← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβρ 5 — με τον Ματθαίο Χένρι

Εβραίους 5Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα καθόμαστε με τη σταθερή φωνή του Ματθαίου Χένρι καθώς ανοίγει το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εβραίους και ιχνηλατεί την ιερωσύνη του Χριστού. Ο Χένρι γράφει με ποιμαντική φροντίδα, δείχνοντας πώς κάθε λεπτομέρεια του αξιώματος δείχνει προς τον Υιό που κλήθηκε, προσόντα απέκτησε και τελειοποιήθηκε για χάρη μας. Το υπόμνημά του μας καλεί να παραμείνουμε στο μυστήριο ενός αρχιερέα που λήφθηκε από ανθρώπους αλλά διορίστηκε από τον ίδιο τον Θεό. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του θα δούμε τόσο το γενικό πρότυπο της ιερωσύνης όσο και τη μοναδική δόξα του Χριστού κατά την τάξη του Μελχισεδέκ. Ας σταθεροποιήσει η μετρημένη έκθεσή του τις καρδιές μας και ας μας προετοιμάσει να δεχθούμε τον λόγο με φρέσκια προσοχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εβραίους. Ακούστε την προσεκτική μετάβαση από τις γενικές απαιτήσεις της ιερωσύνης στην μοναδική κλήση και τα παθήματα του Χριστού. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο τελειώνει με μια ήπια επίπληξη που παροτρύνει τους πιστούς να προχωρήσουν πέρα από το γάλα. Αφήστε το κείμενο να κατασταλάξει πριν στραφούμε στις παρατηρήσεις του Χένρι για τους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει περιγράφοντας το είδος των όντων από τα οποία πρέπει να ληφθεί ο αρχιερέας. Ι. Από τι είδους όντα πρέπει να ληφθεί ο αρχιερέας. Πρέπει να ληφθεί από ανθρώπους· πρέπει να είναι άνθρωπος, ένας από εμάς, οστούν από τα οστά μας, σάρκα από τη σάρκα μας και πνεύμα από τα πνεύματά μας, μέτοχος της φύσεώς μας και σημαιοφόρος ανάμεσα σε μυριάδες. Αυτό συνεπάγεται, 1. Ότι ο άνθρωπος είχε αμαρτήσει. 2. Ότι ο Θεός δεν θα επέτρεπε στον αμαρτωλό άνθρωπο να έρθει προς Αυτόν αμέσως και μόνος, χωρίς αρχιερέα, ο οποίος πρέπει να ληφθεί από ανθρώπους. 3. Ότι ο Θεός ευδόκησε να λάβει έναν από τους ανθρώπους, μέσω του οποίου να μπορούν να προσεγγίσουν τον Θεό με ελπίδα, και Εκείνος να τους δεχθεί με τιμή. 4. Ότι καθένας θα είναι τώρα ευπρόσδεκτος στον Θεό που έρχεται προς Αυτόν μέσω αυτού του ιερέα του. Ο Χένρι εξηγεί στη συνέχεια πώς ο αρχιερέας λαμβάνει την κλήση του και γιατί κανείς δεν μπορεί να πάρει το αξίωμα στον εαυτό του. Ε. Πώς ο αρχιερέας έπρεπε να κληθεί από τον Θεό. Πρέπει να έχει τόσο εσωτερική όσο και εξωτερική κλήση στο αξίωμά του: Διότι κανείς δεν παίρνει αυτή την τιμή στον εαυτό του (εδ. 4), δηλαδή κανείς δεν πρέπει να το κάνει, κανείς δεν μπορεί να το κάνει νομίμως· αν κάποιος το κάνει, πρέπει να θεωρηθεί σφετεριστής και να αντιμετωπισθεί αναλόγως. Εδώ παρατηρήστε, 1. Το αξίωμα της ιερωσύνης ήταν πολύ μεγάλη τιμή. Να απασχολείται κανείς για να σταθεί ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο, άλλοτε αντιπροσωπεύοντας τον Θεό και το θέλημά Του προς τους ανθρώπους, άλλοτε αντιπροσωπεύοντας τον άνθρωπο και την υπόθεσή του προς τον Θεό, και να διαπραγματεύεται μεταξύ τους για ζητήματα υψίστης σημασίας—εμπιστευμένος και από τις δύο πλευρές με την τιμή του Θεού και την ευτυχία του ανθρώπου—πρέπει να καθιστά το αξίωμα πολύ τιμητικό. 2. Η ιερωσύνη είναι αξίωμα και τιμή που κανείς δεν πρέπει να πάρει στον εαυτό του· αν το κάνει, δεν μπορεί να περιμένει επιτυχία σε αυτό, ούτε καμία ανταμοιβή γι' αυτό, παρά μόνο από τον εαυτό του. Είναι εισβολέας αυτός που δεν καλείται από τον Θεό, όπως ο Ααρών. Παρατηρήστε, (1.) Ο Θεός είναι η πηγή κάθε τιμής, ιδιαίτερα της αληθινής πνευματικής τιμής. Είναι η πηγή της αληθινής εξουσίας, είτε καλεί κάποιον στην ιερωσύνη με έκτακτο τρόπο, όπως έκανε με τον Ααρών, είτε με συνήθη τρόπο, όπως κάλεσε τους διαδόχους του. (2.) Μόνο εκείνοι μπορούν να περιμένουν βοήθεια από τον Θεό, και αποδοχή από Αυτόν, και την παρουσία και ευλογία Του επάνω τους και στις διακονίες τους, που καλούνται από τον Θεό· άλλοι μπορεί να περιμένουν καταστροφή αντί για ευλογία. Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην εκτέλεση του ιερατικού αξιώματος του Χριστού στις ημέρες της σαρκός Του. 1. Η εκτέλεση του αξιώματος της ιερωσύνης Του (εδ. 7): Ο οποίος στις ημέρες της σαρκός Του, όταν πρόσφερε δεήσεις και ικεσίες, κ.λπ. Εδώ παρατηρήστε, (1.) Πήρε σάρκα και για μερικές ημέρες σκήνωσε σε αυτήν· έγινε θνητός άνθρωπος, και μέτρησε τη ζωή Του κατά ημέρες, δίνοντας έτσι σε εμάς παράδειγμα πώς να μετράμε τη δική μας. Αν μετρούσαμε τις ζωές μας κατά ημέρες, θα ήταν μέσο να μας ζωογονεί να κάνουμε το έργο κάθε ημέρας στην ημέρα της. (2.) Ο Χριστός, στις ημέρες της σαρκός Του, υπέβαλε τον εαυτό Του στον θάνατο· πείνασε, ήταν πειρασμένος, αιμορραγών, ετοιμοθάνατος Ιησούς! Το σώμα Του είναι τώρα στον ουρανό, αλλά είναι πνευματικό ένδοξο σώμα. (3.) Ο Θεός ο Πατέρας ήταν ικανός να Τον σώσει από τον θάνατο. Θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τον θάνατό Του, αλλά δεν το θέλησε· διότι τότε το μεγάλο σχέδιο της σοφίας και της χάριτός Του θα είχε ματαιωθεί. Τι θα γινόταν με εμάς αν ο Θεός είχε σώσει τον Χριστό από το να πεθάνει; Οι Ιουδαίοι είπαν με επίπληξη, Ας Τον ελευθερώσει τώρα, αν Τον θέλει, Ματθ. κζ' 43. Αλλά ήταν από καλοσύνη προς εμάς που ο Πατέρας δεν άφησε να περάσει από Αυτόν αυτό το πικρό ποτήρι· διότι τότε εμείς θα έπρεπε να πιούμε τα κατακάθια του, και να είμαστε αθλίοι για πάντα. (4.) Ο Χριστός, στις ημέρες της σαρκός Του, πρόσφερε δεήσεις και ικεσίες προς τον Πατέρα Του, ως εγγύηση της μεσιτείας Του στον ουρανό. Πολλά παραδείγματα έχουμε της προσευχής του Χριστού. Αυτό αναφέρεται στην προσευχή Του στην αγωνία Του (Ματθ. κστ' 39, και κεφ. κζ' 46), και σε εκείνη πριν από την αγωνία Του (Ιωάν. ιζ') την οποία έκανε για τους μαθητές Του, και για όλους όσοι θα πίστευαν στο όνομά Του. (5.) Οι δεήσεις και ικεσίες που πρόσφερε ο Χριστός ενώθηκαν με δυνατές κραυγές και δάκρυα, δίνοντας έτσι σε εμάς παράδειγμα όχι μόνο να προσευχόμαστε, αλλά να είμαστε θερμοί και επίμονοι στην προσευχή. Πόσες ξηρές προσευχές, πόσες λίγες υγρές, προσφέρουμε στον Θεό! (6.) Ο Χριστός εισακούσθηκε σε αυτό που φοβήθηκε. Πώς; Γιατί απαντήθηκε με παρούσες στηρίξεις μέσα και υπό τις αγωνίες Του, και στο να μεταφερθεί καλά μέσα από τον θάνατο, και να ελευθερωθεί από αυτόν με ένδοξη ανάσταση: Εισακούσθηκε σε αυτό που φοβήθηκε. Είχε φοβερή αίσθηση της οργής του Θεού, του βάρους της αμαρτίας. Η ανθρώπινη φύση Του ήταν έτοιμη να βυθιστεί κάτω από το βαρύ φορτίο, και θα είχε βυθιστεί, αν είχε εγκαταλειφθεί εντελώς ως προς τη βοήθεια και την παρηγοριά από τον Θεό· αλλά εισακούσθηκε σε αυτό, στηρίχθηκε υπό τις αγωνίες του θανάτου. Μεταφέρθηκε μέσα από τον θάνατο· και δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία από τον θάνατο παρά μόνο να μεταφερθεί κανείς καλά μέσα από αυτόν. Μπορεί να έχουμε πολλές αναρρώσεις από ασθένεια, αλλά δεν σωζόμαστε ποτέ από τον θάνατο μέχρι να μεταφερθούμε καλά μέσα από αυτόν. Και εκείνοι που έτσι σώζονται από τον θάνατο θα ελευθερωθούν πλήρως στο τέλος με ένδοξη ανάσταση, της οποίας η ανάσταση του Χριστού ήταν η εγγύηση και ο πρώτος καρπός.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι επιστρέφει στην τάξη του Μελχισεδέκ και στα βαθύτερα πράγματα που ποθεί να ξεδιπλώσει. Ι. Δηλώνει ότι είχε πολλά πράγματα που μπορούσε να πει σε αυτούς σχετικά με αυτό το μυστηριώδες πρόσωπο που ονομάζεται Μελχισεδέκ, του οποίου η ιερωσύνη ήταν αιώνια, και επομένως η σωτηρία που αποκτήθηκε μέσω αυτής θα έπρεπε να είναι επίσης αιώνια. Έχουμε πιο ιδιαίτερη αφήγηση αυτού του Μελχισεδέκ στο κεφ. ζ'. Μερικοί νομίζουν ότι τα πράγματα που εννοεί ο απόστολος, που ήταν δύσκολο να ειπωθούν, δεν αφορούσαν τόσο τον ίδιο τον Μελχισεδέκ όσο τον Χριστό, του οποίου ο Μελχισεδέκ ήταν ο τύπος. Και αναμφίβολα αυτός ο απόστολος είχε πολλά να πει σχετικά με τον Χριστό που ήταν πολύ μυστηριώδη, δύσκολο να ειπωθούν· υπάρχουν μεγάλα μυστήρια στο πρόσωπο και τα αξιώματα του Λυτρωτή· ο Χριστιανισμός είναι το μεγάλο μυστήριο της ευσεβείας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας εξακολουθείτε να προσπαθείτε να προσεγγίσετε τον Θεό χωρίς τον διορισμένο Ιερέα; Πώς έχει διαμορφώσει η μάθηση της υπακοής του Χριστού μέσω παθημάτων τη δική σας προθυμία να υπακούσετε; Ποιες πρώτες αρχές χρειάζεται να επανεξετάσετε ώστε να μπορέσετε να προχωρήσετε στην στερεά τροφή του λόγου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν Υἱὸν ὁ ὁποῖος ἔγινε ὁ τέλειος Ἀρχιερεύς μας, μαθαίνων ὑπακοὴν διὰ παθημάτων καὶ ἀνοίγων τὴν ὁδὸν τῆς αἰωνίου σωτηρίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ ἀφήσωμεν ὀπίσω τὴν πνευματικὴν νηπιότητα, ἐκπαιδεύοντες τὰς αἰσθήσεις ἡμῶν νὰ διακρίνωμεν καλὸν καὶ κακὸν καθὼς τρεφόμεθα ἐκ τῆς στερεᾶς τροφῆς τοῦ Λόγου Σου καὶ αὐξάνομεν εἰς ὡριμότητα ἐν Χριστῷ. Κράτησον ἡμᾶς πάντοτε ἐξηρτημένους ἐξ Αὐτοῦ μόνου καθὼς πλησιάζομεν εἰς τὸν θρόνον τῆς χάριτός Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →