Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 17-18 — με τον Κλαρκ
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε το Υπόμνημα του Άνταμ Κλαρκ σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή στα κεφάλαια 17 και 18 του Ιεζεκιήλ. Η σαφής έκθεση του Κλαρκ μας καθοδηγεί μέσα από την εντυπωσιακή αλληγορία του προφήτη για τους αετούς και τα αμπέλια, προτού μας οδηγήσει στην καρδιά της προσωπικής λογοδοσίας ενώπιον του Θεού. Με θερμή ευλάβεια ακούμε την απλή έννοια της Γραφής που καλεί κάθε πιστό σε πρακτική αγιότητα. Είθε η ίδια χάρη που στήριξε το Μεθοδιστικό κίνημα να ανοίξει ξανά αυτά τα αρχαία λόγια, φέρνοντάς μας πιο κοντά στον Κύριο που ευχαριστιέται στο έλεος και στην ενάρετη ζωή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τον Ιεζεκιήλ 17 και 18 με προσεκτικές καρδιές. Αυτά τα κεφάλαια κινούνται από μια ζωντανή πολιτική παραβολή στην τρυφερή υπόσχεση του Μεσσία και μετά στην ερευνητική διδασκαλία της ατομικής ευθύνης. Καθώς ακούτε, ζητήστε από το Πνεύμα να φυτέψει τον λόγο βαθιά ώστε να καρποφορήσει σε άγια ζωή και ακλόνητη εμπιστοσύνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κλαρκ στρέφεται από την αρχική αλληγορία στην ένδοξη υπόσχεση του Μεσσία.
Εδάφιο 22. Εδάφιο Ιεζεκιήλ 17:22. Κι εγώ θα πάρω από τον υψηλότερο κλάδο του υψηλού κέδρου — Θα αναστήσω μια άλλη μοναρχία, η οποία θα προέλθει από τη γραμμή του Δαβίδ, δηλαδή τον Μεσσία· ο οποίος θα εμφανιστεί ως ένα τρυφερό φυτό, όσον αφορά την ενσάρκωσή του· αλλά θα είναι υψηλός και εξέχων· η Εκκλησία του, η βασιλική πόλη, η υψηλότερη και αγνότερη που έχει ποτέ φανεί στην επιφάνεια της γης.Στη συνέχεια δηλώνει τη θεμελιώδη αλήθεια ότι κάθε ψυχή ανήκει στον Κύριο.
Εδάφιο 4. Εδάφιο Ιεζεκιήλ 18:4. Όλες οι ψυχές είναι δικές μου — Εξίσου· Εγώ είμαι ο Πατέρας των πνευμάτων κάθε σάρκας, και θα φερθώ αμερόληπτα σε όλους. Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει. — Κανείς δεν θα πεθάνει για τα εγκλήματα άλλου, κανείς δεν θα σωθεί από τη δικαιοσύνη άλλου. Εδώ είναι η γενική κρίση σχετικά με τη δικαιοσύνη και την αδικία των ανθρώπων, και την επίδραση της κατάστασης του ενός ανθρώπου στην κατάσταση του άλλου· ιδιαίτερα όσον αφορά την ηθική τους συμπεριφορά.Ο Κλαρκ παρουσιάζει στη συνέχεια τις δύο αποφασιστικές περιπτώσεις του μετανοούντος αμαρτωλού και του εκπεσόντος αγίου.
Εδάφιο 20. Εδάφιο Ιεζεκιήλ 18:20. Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει. — Μέχρι τώρα είχαμε να κάνουμε με τις απλές περιπτώσεις του δικαίου και του ασεβούς· αυτού που έζησε και πέθανε ως άγιος άνθρωπος, και αυτού που έζησε και πέθανε ως ασεβής άνθρωπος. Αλλά υπάρχουν δύο περιπτώσεις που απομένουν: 1. Αυτή του ασεβούς ανθρώπου, ο οποίος μετανοεί και στρέφεται στον Θεό. 2. Αυτή του δικαίου ανθρώπου, ο οποίος εκπίπτει, και δεν επιστρέφει στον Θεό με μετάνοια. Και για τις δύο αυτές περιπτώσεις ο Θεός αποφασίζει ως εξής:-
Σκεφτείτε
Ο Κλαρκ τονίζει τη σοβαρή δήλωση του Κυρίου ότι δεν ευχαριστιέται στον θάνατο του ασεβούς.
Εδάφιο 23. Εδάφιο Ιεζεκιήλ 18:23. Έχω εγώ καμία ευχαρίστηση να πεθάνει ο ασεβής; — Όχι! Αυτό είναι ξένο προς Αυτόν του οποίου το όνομα είναι αγάπη, και του οποίου η φύση είναι έλεος. Αντιθέτως, «θέλει να επιστρέψει από τους κακούς του δρόμους και να ζήσει». Και αν ο Θεός δεν μπορεί να έχει καμία ευχαρίστηση στον θάνατο του ασεβούς, δεν μπορεί να έχει κάνει ένα διάταγμα να τον εγκαταλείψει στο κακό της φύσης του, και μετά να τον καταδικάσει για αυτό που δεν μπορούσε να αποφύγει: γιατί όπως ο Θεός δεν μπορεί να κάνει τίποτα με το οποίο δεν ευχαριστιέται, έτσι δεν μπορεί να διατάξει τίποτα με το οποίο δεν ευχαριστιέται. Αλλά «δεν ευχαριστιέται με τον θάνατο ενός αμαρτωλού», επομένως δεν μπορεί να έχει κάνει ένα διάταγμα να τον οδηγήσει σε αυτόν τον θάνατο.Καταλήγει με τη νηφάλια πιθανότητα ότι ακόμη και ο κάποτε δίκαιος μπορεί να πέσει τελικά αν απομακρυνθεί.
Και μας λέει, ότι ένας άνθρωπος μπορεί να «απομακρυνθεί» τόσο πολύ από αυτό, και να «διαπράξει ανομία» τόσο πολύ, και να «ενεργήσει ως ο ασεβής άνθρωπος», ώστε η δικαιοσύνη του να μην αναφέρεται πλέον στον λογαριασμό του, όπως οι αμαρτίες του μετανοούντος εκπεσόντος δεν θα πρέπει να αναφέρονται στην καταδίκη του· και «στην αμαρτία που αυτός», αυτός ο κάποτε δίκαιος άνθρωπος, «έχει αμαρτήσει, και στην παράβαση που έχει διαπράξει, σε αυτές θα πεθάνει». Ω, πόσο φρικτό τέλος μιας ζωής που κάποτε διακρινόταν για δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητα! Έτσι λοιπόν, ο ίδιος ο Θεός μας πληροφορεί ότι ένας δίκαιος άνθρωπος μπορεί όχι μόνο να πέσει άσχημα, αλλά να πέσει οριστικά. Αλλά σε τέτοιους δίκαιους ανθρώπους ο διάβολος θα κηρύττει πάντα, «Δεν θα πεθάνετε σίγουρα· θα είστε σαν τον Θεό». Αγγίξτε, γευτείτε και χειριστείτε· δεν μπορείτε να πέσετε τελικά. Έτσι βρίσκουμε, από τον τρόπο αντιμετώπισης αυτών των δύο περιπτώσεων, ότι ο τρόπος του Θεού είναι ίσος, Ιεζεκιήλ 18:25· δίκαιος, ελεήμων και αμερόληπτος.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου εξακολουθώ να βασίζομαι στην πίστη κάποιου άλλου αντί για τη δική μου ζωντανή πορεία με τον Χριστό;
2. Πώς η υπόσχεση ελέους στον μετανοούντα αμαρτωλό αναζωπυρώνει νέα ελπίδα και ανανεωμένη υπακοή σε μένα σήμερα;
3. Φυλάω τη δικαιοσύνη που ο Θεός έχει εργαστεί μέσα μου, ή παρασύρομαι προς τις ίδιες αμαρτίες που κάποτε αποκήρυξα;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως του λόγου σου που μας αποκαλύφθηκε μέσω των πιστών κόπων του Άνταμ Κλαρκ. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε το έλεός σου με μετανοημένες καρδιές και να περπατήσουμε στη δικαιοσύνη που μας χαρίζεις. Κράτησέ μας μακριά από την υπεροψία και την απελπισία· κράτησέ μας σταθερούς στην αγάπη που συγχωρεί και ανανεώνει. Είθε κάθε ψυχή που είναι παρούσα εδώ να ανταποκριθεί στην κλήση σου να στραφεί και να ζήσει, ώστε να σε δοξάσουμε σε αυτή τη ζωή και να κατοικήσουμε μαζί σου για πάντα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →