Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 107-108 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε ξανά το έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, στρεφόμενοι με ευγνώμονες καρδιές στις πλούσιες ερμηνείες του για τους Ψαλμούς 107 και 108. Οι θερμές, χριστοκεντρικές του γνώσεις μας οδηγούν στο τραγούδι ευχαριστίας και αποφασιστικού επαίνου της λυτρωμένης ψυχής. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους αρχαίους ύμνους να διεγείρει και τις δικές μας καρδιές σε σταθερή αφοσίωση και χαρούμενη ευχαριστία, καθώς ακούμε τον Πρίγκιπα των Κηρύκων να ξεδιπλώνει τον Λόγο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τους δύο ψαλμούς μαζί, επιτρέποντας στην ποίησή τους να διαποτίσει το πνεύμα μας. Ο Ψαλμός 107 αφηγείται τις σωτηρίες του Κυρίου με ζωντανές εικόνες, ενώ ο Ψαλμός 108 αναδύεται ως το πρωινό τραγούδι ενός πολεμιστή με πεποιθημένο έπαινο. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις για να γευτείτε κάθε στίχο, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τους θησαυρούς που θα μας ανοίξει ο Σπέρτζεον.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ξεκινάει παρουσιάζοντας το θέμα και τη λογοτεχνική δομή του Ψαλμού 107.
Εισαγωγή. ΘΕΜΑ, κ.λπ. Αυτό είναι ένα εκλεκτό τραγούδι για τους λυτρωμένους του Κυρίου (Ψαλμοί 107:2). Αν και υμνεί τις προνοιακές σωτηρίες, και επομένως μπορεί να τραγουδηθεί από οποιονδήποτε η ζωή του έχει διατηρηθεί σε καιρό κινδύνου· εντούτοις, κάτω από αυτό, κυρίως μεγαλύνει τον Κύριο για πνευματικές ευλογίες, των οποίων οι πρόσκαιρες χάρες είναι απλώς τύποι και σκιές. Το θέμα είναι η ευχαριστία, και τα κίνητρα γι' αυτήν. Η δομή του ψαλμού είναι άκρως ποιητική, και απλώς ως σύνθεση θα ήταν δύσκολο να βρεθεί ομοειδής της μεταξύ των ανθρώπινων δημιουργιών. Οι βάρδοι της Βίβλου δεν κατέχουν δεύτερη θέση μεταξύ των υιών του τραγουδιού. ΔΙΑΙΡΕΣΗ.Στη συνέχεια, ανιχνεύει την τετραπλή απεικόνιση της λυτρωμένης εμπειρίας στον ψαλμό.
Στίχος 1. Ο ψαλμωδός αρχίζει αφιερώνοντας το ποίημά του στους λυτρωμένους που έχουν συγκεντρωθεί από την αιχμαλωσία, Ψαλμοί 107:1-3· στη συνέχεια παρομοιάζει την ιστορία τους με αυτήν των ταξιδιωτών που χάθηκαν στην έρημο, Ψαλμοί 107:4-9· με αυτήν των φυλακισμένων σε σιδερένια δεσμά, Ψαλμοί 107:10-16· με αυτήν των ασθενών, Ψαλμοί 107:17-22· και με αυτήν των ναυτικών που ταλαντεύονται από την τρικυμία, Ψαλμοί 107:23-32. Στους τελευταίους στίχους η κρίση του Θεού στους επαναστάτες, και τα ελέη του Θεού στον δικό του ταλαιπωρημένο λαό αποτελούν το βάρος του τραγουδιού, Ψαλμοί 107:33-42· και στη συνέχεια ο ψαλμός κλείνει με ένα είδος σύνοψης, στον Ψαλμό 107:43, που δηλώνει ότι όσοι μελετούν τα έργα και τους τρόπους του Κυρίου θα είναι βέβαιο ότι θα δουν και θα επαινέσουν την αγαθότητά του.Στρεφόμενος στον Ψαλμό 108, ο Σπέρτζεον εξηγεί γιατί το Πνεύμα επαναλαμβάνει προηγούμενο υλικό σε νέα διάταξη.
Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑ. Άσμα ή Ψαλμός του Δαβίδ. Να ψάλλεται πανηγυρικά ως εθνικός ύμνος, ή επίσημα ως ιερός ψαλμός. Δεν μπορούμε να απορρίψουμε αυτόν τον ψαλμό απλώς παραπέμποντας τον αναγνώστη πρώτα στους Ψαλμούς 57:7-11 και μετά στους Ψαλμούς 60:5-12, αν και θα φανεί αμέσως ότι αυτά τα δύο τμήματα της Γραφής είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τους στίχους που έχουμε μπροστά μας. Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι σχολιαστές το έχουν κάνει, και δεν είμαστε τόσο αυθάδεις ώστε να αμφισβητήσουμε τη σοφία τους· αλλά εμείς πιστεύουμε ότι οι λέξεις δεν θα είχαν επαναληφθεί αν δεν υπήρχε κάποιος σκοπός για να γίνει αυτό, και ότι αυτός ο σκοπός δεν θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί αν κάθε ακροατής του είχε πει, 'Αχ, αυτό το είχαμε ξανακούσει, και επομένως δεν χρειάζεται να το μελετήσουμε ξανά.'Στη συνέχεια δείχνει πώς αυτοί οι στίχοι λειτουργούν ως η πρωινή απόφαση του πολεμιστή πριν τη μάχη.
Στίχος 1. Το Άγιο Πνεύμα δεν στερείται εκφράσεων ώστε να χρειάζεται να επαναλαμβάνεται, και η επανάληψη δεν μπορεί να σημαίνει απλώς την πλήρωση του βιβλίου: πρέπει να υπάρχει κάποια πρόθεση στη διάταξη δύο προηγούμενων θείων εκφράσεων σε νέα σύνδεση· αν μπορούμε να ανακαλύψουμε αυτή την πρόθεση είναι άλλο θέμα. Είναι τουλάχιστον δικό μας να προσπαθήσουμε να το κάνουμε, και μπορούμε να περιμένουμε θεία βοήθεια σε αυτό. Έχουμε μπροστά μας το Πρωινό Τραγούδι του Πολεμιστή, με το οποίο λατρεύει τον Θεό του και ενισχύει την καρδιά του πριν εισέλθει στις συγκρούσεις της ημέρας. Όπως ένας παλιός Πρώσος αξιωματικός συνήθιζε στην προσευχή να επικαλείται τη βοήθεια του 'Αυγούστου Συμμάχου της Αυτού Μεγαλειότητος', έτσι και ο Δαβίδ απευθύνεται στον Θεό του και υψώνει το λάβαρό του στο όνομα του Ιεχωβά. Διαίρεση.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον τονίζει τη διαρκή φύση του ελέους ως τη βάση του αιώνιου επαίνου.
Στίχος 3. Ο έπαινός μας πρέπει να αυξηθεί από το γεγονός ότι η θεία αγαθότητα δεν είναι κάτι παροδικό, αλλά στο χαρακτηριστικό του ελέους παραμένει για πάντα η ίδια, διότι το έλεός του διαρκεί για πάντα. Η λέξη 'διαρκεί' έχει προστεθεί σωστά από τους μεταφραστές, αλλά ωστόσο περιορίζει κάπως την έννοια, η οποία θα φανεί καλύτερα αν το διαβάσουμε, 'διότι το έλεός του για πάντα'. Αυτό το έλεος δεν είχε αρχή, και ποτέ δεν θα γνωρίσει τέλος. Η αμαρτία μας απαιτούσε η αγαθότητα να εκδηλωθεί σε εμάς με τη μορφή ελέους, και το έχει κάνει, και θα το κάνει για πάντα· ας μην είμαστε αργοί στο να επαινούμε την αγαθότητα που προσαρμόζεται έτσι στην πεσμένη φύση μας.Τέλος, μας παρουσιάζει την σταθερή καρδιά που τραγουδά και μάχεται με ακλόνητη αποφασιστικότητα.
Στίχος 7. Όταν λέει 'Θα', υποθέτει ότι μπορεί να υπάρξει κάποιος πειρασμός να απέχει, αλλά αυτό το παραμερίζει, και με σταθερή καρδιά προετοιμάζεται για την χαρούμενη δέσμευση. Αυτός που τραγουδά με σταθερή καρδιά είναι πιθανό να συνεχίσει να τραγουδά, και καθ' όλη τη διάρκεια να τραγουδά καλά.
Απαντήστε
1. Πού στην ιστορία της ζωής σας χρειάζεται περισσότερο να θυμάστε ότι το έλεος του Κυρίου διαρκεί για πάντα;
2. Πώς θα μπορούσε η έναρξη της ημέρας με μια σταθερή καρδιά δοξολογίας να αλλάξει τις μάχες που αντιμετωπίζετε;
3. Ποια συγκεκριμένη πράξη ευχαριστίας θα προσφέρετε στον Κύριο σήμερα ως απάντηση στην ακλόνητη αγαθότητά Του;
Προσευχηθείτε
Κύριε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀμετάβλητον ἀγάπην σου, τὴν αἰωνίως διαρκοῦσαν, λυτρουμένην ἡμᾶς ἐκ πάσης ἐρημίας, φυλακῆς καὶ τρικυμίας, καθὼς ὁ Λόγος σου διακηρύττει. Διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ μόνου, στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν σωτήριον χεῖρά σου καὶ νὰ ψάλλωμεν μὲ χαρμόσυνα χείλη ἀκόμη καὶ ἐν μέσῳ συγκρούσεων, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν γίνωνται ζῶσαι εὐχαριστίαι πρὸς δόξαν σου. Ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ προχωρῶμεν ἐν ἀποφασιστικῇ αἰνέσει, μέχρις οὗ σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →