← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Προς Εφεσίους 5 — με τον Γκιλ

Εφεσίους 5John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ. Η προσεκτική κατά στίχο ερμηνεία του Γκιλ για το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους οδηγεί τους πιστούς στην πρακτική εφαρμογή της χάριτος του ευαγγελίου. Η ερμηνεία του τονίζει την κλήση να μιμούμαστε τον Θεό, να περπατούμε εν αγάπη και να ζούμε ως τέκνα φωτός μέσα σε σκοτεινό κόσμο. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε τη διαγωγή μας και να θησαυρίζουμε τον πλούτο του Χριστού που φανερώνεται στους λόγους του αποστόλου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους. Αφήστε πρώτα το κείμενο να μιλήσει, σημειώνοντας την κίνησή του από την κλήση να ακολουθήσουμε τον Θεό εν αγάπη μέχρι τις προειδοποιήσεις κατά των έργων του σκότους και την πρόσκληση να περπατούμε σοφά. Επιτρέψτε στο Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για την ερμηνεία που ακολουθεί, παρατηρώντας πώς κάθε ενότητα οικοδομείται πάνω στις πραγματικότητες του ευαγγελίου που έχουν ήδη διακηρυχθεί στην επιστολή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει την ερμηνεία του στον στίχο 2. Στίχος 2. Και περπατάτε εν αγάπη,.... Προς τον Θεό· προς τον οποίο οι άγιοι είναι υποχρεωμένοι, όχι μόνο από τον νόμο του Θεού, που το απαιτεί, αλλά από την αγαθότητα του Θεού και τις αποκαλύψεις της αγάπης Του προς αυτούς· και η οποία φανερώνεται με το να φοβούνται να Τον προσβάλουν, με την συμμόρφωση προς το θέλημά Του, με το να κάνουν την δόξα Του τον κύριο σκοπό όλων των πράξεων, και με το να αγαπούν όλους όσους ανήκουν σε Αυτόν· και επίσης οι άγιοι πρέπει να περπατούν εν αγάπη προς τον Χριστό· ο οποίος πρέπει να αγαπιέται με θέρμη, συνεχώς, με ειλικρίνεια, με όλη την καρδιά, και πάνω από όλα τα πλάσματα και τα πράγματα· εξαιτίας της ομορφιάς του προσώπου Του, της αγάπης που τρέφει προς αυτούς, και των πραγμάτων που έκανε για αυτούς, και των σχέσεων που έχει μαζί τους· και η οποία φανερώνεται με το να τηρούν τις εντολές Του, με το να ευχαριστιούνται στην παρουσία Του, και με την ανησυχία για την απουσία Του· και επίσης πρέπει να περπατούν εν αγάπη ο ένας προς τον άλλον, που κυρίως εννοείται· η οποία είναι η νέα εντολή του Χριστού, και είναι απόδειξη αναγέννησης· και χωρίς την οποία η ομολογία θρησκείας είναι μάταιη· και το να «περπατάς» εν αγάπη, δεν είναι απλώς να μιλάς γι' αυτήν, αλλά να την ασκείς· και να κάνεις όλα όσα γίνονται για τον Θεό, και τον Χριστό, και τους αγίους, από αρχή αγάπης· και να προοδεύεις, να αυξάνεσαι, και να περισσεύεις σε αυτήν, και να συνεχίζεις και να παραμένεις σε αυτήν· το παράδειγμα που πρέπει να αντιγραφεί, και που περιέχει επιχείρημα που δεσμεύει σε αυτό είναι, καθώς και ο Χριστός μας αγάπησε· με αγάπη υπερβολικά μεγάλη και ισχυρή, η οποία είναι θαυμαστή, ακατανόητη, και ανεπανάληπτη· και όπως ο Πατέρας αγάπησε αυτόν· με αγάπη που είναι ελεύθερη και κυρίαρχη, αμετάβλητη και αιώνια, για την οποία έδωσε πολλά παραδείγματα· και ένα κύριο είναι που αναφέρεται παρακάτω· το «ως» εδώ είναι σημείωση ομοιότητας, όχι ισότητας· διότι δεν μπορεί να νοηθεί ότι οι άγιοι πρέπει να αγαπούν τον Θεό, ή τον Χριστό, ή ο ένας τον άλλον, με αγάπη ίση με την αγάπη του Χριστού προς αυτούς, αλλά μόνο ότι η δική τους πρέπει να φέρει κάποια ομοιότητα προς τη δική Του· ο Αλεξανδρινός κώδικας και η Αιθιοπική μετάφραση, αντί για «εμάς», διαβάζουν «εσάς»· και έδωσε τον εαυτό Του για εμάς· όχι τον κόσμο, και τα πράγματα αυτού, που είναι δικά Του· ούτε ανθρώπους, ούτε αγγέλους, ούτε ζώα, αλλά τον εαυτό Του· έδωσε τον χρόνο Του, την υπηρεσία Του, και την δύναμή Του· το όνομά Του, την φήμη Του, και την υπόληψή Του· όλες τις παρηγορίες της ζωής, και την ίδια την ζωή· όλη την ανθρώπινη φύση Του, ψυχή και σώμα, και αυτό σε ένωση με το θεϊκό πρόσωπό Του· και αυτό όχι μόνο για το καλό του λαού Του, αλλά στη θέση τους και αντί αυτών· όχι για αγγέλους, ούτε για όλους τους ανθρώπους, αλλά για τους εκλεκτούς Του, την εκκλησία, τα πρόβατά Του, τον λαό Του, και όταν αυτοί ήταν αμαρτωλοί· με τον ακόλουθο τρόπο, και για τον εν λόγω σκοπό· προσφορά και θυσία προς τον Θεό, για ευωδία ευάρεστη· ο Χριστός ήταν και ιερέας και θυσία· πρόσφερε τον εαυτό Του ως εξιλαστήρια θυσία για τις αμαρτίες του λαού Του, για να τις εξιλεώσει, και να κάνει συμφιλίωση και ικανοποίηση γι' αυτές· και αυτήν την πρόσφερε στον Θεό, εναντίον του οποίου αμάρτησαν, και του οποίου η δικαιοσύνη πρέπει να ικανοποιηθεί, ο οποίος Τον κάλεσε σε αυτό το έργο, και Τον ενέπλεξε σε αυτό· και το οποίο ήταν ευάρεστο σε Αυτόν, μύρισε ευωδία αναπαύσεως σε αυτό, όντας άμωμη θυσία, και προσφερόμενη εκουσίως· και ήταν πλήρης, τέλεια, και επαρκής για τις απαιτήσεις της δικαιοσύνης Του· δι' αυτής η αμαρτία απομακρύνθηκε, τελείωσε, και έγινε τέλος της, και ο λαός Του τελειοποιήθηκε για πάντα· βλέπε Γένεση 8:20. Ο Γκιλ στη συνέχεια αναφέρεται στην ταυτότητα του πιστού στον στίχο 8. Στίχος 8. Διότι ήσασταν κάποτε σκότος,.... Όχι μόνο σκοτεινοί, αλλά σκότος το ίδιο· υπερβολικά τυφλοί, σκοτεινοί, και αμαθείς, όσον αφορά πνευματικά πράγματα· έτσι οι εθνικοί συνήθιζαν να αποκαλούνται από τους Ιουδαίους, חושך, «σκότος» το ίδιο· για αυτό το σκότος, :- . Αλλά τώρα [είστε] φως εν τω Κυρίω· είτε εν, είτε διά του Κυρίου Ιησού Χριστού, του φωτός των ανθρώπων, από τον οποίο έρχεται όλο το πνευματικό φως· ή διά του Κυρίου του Πνεύματος, διά του οποίου οι οφθαλμοί της διανοίας σας φωτίστηκαν, για να δείτε την υπερβολική αμαρτωλότητα της αμαρτίας, στην καρδιά και στη ζωή· την ανεπάρκεια της δικής σας δικαιοσύνης και ηθικών αρετών, για να σας δικαιώσουν ενώπιον του Θεού· και τον αληθινό και ορθό δρόμο της δικαιοσύνης, της ζωής και της σωτηρίας διά του Χριστού· και να έχετε κάποιο φως στις διάφορες διδασκαλίες του Ευαγγελίου, και ακόμη μια ματιά στις αόρατες δόξες και πραγματικότητες ενός άλλου κόσμου· και αυτό το φως είναι τόσο μεγάλο, ώστε δεν λέγονται μόνο φωτισμένοι, αλλά φως το ίδιο· και αυτό δεν το έχετε από, και από τον εαυτό σας, αλλά από τον Κύριο· και επομένως πρέπει να περπατάτε ως τέκνα φωτός· όχι εν αμαρτίαις, που είναι έργα σκότους, αλλά εν πίστει, αληθεία, και αγιότητι. k Tzeror Hammor, fol. 1. 2. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας' Ο Γκιλ προχωρεί στον καρπό που περιγράφεται στον στίχο 9. Στίχος 9. Διότι ο καρπός του Πνεύματος,.... Είτε του πνεύματος του ανθρώπου, ως ανανεωμένου, είτε μάλλον του Πνεύματος του Θεού· η αλληγορία είναι στους καρπούς δέντρων· ο πιστός είναι δέντρο δικαιοσύνης· ο Χριστός είναι η ρίζα του· το Πνεύμα είναι ο χυμός, που στηρίζει και τρέφει· και τα καλά έργα, υπό την επίδραση της χάριτός του, είναι ο καρπός· ο Αλεξανδρινός κώδικας, και μερικοί άλλοι, και η Λατινική Βουλγάτα, η Συριακή, και η Αιθιοπική μετάφραση, διαβάζουν «ο καρπός του φωτός»· το οποίο συμφωνεί με τα προηγούμενα λόγια· και ο γνήσιος καρπός της εσωτερικής χάριτος, ή φωτός, [είναι] εν πάση αγαθότητι, και δικαιοσύνη, και αληθεία· ο καρπός της «αγαθότητος», έγκειται στο να συμπάσχουμε με πρόσωπα σε θλίψη· στο να βοηθούμε τέτοια σύμφωνα με τις ικανότητες που έχουν οι άνθρωποι σε ετοιμότητα να συγχωρούμε αδικήματα και βλάβες· και στο να χρησιμοποιούμε πραότητα και καλοσύνη στην νουθεσία άλλων· η «δικαιοσύνη» έγκειται στο να ζούμε σε υπακοή στον νόμο του Θεού· στο να παρακολουθούμε την λατρεία και την υπηρεσία Του· και στο να εκπληρώνουμε το καθήκον μας προς τους συνανθρώπους μας· και αυτό όπως η αγαθότητα, είναι πολύ ατελές, και δεν πρέπει να καυχόμαστε γι' αυτό, ή να εμπιστευόμαστε σε αυτό, ούτε σωτηρία πρέπει να αναμένεται από αυτό· η «αλήθεια» είναι αντίθετη προς το ψέμα, προς την υποκρισία, προς την πλάνη και το ψεύδος· και όπου είναι το Πνεύμα του Θεού, και το έργο της χάριτος, θα υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο εμφάνιση αυτών των καρπών. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας' Ο Γκιλ στη συνέχεια στρέφεται στην απαγόρευση στον στίχο 11. Στίχος 11. Και μη έχετε κοινωνία με τα άκαρπα έργα του σκότους,.... Δεν λέγεται με τους εργάτες του σκότους, ή με τους ανθρώπους του κόσμου, που είναι στο σκότος, και είναι σκότος το ίδιο· να έχετε κοινωνία μαζί τους με πολιτικό τρόπο, ή να κατοικείτε μεταξύ τους, δεν απαγορεύεται· επιτρέπεται, και υποστηρίζεται από τα μεγαλύτερα παραδείγματα· και ιδιαίτερα είναι νόμιμο και ορθό, όταν υπάρχει οποιαδήποτε προοπτική να κάνετε καλό στις ψυχές των ανθρώπων· και ακόμη όταν το φυσικό δίκαιο, η συγγένεια, και η ανάγκη το απαιτούν· και πράγματι, το αντίθετο είναι ανέφικτο· η συνομιλία μαζί τους σε αμαρτωλά και δεισιδαιμονικά πράγματα πρέπει να αποφεύγεται· και όταν τείνει να αποσπάσει την ψυχή από τον Χριστό και το συμφέρον Του, και είναι μολυσματική· και όταν οι αδύναμοι σκανδαλίζονται, και οι αμαρτωλοί επιβεβαιώνονται έτσι στην αμαρτία· και το όνομα του Θεού βλασφημείται, και το Ευαγγέλιο κακολογείται· αλλά κοινωνία δεν πρέπει να διατηρείται «με τα έργα του σκότους»· τα οποία είναι αμαρτίες, έτσι ονομαζόμενες, διότι είναι αντίθετα προς το φως· προς το φως της φύσεως, προς το φως του θείου λόγου, τόσο του νόμου όσο και του Ευαγγελίου, προς το φως της χάριτος, προς τον Θεό την πηγή του φωτός, και προς τον Χριστό το φως του κόσμου· και διότι η πηγή και η αρχή τους είναι το αρχικό σκότος του νου, και ο Σατανάς ο άρχων του σκότους· και διότι γενικά διαπράττονται στο σκότος· και διότι το αποτέλεσμα και η συνέπεια τους είναι απόλυτο σκότος, και μαυρίλα σκότους· και αυτά είναι «άκαρπα»· δεν έχουν κανένα όφελος και πλεονέκτημα, δεν φέρουν καρπό, εκτός αν είναι ενοχή, φόβος, ντροπή, διαφθορά, και θάνατος· γι' αυτό δεν πρέπει να έχετε κοινωνία μαζί τους, με το να διαπράττετε τα ίδια, με το να βοηθάτε σε αυτά, με το να συναινείτε σε αυτά, με το να εγκρίνετε αυτά, με το να λαμβάνετε οποιοδήποτε κοσμικό όφελος από αυτά, και με το να κλείνετε τα μάτια και να τα ανέχεστε· είναι αντίθετο προς τον χαρακτήρα των αγίων να έχουν κοινωνία με τέτοια, όπως λέει ο απόστολος, 2 Κορινθίους 6:14, όπου δίνει την μυστική εξήγηση του νόμου, στο Δευτερονόμιο 22:10· σύμφωνα με το οποίο, και με το χωρίο εδώ, είναι η έννοια ενός Ιουδαίου σχολιαστή l ο οποίος πάνω σε αυτό παρατηρεί, ότι εκείνος ο νόμος «υπονοεί ότι ένας δίκαιος άνθρωπος, שלא ישתתף, «δεν πρέπει να έχει κοινωνία» με έναν πονηρό άνθρωπο»· αυτό είναι να είστε άνισα ζευγαρωμένοι, που σημαίνεται από το βόδι και τον όνο που οργώνουν μαζί· αλλά μάλλον ελέγχετε [αυτά]· και με λόγια και με έργα, με μια αρμόζουσα ζωή και συνομιλία, που το τελευταίο φαίνεται να είναι ο σκοπός του αποστόλου εδώ· διότι δεν είναι αδελφός, αλλά τέτοιοι που είναι στο σκότος, και ζουν σε έργα σκότους· ναι, όχι αμαρτωλοί, αλλά αμαρτίες πρέπει να ελέγχονται, που δεν μπορεί να γίνει με άλλο τρόπο· ούτε όλοι οι άγιοι είναι κατάλληλοι να ελέγχουν λεκτικά, ούτε είναι κατάλληλοι γι' αυτό· αλλά όλοι πρέπει, και μπορούν με γεγονότα· και το φως αποκαλύπτει το σκότος, με την ίδια του την λαμπρότητα· και αυτό φαίνεται από τον συλλογισμό του αποστόλου στα επόμενα λόγια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα με την προτροπή του στίχου 15. Στίχος 15. Βλέπετε λοιπόν να περπατάτε προσεκτικά,.... Ο Αλεξανδρινός κώδικας και η Λατινική Βουλγάτα διαβάζουν, «βλέπετε λοιπόν, αδελφοί», όντας προτροπή προς τους αγίους στην Έφεσο, μετά τον προηγούμενο λόγο και παράθεση, να προσέχουν το περπάτημά τους· το περπάτημα του πιστού είναι και εσωτερικό και εξωτερικό· το εσωτερικό του περπάτημα είναι διά πίστεως στον Χριστό· το εξωτερικό του περπάτημα είναι η συνομιλία του μεταξύ ανθρώπων· αυτό προϋποθέτει ζωή· απαιτεί δύναμη και φρόνηση· δηλώνει συνέχεια και πρόοδο· με υπομονή και θάρρος· αυτό το περπάτημα πρέπει να το βλέπει κανείς, και να το παρακολουθεί· ένας άνθρωπος πρέπει να βλέπει σε αυτό ότι περπατά, και στον τρόπο με τον οποίο περπατά, και πώς περπατά· ότι περπατά προσεκτικά, με τα μάτια του γύρω του· ότι περπατά με επιμέλεια, προσοχή, ακρίβεια, και ακριβώς, μέχρι το έσχατο της δύναμής του και ισχύος του· και με σοφία και φρόνηση, προσέχοντας καλά το βάδισμά του· όχι ως άφρονες, αλλά ως σοφοί· τέτοιοι περπατούν ως άφρονες, των οποίων τα μάτια δεν είναι στους δρόμους τους· που περπατούν στους δικούς τους δρόμους, που είναι στρεβλοί, και δρόμοι σκότους, και οδηγούν σε καταστροφή· που περπατούν κατά την σάρκα, και γυμνοί, χωρίς τα ενδύματα μιας αγίας ζωής και συνομιλίας· και με λύχνους, αλλά χωρίς λάδι σε αυτούς· και τέτοιοι περπατούν ως σοφοί άνθρωποι, που περπατούν σύμφωνα με τον κανόνα του λόγου του Θεού, κάνουν τον Χριστό υπόδειγμά τους, έχουν το Πνεύμα ως οδηγό τους, και περπατούν όπως αρμόζει στο Ευαγγέλιο του Χριστού· αβλαβώς προς όλους τους ανθρώπους, με σοφία προς εκείνους που είναι έξω, και εν αγάπη προς εκείνους που είναι μέσα· και ως προσκυνητές και ξένοι σε αυτόν τον κόσμο, προσβλέποντες σε καλύτερη χώρα· και έτσι ώστε να προάγουν την δόξα του Θεού, και το καλό των ψυχών. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς το πρότυπο της αγάπης που μοντελοποιήθηκε από τον Χριστό διαμορφώνει τις συνηθισμένες επιλογές της ημέρας σας; Σε ποιους τομείς λόγου ή διαγωγής μπορεί το Πνεύμα να σας προτρέπει να ανταλλάξετε το σκότος με το φως; Πού χρειάζεται περισσότερο η σοφία αυτή τη στιγμή για να εξαγοράσετε τον χρόνο που έχετε μπροστά σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ φῶς τοῦ Λόγου σου, τὸ ὁποῖον ἀποκαλύπτει τὸν Χριστὸν καὶ μᾶς καλεῖ νὰ περιπατῶμεν ἐν ἀγάπῃ ὡς τέκνα σου ἀγαπητά. Διὰ τῆς χάριτος τοῦ εὐαγγελίου, ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ σὲ μιμώμεθα ἐν ἐλέει καὶ ἁγιότητι, ἀποθέτοντες πᾶν ἔργον σκότους καὶ ἐξαγοράζοντες τὸν καιρόν, ὡς ἀνήκοντες εἰς τὸ φῶς. Πλήρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν τιμῶσι τὸν Χριστὸν καὶ ἀναπαύωνται ὁλοψύχως ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ αὐτοῦ. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →