιος
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιγντοκ περαιτέρω εξηγεί τη δικαιοσύνη του Θεού μέσω της πίστεως εν Χριστώ. Προς Ρωμαίους γʹ 20 εις το τέλος του παρόντος κεφαλαίου ο απόστολος δείχνει ότι οι Ιουδαίοι δεν δύνανται να δικαιωθούν και να αγιασθούν αληθώς διά των έργων του γραπτού νόμου του Μωυσέως μόνον ότι η γνώσις της αμαρτίας ή του τι είναι αμαρτωλόν ήλθεν διά του νόμου αλλά εάν δεν συμμορφούνται προς τας εντολάς του νόμου η γνώσις αύτη καθιστά αυτούς ενδοτέρως ενόχους. Νυν δε εν τη ελεύσει του Χριστού η δικαιοσύνη του Θεού τουτέστιν η δικαιοσύνη δι’ ης καθιστά άλλους δικαίους και δικαιοί αυτούς δεν δύναται να αποκτηθή άνευ πίστεως εν Χριστώ και διά της χάριτος του Λυτρωτού ημών Ιησού Χριστού τον οποίον ο Θεός προέθεσεν εις πάντας και εις εθνικούς και εις Ιουδαίους ως θυσίαν εξιλασμού διά τας αμαρτίας όλου του ανθρωπίνου γένους διά πίστεως εις το αίμα αυτού τουτέστιν διά του να πιστεύωσιν εις αυτόν ο οποίος εξέχυσε το αίμα αυτού και απέθανεν υπέρ ημών επί του σταυρού. Αυτός μόνος εδ. 26 είναι ο δίκαιος και ο δικαιών πάντας. Και ως προς τούτο δεν υπάρχει διάκρισις. Οι εθνικοί δικαιούνται αγιάζονται ή σώζονται μόνον διά της πίστεως και της χάριτος του Χριστού Ιησού. Ο άγιος Παύλος δεν ισχυρίζεται ότι η αρετή της πίστεως μόνης θα δικαιώση και σώση τον άνθρωπον ουδέν δύναται να είναι περισσότερον αντίθετον προς την διδασκαλίαν του ευαγγελίου και των αποστόλων εις πολλάς θέσεις ως εσημειώθη και θα δειχθή κατωτέρω. Λέγει ημίν εις το παρόν κεφάλαιον εδ. 20 και 28 ότι ο άνθρωπος δικαιούται άνευ των έργων του γραπτού νόμου και διδάσκει ημάς ότι ουδέν έργον του νόμου του Μωυσέως ουδέ έργα τινα τα οποία πράττει άνθρωπος κατά τον νόμον της φύσεως αρκούν διά να δικαιώσουν τον άνθρωπον και να σώσουν αυτόν αφ’ εαυτών τουτέστιν εκτός εάν συνδεθούν μετά της πίστεως και της χάριτος του Θεού. Και όταν φαίνεται να λέγη ότι οι άνθρωποι δικαιούνται ή σώζονται διά της πίστεως ή διά του πιστεύειν ως λέγει περί του Αβραάμ εις το επόμενον κεφάλαιον εδ. 3 και 5 ουδέποτε λέγει ως τινές αρχαίοι και μεταγενέστεροι αιρετικοί προσεποιήθησαν ότι η πίστις μόνη αρκεί. Και εκτός της πίστεως νοεί την χριστιανικήν πίστιν και διδασκαλίαν του Χριστού ως αντίθετον προς τον νόμον του Μωυσέως προς την περιτομήν και τας τελετάς του νόμου εκείνου ως φαίνεται σαφώς εκ του σκοπού του αποστόλου και εις την παρούσαν επιστολήν και εις την προς Γαλάτας. Διδάσκει ημάς εις την παρούσαν επιστολήν κεφ. βʹ 6 ότι ο Θεός θα κρίνη έκαστον άνθρωπον κατά τα έργα αυτού κεφ. βʹ 13 ότι ουχί οι ακροαταί του νόμου αλλά οι ποιηταί αυτού θα δικαιωθούν. Ιδέτε επίσης κεφ. στʹ. Λέγει προς τους Γαλάτας κεφ. εʹ εδ. 6 ότι η πίστις δι’ ης πρέπει να σωθούν πρέπει να είναι πίστις ενεργουμένη διά της αγάπης. Λέγει επίσης προς τους Κορινθίους Αʹ Κορινθίους ζʹ 19 ότι η περιτομή είναι ουδέν ουδέ η ακροβυστία αλλά η τήρησις των εντολών του Θεού. Ότι και αν έχη άνθρωπος πίστιν ώστε να μετακινή όρη ουδέν θα ωφελήση αυτόν άνευ της αγάπης. Ποσάκις λέγει ημίν ότι οι πράττοντες τοιάσδε και τοιάσδε αμαρτίας δεν θα κληρονομήσουν ή δεν θα κτήσουν την βασιλείαν του Θεού Μήπως δεν λέγει ημίν ο άγιος Ιάκωβος ότι η πίστις άνευ καλών έργων είναι νεκρά Ιδέτε κεφ. βʹ. Περί τούτου περισσότερον κατωτέρω. Ουίθαμ Τέλος ο Χέιγντοκ πραγματεύεται πώς η πίστις θεμελιώνει μάλλον παρά καταστρέφει τον νόμον. Άρα καταργούμεν τον νόμον διά της πίστεως Μη γένοιτο αλλά συνιστώμεν τον νόμον. Ιδέτε τας λέξεις του Χριστού Ματθαίος εʹ 17 αʹ διότι αι εικόνες και οι τύποι του νόμου του Μωυσέως και αι προφητείαι των προφητών εκπληρούνται. βʹ διότι οι χριστιανοί διδάσκονται νυν να εκπληρώσουν τας ηθικάς εντολάς και το κύριον μέρος του νόμου μετά μεγαλειτέρας τελειότητος εν τω πνεύματι της πίστεως της αγάπης κ.λπ. Ουίθαμ
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η αναγνώριση ότι όλοι αμάρτησαν την καθημερινή σας εξάρτηση από το έλεος του Θεού; Με ποιους τρόπους η πίστη στον Χριστό εκπληρώνει και υπερβαίνει τις ηθικές απαιτήσεις που ήδη γνωρίζετε; Πού μπορεί να πειρασθείτε να αντιμετωπίσετε τη χάρη ως άδεια παρά ως τη δύναμη που θεμελιώνει την αληθινή δικαιοσύνη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, ἀληθινὲ δικαιωτὰ Ἰουδαίου τε καὶ Ἕλληνος ὁμοίως, σὲ προσκυνοῦμεν διὰ τὴν ἀφθονίαν τῆς λυτρωτικῆς σου χάριτος, ἡ ὁποία καλύπτει πάντα ἁμαρτωλὸν τὸν πιστεύοντα. Ἕλκυσον ἡμᾶς εἰς ταπεινὴν πίστιν, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ διὰ τῆς ἀγάπης καὶ τηρεῖ τὰς ἐντολάς σου, γράφων τὴν δικαιοσύνην σου ἐπὶ τῶν καρδιῶν ἡμῶν διὰ τοῦ νόμου τοῦ Πνεύματος. Εἴθε ἡ πίστις σου εἰς πᾶσαν ὑπόσχεσιν νὰ μᾶς στηρίζῃ ὅταν ἀσθενοῦμεν, καὶ εἴθε ἡ Παναγία Παρθένος καὶ πάντες οἱ ἅγιοι νὰ πρεσβεύουν ὑπὲρ ἡμῶν, ἕως ὅτου σταθοῦμεν δεδικαιωμένοι ἐνώπιόν σου. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →