Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β΄ Κορινθίους 4 — με τον Brown
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο (Commentary on the Whole Bible). Η ανάλυσή τους στίχο προς στίχο της Β΄ Κορινθίους 4 ξεδιπλώνει την υπεράσπιση του αποστόλου για μια ανοιχτή, δοσμένη από το Πνεύμα διακονία που υπομένει τα βάσανα για χάρη του ευαγγελίου. Με ευλαβική σαφήνεια αυτοί οι μελετητές ανιχνεύουν πώς τα εύθραυστα σκεύη φέρουν έναν αιώνιο θησαυρό και πώς η παρούσα θλίψη παράγει ένα υπέρμετρο βάρος δόξας. Η έκθεσή τους μας καλεί να δούμε τις ίδιες πραγματικότητες που στήριξαν τον Παύλο και να αναπαυθούμε στις ίδιες υποσχέσεις που αγκυροβολούν την εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το 4ο κεφάλαιο της Β΄ Κορινθίους. Ακούστε τον σταθερό ρυθμό της μαρτυρίας του αποστόλου: την απεκαλυμμένη διακονία του Πνεύματος, το φως που λάμπει σε πήλινα σκεύη και τον καθημερινό θάνατο που φανερώνει τη ζωή του Ιησού. Δώστε προσοχή στην αντίθεση μεταξύ του εξωτερικού ανθρώπου που φθείρεται και του εσωτερικού ανθρώπου που ανανεώνεται καθημερινά, και στερεώστε την ελπίδα σας στο αιώνιο βάρος δόξας που υπερβαίνει κατά πολύ κάθε πρόσκαιρη θλίψη.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο συνεχίζοντας τη συζήτηση για τη διακονία από τους προηγούμενους στίχους.
Στίχος 1. 1. Διὰ τοῦτο — Ελληνικά, «Για αυτόν τον λόγο»: Επειδή έχουμε το Πνεύμα του Κυρίου που δίνει ελευθερία, και με απεκαλυμμένο πρόσωπο βλέπουμε τη δόξα Του (Β΄ Κορινθίους 3:17· Β΄ Κορινθίους 3:18). ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην — «Τη διακονία του Πνεύματος» (Β΄ Κορινθίους 3:8· Β΄ Κορινθίους 3:9): τη διακονία ενός τέτοιου πνευματικού, ελευθερωτικού Ευαγγελίου: συνεχίζοντας από Β΄ Κορινθίους 3:6· Β΄ Κορινθίους 3:8. ἐλεηθέντες —από τον Θεό, έχοντας λάβει αυτή τη διακονία (Β΄ Κορινθίους 3:8-). Η αίσθηση του «ελέους» που λαμβάνεται από τον Θεό, κάνει τους ανθρώπους ενεργούς για τον Θεό (Β΄ Κορινθίους 3:8-). οὐκ ἐκκακοῦμεν —σε τόλμη λόγου και πράξης, και υπομονή στα πάθη (Β΄ Κορινθίους 4:2· Β΄ Κορινθίους 4:8-16, κ.λπ.).Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν την εικόνα του θησαυρού που τοποθετείται σε πήλινα σκεύη, ώστε η δύναμη να φανεί ότι είναι από τον Θεό.
Στίχος 7. 7. «Μήπως κάποιος πει, Πώς λοιπόν συνεχίζουμε να απολαμβάνουμε μια τέτοια ανείπωτη δόξα σε ένα θνητό σώμα; Ο Παύλος απαντά, αυτό το ίδιο το γεγονός είναι μια από τις πιο θαυμαστές αποδείξεις της δύναμης του Θεού, ότι ένα πήλινο σκεύος θα μπορούσε να φέρει τέτοια λαμπρότητα και να κρατήσει έναν τέτοιο θησαυρό» [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Ομιλίες, 8.496, Α]. Ο θησαυρός ή «το φως της γνώσης της δόξας του Θεού». Το εύθραυστο «πήλινο σκεύος» είναι το σώμα, ο «εξωτερικός άνθρωπος» (:-· σύγκρινε Β΄ Κορινθίους 4:10), επιρρεπές σε θλίψεις και θάνατο. Έτσι το φως στις στάμνες του Γεδεών, ο τύπος (Κριτές 7:16-20· Κριτές 7:22). Οι αρχαίοι συχνά φύλαγαν τους θησαυρούς τους σε στάμνες ή πήλινα αγγεία. «Υπάρχουν πήλινα αγγεία που όμως μπορεί να είναι καθαρά· ενώ ένα χρυσό αγγείο μπορεί να είναι βρώμικο» [BENGEL]. ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως, κ.λπ.—ώστε η δύναμη της διακονίας (το Άγιο Πνεύμα), ως προς την υπερβολική «υπεροχή» της, που εκδηλώνεται στην κέρδιση ψυχών (Α΄ Κορινθίους 2:4) και στη στήριξη εμάς των διακόνων, να αποδοθεί αποκλειστικά στον Θεό, εμείς όντες αδύναμοι σαν πήλινα σκεύη. Ο Θεός συχνά επιτρέπει το σκεύος να σπάσει και να θρυμματιστεί, ώστε η υπεροχή του περιεχόμενου θησαυρού, και της δύναμης που έχει αυτός ο θησαυρός, να είναι όλη δική Του (Β΄ Κορινθίους 4:10 Β΄ Κορινθίους 4:11· Ιωάννης 3:30). ᾖ τοῦ Θεοῦ . . . καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν —μάλλον, όπως στα Ελληνικά, «να είναι του Θεού (να φαίνεται και να αναγνωρίζεται με ευγνωμοσύνη [Β΄ Κορινθίους 4:15] ότι ανήκει στον Θεό), και όχι (να προέρχεται) από εμάς». Η δύναμη όχι μόνο προέρχεται από τον Θεό, αλλά ανήκει σε Αυτόν συνεχώς, και πρέπει να αποδοθεί σε Αυτόν.Στη συνέχεια αντιπαραβάλλουν τη φθορά του εξωτερικού ανθρώπου με την καθημερινή ανανέωση του εσωτερικού ανθρώπου.
Στίχος 16. 16. οὐκ ἐκκακοῦμεν —παρά τα πάθη μας. Συνεχίζοντας από Β΄ Κορινθίους 4:1. ἔξωθεν ἄνθρωπος —το σώμα, η σάρκα. φθείρεται —«φθείρεται»· «εξαντλείται» από τις θλίψεις. ἔσωθεν ἄνθρωπος —η πνευματική και αληθινή μας ύπαρξη, η «ζωή» που ακόμη και στα θνητά μας σώματα (Β΄ Κορινθίους 4:11) «φανερώνει τη ζωή του Ιησού». ἀνακαινοῦται —«ανανεώνεται», δηλαδή, με νέα «χάρη» (Β΄ Κορινθίους 4:11-), και «πίστη» (Β΄ Κορινθίους 4:11-), και ελπίδα (Β΄ Κορινθίους 4:17· Β΄ Κορινθίους 4:18).
Σκεφτείτε
Για την παρούσα ελαφρά θλίψη τονίζουν το αιώνιο βάρος δόξας που αυτή παράγει.
Στίχος 17. 17. τὸ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως —«Η ΠΑΡΟΥΣΑ ελαφρά (βάρος) θλίψη μας» (έτσι τα Ελληνικά· σύγκρινε :-), [ALFORD]. Σύγκρινε «τώρα για λίγο . . . εν λύπη» (:-). Η αντίθεση, ωστόσο, μεταξύ αυτού και του «ΑΙΩΝΙΟΥ βάρους δόξας» απαιτεί, νομίζω, τη μετάφραση, «Που είναι μόνο για την παρούσα φευγαλέα στιγμή». Έτσι WAHL. «Η ελαφρότητα της θλίψης» (δεν εκφράζει «βάρος» μετά το «ελαφρό»· το Ελληνικό είναι «το ελαφρό της θλίψεως») αντιπαραβάλλεται όμορφα με το «βάρος της δόξας». κατεργάζεται —μάλλον, «παράγει». καθ' ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν —μάλλον, «κατά έναν υπερβολικό και ακόμη πιο υπερβολικό τρόπο» [ALFORD]· «όλο και πιο υπερβολικά» [ELLICOTT, TRENCH, και άλλοι]. Ελληνικά, «εν υπερβολή και εις υπερβολήν». Η δόξα υπερβαίνει πέρα από κάθε μέτρο τη θλίψη.Κλείνουν στρέφοντας το βλέμμα μακριά από τα ορατά προς τις αόρατες και αιώνιες πραγματικότητες.
Στίχος 18. 18. μὴ σκοπούντων —ως στόχο μας. τὰ βλεπόμενα —«τα επίγεια» (Φιλιππησίους 3:19). Δεν προσέχουμε τα βλεπόμενα, είτε έρχεται θλίψη είτε ανακούφιση, ώστε να παρασυρθούμε από το δεύτερο, ή να αποτραπούμε από το πρώτο [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ]. τὰ μὴ βλεπόμενα —όχι «τα αόρατα» των Φιλιππησίους 3:19-, αλλά τα πράγματα που, αν και δεν φαίνονται τώρα, θα φανούν αργότερα. πρόσκαιρα —μάλλον, «για ένα διάστημα»· σε αντίθεση με το αιώνιο. Η αγγλική έκδοση χρησιμοποιεί «temporal» για το προσωρινό. Το Ελληνικό μεταφράζεται σωστά στο παρόμοιο χωρίο, «τις απολαύσεις της αμαρτίας για λίγο».
Απαντήστε
Πώς το έλεος που σας κάλεσε αρχικά σε αυτή τη διακονία σας εμποδίζει να λιποψυχήσετε κάτω από την παρούσα πίεση; Με ποιους τρόπους μαθαίνετε να θεωρείτε το σώμα σας ως ένα πήλινο σκεύος, του οποίου η ίδια η αδυναμία φανερώνει την υπεροχή της δύναμης του Θεού; Πού σας καλεί το Πνεύμα να κοιτάξετε πέρα από το ορατό και το πρόσκαιρο προς το αόρατο και αιώνιο βάρος δόξας;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τη διακονία του Πνεύματος που δίνει ελευθερία και για το φως της γνώσης της δόξας Σου στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ενδυνάμωσέ μας, Σε παρακαλούμε, να αποκηρύξουμε κάθε κρυφό πράγμα της ανεντιμότητας και να συστήσουμε την αλήθεια σε κάθε συνείδηση ενώπιόν Σου. Κράτησέ μας ενήμερους ότι φέρουμε αυτόν τον θησαυρό σε πήλινα σκεύη, ώστε η δύναμη να παραμείνει μόνο δική Σου. Ανανέωσε τον εσωτερικό μας άνθρωπο καθημερινά, και στερέωσε τα μάτια μας στο αιώνιο βάρος δόξας που υπερβαίνει κατά πολύ κάθε ελαφρά και πρόσκαιρη θλίψη. Είθε η ευχαριστία να αφθονεί προς δόξαν Σου μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →