← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Νικώντας στον Ιαβόκ

Γένεσις 31-32Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο Patriarchs and Prophets η Ellen G. White ανοίγει την ιστορία της επιστροφής του Ιακώβ στη Χαναάν και τη νύχτα που άλλαξε για πάντα το όνομά του και τη σχέση του με τον Θεό. Τα λόγια της μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς ένας ένοχος άνθρωπος μαθαίνει να προσκολλάται στο θείο έλεος μέχρι να έρθει η ευλογία. Το σημερινό μάθημα ακολουθεί την αφήγησή της για αυτόν τον μοναχικό αγώνα δίπλα στον ποταμό και τη θεϊκή διαβεβαίωση που φέρνει σε κάθε πιστό που αντιμετωπίζει την τελική κρίση της ιστορίας της γης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε στη Γένεση 31–32 και ακούστε ξανά την καταγραφή του ταξιδιού του Ιακώβ προς το σπίτι, του φόβου του για τον Ησαύ και της μυστηριώδους συνάντησης που τον άφησε και πληγωμένο και ευλογημένο. Ας προετοιμάσει η Γραφή την καρδιά σας για τη συμβουλή που θα λάβουμε από τον αγγελιοφόρο του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Η White μας οδηγεί στη μοναχική νύχτα δίπλα στον Ιαβόκ: Βρισκόταν σε μια μοναχική, ορεινή περιοχή, το καταφύγιο άγριων θηρίων και το κρησφύγετο ληστών και δολοφόνων. Μόνος και απροστάτευτος, ο Ιακώβ υποκλίθηκε με βαθιά θλίψη στη γη. Ήταν μεσάνυχτα. Όλα όσα του ήταν αγαπητά βρίσκονταν μακριά, εκτεθειμένα σε κίνδυνο και θάνατο. Πιο πικρό από όλα ήταν η σκέψη ότι ήταν η δική του αμαρτία που είχε φέρει αυτόν τον κίνδυνο στους αθώους. Με θερμές κραυγές και δάκρυα έκανε την προσευχή του ενώπιον του Θεού. Ξαφνικά ένα δυνατό χέρι ακούμπησε πάνω του. Νόμισε ότι ένας εχθρός ζητούσε τη ζωή του και προσπάθησε να απελευθερωθεί από τη λαβή του αντιπάλου του. Στο σκοτάδι οι δύο πάλευαν για την υπεροχή. Δεν ειπώθηκε ούτε λέξη, αλλά ο Ιακώβ κατέβαλε όλη του τη δύναμη και δεν χαλάρωσε τις προσπάθειές του ούτε στιγμή. Ενώ έτσι μάχονταν για τη ζωή του, η αίσθηση της ενοχής του πίεζε την ψυχή του· οι αμαρτίες του υψώθηκαν μπροστά του για να τον αποκλείσουν από τον Θεό. Αλλά στην τρομερή του ανάγκη θυμήθηκε τις υποσχέσεις του Θεού και όλη η καρδιά του βγήκε σε ικεσία για το έλεός Του. Έπειτα αποκαλύπτει την αληθινή ταυτότητα του αντιπάλου του Ιακώβ: Ο αγώνας συνεχίστηκε μέχρι σχεδόν την αυγή, όταν ο ξένος τοποθέτησε το δάχτυλό του στον μηρό του Ιακώβ και αυτός ακρωτηριάστηκε αμέσως. Ο πατριάρχης διέκρινε τώρα τον χαρακτήρα του αντιπάλου του. Γνώριζε ότι είχε έρθει σε σύγκρουση με έναν ουράνιο αγγελιοφόρο και αυτός ήταν ο λόγος που η σχεδόν υπεράνθρωπη προσπάθειά του δεν είχε κερδίσει τη νίκη. Ήταν ο Χριστός, 'ο Άγγελος της διαθήκης', που είχε αποκαλυφθεί στον Ιακώβ. Ο πατριάρχης ήταν τώρα ανάπηρος και υπέφερε τον οξύτερο πόνο, αλλά δεν θα χαλάρωνε τη λαβή του. Όλος μετανοημένος και συντετριμμένος, προσκολλήθηκε στον Άγγελο· 'έκλαψε και ικέτευσε' (Ωσηέ 12:4), παρακαλώντας για ευλογία. Έπρεπε να έχει τη διαβεβαίωση ότι η αμαρτία του είχε συγχωρεθεί. Ο σωματικός πόνος δεν ήταν αρκετός για να αποσπάσει τον νου του από αυτόν τον σκοπό. Η αποφασιστικότητά του γινόταν ισχυρότερη, η πίστη του πιο θερμή και επίμονη, μέχρι το τέλος. Ο Άγγελος προσπάθησε να απελευθερωθεί· Παρότρυνε, 'Άφησέ Με να φύγω, γιατί ξημερώνει·' αλλά ο Ιακώβ απάντησε, 'Δεν θα Σε αφήσω να φύγεις, εκτός αν με ευλογήσεις.' Η White δείχνει πώς η λαβή του πατριάρχη έγινε νίκη: Ο Ιακώβ 'είχε δύναμη πάνω στον Άγγελο και νίκησε.' Ωσηέ 12:4. Μέσα από ταπείνωση, μετάνοια και αυτοπαράδοση, αυτός ο αμαρτωλός, πλανημένος θνητός νίκησε με τη Μεγαλειότητα του ουρανού. Είχε στερεώσει τη τρεμάμενη λαβή του στις υποσχέσεις του Θεού και η καρδιά της Άπειρης Αγάπης δεν μπορούσε να αποστρέψει την ικεσία του αμαρτωλού. Καταγράφει το νέο όνομα που σφράγισε την ευλογία: Το σφάλμα που είχε οδηγήσει στην αμαρτία του Ιακώβ στην απόκτηση του πρωτοτοκίου με απάτη του παρουσιάστηκε τώρα καθαρά. Δεν είχε εμπιστευθεί τις υποσχέσεις του Θεού, αλλά είχε επιδιώξει με τις δικές του προσπάθειες να φέρει αυτό που ο Θεός θα είχε πραγματοποιήσει στον δικό Του χρόνο και τρόπο. Ως απόδειξη ότι είχε συγχωρεθεί, το όνομά του άλλαξε από αυτό που θύμιζε την αμαρτία του σε ένα που μνημόνευε τη νίκη του. 'Το όνομά σου,' είπε ο Άγγελος, 'δεν θα λέγεται πλέον Ιακώβ [ο υποσκελιστής], αλλά Ισραήλ· διότι ως άρχοντας είχες δύναμη με τον Θεό και με τους ανθρώπους και νίκησες.'
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η White μας δείχνει προς τον ίδιο τον Χριστό ως Αυτόν που συναντά τον λαό Του στην ανάγκη τους: Ο αγώνας συνεχίστηκε μέχρι σχεδόν την αυγή, όταν ο ξένος τοποθέτησε το δάχτυλό του στον μηρό του Ιακώβ και αυτός ακρωτηριάστηκε αμέσως. Ο πατριάρχης διέκρινε τώρα τον χαρακτήρα του αντιπάλου του. Γνώριζε ότι είχε έρθει σε σύγκρουση με έναν ουράνιο αγγελιοφόρο και αυτός ήταν ο λόγος που η σχεδόν υπεράνθρωπη προσπάθειά του δεν είχε κερδίσει τη νίκη. Ήταν ο Χριστός, 'ο Άγγελος της διαθήκης', που είχε αποκαλυφθεί στον Ιακώβ. Ο πατριάρχης ήταν τώρα ανάπηρος και υπέφερε τον οξύτερο πόνο, αλλά δεν θα χαλάρωνε τη λαβή του. Όλος μετανοημένος και συντετριμμένος, προσκολλήθηκε στον Άγγελο· 'έκλαψε και ικέτευσε' (Ωσηέ 12:4), παρακαλώντας για ευλογία. Έπρεπε να έχει τη διαβεβαίωση ότι η αμαρτία του είχε συγχωρεθεί. Ο σωματικός πόνος δεν ήταν αρκετός για να αποσπάσει τον νου του από αυτόν τον σκοπό. Η αποφασιστικότητά του γινόταν ισχυρότερη, η πίστη του πιο θερμή και επίμονη, μέχρι το τέλος. Ο Άγγελος προσπάθησε να απελευθερωθεί· Παρότρυνε, 'Άφησέ Με να φύγω, γιατί ξημερώνει·' αλλά ο Ιακώβ απάντησε, 'Δεν θα Σε αφήσω να φύγεις, εκτός αν με ευλογήσεις.' Κατευθύνει κάθε τρεμάμενη καρδιά στα πλεονεκτήματα της εξιλέωσης: Ωστόσο η ιστορία του Ιακώβ είναι μια διαβεβαίωση ότι ο Θεός δεν θα απορρίψει εκείνους που έχουν παρασυρθεί σε αμαρτία, αλλά έχουν επιστρέψει σε Αυτόν με αληθινή μετάνοια. Ήταν με αυτοπαράδοση και εμπιστευτική πίστη που ο Ιακώβ κέρδισε αυτό που απέτυχε να κερδίσει με σύγκρουση στη δική του δύναμη. Έτσι ο Θεός δίδαξε τον υπηρέτη Του ότι η θεϊκή δύναμη και χάρη μόνο μπορούσαν να του δώσουν την ευλογία που ποθούσε. Έτσι θα είναι και με εκείνους που ζουν στις έσχατες ημέρες. Καθώς οι κίνδυνοι τους περιβάλλουν και η απόγνωση καταλαμβάνει την ψυχή, πρέπει να εξαρτώνται μόνο από τα πλεονεκτήματα της εξιλέωσης. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από μόνοι μας. Σε όλη την αβοήθητη αναξιότητά μας πρέπει να εμπιστευόμαστε στα πλεονεκτήματα του σταυρωμένου και αναστημένου Σωτήρα. Κανείς δεν θα χαθεί ποτέ ενώ κάνει αυτό. Ο μακρύς, μαύρος κατάλογος των παραπτωμάτων μας είναι ενώπιον του ματιού του Απείρου. Το μητρώο είναι πλήρες· κανένα από τα αδικήματά μας δεν έχει ξεχαστεί. Αλλά Εκείνος που άκουσε τις κραυγές των υπηρετών Του παλιά, θα ακούσει την προσευχή της πίστης και θα συγχωρήσει τις παραβάσεις μας. Έχει υποσχεθεί και θα εκπληρώσει τον λόγο Του.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή σας προσπαθείτε ακόμα να εξασφαλίσετε τη δική σας ασφάλεια αντί να ρίξετε τον εαυτό σας ολοκληρωτικά στην υπόσχεση του Θεού; Πώς αλλάζει η διαβεβαίωση ότι ο ίδιος ο Χριστός παλεύει μαζί μας τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τον φόβο ή την ενοχή; Ποια ανομολόγητη αμαρτία μπορεί να σας εμποδίζει να αρπάξετε την ευλογία που είναι ήδη δική σας στον Ιησού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε που μας συναντάς στις νύχτες της πάλης μας όπως συνάντησες τον Ιακώβ στον Ιαβόκ. Δίδαξέ μας να προσκολλώμαστε στον Υιό Σου μέχρι κάθε αμαρτία να ομολογηθεί και κάθε φόβος να καταποθεί στην ειρήνη της συγχώρεσης. Ενίσχυσε την πίστη μας να αρπάξουμε τα πλεονεκτήματα του σταυρωμένου και αναστημένου Σωτήρα και κράτησέ μας σταθερούς όταν έρθει ο τελικός καιρός της θλίψης. Είθε ο ίδιος Άγγελος που άλλαξε το όνομα του Ιακώβ να αλλάξει και εμάς, μέχρι να νικήσουμε κι εμείς μέσω του αίματος του Αρνίου. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →