Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 21 και 22 του Ιώβ μας προσκαλεί σε μια προσεκτική εξέταση της ευημερίας του πόνου και της θείας δικαιοσύνης. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Ιώβ αμφισβητεί τις υποθέσεις των φίλων του ενώ ο Χένρι καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την ένταση ανάμεσα στην ορατή επιτυχία και την κρυμμένη δικαιοσύνη. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι οι εξωτερικές συνθήκες δεν αφηγούνται ποτέ την πλήρη ιστορία της θέσης ενός ανθρώπου ενώπιον του Θεού. Καθώς ακούμε τις γνώσεις του Χένρι ενθαρρυνόμαστε να κρατάμε τις κρίσεις μας χαλαρά και να εμπιστευόμαστε τον κυρίαρχο χρόνο του Θεού. Αυτό το μάθημα προετοιμάζει τις καρδιές μας να δεχτούν τόσο τα ερωτήματα που θέτει ο Ιώβ όσο και τη σοφία που αντλεί ο Χένρι από αυτά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τα κεφάλαια 21 και 22 του Ιώβ. Αφήστε τα λόγια της απάντησης του Ιώβ και της ανανεωμένης κατηγορίας του Ελιφάζ να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Παρατηρήστε την αντίθεση ανάμεσα στην ευημερία των ασεβών και στον πόνο των δικαίων. Αφήστε το κείμενο να διεγείρει τόσο ειλικρινή ερωτήματα όσο και ταπεινή εμπιστοσύνη καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε μαζί με τον Ματθαίο Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρυ ξεκινά συνιστώντας την περίπτωση και τον λόγο του Ιώβ στην συμπονετική εξέταση των φίλων του.
Ο Ιώβ εδώ συνιστά τον εαυτό του, τόσο την περίπτωσή του όσο και τον λόγο του, τόσο όσα υπέφερε όσο και όσα είπε, στην συμπονετική εξέταση των φίλων του. 1. Αυτό που ζητά από αυτούς είναι πολύ δίκαιο, να τον αφήσουν να μιλήσει (εδ. 3) και να μην τον διακόψουν, όπως έκανε ο Σωφάρ, στη μέση του λόγου του. Οι χαμένοι, από όλους τους ανθρώπους, μπορεί να έχουν άδεια να μιλήσουν· και, αν αυτοί που κατηγορούνται και επικρίνονται δεν επιτρέπεται να μιλήσουν για τον εαυτό τους, αδικούνται χωρίς θεραπεία, και δεν έχουν τρόπο να φτάσουν στο δίκιο τους. Ζητά να ακούσουν επιμελώς τον λόγο του (εδ. 2) ως εκείνοι που ήταν πρόθυμοι να τον καταλάβουν, και, αν βρίσκονταν σε πλάνη, να διορθωθεί· και να τον σημειώσουν (εδ. 5), διότι μπορούμε εξίσου καλά να μην ακούσουμε όσο να μην προσέχουμε και να παρατηρούμε όσα ακούμε. 2. Αυτό που προβάλλει για αυτό είναι πολύ λογικό. (1.) Ήρθαν για να τον παρηγορήσουν. «Όχι,» λέει, «ας είναι αυτό η παρηγοριά σας (εδ. 2)· αν δεν έχετε άλλες παρηγοριές να χορηγήσετε σε εμένα, όμως μην μου αρνείστε αυτό· γίνετε τόσο ευγενείς, τόσο δίκαιοι, ώστε να μου δώσετε υπομονετική ακρόαση, και αυτό ας περάσει για τις παρηγοριές σας προς εμένα.» Μάλιστα, δεν μπορούσαν να ξέρουν πώς να τον παρηγορήσουν αν δεν του έδιναν άδεια να ανοίξει την περίπτωσή του και να διηγηθεί την δική του ιστορία. Ή, «Θα είναι παρηγοριά για σας τους ίδιους, σε αναστοχασμό, να έχετε φερθεί τρυφερά στον θλιμμένο φίλο σας, και όχι σκληρά.» (2.) Θα τους άκουγε να μιλήσουν όταν ερχόταν η σειρά τους. «Αφού μιλήσω εγώ μπορείτε να συνεχίσετε με όσα έχετε να πείτε, και δεν θα σας εμποδίσω, όχι, ακόμα κι αν συνεχίσετε να με χλευάζετε.» Εκείνοι που εμπλέκονται σε αντιλογία πρέπει να υπολογίζουν ότι θα τους δοθούν σκληρά λόγια, και να αποφασίσουν να υπομείνουν την ονειδισμό υπομονετικά· διότι, γενικά, εκείνοι που χλευάζουν θα συνεχίσουν να χλευάζουν, ό,τι κι αν τους ειπωθεί. (3.) Ήλπιζε να τους πείσει. «Αν μόνο μου δώσετε δίκαιη ακρόαση, χλευάστε αν μπορείτε, αλλά πιστεύω ότι θα πω κάτι που θα αλλάξει τον τόνο σας και θα σας κάνει να με λυπηθείτε παρά να με χλευάσετε.» (4.) Δεν ήταν οι κριτές του (εδ. 4): «Είναι η παράπονή μου προς άνθρωπο; Όχι, αν ήταν βλέπω ότι θα ήταν άσκοπο να παραπονεθώ. Αλλά η παράπονή μου είναι προς τον Θεό, και σε αυτόν απευθύνομαι. Ας είναι Κριτής ανάμεσα σε σας και εμένα. Μπροστά του στεκόμαστε σε ίσους όρους, και επομένως έχω το προνόμιο να ακούγομαι εξίσου καλά με σας. Αν η παράπονή μου ήταν προς ανθρώπους, το πνεύμα μου θα ταραζόταν, διότι δεν θα με λάμβαναν υπόψη, ούτε θα με καταλάβαιναν ορθά· αλλά η παράπονή μου είναι προς τον Θεό, ο οποίος θα μου επιτρέψει να μιλήσω, αν και εσείς δεν θέλετε.» Θα ήταν θλιβερό αν ο Θεός φερόταν τόσο άκαρδα προς εμάς όσο μερικές φορές κάνουν οι φίλοι μας. (5.) Υπήρχε κάτι στην περίπτωσή του που ήταν πολύ εκπληκτικό και καταπληκτικό, και επομένως χρειαζόταν και άξιζε την πιο σοβαρή εξέτασή τους. Δεν ήταν κοινή περίπτωση, αλλά πολύ έκτακτη. [1.] Ο ίδιος εκπλησσόταν από αυτήν, από τις θλίψεις που ο Θεός είχε βάλει επάνω του και τις επικρίσεις των φίλων του σχετικά με αυτόν (εδ. 6): «Όταν θυμάμαι εκείνη την τρομερή ημέρα κατά την οποία ξαφνικά γυμνώθηκα από όλες τις παρηγοριές μου, εκείνη την ημέρα κατά την οποία χτυπήθηκα με οδυνηρά έλκη,—όταν θυμάμαι όλες τις σκληρές ομιλίες με τις οποίες με λύπησες,—ομολογώ ότι φοβάμαι, και τρόμος πιάνει την σάρκα μου, ιδιαίτερα όταν το συγκρίνω αυτό με την ευημερούσα κατάσταση πολλών ασεβών ανθρώπων, και τα εγκώμια των γειτόνων τους, με τα οποία περνούν μέσα από τον κόσμο.» Σημείωσε, οι προνοίες του Θεού, στην διακυβέρνηση του κόσμου, είναι μερικές φορές πολύ εκπληκτικές ακόμα και για σοφούς και αγαθούς ανθρώπους, και τους φέρνουν στο τέλος των φρενών τους. [2.] Θα ήθελε να θαυμάσουν γι’ αυτό (εδ. 5): «Σημείωσέ με, και θαυμάστε. Αντί να ερμηνεύετε τις θλίψεις μου, θα έπρεπε να προσκυνάτε με δέος τα ανεξιχνίαστα μυστήρια της Πρόνοιας στην θλίψη ενός έτσι για τον οποίο δεν γνωρίζετε κανένα κακό· επομένως θα έπρεπε να βάζετε το χέρι σας στο στόμα σας, να περιμένετε σιωπηλά το αποτέλεσμα, και να μην κρίνετε τίποτε πριν τον καιρό. Η οδός του Θεού είναι στην θάλασσα, και το μονοπάτι του στα μεγάλα ύδατα. Όταν δεν μπορούμε να λογοδοτήσουμε για όσα κάνει, επιτρέποντας στους ασεβείς να ευημερούν και στους ευσεβείς να θλίβονται, ούτε να βυθίσουμε το βάθος αυτών των διαδικασιών, μας ταιριάζει να καθίσουμε και να τα θαυμάσουμε. Οι ευθείς άνθρωποι θα εκπλαγούν γι’ αυτό, κεφ. ιζ΄. 8. Γίνετε εσείς έτσι.»Ο Χένρυ κατόπιν βεβαιώνει την μεγάλη ευημερία των ασεβών ανθρώπων.
Όλοι οι τρεις φίλοι του Ιώβ, στους τελευταίους λόγους τους, είχαν υπάρξει πολύ πλούσιοι στην περιγραφή της άθλιας κατάστασης ενός ασεβούς ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο. «Είναι αλήθεια,» λέει ο Ιώβ, «αξιοσημείωτες κρίσεις φέρονται μερικές φορές επάνω σε διαβόητους αμαρτωλούς, αλλά όχι πάντα· διότι έχουμε πολλά παραδείγματα της μεγάλης και μακράς ευημερίας εκείνων που είναι ανοιχτά και ομολογημένα ασεβείς· αν και σκληρύνονται στην ασεβειά τους από την ευημερία τους, όμως εξακολουθούν να επιτρέπεται να ευημερούν.»Ο Χένρυ κατόπιν περιγράφει την ευημερία τους σε ύψος, πλάτος και μήκος.
1. Το γεγονός λαμβάνεται ως δεδομένο, διότι βλέπουμε παραδείγματα αυτού κάθε ημέρα. (1.) Ζουν, και δεν κόβονται ξαφνικά από τα πλήγματα της θείας εκδίκησης. Εκείνοι ακόμα μιλούν που έχουν στήσει το στόμα τους εναντίον των ουρανών. Εκείνοι ακόμα ενεργούν που έχουν απλώσει τα χέρια τους εναντίον του Θεού. Όχι μόνο ζουν (δηλαδή αναβάλλονται), αλλά ζουν σε ευημερία, Α΄ Σαμ. κε΄. 6. Μάλιστα, (2.) Γίνονται γέροι· έχουν την τιμή, την ικανοποίηση και το πλεονέκτημα να ζουν πολύ, αρκετά για να υψώσουν τις οικογένειες και τα κτήματά τους. Διαβάζουμε για αμαρτωλό εκατό ετών, Ησ. ξε΄. 20. Αλλά αυτό δεν είναι όλο. (3.) Είναι ισχυροί σε δύναμη, προτιμώνται σε θέσεις εξουσίας και εμπιστοσύνης, και όχι μόνο κάνουν μεγάλη φιγούρα, αλλά φέρουν μεγάλη επιρροή. Vivit imo, et in senatum venit—Όχι μόνο ζει, αλλά εμφανίζεται στην σύγκλητο. Τώρα γιατί είναι έτσι; Σημείωσε, Αξίζει να ερευνήσουμε τους λόγους της εξωτερικής ευημερίας των ασεβών ανθρώπων. Δεν είναι επειδή ο Θεός έχει εγκαταλείψει την γη, επειδή δεν βλέπει, ή δεν μισεί, ή δεν μπορεί να τιμωρήσει την ασεβειά τους· αλλά είναι επειδή το μέτρο των ανομιών τους δεν είναι πλήρες. Αυτή είναι η ημέρα της υπομονής του Θεού, και, με κάποιον τρόπο ή άλλο, τους χρησιμοποιεί και την ευημερία τους για να υπηρετήσουν τις δικές του βουλές, ενώ τους ωριμάζει για όλεθρο· αλλά ο κύριος λόγος είναι επειδή θα κάνει να φανεί ότι υπάρχει άλλος κόσμος που είναι ο κόσμος της ανταπόδοσης, και όχι αυτός.Ο Χένρυ αντιτίθεται σε αυτό προς την άποψη των φίλων του για ορισμένη καταστροφή.
Ι. Αντιτίθεται σε αυτό προς όσα οι φίλοι του είχαν υποστηρίξει σχετικά με την ορισμένη καταστροφή τους σε αυτήν την ζωή. «Πες μου πόσο συχνά βλέπεις το λυχνάρι του ασεβούς να σβήνει; Δεν το βλέπεις εξίσου συχνά να καίγεται μέχρι το φυτίλι, μέχρι να σβήσει από μόνο του; εδ. 17. Πόσο συχνά βλέπεις την καταστροφή τους να έρχεται επάνω τους, ή τον Θεό να μοιράζει λύπες στον θυμό του ανάμεσά τους; Δεν βλέπεις εξίσου συχνά την χαρά και την ευημερία τους να συνεχίζονται μέχρι το τέλος;» Ίσως υπάρχουν τόσα παραδείγματα διαβόητων αμαρτωλών που τελειώνουν τις ημέρες τους με μεγαλοπρέπεια όσο που τις τελειώνουν με αθλιότητα, η οποία παρατήρηση είναι αρκετή για να ακυρώσει τα επιχειρήματά τους εναντίον του Ιώβ και να δείξει ότι δεν μπορεί να γίνει ορισμένη κρίση για τον χαρακτήρα των ανθρώπων από την εξωτερική τους κατάσταση.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι καταλήγει αντιτιθέμενος στη γνώμη των φίλων του.
27 Ιδού γνωρίζω τους λογισμούς σας και τα τεχνάσματα τα οποία αδίκως φαντάζεστε εναντίον μου. 28 Διότι λέγετε Πού είναι ο οίκος του άρχοντος; και πού είναι οι κατοικίες των ασεβών; 29 Δεν ερωτήσατε τους διαβαίνοντας την οδόν; και δεν γνωρίζετε τα σημεία αυτών 30 ότι ο ασεβής φυλάττεται εις την ημέραν της καταστροφής; θα εξαχθούν εις την ημέραν της οργής. 31 Τις θα αναγγείλει την οδόν αυτού εις το πρόσωπον αυτού; και τίς θα αποδώσει εις αυτόν όσα έπραξεν; 32 Αλλά θα φερθεί εις τον τάφον και θα μείνει εν τω μνήματι. 33 Τα χώματα της κοιλάδος θα είναι γλυκά εις αυτόν και πας άνθρωπος θα σύρει κατόπιν αυτού καθώς υπάρχουν αναρίθμητοι έμπροσθεν αυτού. 34 Πώς λοιπόν με παρηγορείτε ματαίως βλέποντες ότι εις τας αποκρίσεις σας μένει ψεύδος;
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω υποθέσει ότι η εξωτερική ευλογία σηματοδοτεί πάντα την έγκριση του Θεού; Πώς η ειλικρίνεια του Ιώβ σχετικά με την ευημερία των ασεβών αμφισβητεί τις δικές μου προσδοκίες για δικαιοσύνη; Σε ποια περιοχή της ζωής μου προσκαλούμαι να εμπιστευτώ τον χρόνο του Θεού αντί για τα δικά μου συμπεράσματα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ πολυεύσπλαγχνε, στις τίμιες ερωτήσεις του Ιώβ βλέπουμε το μυστήριο του πλουτισμού των ασεβών ενώ οι δίκαιοι υποφέρουν, κι όμως αναπαυόμαστε στην τέλεια σοφία Σου και τη βεβαιότητα της επερχόμενης κρίσης Σου. Κράτησέ μας από βιαστικές κρίσεις για τις περιστάσεις των άλλων και αγκυροβόλησε την ελπίδα μας στην υπόσχεση του ευαγγελίου ότι η δικαιοσύνη θα δικαιωθεί. Με το Πνεύμα Σου, διαμόρφωσε ταπεινές καρδιές που προσεύχονται για εκείνους που είναι μακριά Σου και περπατούν πιστά σε κάθε εποχή. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →