← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους

Φιλιππησίους 2 — με τον Gill

Φιλιππησίους 2John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του κόσμου του Ιωάννη Γκιλ. Στο κεφάλαιο 2 των Φιλιππησίων ο απόστολος καλεί τους πιστούς σε ενότητα και ταπεινοφροσύνη, και ο Γκιλ ξεδιπλώνει προσεκτικά το κείμενο με ποιμαντική διορατικότητα και δογματική ακρίβεια. Η έκθεσή του τονίζει τον νου του Χριστού ως το υπέρτατο πρότυπο για τη χριστιανική συμπεριφορά. Καθώς διασχίζουμε αυτούς τους στίχους, καλούμαστε να αφήσουμε την ίδια ταπεινή διάθεση που υπήρχε στον Ιησού να διαμορφώσει τις σχέσεις και την υπηρεσία μας. Είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αλήθειες εκ νέου σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 των Φιλιππησίων. Ακούστε την τρυφερή έκκληση του αποστόλου για ομόψυχη αγάπη και την μεγαλειώδη περιγραφή της αυτοκένωσης του Χριστού. Προσέξτε πώς η κλήση στην ταπεινοφροσύνη ρέει άμεσα από την παρηγοριά που μοιραζόμαστε εν Χριστώ. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά αντιμετωπίζοντας τις παρηγορίες που βρίσκονται εν Χριστώ. Φιλιππησίους 2:2, αλλά καθώς η λέξη συχνά μεταφράζεται 'παρηγορία', όπως εδώ στις λατινικές Βουλγάτα, συριακές και αραβικές εκδόσεις, η έννοια μπορεί να είναι είτε, αν υπάρχει κάποια παρηγοριά που μπορεί να δοθεί σε αυτούς που είναι εν Χριστώ Ιησού, όπως είναι κάθε μεταστραφείς άνθρωπος, και όπως ήταν ο απόστολος, και ιδιαίτερα σε αυτούς που θλίβονται και διώκονται για χάρη του Χριστού, είναι φυλακισμένοι εν αυτώ, και εξαιτίας του, που ήταν η περίπτωση του αποστόλου, τότε επιθυμούσε να προσέξουν το ακόλουθο αίτημά του: ή αν υπήρχε κάποια παρηγοριά για αυτούς, και είχαν λάβει κάποια παρηγοριά εν και από τον Χριστό· καθώς όλη η αληθινή, στέρεα, ισχυρή και αιώνια παρηγοριά είναι μόνο εν Χριστώ, και θεμελιώνεται στο μέγεθος του προσώπου του, ως Θεού Σωτήρα μας, στην πληρότητα της χάριτός του, στην αποτελεσματικότητα του αίματός του, στην τελειότητα της δικαιοσύνης και της θυσίας του, και στη μεγάλη σωτηρία που είναι ο συγγραφέας της: συναφώς η συριακή έκδοση το αποδίδει, 'αν λοιπόν έχετε κάποια παρηγοριά εν Χριστώ'· και η αραβική έκδοση, 'αν λοιπόν απολαμβάνετε κάποια παρηγοριά από τη χάρη του Χριστού'· η οποία εμφανίζεται στο Ευαγγέλιο, όπως αναμφίβολα έκαναν· και αφού τότε όλη αυτή η παρηγοριά απολαύθηκε από αυτούς, μέσω του Ευαγγελίου που ο απόστολος κήρυξε σε αυτούς, το επιχείρημα από εδώ πρέπει να είναι ισχυρό επάνω τους, για να προσέξουν αυτό που επιθυμούσε από αυτούς: αν κάποια παρηγοριά αγάπης· εν αυτή, ή από αυτήν· όπως από την αγάπη του Θεού του Πατέρα, η οποία είναι αιώνια και αμετάβλητη, και πρέπει να είναι παρηγορητική, όταν χύνεται στην καρδιά από το Πνεύμα· και από την αγάπη του Υιού, η οποία είναι η ίδια, και εξίσου ακίνητη και διαρκής, και η οποία υπερβαίνει τη γνώση· και από την αγάπη του Πνεύματος, εφαρμόζοντας τη χάρη του Πατέρα και του Υιού, με την οποία γίνεται δοξαστής αυτών, και παρηγορητής του λαού του· και από την αγάπη των αγίων ο ένας προς τον άλλον, η οποία καθιστά την κοινωνία τους μεταξύ τους άνετη, ευχάριστη και απολαυστική: ή η έννοια του αποστόλου είναι, αν είχαν τόση αγάπη για αυτόν, ώστε να επιθυμούν και να θέλουν να παρηγορηθεί στην παρούσα κατάστασή του, και ότι θα ήταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν οποιεσδήποτε μεθόδους για να τον παρηγορήσουν, τότε επιθυμεί αυτό· και αυτό είναι όλο που επιθυμεί, αμοιβαία αγάπη, ειρήνη, αρμονία και συμφωνία μεταξύ τους: αν κάποια κοινωνία του πνεύματος· του πνεύματος ενός αγίου με έναν άλλον· αν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως ένωση πνευμάτων, ομοψυχία ψυχών, γεύση των πνευμάτων του καθενός, και κοινωνία μεταξύ τους, τότε πρέπει να ληφθεί μέριμνα για να διατηρηθεί αυτή η ενότητα του Πνεύματος, στον δεσμό της ειρήνης, Εφεσίους 4:3: ή αν υπάρχει κάποια κοινωνία του Αγίου Πνεύματος του Θεού, κάποια κοινωνία με αυτό, κάποιο τέτοιο πράγμα όπως μαρτυρία αυτού προς, και με τα πνεύματά μας, ή ως κοινωνία με τον Πατέρα και τον Υιό δι' αυτού, και οι άγιοι βαπτίζονται σε ένα σώμα από ένα Πνεύμα, και έχουν γίνει να πιουν από το ίδιο Πνεύμα, Α' Κορινθίους 12:13, τότε τους αρμόζει να είναι ομόψυχοι, και να στέκονται σταθεροί σε ένα Πνεύμα, Φιλιππησίους 1:27: αν κάποια σπλάγχνα και ελέη· όπως υπάρχουν στον Θεό, και στον Κύριο Ιησού Χριστό, κινούμενα προς τους αγίους· ή τέτοια που αρμόζουν στους χριστιανούς, οι οποίοι, ως εκλεκτοί του Θεού, άγιοι και αγαπημένοι, οφείλουν να ενδύονται σπλάγχνα ελέους ο ένας προς τον άλλον· να εκφράζουν την πιο εγκάρδια, εσωτερική, τρυφερή και συμπονετική μέριμνα για την ευημερία του καθενός, χρονική και πνευματική. Ο Γκιλ συνεχίζει με την κλήση να εκπληρώσουν τη χαρά του μέσω της ενότητας. Στίχος 2. Εκπληρώστε τη χαρά μου,.... Η αραβική έκδοση προσθέτει, 'με αυτά τα πράγματα'· εννοώντας όχι τη χαρά του εν Κυρίω Ιησού Χριστώ, η οποία προέκυψε από απόψεις ενδιαφέροντος για το πρόσωπό του, το αίμα και τη δικαιοσύνη του· η οποία αποκτήθηκε πιστεύοντας σε αυτόν, απολαμβάνοντας κοινωνία με αυτόν, και ζώντας με την ελπίδα της δόξας του Θεού· αυτή είναι καρπός του Πνεύματος, Γαλάτας 5:22, και ονομάζεται χαρά εν Αγίω Πνεύματι· ο οποίος, καθώς ήταν ο συγγραφέας, πρέπει να είναι και ο τελειωτής της, και όχι οι Φιλιππήσιοι· πολύ λιγότερο εννοεί εκείνη την πληρότητα χαράς στην παρουσία, και στα δεξιά του Θεού στον ουρανό, την οποία περίμενε να έχει· αλλά εκείνη που προέκυψε από την κατάσταση, τη συμπεριφορά και τον αμοιβαίο σεβασμό των αγίων ο ένας προς τον άλλον· είχε πολλή χαρά σε αυτούς, εξαιτίας του καλού έργου που είχε αρχίσει, και προχωρούσε στις ψυχές τους· και εξαιτίας της σταθερότητάς τους στην πίστη, παρά τους διωγμούς που συνάντησαν· και εξαιτίας της συνεχούς αγάπης τους προς αυτόν, και της πρόσφατης φρέσκιας περίπτωσης που του είχαν δώσει, στέλνοντας τον υπηρέτη τους με ένα δώρο σε αυτόν, και ο οποίος του είχε δώσει μια ιδιαίτερη αναφορά των υποθέσεών τους· αλλά η χαρά του δεν ήταν ακόμη πλήρης, υπήρχαν κάποια πράγματα που την καταπίεζαν· όπως η απρεπής πορεία και συνομιλία κάποιων, για τους οποίους μίλησε με λύπη καρδιάς, και δάκρυα στα μάτια του· και η κλίση άλλων να ακούν τους ψευδοδιδασκάλους, εκείνους της τομής, ή περιτομής· και οι γογγυσμοί, οι διαφωνίες και οι διαιρέσεις άλλων μεταξύ τους, που ήταν φιλονίκοι και φιλάργυροι· γι' αυτό για να στεφανώσει τη χαρά του, και να την γεμίσει μέχρι το χείλος, σημαίνει ότι η ενότητά τους στην αγάπη, την κρίση και την πράξη, θα το έκανε, γιατί έτσι το εξηγεί ως εξής: ώστε να είστε ομόψυχοι, ή 'εξίσου επηρεασμένοι ο ένας προς τον άλλον'· ότι αφού ήταν μόνο ως ένας άνθρωπος, ήταν ένα σώμα, και είχαν μόνο ένα κεφάλι, και ένα Πνεύμα, που τους ζωοποιούσε και τους παρηγορούσε, και είχαν μόνο μία πίστη και ένα βάπτισμα, οφείλουν να είναι ένα στην αγάπη, την πράξη και την κρίση· αυτό είναι το γενικό, από το οποίο τα ακόλουθα είναι τα ιδιαίτερα: έχοντας την ίδια αγάπη· τόσο για ποιότητα, όντας εγκάρδια, ειλικρινής και ανυπόκριτη· και για ποσότητα, επιστρέφοντας την ίδια που μετριέται σε αυτούς· και σε σχέση με αντικείμενα, αγαπώντας τον ίδιο Χριστό, τα ίδια δόγματα του Χριστού, τους ίδιους υπηρέτες του Ευαγγελίου, και όλους τους αγίους, πλούσιους και φτωχούς, υψηλούς και χαμηλούς, αδύναμους ή ισχυρούς πιστούς, χωρίς να κάνουν καμία διαφορά, με την οποία διατηρείται η ενότητα: γιατί αν ένας αγαπά τον Χριστό, και ένας άλλος τον αντίχριστο· ένας αγαπά ένα δόγμα, και ένας άλλος το αντίθετο σε αυτό· ένας αγαπά έναν δάσκαλο του νόμου, και ένας άλλον κήρυκα του Ευαγγελίου, ένας αγαπά έναν υπηρέτη του Ευαγγελίου, και ένας αγαπά έναν άλλον, σε διάκριση από, και αντίθεση προς τον άλλον· ένας αγαπά τους πλούσιους και όχι τους φτωχούς, άνδρες μεγάλων χαρισμάτων και χάριτος, και παραμελεί τους ταπεινότερους αγίους· όταν συμβαίνει αυτό, δεν μπορούν να ειπωθεί ότι έχουν την ίδια αγάπη, ούτε μπορεί να υπάρχει αρμονία, συμφωνία και συμφωνία: [όντας] ομόψυχοι, ή 'όμοιοι στην ψυχή'· έχοντας την ίδια ψυχή, όχι σε ουσία και αριθμό, όπως έχουν υποστηρίξει κάποιοι φιλόσοφοι, αλλά έχοντας την ίδια αγάπη, κρίση και θέλημα, όπως οι πρώτοι χριστιανοί λέγεται ότι ήταν μιας καρδιάς και μιας ψυχής· ή 'ομόφωνοι' στις απόψεις τους για δόγματα και διατάξεις, όντας όλοι ενός κομματιού στις πράξεις τους· και συμφωνώντας σε όλες τις συμβουλές, τις συζητήσεις, τις πράξεις και τις ψήφους τους, στις συναθροίσεις της εκκλησίας τους: ενός νου· στα δόγματα της χάριτος, στις διατάξεις του Ευαγγελίου· και στην πειθαρχία της εκκλησίας: τα μέσα διατήρησης και αύξησης τέτοιας αγάπης, ενότητας και συμφωνίας, κατευθύνονται στη συνέχεια. Ο Γκιλ παρουσιάζει στη συνέχεια τον Χριστό ως το πρότυπο ταπεινοφροσύνης. Στίχος 5. Ας είναι αυτός ο νους σε εσάς,.... Η αραβική έκδοση το αποδίδει, 'ας γίνει αντιληπτή αυτή η ταπεινοφροσύνη σε εσάς'. Ο απόστολος προτείνει τον Χριστό ως το μεγάλο πρότυπο και υπόδειγμα ταπεινοφροσύνης· και αναφέρει παραδείγματα στην ανάληψη της ανθρώπινης φύσης του, και στην υποταγή του σε όλη αυτή την ταπεινότητα, και στον θάνατο τον ίδιο, ακόμη και τον θάνατο του σταυρού σε αυτήν· και τα οποία αναφέρει με αυτή την άποψη, για να εμπλέξει τους αγίους σε ταπεινότητα νου, σε μίμηση αυτού· για να δείξει την ίδια ταπεινή διάθεση και ταπεινή συμπεριφορά στην πράξη τους, η οποία επίσης ήταν εν Χριστώ Ιησού· ή όπως η συριακή έκδοση, 'σκεφτείτε το ίδιο πράγμα όπως ο Ιησούς Χριστός'· ας εμφανιστεί το ίδιο συγκαταβατικό πνεύμα και ταπεινή συμπεριφορά σε εσάς όπως σε αυτόν. Αυτός ο νους, η αγάπη και η συμπεριφορά του Χριστού, μπορεί να αναφέρεται τόσο στην πρώιμη αγάπη του προς τον λαό του, την αγάπη που έφερε σε αυτούς από αιωνιότητα, την απόφαση και τον προσδιορισμό του νου του ως συνέπεια αυτής· και τη συμφωνία του με τον Πατέρα του να αναλάβει τη φύση τους στην πληρότητα του χρόνου, και να κάνει το θέλημά του, υπακούοντας, υποφέροντας και πεθαίνοντας στη θέση και τη θέση τους· και επίσης την ανοιχτή έκθεση και εκτέλεση όλου αυτού στον χρόνο, όταν εμφανίστηκε σε ανθρώπινη φύση, φτωχός, ταπεινός και απαξιωμένος· συγκαταβαίνοντας στα χαμηλότερα αξιώματα, και συμπεριφερόμενος με τον πιο πράο και ταπεινό τρόπο, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, μέχρι τη στιγμή του θανάτου του. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ αναλογίζεται τη χάρη της ταπεινοφροσύνης ως στολίδι για τους χριστιανούς. Αυτή η χάρη της ταπεινοφροσύνης είναι ένα εξαιρετικό στολίδι για έναν χριστιανό, και θαυμάσια χρήσιμη στις χριστιανικές κοινωνίες. Ο Γκιλ καταλήγει σημειώνοντας την εξύψωση του ταπεινού Χριστού από τον Θεό. Στίχος 9. Γι' αυτό ο Θεός επίσης τον εξύψωσε υπερβολικά,.... Ο απόστολος προχωρά να παρατηρήσει την εξύψωση του Χριστού, για την ενθάρρυνση των πράων και ταπεινών ψυχών· ότι ενώ ο Χριστός, ο οποίος τόσο υπερβολικά ταπεινώθηκε, εξυψώθηκε αργότερα υπερβολικά από τον Θεό, έτσι όλοι όσοι, σε μίμηση αυτού, συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλον με ταπεινότητα νου, θα εξυψωθούν στον κατάλληλο χρόνο του Θεού· γιατί όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του, θα εξυψωθεί.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις σχέσεις σας σας προτρέπει το Πνεύμα να αφήσετε κατά μέρος την εγωιστική φιλοδοξία; Πώς η μελέτη της αυτοκένωσης του Χριστού αναδιαμορφώνει την άποψή σας για την κατάσταση και την υπηρεσία; Ποιο πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε σήμερα για να θεωρείτε τους άλλους καλύτερους από τον εαυτό σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την παρηγοριά που έχουμε εν Χριστώ και για τον νου ταπεινοφροσύνης που επέδειξε. Μόρφωσε σε εμάς την ίδια διάθεση που οδήγησε τον Κύριό μας να αδειάσει τον εαυτό του και να γίνει υπάκουος μέχρι θανάτου. Φύλαξέ μας από έριδες και μάταιη δόξα, και ένωσε τις καρδιές μας μαζί σε ομόνοια. Ας στολίσει η χάρη της ταπεινοφροσύνης κάθε λέξη και πράξη ώστε το όνομά σου να εξυψωθεί. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →