← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος

Τίτ. 1 — με τον Ματθαῖο Χένρι

Τίτος 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κλασικό υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στο πρώτο κεφάλαιο της προς Τίτον επιστολής ανοίγει ένα παράθυρο στις προσεκτικές οδηγίες του αποστόλου για την οργάνωση της νεαρής εκκλησίας στην Κρήτη. Με χαρακτηριστική θέρμη και ακρίβεια, ο Χένρι παρακολουθεί τον χαιρετισμό της επιστολής, την επείγουσα ανάγκη για υγιή ηγεσία και τις ηθικές ιδιότητες που απαιτούνται από εκείνους που ποιμαίνουν τον λαό του Θεού. Η ερμηνεία του μας υπενθυμίζει ότι η ευαγγελική τάξη δεν είναι ποτέ τυχαία· πηγάζει από πιστούς διακόνους που κρατούν στερεά τον αξιόπιστο λόγο. Καθώς ακολουθούμε τον Χένρι μέσα από αυτούς τους στίχους, καλούμαστε να σκεφθούμε πώς οι ίδιες αρχές διαμορφώνουν ακόμη σήμερα υγιείς εκκλησίες. Τα λόγια του καλούν κάθε πιστό να εκτιμά τη διακονία που φυλάττει την αλήθεια και προάγει την ευσέβεια σε κάθε γενιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της προς Τίτον επιστολής. Προσέξτε την αυτοπεριγραφή του Παύλου, την εντολή του προς τον Τίτο και την καθαρή εικόνα του είδους των ηγετών που πρέπει να διορίζει η εκκλησία. Αφήστε το κείμενο να ηρεμήσει πριν στραφείτε στις σκέψεις του Χένρι για τους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την ταυτότητα του συγγραφέα και την αποστολική αυθεντία. Ι. Ο συγγραφέας. Παῦλος, εθνικό όνομα που πήρε ο απόστολος των εθνών, Πράξ. ιγ΄ 9, 46, 47. Οι διάκονοι θα προσαρμόσουν ακόμη και μικρότερα ζητήματα, ώστε να προωθήσουν την αποδοχή στο έργο τους. Όταν οι Ιουδαίοι απέρριψαν το ευαγγέλιο και τα έθνη το δέχθηκαν, δεν διαβάζουμε πλέον για αυτόν τον απόστολο με το ιουδαϊκό του όνομα Σαῦλος, αλλά με το ρωμαϊκό του, Παῦλος. Δούλος Θεοῦ και απόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εδώ περιγράφεται από τη σχέση και το αξίωμά του: Δούλος Θεοῦ, όχι μόνο με τη γενική έννοια, ως άνθρωπος και χριστιανός, αλλά ιδιαίτερα ως διάκονος, υπηρετώντας τον Θεό στο ευαγγέλιο του Υιού του, Ρωμ. α΄ 9. Αυτή είναι υψηλή τιμή· είναι η δόξα των αγγέλων ότι είναι λειτουργικά πνεύματα και αποστέλλονται να υπηρετούν εκείνους που θα είναι κληρονόμοι σωτηρίας, Εβρ. α΄ 14. Ο Παῦλος περιγράφεται πιο ειδικά ως κύριος διάκονος, απόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ· ένας που είδε τον Κύριο και κλήθηκε και εξουσιοδοτήθηκε αμέσως από αυτόν και έλαβε τη διδασκαλία του από αυτόν. Παρατηρήστε, οι ανώτατοι αξιωματούχοι στην εκκλησία είναι μόνο δούλοι. (Πολλή θεολογία και ευσέβεια περιλαμβάνονται στους προλόγους των επιστολών.) Οι απόστολοι Ἰησοῦ Χριστοῦ, που απασχολήθηκαν να διαδώσουν και να διαδώσουν τη θρησκεία του, ήταν επίσης δούλοι του Θεού· δεν καθιέρωσαν τίποτα ασυμβίβαστο με τις αλήθειες και τα καθήκοντα της φυσικής θρησκείας. Ο χριστιανισμός, τον οποίο κήρυξαν, ήταν για να καθαρίσει και να ενισχύσει εκείνες τις φυσικές αρχές, καθώς και να τις προωθήσει και να προσθέσει ό,τι ήταν κατάλληλο και αναγκαίο στην εκπεπτωκυία και αποστατημένη κατάσταση του ανθρώπου· επομένως οι απόστολοι Ἰησοῦ Χριστοῦ ήταν δούλοι του Θεού, σύμφωνα με την πίστη των εκλεκτών του Θεού. Η διδασκαλία τους συμφωνούσε με την πίστη όλων των εκλεκτών από την αρχή του κόσμου και ήταν για τη διάδοση και προώθηση της ίδιας. Παρατηρήστε, υπάρχουν εκλεκτοί του Θεού (Α΄ Πέτρ. α΄ 2), και σε αυτούς το Άγιο Πνεύμα εργάζεται πολύτιμη θεία πίστη, κατάλληλη για εκείνους που έχουν εκλεγεί για αιώνια ζωή (Β΄ Θεσσ. β΄ 13, 14): Ο Θεός σας εξέλεξε από την αρχή για σωτηρία, διά του αγιασμού του Πνεύματος και της πίστεως της αληθείας, προς την οποία σας κάλεσε διά του ευαγγελίου μας. Η πίστη είναι η πρώτη αρχή του αγιασμού. Και την επίγνωση της αληθείας που είναι κατά την ευσέβεια. Το ευαγγέλιο είναι αλήθεια· η μεγάλη, βέβαιη και σωτήρια αλήθεια (Κολ. α΄ 5), ο λόγος της αληθείας του ευαγγελίου. Η θεία πίστη δεν στηρίζεται σε πλανερές συλλογιστικές και πιθανές γνώμες, αλλά στον αλάθητο λόγο, στην ίδια την αλήθεια, που είναι κατά την ευσέβεια, θείας φύσεως και τάσεως, καθαρή και καθαρίζουσα την καρδιά του πιστού. Με αυτό το σημάδι κρίνετε τις διδασκαλίες και τα πνεύματα—αν είναι από τον Θεό ή όχι· ό,τι είναι ακάθαρτο και βλαβερό για την αληθινή ευσέβεια και την πρακτική θρησκεία, δεν μπορεί να είναι θείας προελεύσεως. Όλη η ευαγγελική αλήθεια είναι κατά την ευσέβεια, διδάσκοντας και τρέφοντας σεβασμό και φόβο Θεού και υπακοή σε αυτόν· είναι αλήθεια όχι μόνο να γίνεται γνωστή, αλλά να επιγινώσκεται· πρέπει να προβάλλεται με λόγια και πράξη, Φιλιπ. β΄ 15, 16. Με την καρδιά πιστεύει κανείς προς δικαιοσύνη, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρία, Ρωμ. ι΄ 10. Όσοι κρατούν την αλήθεια με αδικία ούτε γνωρίζουν ούτε πιστεύουν όπως πρέπει. Να φέρει σε αυτή τη γνώση και πίστη, και στην επίγνωση και ομολογία της αληθείας που είναι κατά την ευσέβεια, είναι ο μεγάλος σκοπός της ευαγγελικής διακονίας, ακόμη και του υψηλότερου βαθμού και τάξεως σε αυτήν· οι διδασκαλίες τους πρέπει να έχουν αυτόν τον κύριο στόχο, να γεννήσουν πίστη και να την εδραιώσουν. Εν ελπίδι αιωνίου ζωής, εδ. 2. Αυτός είναι ο περαιτέρω σκοπός του ευαγγελίου, να γεννήσει ελπίδα καθώς και πίστη· να αποσπάσει τον νου και την καρδιά από τον κόσμο και να τους υψώσει στον ουρανό και τα άνω. Η πίστη και η ευσέβεια των χριστιανών οδηγούν στην αιώνια ζωή και δίνουν ελπίδα και καλά θεμελιωμένη προσδοκία γι’ αυτήν· διότι ο Θεός, που δεν μπορεί να ψεύδεται, την υποσχέθηκε. Είναι η τιμή του Θεού ότι δεν μπορεί να ψεύδεται ή να εξαπατά· και αυτό είναι η παρηγοριά των πιστών, των οποίων ο θησαυρός είναι αποθηκευμένος στις πιστές υποσχέσεις του. Αλλά πώς λέγεται ότι υπόσχεται πριν από την αρχή του κόσμου; Απάντηση, Με την υπόσχεση κάποιοι εννοούν το διάταγμά του· το πρόθεσε στους αιώνιους βουλές του, που ήταν σαν να λέγαμε η υπόσχεσή του σε έμβρυο· ή μάλλον, λένε κάποιοι, προ χρονων αιωνίων είναι πριν από αρχαίους χρόνους, ή πολλά χρόνια πριν, αναφερόμενοι στην υπόσχεση που δόθηκε σκοτεινά, Γεν. γ΄ 15. Εδώ είναι η σταθερότητα και η αρχαιότητα της υποσχέσεως της αιωνίου ζωής στους αγίους. Ο Θεός, που δεν μπορεί να ψεύδεται, υποσχέθηκε πριν από την αρχή του κόσμου, δηλαδή πριν από πολλές εποχές. Πόσο εξαίρετο είναι λοιπόν το ευαγγέλιο, που ήταν αντικείμενο θείας υποσχέσεως τόσο νωρίς! πόσο πρέπει να εκτιμάται από εμάς, και τι ευχαριστία οφείλεται για το προνόμιό μας πέρα από εκείνους πριν από εμάς! Μακάριοι οι οφθαλμοί σας, διότι βλέπουν, κ.λπ. Δεν είναι παράξενο αν η περιφρόνησή του τιμωρείται αυστηρά, αφού όχι μόνο το υποσχέθηκε από παλιά, αλλά (εδ. 3) στους κατάλληλους καιρούς φανέρωσε τον λόγο του διά του κηρύγματος· δηλαδή, έκανε εκείνη την υπόσχεσή του, που δόθηκε σκοτεινά παλιά, στον κατάλληλο καιρό (την προκαθορισμένη εποχή) πιο σαφή διά του κηρύγματος· αυτό που κάποιοι ονόμασαν μωρία του κηρύγματος τιμήθηκε έτσι. Η πίστη έρχεται διά της ακοής, και η ακοή διά του λόγου του Θεού, διά του κηρυττομένου λόγου. Το οποίο μου εμπιστεύθηκε. Η διακονία είναι εμπιστοσύνη· κανείς δεν λαμβάνει αυτή την τιμή, παρά μόνο αυτός που διορίζεται γι’ αυτό· και όποιος διορίζεται και καλείται πρέπει να κηρύττει τον λόγο. Α΄ Κορ. θ΄ 16, Ουαί εις εμέ εάν δεν κηρύττω το ευαγγέλιο. Οι μη κηρύττοντες διάκονοι δεν είναι διάδοχοι του αποστόλου. Κατά την εντολή του Θεού του Σωτήρος ημών. Το κήρυγμα είναι έργο διορισμένο από Θεό ως Σωτήρα. Δείτε εδώ απόδειξη της θεότητας του Χριστού, διότι από αυτόν εμπιστεύθηκε το ευαγγέλιο στον Παῦλο όταν μεταστράφηκε (Πράξ. θ΄ 15, 17, και κεφ. κβ΄ 10, 14, 15), και πάλι όταν ο Χριστός εμφανίσθηκε σε αυτόν, εδ. 17-21. Επομένως αυτός είναι αυτός ο Σωτήρ· όχι όμως ότι ολόκληρη η Τριάδα δεν συμπράττει σε αυτό· ο Πατήρ σώζει διά του Υιού διά του Πνεύματος, και όλοι συμπράττουν στην αποστολή διακόνων. Ας μην αναπαύεται λοιπόν κανείς στην κλήση ανθρώπων, χωρίς την κλήση του Θεού· αυτός εξοπλίζει, κλίνει, εξουσιοδοτεί και δίνει ευκαιρία για το έργο. Ο Χένρι προχωρεί στον χαιρετισμό που απευθύνεται στον Τίτο. ΙΙΙ. Ο χαιρετισμός και η προσευχή, ευχόμενος όλες τις ευλογίες σε αυτόν: Χάρις, έλεος και ειρήνη από Θεού Πατρός και Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ του Σωτήρος ημών. Εδώ είναι, 1. Οι ευλογίες που ευχόμαστε: Χάρις, έλεος και ειρήνη. Χάρις, η ελεύθερη εύνοια του Θεού και η αποδοχή ενώπιόν του. Έλεος, οι καρποί αυτής της εύνοιας, στην άφεση αμαρτιών και την απαλλαγή από όλες τις δυστυχίες δι’ αυτής, τόσο εδώ όσο και στο εξής. Και ειρήνη, το θετικό αποτέλεσμα και καρπός του ελέους. Ειρήνη με τον Θεό διά του Χριστού που είναι η ειρήνη ημών, και με τα κτίσματα και τον εαυτό μας· εξωτερική και εσωτερική ειρήνη, περιλαμβάνοντας κάθε αγαθό οτιδήποτε, που συμβάλλει στην ευτυχία μας στον χρόνο και στην αιωνιότητα. Παρατηρήστε, η χάρις είναι η πηγή όλων των ευλογιών. Το έλεος και η ειρήνη και κάθε αγαθό πηγάζουν από αυτό. Εισέλθετε στην εύνοια του Θεού, και όλα θα είναι καλά· διότι, 2. Αυτοί είναι τα πρόσωπα από τα οποία ευχόμαστε τις ευλογίες: Από Θεού Πατρός, την πηγή κάθε αγαθού. Κάθε ευλογία, κάθε παρηγοριά, έρχεται σε εμάς από τον Θεό ως Πατέρα· είναι Πατέρας όλων κατά τη δημιουργία, αλλά των αγαθών κατά την υιοθεσία και την αναγέννηση. Και του Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ του Σωτήρος ημών, ως οδού και μέσου προμήθειας και μεταφοράς. Όλα είναι από τον Πατέρα διά του Υιού, ο οποίος είναι Κύριος κατά φύση, κληρονόμος πάντων και Κύριος ημών, Λυτρωτής και κεφαλή, διατάσσων και κυβερνών τα μέλη του. Όλα υποτάσσονται σε αυτόν· κρατούμε από αυτόν, ως εν κεφαλή, και οφείλουμε υποταγή και υπακοή σε αυτόν, ο οποίος είναι επίσης Ἰησοῦς και Χριστός, ο χρισμένος Σωτήρ, και ιδιαίτερα Σωτήρ ημών, όσοι πιστεύουμε σε αυτόν, ελευθερώνοντάς μας από την αμαρτία και την κόλαση και φέρνοντάς μας στον ουρανό και την ευτυχία. Ο Χένρι στη συνέχεια σκιαγραφεί τα προσόντα που απαιτούνται για όσους πρόκειται να χειροτονηθούν. Ι. Για εκείνους που πρέπει να χειροτονήσει. Δείχνει τα προσόντα και τις αρετές τους· όσα αφορούν τη ζωή και τα ήθη τους, και όσα σχετίζονται με τη διδασκαλία τους· τα πρώτα στους έκτο, έβδομο και όγδοο στίχους, και τα δεύτερα στον ένατο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι στοχάζεται πάνω στην συνεχιζόμενη αναγκαιότητα της εύτακτης εκκλησιαστικής διακυβέρνησης. ΙΙ. Ειδικότερα: Να χειροτονεί πρεσβυτέρους σε κάθε πόλη, δηλαδή λειτουργούς, οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από τους πρεσβύτερους και πλέον συνετούς και έμπειρους χριστιανούς· ή, αν νεότεροι κατά τα έτη, όμως τέτοιοι που ήταν σοβαροί και σταθεροί στην συμπεριφορά και τους τρόπους τους. Αυτοί έπρεπε να τοποθετούνται όπου υπήρχε κάποιος κατάλληλος αριθμός χριστιανών, όπως συνήθως συνέβαινε σε μεγαλύτερες πόλεις και κωμοπόλεις· αν και και τα χωριά επίσης μπορούσαν να έχουν αυτούς όπου υπήρχαν αρκετοί χριστιανοί για αυτό. Αυτοί οι πρεσβύτεροι ή πρεσβύτεροι έπρεπε να έχουν την συνήθη και καθορισμένη φροντίδα και επιμέλεια των εκκλησιών· να τους τρέφουν και να τους κυβερνούν, και να εκτελούν όλο το ποιμαντικό έργο και καθήκον μέσα σε αυτές και προς αυτές. Η λέξη χρησιμοποιείται μερικές φορές ευρύτερα για οποιονδήποτε φέρει εκκλησιαστική λειτουργία στην εκκλησία, και έτσι οι απόστολοι ήταν πρεσβύτεροι ή πρεσβύτεροι (Αʹ Πέτρου εʹ 1)· αλλά εδώ εννοείται για τους συνήθεις σταθερούς ποιμένες, οι οποίοι κοπίασαν στον λόγο και τη διδασκαλία, και ήταν υπεράνω των εκκλησιών εν Κυρίω· τέτοιοι όπως περιγράφονται εδώ σε όλο το κεφάλαιο. Αυτή τη λέξη πρεσβύτερος μερικοί χρησιμοποιούν με την ίδια έννοια όπως ιερέως, και τη μεταφράζουν ιερέας, όρος που δεν δίνεται στους ευαγγελικούς λειτουργούς, εκτός αν με εικονικό ή αλληλοειδή τρόπο, όπως λέγεται ότι όλος ο λαός του Θεού γίνεται βασιλείς και ιερείς προς τον Θεό (ἱερεῖς, όχι πρεσβυτέρους), για να προσφέρουν πνευματικές θυσίες προσευχών, αίνων και ελεημοσυνών. Αλλά κυρίως δεν έχουμε ιερέα υπό το ευαγγέλιο, εκτός από τον Χριστό μόνο, τον αρχιερέα της ομολογίας μας (Εβρ. γʹ 1), ο οποίος πρόσφερε τον εαυτό του θυσία προς τον Θεό για εμάς, και ζει πάντοτε, εν αρετή αυτού, για να κάνει μεσιτεία υπέρ ημών. Οι πρεσβύτεροι εδώ επομένως δεν είναι γνήσιοι ιερείς, για να προσφέρουν θυσίες, είτε τυπικές είτε πραγματικές· αλλά μόνο ευαγγελικοί λειτουργοί, για να διανέμουν τα διατάγματα του Χριστού, και να τρέφουν την εκκλησία του Θεού, υπεράνω της οποίας το Άγιο Πνεύμα τους έχει καταστήσει επισκόπους. Παρατήρησε, 1. Μια εκκλησία χωρίς σταθερή και μόνιμη διακονία μέσα της είναι ατελής και ελλιπής. 2. Όπου υπάρχει κατάλληλος αριθμός πιστών, πρεσβύτεροι ή πρεσβύτεροι πρέπει να τοποθετούνται· η παραμονή τους στις εκκλησίες είναι τόσο αναγκαία όσο και ο πρώτος διορισμός τους, για την τελείωση των αγίων, και την οικοδομή του σώματος του Χριστού, έως ότου όλοι έλθουν σε τέλειο άνδρα εν Χριστώ, έως ότου ολόκληρος ο αριθμός των εκλεκτών του Θεού κληθεί και ενωθεί με τον Χριστό σε ένα σώμα, και φθάσει στο πλήρες ανάστημα και δύναμη, και εκείνο το μέτρο χάριτος που είναι κατάλληλο και προορισμένο για αυτούς, Εφ. δʹ 12, 13. Αυτό είναι έργο που πρέπει και θα γίνεται μέχρι το τέλος του κόσμου, προς το οποίο επομένως τα αναγκαία και διορισμένα μέσα για αυτό πρέπει να διαρκέσουν. Πόση δόξα οφείλεται στον Θεό για έναν τέτοιο θεσμό! Πόση ευγνωμοσύνη από εκείνους που απολαμβάνουν τα οφέλη αυτού! Πόση συμπόνια και προσευχή για εκείνους που το στερούνται! Προσευχήσου στον Κύριο του θερισμού να αποστείλει εργάτες στον θερισμό αυτού. Η πίστη έρχεται δι’ ακοής, και διατηρείται, συντηρείται, και γίνεται καρποφόρα, δι’ αυτής επίσης. Άγνοια και διαφθορά, φθορές του αγαθού και αύξηση κάθε κακού, έρχονται από έλλειψη διδακτικής και ζωοποιού διακονίας. Για τέτοιους λόγους επομένως αφέθηκε ο Τίτος στην Κρήτη, για να τακτοποιήσει τα ελλείποντα, και να χειροτονήσει πρεσβυτέρους σε κάθε πόλη· αλλά αυτό έπρεπε να το κάνει, όχι κατά βούληση, ή σύμφωνα με τη δική του θέληση ή φαντασία, αλλά σύμφωνα με αποστολική οδηγία.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού βλέπετε το ευαγγέλιο να διαμορφώνει τόσο την πίστη όσο και την καθημερινή συμπεριφορά στη δική σας ζωή; 2. Πώς μπορείτε να προσευχηθείτε για εκείνους που ποιμαίνουν τώρα την τοπική σας εκκλησία; 3. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να υποστηρίξετε την εύτακτη, πιστή διακονία του λόγου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ ἀξιόπιστον μήνυμα τοῦ εὐαγγελίου τὸ ἐκτεθὲν ἐν τῷ λόγῳ σου, καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως διὰ τοῦ Πνεύματός σου χορηγήσῃς ἡμῖν καρδίας αἳ θησαυρίζουσι τὴν ὑγιῆ διδασκαλίαν καὶ ζωὰς αἳ κοσμοῦσιν αὐτὴν διὰ τοῦ ἀγαθοῦ. Ἔγειρον ἀμέμπτους ἡγέτας οἳ ἀγαπῶσι τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐμμένουσιν εἰς αὐτήν, καὶ προστάτευσον τὴν ἐκκλησίαν σου ἀπὸ παντὸς ἀπατεῶνος ὅστις ἀποστρέφει καρδίας ἀπὸ σοῦ. Εἴθε ὁ λαός σου νὰ αὐξάνῃ ἐν πίστει καὶ εὐσεβείᾳ χάριν τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →