Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 31-32 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιδοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Καθολικό Οικογενειακό Σχόλιο της Βίβλου του Χέιδοκ για τα κεφάλαια 31-32 του Ιώβ. Ο αρχαίος διάλογος φτάνει στο τελικό ανθρώπινο στάδιο καθώς ο Ιώβ προσφέρει την τελευταία του υπεράσπιση και μια νέα φωνή εισέρχεται στον κύκλο. Ο Χέιδοκ συγκεντρώνει τις γνώσεις παλαιότερων καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει την ακεραιότητα του πατριάρχη και την ξαφνική εμφάνιση του Ελιού. Μέσα από αυτούς τους στίχους διακρίνουμε τόσο τα όρια του ανθρώπινου επιχειρήματος όσο και την ήσυχη προετοιμασία για τον ίδιο τον λόγο του Κυρίου. Ας καθοδηγήσει το σχόλιο τον στοχασμό μας για την οδύνη, την καθαρότητα και τον σεβασμό που οφείλεται μόνο στον Θεό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το ιερό κείμενο των κεφαλαίων 31 και 32 του Ιώβ στα χέρια σας και διαβάστε το αργά. Προσέξτε πώς ο Ιώβ σφραγίζει τη διαμαρτυρία της αθωότητάς του με μια σειρά από επίσημους όρκους. Παρατηρήστε την απότομη άφιξη του Ελιού, του νεαρού Βουζίτη, που περίμενε σιωπηλός μέχρι τώρα. Αφήστε τον ρυθμό της ποίησης να σας εισάγει στην ένταση ανάμεσα στους τρεις φίλους και στον άνθρωπο που ακόμη προσκολλάται στην ακεραιότητά του ενώπιον του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιδοκ ξεκινά εξετάζοντας την αυτοδικαίωση του Ιώβ στο κεφάλαιο 31.
Καθολικό Σχόλιο της Βίβλου του Χέιδοκ. Ο Ιώβ αναγκάζεται να διακηρύξει τους δικούς του επαίνους, για την υπεράσπισή του, όπως έκανε και ο Άγιος Παύλος, ενώ ταυτόχρονα ήταν πεπεισμένος ότι είχε κάνει μόνο το καθήκον του, Λουκάς ιζ΄ 10. Αυτό είναι το τρίτο μέρος του λόγου του. Αφού έδωσε μια εικόνα της ευημερούσας και της δυστυχούς κατάστασής του, παρατηρεί ότι η δεύτερη δεν επιβλήθηκε ως συνέπεια κάποιας κακής συμπεριφοράς, αφού πάντα ήταν προσεκτικός να αποφύγει (Καλμέ) τον πιο μακρινό κίνδυνο να προσβάλει τον Θεό ή τον πλησίον του. (Χέιδοκ) --- Ότι εγώ. Εβραϊκά, «γιατί να σκεφτώ μια παρθένα;» (Χέιδοκ) --- Γιατί να εκθέσω τον εαυτό μου, (Καλμέ) με αδιάκριτα βλέμματα, (Χέιδοκ) αφού το πέρασμα από το μάτι στην καρδιά είναι τόσο εύκολο, Εκκλησιαστής β΄ 10. (Μενοχίος) --- Στον πόλεμο μεταξύ της σάρκας και του πνεύματος, ο Ιώβ θεώρησε αυτή την προφύλαξη απαραίτητη, (Γουόρθινγκτον) και έτσι διαφυλάχθηκε από σαρκικές σκέψεις. (Άγιος Γρηγόριος κ΄ 2.)Το σχόλιο στη συνέχεια στρέφεται στις δηλώσεις του Ιώβ σχετικά με τον ήλιο και τη σελήνη.
Χάρηκε. Εβραϊκά και Χαλδαϊκά, «παρασύρθηκε» στην ειδωλολατρία. (Μενοχίος) --- Η λατρεία του ήλιου και της σελήνης ήταν αρχαιότατη, Ιεζεκιήλ η΄ 16. --- Στόμα, για να μαρτυρήσει σεβασμό και θαυμασμό. Αυτό το έθιμο επικρατούσε σε πολλά έθνη. Ο Λουκιανός (διάλογος περί θυσιών) παρατηρεί ότι αυτή η μόνη θυσία των πτωχών δεν αγνοήθηκε. Οι Σύροι ακόμη απλώνουν τα χέρια προς το θυσιαστήριο και μετά τα εφαρμόζουν στο στόμα και τα μάτια τους, όταν προσφέρεται το σώμα και το αίμα του Χριστού στη Θεία Λειτουργία. (Βίος του Μ. ντε Σατέιγ.) (Καλμέ) --- Εβδομήκοντα, (26) «Δεν βλέπω τον λαμπρό ήλιο να εκλείπει, (Χέιδοκ) και τη σελήνη να εξαφανίζεται, γιατί το φως δεν ανήκει σε αυτούς,» αλλά στον Δημιουργό, από τον οποίο έχουμε τα πάντα· (Καλμέ) ώστε να μην υπερηφανευόμαστε. Ο Θεοδοτίων προσθέτει, (27) «και αν η καρδιά μου παραπλανήθηκε κρυφά.» Οι Εβδομήκοντα συνεχίζουν, «αν πράγματι, βάζοντας το χέρι μου στο στόμα μου, φίλησα, (28) αυτό θα μου καταλογιζόταν επίσης ως μεγάλη παράβαση, επειδή θα είχα ενεργήσει ψευδώς ενώπιον του υψίστου Θεού.» (Χέιδοκ) --- Δεν θα δεχθεί αντίζηλο· επομένως ο άνθρωπος που δέχεται άλλον θεό, τον αρνείται. (Μενοχίος) --- Ο Ιώβ αποκρούει την κατηγορία που είχε έμμεσα εγερθεί εναντίον του. (Γουόρθινγκτον)Ο Χέιδοκ στη συνέχεια εισάγει το πρόσωπο και τον λόγο του Ελιού στο κεφάλαιο 32.
Βουζίτης, απόγονος του Βουζ, γιου του Ναχώρ, Γένεσις κβ΄ 21. (Καλμέ) --- Του, κ.λπ. Εβδομήκοντα, «της χώρας του Ους.» --- Ραμ. Χαλδαϊκά, «Αβραάμ·» (Μενοχίος) ή μάλλον (Χέιδοκ) αυτό τίθεται για Αράμ. Σύμμαχος, «Συρία,» Β΄ Παραλειπομένων κβ΄ 5. Μερικοί υποθέτουν ότι ο Ελιού κατάγεται από τον Αράμ, γιο του Εσρώμ, της φυλής του Ιούδα. Άλλοι νομίζουν ότι (Καλμέ) ήταν ο ίδιος με τον Βαλαάμ. (Άγιος Ιερώνυμος· Βεν. Βέδας) --- Δεν κατατάσσεται ποτέ μεταξύ των φίλων του Ιώβ, καθώς ίσως δεν ήρθε από μακριά. Ο λόγος του, ή η καλή του πρόθεση, δεν καταδικάζεται από τον Θεό· και ο Ιώβ φαίνεται να έχει συμφωνήσει με όσα είπε. (Καλμέ) --- Αυτή η σιωπή του τελευταίου μπορεί μάλλον να προήλθε από δίκαιη (Χέιδοκ) περιφρόνηση, καθώς ο Ελιού δεν είπε τίποτα στο θέμα· πολλές από τις παρατηρήσεις του είναι προφανώς ψευδείς, και άλλες καθόλου αμφισβητούμενες. Ωστόσο με το ιδιωτικό του πνεύμα προβάλλει, όχι πολύ διαφορετικός από τους Διαμαρτυρόμενους και τους Πουριτανούς, που ισχυρίζονται ότι θα ανατρέψουν την καθολική πίστη με επιχειρήματα που διέφυγαν της οξυδέρκειας όλων των προηγούμενων αιώνων! (Γουόρθινγκτον) --- Ο Θεός επίσης δεν άφησε τον Ελιού εντελώς απαρατήρητο· αλλά, σε μία γραμμή, έδειξε τη δυσαρέσκειά του: (κεφ. λη΄ 2.· Χουμπιγκάντ) όπως ίσως έκανε και ο Ιώβ, επαναλαμβάνοντας την ίδια απόφαση, κεφ. μβ΄ 3. (Χέιδοκ) --- Ο Ελιού μάταια εξηγεί γιατί δεν είχε μιλήσει προηγουμένως. Κατηγορεί τον Ιώβ ότι ισχυρίστηκε την ίδια του την αθωότητα, αν και ο άγιος άνθρωπος μόνο διατηρούσε ότι δεν τιμωρήθηκε έτσι για τα εγκλήματά του, σύμφωνα με τους νόμους της εκδικητικής δικαιοσύνης· (κεφ. κζ΄ 2.) πολύ λιγότερο προσποιήθηκε ότι ήταν δικαιότερος από τον Θεό, (κεφ. λε΄ 2.) όπως ισχυρίζεται ο αντίπαλός του· παίρνοντας από εκεί αφορμή να υμνήσει τη θεία σοφία και δύναμη, σαν να τις είχε αμφισβητήσει ο Ιώβ. (Καλμέ) --- Θεέ, του οποίου τα μάτια βλέπουν τα μικρότερα σφάλματα. (Μενοχίος) --- Εβραϊκά, «μάλλον σε, ή (Χέιδοκ) πάνω από τον Θεό.» (Καλμέ) --- Αυτός ο νέος άνθρωπος, που ήταν μορφωμένος και υπερήφανος, είναι το πρότυπο εκείνων των θερμών συζητητών που τοποθετούν τους εαυτούς τους πάνω από τους πρεσβυτέρους τους. (Άγιος Γρηγόριος κγ΄ 2.) (Γουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χάιντοκ ολοκληρώνει το τμήμα σημειώνοντας το τέλος της ομιλίας του Ιώβ.
Αγκάθια. Προτεστάντες, «ζιζάνια.» Περιθωριακή σημείωση, «αποκρουστικά ζιζάνια.» (Χάιντοκ) --- Η ακριβής σημασία της λέξης δεν είναι γνωστή· αλλά σημαίνει κάτι «βρωμερό.» (Καλμέτ) --- Οι Εβδομήκοντα, Βάτος, «αγκάθι.» (Χάιντοκ) --- Τελείωσε. Πολλές λατινικές εκδόσεις παραλείπουν αυτές τις λέξεις με τον Άγιο Γρηγόριο, κ.λπ. Η παλαιά Βουλγάτα έχει και ησύχασαν τα λόγια του Ιώβ, ως τίτλο. (Καλμέτ) --- Οι Εβδομήκοντα τοποθετούν στην αρχή του επόμενου κεφαλαίου, «Και ο Ιώβ έπαυσε να ομιλεί. Οι τρεις φίλοι του επίσης έπαυσαν να αντιλέγουν προς τον Ιώβ· διότι ο Ιώβ ήταν δίκαιος ενώπιόν τους.» Ο Γκράβε αντικαθιστά «εαυτόν,» καθώς δεν ήταν ίσως ακόμη πεπεισμένοι. (Χάιντοκ) --- Ο Ιώβ, όμως, δεν απευθύνει πλέον τον λόγο του σε αυτούς, αλλά μόνο στον Θεό, (Καλμέτ) αναγνωρίζοντας μερικές απερίσκεπτες ομιλίες· (Γουόρθινγκτον) ή έλλειψη πληροφοριών. (Χάιντοκ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή αισθάνομαι υποχρεωμένος να υπερασπιστώ την ακεραιότητά μου ενώπιον άλλων; Πώς φυλάγω την καρδιά μου από τις λεπτές μορφές ειδωλολατρίας που μπορούν να εισέλθουν μέσω του θαυμασμού των κτισμάτων; Με ποιους τρόπους μπορεί ο Κύριος να προετοιμάζει μια νέα φωνή ή μια βαθύτερη σιωπή για να μου μιλήσει μετά από εποχές επιχειρημάτων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε όλης της αληθείας, επέτρεψες στον Ιώβ να πει τον τελευταίο του λόγο και μετά ανέδειξες τον Ελιού για να προετοιμάσει τον δρόμο για τη δική σου φωνή. Δώσε μας την ίδια καθαρότητα καρδιάς που ο Ιώβ επιδίωξε να διαφυλάξει. Κράτα τα μάτια μας από το να περιπλανώνται και τα πνεύματά μας από την υπερηφάνεια. Όταν πειραζόμαστε να δικαιολογούμε τον εαυτό μας ασταμάτητα, θύμισέ μας ότι μόνο η δική σου κρίση έχει σημασία. Ας εμβαθύνει η μελέτη αυτών των κεφαλαίων τον σεβασμό μας προς εσένα και την υπομονή μας ο ένας με τον άλλον. Διά του Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →