Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 16 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του 16ου κεφαλαίου του Ιωάννη. Οι σημειώσεις τους, στίχο προς στίχο, ξεδιπλώνουν τον τελικό λόγο στο δείπνο, ανιχνεύοντας την υποσχόμενη έλευση του Πνεύματος, την αντίθεση του κόσμου και την ειρήνη που εξασφαλίζεται από τη νίκη του Χριστού. Ακούμε με ευλάβεια καθώς αυτοί οι ευαγγελικοί μελετητές ανοίγουν το κείμενο για την εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το 16ο κεφάλαιο του Ιωάννη, προσέχοντας τις προειδοποιήσεις, τις υποσχέσεις και τις προσευχές του Κυρίου μας. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά καθώς ακούγονται τα λόγια, προετοιμάζοντας το νου για την ερμηνεία που ακολουθεί από τους Jamieson, Fausset και Brown.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεση της διακονίας του Πνεύματος διευκρινίζοντας τον καταδικαστικό Του ρόλο.
Στίχος 8. 8. Και όταν έρθει, θα, κ.λπ.—Αυτό είναι ένα από τα πιο γεμάτα σκέψη χωρία στους βαθυστόχαστους λόγους του Χριστού, που με λίγες μεγάλες πινελιές απεικονίζει όλα και κάθε μέρος της διακονίας του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο—τη δράση Του σε σχέση με τα άτομα καθώς και με τη μάζα, σε πιστούς και απίστους εξίσου [OLSHAUSEN]. θα ελέγξει —Αυτή είναι μια πολύ αδύναμη λέξη για να εκφράσει αυτό που εννοείται. Ο έλεγχος πράγματι υπονοείται στον χρησιμοποιούμενο όρο, και αναμφίβολα η λέξη αρχίζει με αυτόν. Αλλά η καταδίκη ή η πειθώ είναι αυτό που εννοείται· και καθώς το ένα εκφράζει το έργο του Πνεύματος στο άπιστο μέρος της ανθρωπότητας, και το άλλο στο πιστό, είναι καλύτερο να μην το περιορίσουμε σε κανένα από τα δύο.Στη συνέχεια στρέφονται στην καταδίκη της δικαιοσύνης.
Στίχος 10. 10. Περί δικαιοσύνης, διότι εγώ υπάγω προς τον Πατέρα μου, και ουκέτι με βλέπετε —Αναμφίβολα, είναι η προσωπική δικαιοσύνη του Χριστού την οποία το Πνεύμα επρόκειτο να φέρει στην καρδιά του αμαρτωλού. Η απόδειξη αυτού επρόκειτο να βρίσκεται στο μεγάλο ιστορικό γεγονός, ότι Αυτός «είχε υπάγει προς τον Πατέρα Του και δεν ήταν πλέον ορατός στους ανθρώπους»:—διότι αν ο ισχυρισμός Του ότι ήταν ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας του κόσμου, ήταν ψέμα, πώς θα μπορούσε ο Πατέρας, ο οποίος είναι «ζηλότυπος Θεός», να αναστήσει έναν τέτοιο βλάσφημο εκ νεκρών και να τον υψώσει στην δεξιά Του;Στη συνέχεια αναφέρονται στην καταδίκη της κρίσης.
Στίχος 11. 11. Περί κρίσεως, διότι ο άρχων του κόσμου τούτου κέκριται —Υποθέτοντας ότι η τελική κρίση εννοείται εδώ, το νόημα αυτής της πρότασης, ακόμη και από καλούς ερμηνευτές, χάνεται εντελώς. Η δήλωση, «Ο άρχων του κόσμου τούτου κέκριται», σημαίνει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, το ίδιο με αυτό που αναφέρεται στον Ιωάννη 12:31, «Τώρα θα εκβληθεί έξω ο άρχων του κόσμου τούτου»· και τα δύο σημαίνουν ότι η κυριαρχία του επί των ανθρώπων, ή η δύναμή του να τους υποδουλώνει και έτσι να τους καταστρέφει, έχει καταστραφεί. Ο θάνατος του Χριστού «έκρινε» ή ανέτρεψε δικαστικά αυτόν, και αυτός «εκβλήθηκε έξω» ή εκδιώχθηκε από την σφετερισμένη κυριαρχία του (Εβραίους 2:14· 1 Ιωάννη 3:8· Κολοσσαείς 2:15).
Σκεφτείτε
Ο Brown ολοκληρώνει την ενότητα συνοψίζοντας το τριπλό έργο του Πνεύματος.
Έτσι, λοιπόν, το Πνεύμα θα φέρει στη συνείδηση των ανθρώπων: (1) την αίσθηση της αμαρτίας, που ολοκληρώνεται στην απόρριψη Εκείνου που ήρθε να «άρει την αμαρτία του κόσμου»· (2) την αίσθηση της τέλειας ανακούφισης στη δικαιοσύνη του Δούλου του Πατέρα, που τώρα ανασύρθηκε από τη γη που Τον απέρριψε σε εκείνον τον κόλπο όπου από αιώνων κατοικούσε· και (3) την αίσθηση της απελευθέρωσης από τα δεσμά του Σατανά, του οποίου η κρίση φέρνει στους ανθρώπους την ελευθερία να είναι άγιοι, και τη μεταμόρφωση από δούλους του διαβόλου σε υιούς και θυγατέρες του Παντοδύναμου Κυρίου. Σε μια κατηγορία ανθρώπων, ωστόσο, όλα αυτά θα φέρουν μόνο καταδίκη· αυτοί «δεν θα έρθουν στον Χριστό»—αν και τους αποκαλύπτεται ως ο ζωοδότης—για να έχουν ζωή. Τέτοιοι, παραμένοντας εκούσια υπό την κυριαρχία του άρχοντα αυτού του κόσμου, κρίνονται στην κρίση του, η ορατή ολοκλήρωση της οποίας θα είναι τη μεγάλη ημέρα.Τέλος κλείνουν με τη διαβεβαίωση του Χριστού για νίκη επί του κόσμου.
Στίχος 33. 33. Ταύτα ελάλησα υμίν —όχι τα αμέσως προηγούμενα λόγια, αλλά ολόκληρος αυτός ο λόγος, του οποίου αυτά ήταν τα τελευταία λόγια, και τον οποίο έτσι ολοκληρώνει. ίνα εν εμοί ειρήνην έχητε —με την υπέροχη έννοια που εξηγήθηκε προηγουμένως. (Βλέπε στο :- ). Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε —που προκύπτει ειδικά από τη θανάσιμη αντίθεσή του σε εκείνους που «δεν είναι εκ του κόσμου, αλλά εκλεγμένοι εκ του κόσμου». Έτσι ώστε η «ειρήνη» που υποσχέθηκε απείχε πολύ από το να είναι ανεπηρέαστη. Εγώ νενίκηκα τον κόσμον —όχι μόνο πριν από εσάς, αλλά για εσάς, ώστε να μπορείτε να κάνετε το ίδιο (1 Ιωάννη 5:4· 1 Ιωάννη 5:5).
Απαντήστε
Πώς διαμορφώνει η καταδίκη του Πνεύματος για την αμαρτία, τη δικαιοσύνη και την κρίση την καθημερινή σας πορεία με τον Χριστό; Με ποιους τρόπους σας παρηγορεί η υπόσχεση του Παρακλήτου εν μέσω της παρούσας θλίψης; Πού χρειάζεστε περισσότερο να αναπαυθείτε στην ειρήνη που ο Χριστός έχει ήδη εξασφαλίσει νικώντας τον κόσμο;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, στείλον τὸ Πνεῦμά Σου ἵνα ἐλέγχῃ, παρηγορῇ καὶ ὁδηγῇ ἡμᾶς κατὰ τὰς ἀληθείας τοῦ Ἰωάννου ις'. Δὸς ἡμῖν νὰ μὴ προσκοπτώμεθα εἰς τὸ μῖσος τοῦ κόσμου, ἀλλὰ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ τετελεσμένῃ νίκῃ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Πλήρωσον ἡμᾶς τῆς εἰρήνης τῆς ῥεούσης ἐκ τῆς ὑψώσεως Αὐτοῦ ἐν τῇ δεξιᾷ Σου, καὶ διατήρησον ἡμᾶς προσδοκῶντας τὴν ἐπιστροφὴν Αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →