← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους

Φιλιππησίους 1 — με τον Brown

Φιλιππησίους 1Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το σχολιασμό του Robert Jamieson, του A.R. Fausset και του David Brown στο Whole Bible για να εξερευνήσει το κεφάλαιο 1 των Φιλιππησίων. Η ανάλυσή τους στίχο προς στίχο αναδεικνύει τον στοργικό χαιρετισμό του αποστόλου, τις γεμάτες εμπιστοσύνη προσευχές του και την πρόοδο του ευαγγελίου ακόμη και μέσα στη φυλάκιση. Η έκθεση υπογραμμίζει την κοινωνία του πιστού στο ευαγγέλιο και το υπέρτατο κέρδος του να είναι κανείς με τον Χριστό. Οι ακροατές καλούνται να δεχτούν αυτές τις γνώσεις με την ίδια χαρά και σταθερότητα που χαρακτήριζε την εκκλησία των Φιλίππων.
Διαβάστε
Πάρτε το πρώτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων και διαβάστε το αργά, προσέχοντας τον θερμό χαιρετισμό του Παύλου, την ευχαριστία του για τη συνεργασία των αγίων και τη μαρτυρία του ότι οι αλυσίδες του υπηρέτησαν το ευαγγέλιο. Σημειώστε την επανειλημμένη έμφαση στη χαρά, την πεποίθηση ότι ο Θεός θα ολοκληρώσει το καλό του έργο και την απόφαση ότι το να ζεις είναι ο Χριστός και το να πεθαίνεις είναι κέρδος. Αφήστε τα λόγια να προετοιμάσουν την καρδιά σας για τον σχολιασμό που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Jamieson ανοίγει τον σχολιασμό αναλύοντας την επιγραφή και τον χαιρετισμό. Στίχος 1. 1. Τιμόθεος —αναφέρεται ως γνωστός στους Φιλιππησίους (Πράξεις 16:3· Πράξεις 16:10-12), και τώρα παρών με τον Παύλο. Όχι ότι ο Τιμόθεος είχε κάποιο μερίδιο στη συγγραφή της Επιστολής· διότι ο Παύλος αμέσως χρησιμοποιεί το πρώτο πρόσωπο ενικού, 'εγώ', όχι 'εμείς' (Φιλιππησίους 1:3). Η αναφορά του ονόματός του υποδηλώνει απλώς ότι ο Τιμόθεος συμμετείχε σε στοργικές αναμνήσεις προς αυτούς. δούλοι Ιησού Χριστού —Τα αρχαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν τη σειρά, 'Χριστού Ιησού'. Ο Παύλος δεν αποκαλεί τον εαυτό του 'απόστολο', όπως στις επιγραφές άλλων Επιστολών· διότι οι Φιλιππησίοι δεν χρειάζονταν να τους υπενθυμιστεί η αποστολική του εξουσία. Γράφει μάλλον με τόνο στοργικής οικειότητας. πάντες —έτσι Φιλιππησίους 1:4· Φιλιππησίους 1:7· Φιλιππησίους 1:8· Φιλιππησίους 1:25· Φιλιππησίους 2:17· Φιλιππησίους 2:26. Υποδηλώνει μια περιεκτική στοργή που επιθυμούσε να μην ξεχάσει κανέναν από αυτούς 'όλους'. Ο Fausset στη συνέχεια στρέφεται στην πεποίθηση του Θεού ότι θα ολοκληρώσει το έργο του. Στίχος 6. 6. πεποιθώς —Αυτή η πεποίθηση ενισχύει τις προσευχές και τις ευχαριστίες (Φιλιππησίους 1:3· Φιλιππησίους 1:4). αυτό το πράγμα —το ίδιο το πράγμα για το οποίο προσεύχεται (Φιλιππησίους 1:4-:) είναι το αντικείμενο της πιστής του πεποίθησης (Μάρκος 11:24· 1 Ιωάννου 5:14· 1 Ιωάννου 5:15). Επομένως, το αποτέλεσμα είναι βέβαιο. αυτός που άρχισε —Ο Θεός (Φιλιππησίους 2:13). ένα καλό έργο —Οποιοδήποτε έργο αρχίζει ο Θεός, σίγουρα θα το τελειώσει (Φιλιππησίους 2:13- : ). Ούτε καν οι άνθρωποι δεν αρχίζουν ένα έργο τυχαία. Πολύ περισσότερο το γεγονός ότι Αυτός αρχίζει το έργο είναι μια υπόσχεση της ολοκλήρωσής του (Φιλιππησίους 2:13- : ). Έτσι και όσον αφορά το συγκεκριμένο έργο που εννοείται εδώ, την τελειοποίηση της κοινωνίας τους στο Ευαγγέλιο (Φιλιππησίους 1:5· Ψαλμοί 37:24· Ψαλμοί 89:33· Ψαλμοί 138:8· Ιωάννης 10:28· Ιωάννης 10:29· Ρωμαίους 8:29· Ρωμαίους 8:35-39· Ρωμαίους 11:1· Ρωμαίους 11:2 Εβραίους 6:17-19· Ιακώβου 1:17· Ιούδα 1:24). Όπως ο Θεός δεν απέρριψε τον Ισραήλ για πάντα, αν και τους τιμώρησε για ένα διάστημα, έτσι δεν θα απορρίψει τον πνευματικό Ισραήλ (Δευτερονόμιο 33:3· Ησαΐας 27:3· 1 Πέτρου 1:5). θα το εκτελέσει μέχρι —'θα το τελειοποιήσει μέχρι' [ALFORD, ELLICOTT, και άλλοι]. την ημέρα του . . . Χριστού — (Φιλιππησίους 1:10). Η έλευση του Κυρίου, που σχεδιάστηκε από τον Θεό σε κάθε εποχή της Εκκλησίας να θεωρείται κοντινή, πρέπει να είναι ο στόχος που τίθεται μπροστά στο μυαλό των πιστών και όχι ο δικός τους θάνατος. Ο Brown αναφέρεται στην προοπτική του αποστόλου για τη ζωή και τον θάνατο. Στίχος 21. 21. Διότι —σε κάθε περίπτωση ( :- ) πρέπει να είμαι ο κερδισμένος, 'Διότι για μένα', κ.λπ. το να ζεις είναι ο Χριστός —ό,τι ζωή, χρόνος και δύναμη έχω, είναι του Χριστού. Ο Χριστός είναι το μοναδικό αντικείμενο για το οποίο ζω (Γαλάτας 2:20). το να πεθάνεις είναι κέρδος —όχι η πράξη του θανάτου, αλλά όπως εκφράζει το ελληνικό ('το να έχεις πεθάνει'), η κατάσταση μετά τον θάνατο. Εκτός από τη δοξολογία του Χριστού με τον θάνατό μου, που είναι ο πρωταρχικός μου στόχος (Γαλάτας 2:20- : ), η αλλαγή κατάστασης που προκαλείται από τον θάνατο, μακριά από το να είναι θέμα ντροπής (Φιλιππησίους 1:20) ή απώλειας, όπως υποθέτουν οι εχθροί μου, θα είναι ένα θετικό 'κέρδος' για μένα.
Σκεφτείτε
Ολοκληρώνει ζυγίζοντας την υπέρτατη αξία της αναχώρησης για να είναι με τον Χριστό. Στίχος 23. 23. Διότι —Τα αρχαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν, 'Αλλά'. 'Δεν ξέρω ( :- ), ΑΛΛΑ είμαι σε αδιέξοδο (είμαι μπερδεμένος) μεταξύ των δύο (δηλαδή, 'να ζήσω' και 'να πεθάνω'), έχοντας την επιθυμία να αναχωρήσω (κυριολεκτικά, 'να λύσω άγκυρα', 2 Τιμόθεο 4:6) και να είμαι με τον Χριστό· ΔΙΟΤΙ (έτσι τα αρχαιότερα χειρόγραφα) είναι πολύ καλύτερο'· ή όπως το ελληνικό, πιο εμφατικά, 'πολύ πιο προτιμότερο'· ένας διπλός συγκριτικός. Αυτό αντικρούει την ιδέα ότι η ψυχή είναι αδρανής κατά τον χωρισμό της από το σώμα. Δείχνει επίσης ότι, ενώ θεωρούσε την έλευση του Κυρίου ανά πάσα στιγμή κοντινή, εντούτοις ο θάνατός του πριν από αυτήν ήταν μια πολύ πιθανή ενδεχόμενη κατάσταση. Η μερική αιώνια ζωή είναι στο διάστημα μεταξύ του θανάτου και της δεύτερης έλευσης του Χριστού· η τελειοποιητική, σε αυτή την έλευση [ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ PEARSON]. Το να αναχωρήσεις είναι καλύτερο από το να παραμείνεις στη σάρκα· το να είσαι με τον Χριστό είναι πολύ, πολύ καλύτερο· μια ελπίδα της Καινής Διαθήκης (2 Τιμόθεο 4:6- : ), [BENGEL].
Απαντήστε
Πώς η έμφαση του σχολιασμού στην περιεκτική αγάπη για όλους τους αγίους αμφισβητεί οποιαδήποτε τάση προς μεροληψία στη δική σας κοινωνία; Με ποιους τρόπους η διαβεβαίωση ότι ο Θεός τελειώνει ό,τι αρχίζει ενισχύει τις προσευχές σας για τους συνανθρώπους σας πιστούς; Πού θα μπορούσε η απόφαση ότι το να ζεις είναι ο Χριστός να αναδιαμορφώσει την άποψή σας για τις παρούσες περιστάσεις και τις μελλοντικές ελπίδες;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Υἱοῦ σου, τὸ ὁποῖον ἤρχισεν ἔργον ἀγαθὸν ἐν ἡμῖν, καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ Πνεῦμά σου κάμῃ τὴν ἀγάπην ἡμῶν νὰ περισσεύῃ ἐν γνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει, ὥστε νὰ δοκιμάζωμεν τὰ διαφέροντα καὶ νὰ πληρωθῶμεν καρπῶν δικαιοσύνης εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον τοῦ Χριστοῦ. Εἴτε ζῶμεν εἴτε ἀποχωροῦμεν διὰ νὰ εἴμεθα μετ’ αὐτοῦ, δὸς νὰ μεγαλύνεται ὁ Ἰησοῦς ἐν τοῖς σώμασιν ἡμῶν· διατήρησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἐν ἑνὶ πνεύματι, συναγωνιζομένους διὰ τὴν πίστιν τοῦ εὐαγγελίου μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →