Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 25-26 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα τελευταία κεφάλαια του Λευιτικού εκθέτουν τους όρους με τους οποίους ο Κύριος ρυθμίζει τη ζωή του λαού της διαθήκης Του στη γη που τους έχει δώσει. Τα κεφάλαια 25 και 26 αναπτύσσουν δύο μεγάλες διατάξεις αναπαύσεως — το σαββατικό έτος και το έτος της ιωβηλαίας — μαζί με τις κυρώσεις που συνοδεύουν την πιστότητα ή την παράβαση της διαθήκης. Αυτά τα διατάγματα πηγάζουν από την κυρίαρχη αξίωση του Θεού επί της γης και των κατοίκων της. Δηλώνουν ότι η γη παραμένει ιδιοκτησία Του και ότι ο Ισραήλ την κατέχει μόνο με χορήγηση της επαγγελίας. Η νομοθεσία επομένως δεν υπηρετεί απλώς ως κοινωνική ρύθμιση αλλά ως ορατή μαρτυρία της κυριαρχίας του Δημιουργού και του αμετάβλητου χαρακτήρα του λόγου της διαθήκης Του. Σε αυτές τις διατάξεις ο λαός καλείται να ρυθμίσει τις υποθέσεις του σύμφωνα με τον ρυθμό που ο ίδιος ο Θεός έχει καθορίσει, ώστε η μνήμη των λυτρωτικών πράξεών Του και η βεβαιότητα των μελλοντικών συναλλαγών Του να διατηρηθούν μεταξύ τους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Λευιτικόν 25 και 26 προσέχοντας την επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση ότι η γη ανήκει στον Κύριο και δεν μπορεί να αλλοτριωθεί μόνιμα. Παρατηρήστε πώς η ιωβηλαία αποκαθιστά πρόσωπα και περιουσία κάθε πεντηκοστό έτος, πώς διατηρούνται τα δικαιώματα εξαγοράς για τους πτωχούς και πώς τα διατάγματα σχετικά με δούλους και μισθωτούς υπηρέτες αντανακλούν την ίδια αρχή της θείας κυριότητας. Σημειώστε επίσης τη μετάβαση στο κεφάλαιο 26 στις ευλογίες που υπόσχονται για την υπακοή και τις κατάρες που απειλούνται για την παράβαση της διαθήκης. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην κυριαρχία του Θεού στο να χορηγεί ή να παρακρατεί τον καρπό της γης ανάλογα με την προσήλωση του λαού στις εντολές Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Η νομοθεσία του κεφαλαίου 25 αρχίζει με το σάββατο της γης. Κάθε έβδομο έτος το έδαφος πρέπει να μένει ακαλλιέργητο, η φυσική του παραγωγή να αφήνεται για τους πτωχούς και τα ζώα, επειδή ο Κύριος έχει ορίσει αυτή την ανάπαυση. Η εντολή στηρίζεται στο προηγούμενο γεγονός ότι η ίδια η γη είναι δική Του· ο Ισραήλ την καλλιεργεί μόνο ως ενοικιαστές υπό διαθήκη. Το διάταγμα του έβδομου έτους λειτουργεί επομένως ως επαναλαμβανόμενη αναγνώριση ότι η αύξηση προέρχεται από το χέρι του Θεού και όχι από αδιάκοπη ανθρώπινη εργασία. Η ιωβηλαία επεκτείνει αυτή την αρχή στο πεντηκοστό έτος. Τότε κάθε άνθρωπος επιστρέφει στην πατρογονική του κληρονομιά, τα χρέη απαλλάσσονται και όσοι έχουν πωληθεί σε υπηρεσία ελευθερώνονται. Το διάταγμα αποτρέπει τη μόνιμη αποστέρηση και έτσι διατηρεί τις φυλετικές κληροδοσίες που καθορίστηκαν κατά την κατάκτηση. Επειδή η γη μοιράστηκε με θείο κλήρο, καμία μεταγενέστερη συναλλαγή δεν μπορεί να ακυρώσει αυτή την αρχική διανομή. Ο πτωχός αδελφός που περιέρχεται σε χρέος πρέπει να γίνεται δεκτός όχι ως αντικείμενο αλλά ως μισθωτός υπηρέτης του οποίου η θητεία λήγει στην ιωβηλαία· ο αγοραστής υπενθυμίζεται ότι και τα δύο μέρη είναι ομοίως δούλοι του Κυρίου που εξήγαγε τον Ισραήλ από την Αίγυπτο. Το κεφάλαιο 26 ανοίγει με την απαγόρευση των ειδώλων και την εντολή να τηρούνται τα σάββατα, έπειτα εκθέτει τις κυρώσεις. Η υπακοή φέρνει βροχή στην εποχή της, ειρήνη στη γη, νίκη επί των εχθρών και την παρουσία του Θεού μεταξύ του λαού Του. Η παρακοή φέρνει ξηρασία, ήττα, λοιμό και τελικά εκδίωξη από τη γη. Οι κατάρες μετρώνται σε επταπλάσια αύξηση, υπογραμμίζοντας ότι ο ίδιος Θεός που χορηγεί ανάπαυση επιβάλλει και τους όρους της διαθήκης Του. Το κεφάλαιο κλείνει με την υπόσχεση ότι ακόμη και στη διασπορά ο Κύριος θα θυμηθεί τη διαθήκη που έκανε με τους πατέρες, διότι η γη παραμένει δική Του και ο λαός παραμένει δικός Του κατά κυρίαρχη εκλογή.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτά τα κεφάλαια στέκονται σε στενή σχέση με την προηγούμενη αποκάλυψη στο Σινά και προαναγγέλλουν τις προφητικές προειδοποιήσεις που θα συνοδεύσουν την μεταγενέστερη ιστορία του Ισραήλ. Η ιωβηλαία ιδιαίτερα προτυπώνει τη μεγαλύτερη λύτρωση που επιτελέστηκε στον Χριστό, στον οποίο η αληθινή ελευθερία των τέκνων του Θεού εξασφαλίζεται και η κληρονομιά που δεν μπορεί να αλλοτριωθεί δωρίζεται. Οι κυρώσεις της διαθήκης του κεφαλαίου 26 επανεμφανίζονται στις ευλογίες και τις κατάρες του Δευτερονομίου και επικαλούνται από τους προφήτες όταν καλούν το έθνος σε μετάνοια. Μέσα στην προτεσταντική ερμηνευτική παράδοση το χωρίο έχει αναγνωστεί ως απόδειξη ότι οι πολιτικές και οικονομικές ρυθμίσεις μεταξύ του λαού του Θεού πρέπει να ρυθμίζονται από τον λόγο Του και όχι από ανθρώπινη σκοπιμότητα. Η επιμονή ότι η γη δεν μπορεί να πωληθεί για πάντα υπογραμμίζει την αρχή ότι όλες οι πρόσκαιρες κτήσεις κατέχονται υπό την ανώτερη κυριότητα του Δημιουργού. Ταυτοχρόνως το κεφάλαιο καθιστά σαφές ότι η εξωτερική ευημερία ή δυσπραγία διέπεται από την ηθική διακυβέρνηση του Θεού, ένα θέμα που αργότερα ανέπτυξαν μεταρρυθμισμένοι συγγραφείς όταν πραγματεύονταν το δόγμα της θείας πρόνοιας και τις κυρώσεις της διαθήκης της χάριτος.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιους τομείς της παρούσας ζωής σας βρίσκετε τον εαυτό σας να πειράζεται να θεωρεί τα υπάρχοντα ή τις σχέσεις ως μόνιμα δικά σας αντί να τα κατέχει εν εμπιστοσύνη υπό την κυριότητα του Κυρίου; Πώς η εντολή αναπαύσεως σε αυτά τα κεφάλαια αμφισβητεί την κοινή υπόθεση ότι η ασφάλεια επιτυγχάνεται μόνο μέσω αδιάκοπης απόκτησης; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορεί η ανάμνηση της κυρίαρχης διαθήκης του Θεού να διαμορφώσει την απόκρισή σας στη οικονομική δυσπραγία ή στην ευημερία των άλλων γύρω σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που μόνος κατέχεις τη γη και όλα όσα κατοικούν σε αυτήν, χάρισε μας χάρη να αναγνωρίζουμε το κυρίαρχο δικαίωμά Σου επί κάθε μερίδας της ζωής μας. Φύλαξέ μας από την έπαρση που θα θεωρούσε τα δώρα Σου ως δικά μας για να τα διαθέτουμε χωρίς σεβασμό στον λόγο της διαθήκης Σου. Δίδαξέ μας να ρυθμίζουμε τις υποθέσεις μας σύμφωνα με τον ρυθμό που έχεις ορίσει, ώστε να μη λησμονούμε τη λύτρωσή Σου ούτε να προϋποθέτουμε την υπομονή Σου. Διαφύλαξε την Εκκλησία Σου από την ειδωλολατρία που ανταλλάσσει τη δόξα Σου με τα έργα των χεριών των ανθρώπων, και στήριξέ μας με το Πνεύμα Σου όταν η υπακοή φέρνει όνειδος ή απώλεια. Θυμήσου τη διαθήκη Σου μαζί μας εν Χριστώ, και οδήγησέ μας τελικά στην κληρονομιά που δεν μαραίνεται, δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.