← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς

Ως Πατέρας με τα Δικά Του Παιδιά

Α' Θεσσαλονικείς 2Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο δεύτερο κεφάλαιο ο Παύλος αποκαλύπτει τον τρόπο της διακονίας του μεταξύ των Θεσσαλονικέων, και είναι ένα από τα πιο τρυφερά αυτοπορτρέτα σε όλες τις επιστολές του. Δεν ήρθε με κολακεία, ούτε με πλεονεξία, ούτε ζητώντας δόξα από ανθρώπους. Δεν στηρίχθηκε στο αποστολικό του δικαίωμα να υποστηρίζεται, αλλά εργάστηκε 'νύχτα και μέρα' με τα ίδια του τα χέρια ώστε να μην επιβαρύνει ούτε έναν από αυτούς. Και το σύνολο έγινε με αγάπη: 'ως μητέρα που θηλάζει τα παιδιά της', και πάλι, 'ως πατέρας' που ασχολείται με τον καθένα. Ο Χρυσόστομος, ο ίδιος ποιμένας που γνώριζε το βάρος των ψυχών, διαβάζει αυτό το κεφάλαιο ως τον ίδιο τον καταστατικό χάρτη της αληθινής διακονίας — ένα πορτρέτο του διδασκάλου που δαπανά τον εαυτό του ολοκληρωτικά, δεν ζητά τίποτα και αγαπά κάθε μαθητή ως δικό του παιδί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Α' Θεσσαλονικείς 2 — πώς η είσοδος του Παύλου δεν ήταν μάταιη, αν και είχε υποφέρει και είχε κακομεταχειριστεί στις Φιλίππους· πώς μίλησε το Ευαγγέλιο όχι για να ευαρεστήσει ανθρώπους αλλά τον Θεό, όχι με κολακεία ούτε με προσωπείο πλεονεξίας ούτε ζητώντας δόξα· πώς ήταν ήπιος μεταξύ τους, 'ως μητέρα που θηλάζει τα παιδιά της', πρόθυμος να μεταδώσει όχι μόνο το Ευαγγέλιο αλλά και την ίδια του την ψυχή· πώς εργάστηκε νύχτα και μέρα για να μην τους επιβαρύνει· πώς παρότρυνε και παρηγόρησε τον καθένα 'ως πατέρας τα δικά του παιδιά', ώστε να περπατούν αξίως του Θεού· πώς δέχθηκαν το μήνυμα όχι ως λόγον ανθρώπων αλλά ως λόγον Θεού· πώς έγιναν μιμητές των εκκλησιών στην Ιουδαία, υποφέροντας από τους συμπατριώτες τους· και πώς οι Θεσσαλονικείς ήταν η ελπίδα του, η χαρά του, το στεφάνι της καυχήσεώς του ενώπιον του Κυρίου κατά την παρουσία Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χρυσόστομος εστιάζει πρώτα στο εκπληκτικό γεγονός ότι ένας απόστολος όλου του κόσμου εργάστηκε με τα χέρια του ώστε να μην πάρει τίποτα από φτωχούς μαθητές. Αντλεί από αυτό έναν κανόνα για κάθε ποιμένα ψυχών: Ο διδάσκαλος οφείλει να μην κάνει τίποτα με αίσθημα βάρους, που τείνει στη σωτηρία των μαθητών του. Ο ίδιος ο κόπος, όσο επίπονος ή ταπεινός κι αν είναι, δεν αποτελεί παράπονο όταν ο μοναδικός σκοπός είναι η σωτηρία εκείνων που του εμπιστεύθηκαν. Και έτσι ο Παύλος, 'υψωμένος σε τόσο μεγάλη τιμή', εργάστηκε με τα χέρια του για να μην είναι βάρος στους μαθητές του. Ο Χρυσόστομος ακούει στην έκκληση του Παύλου προς αυτούς ως μάρτυρες — 'γνωρίζετε πώς παροτρύναμε… τον καθένα από εσάς' — όχι καύχημα αλλά ταπεινή αποκάλυψη. Όταν ο Παύλος μιλά για την αντιμετώπισή τους ως πατέρας, ο Χρυσόστομος παρατηρεί: Και αυτό που λέγεται δείχνει την απαλλαγή του από υπερηφάνεια.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Παρατηρήστε την παράξενη τρυφερότητα των εικόνων του Παύλου. Είναι ταυτόχρονα μητέρα που θηλάζει και πατέρας· δίνει όχι μόνο το Ευαγγέλιο αλλά και την ίδια του την ψυχή. Ο Χρυσόστομος παρατηρεί ότι αυτή είναι η κατάλληλη στάση εκείνου που έχει εξουσία αλλά αρνείται να κυριαρχήσει: ο Παύλος μιλά για την αγάπη του, την οποία ο Χρυσόστομος λέει ότι 'ήταν περισσότερη από ό,τι ανήκε στην εξουσία του πάνω τους'. Το σημάδι της αληθινής πνευματικής πατρότητας δεν είναι η απαίτηση τιμής αλλά η δαπάνη του εαυτού. Και έτσι το κεφάλαιο κλείνει με τον Παύλο να αποκαλεί τους Θεσσαλονικείς την 'ελπίδα' του, τη 'χαρά' του, το 'στεφάνι της καυχήσεώς' του — λόγια, λέει ο Χρυσόστομος, σαν εκείνα μιας μητέρας που φλέγεται από τρυφερότητα προς τα μικρά της παιδιά. Ο απόστολος που δεν θα πάρει ούτε ένα νόμισμα από αυτούς θα χύσει, αν χρειαστεί, την ίδια του τη ζωή για χάρη τους. Αυτό είναι το πώς μοιάζει όταν η αγάπη αντί της εξουσίας κυβερνά μια διακονία: η πραότητα μιας τροφού, η μαρτυρική σπουδή ενός πατέρα, και μια χαρά στα παιδιά που υπερβαίνει κάθε στεφάνι.
Απαντήστε

Απόκριση

Ποιους έχει τοποθετήσει ο Θεός υπό τη φροντίδα σας — παιδιά, μαθητές, εκείνους που οδηγείτε ή συμβουλεύετε, τον ασθενέστερο αδελφό δίπλα σας; Το πορτρέτο του Παύλου είναι ένας καθρέφτης. Τους υπηρετείτε ως βάρος που μεταφέρεται με γκρίνια, ή, όπως λέει ο Χρυσόστομος, κάνοντας τίποτα 'με αίσθημα βάρους' που τείνει στο καλό τους; Ο πειρασμός κάθε εξουσίας είναι να απαιτεί τιμή· ο δρόμος του Χριστού είναι να δαπανά τον εαυτό του και να μην ζητά τίποτα. Σκεφθείτε αν η φροντίδα σας για τους άλλους κυβερνάται από τα δικαιώματά σας πάνω τους ή από μια αγάπη που υπερβαίνει αυτά τα δικαιώματα — αν, όπως ο Παύλος, θα μεταδίδατε όχι μόνο τα λόγια σας αλλά και την ίδια σας την ψυχή. Και αν δεν βρίσκεστε καθόλου σε θέση εξουσίας, μάθετε από τον τρόπο που οι Θεσσαλονικείς δέχθηκαν τον Παύλο: 'όχι ως λόγον ανθρώπων, αλλά ως λόγον Θεού'. Η πραότητα του αληθινού διδασκάλου και η δεκτικότητα του αληθινού μαθητή είναι δύο μισά μιας ταπεινοφροσύνης. Καλλιεργήστε όποιο είναι δικό σας.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, που δια του αποστόλου Σου Παύλου μας έδειξες την πραότητα μιας μητέρας που θηλάζει και την ειλικρινή αγάπη ενός πατέρα προς τα παιδιά Σου: ελευθέρωσέ με από κάθε υπερηφάνεια που απαιτεί τιμή, και δίδαξέ με να δαπανώ τον εαυτό μου για εκείνους που μου εμπιστεύθηκες, κάνοντας τίποτα σαν να ήταν βάρος. Όπου οδηγώ, ας οδηγώ όχι με κυριαρχία πάνω σε άλλους αλλά με το να χύνω την ψυχή μου εν αγάπη. Όπου οδηγούμαι, δώσε μου την ταπεινοφροσύνη των Θεσσαλονικέων, να δέχομαι τον λόγο Σου όχι ως λόγον ανθρώπων αλλά όπως αληθώς είναι, τον λόγον του Θεού, που ενεργεί σε εκείνους που πιστεύουν. Κάνε εκείνους που αγαπώ ελπίδα μου και χαρά μου και στεφάνι καυχήσεώς μου ενώπιόν Σου κατά την έλευση του Υιού Σου· δια του ιδίου Χριστού του Κυρίου ημών, μετά Σου και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →