← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρούθ

Ρουθ 4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ρούθ 4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο τέταρτο κεφάλαιο της Ρουθ μας εισάγει στην τελική πράξη της απολύτρωσης, όπου η πιστότητα στη διαθήκη συναντά τη δημόσια δικαιοσύνη. Ο Χένρι δείχνει πώς οι προσεκτικές συναλλαγές του Βοόζ στην πύλη της πόλης εξασφαλίζουν τόσο τη γη όσο και την κληρονομιά ενώ προεικονίζουν μεγαλύτερες ευαγγελικές πραγματικότητες. Οι στοχασμοί του τονίζουν τις ήσυχες αρετές της Ρουθ και την γενναιόδωρη καρδιά του λυτρωτή της, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο Θεός υφαίνει τις συνηθισμένες ζωές σε εξαιρετικούς σκοπούς. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι, βλέπουμε πώς η ακεραιότητα, η προσευχή και η πρόνοια συγκλίνουν για να διατηρήσουν μια οικογενειακή γραμμή προορισμένη για αιώνια σημασία. Το σημερινό μάθημα μας ωθεί να σκεφτούμε πώς οι δικές μας επιλογές αντηχούν μέσα από τις γενιές όταν ευθυγραμμίζονται με το απολυτρωτικό σχέδιο του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το τέταρτο κεφάλαιο της Ρουθ. Προσέξτε τη δημόσια συναλλαγή στην πύλη, τις προσευχές που λέγονται για το νέο νοικοκυριό και τη χαρά που γεμίζει τα χέρια της Ναόμι. Αφήστε τον σταθερό ρυθμό της αφήγησης να σας εισαγάγει στην ομορφιά της απολύτρωσης που ολοκληρώθηκε και εορτάστηκε. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που ξεδιπλώνει ο Ματθαίος Χένρι από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας λεπτομερώς τη σύγκληση των πρεσβυτέρων από τον Βοόζ στην πύλη της πόλης. Εδώ, 1. Ο Βοόζ συγκαλεί αμέσως δικαστήριο. Είναι πιθανό ότι ήταν ο ίδιος ένας από τους πρεσβυτέρους της πόλης· διότι ήταν ισχυρός άνθρωπος πλούτου. Ίσως ήταν πατέρας της πόλης και καθόταν πρώτος· διότι φαίνεται εδώ να ανέβηκε στην πύλη ως έχων εξουσία, και όχι ως κοινός άνθρωπος· όπως ο Ιώβ, κεφ. κθ΄. 7, κ.λπ. Δεν μπορούμε να τον υποθέσουμε λιγότερο από δικαστή στην πόλη του, ο οποίος ήταν εγγονός του Ναασσών, άρχοντα του Ιούδα· και η κατάκλισή του στο άκρο ενός σωρού σιτηρών στο αλώνι τη νύχτα πριν δεν ήταν καθόλου ασυμβίβαστη, σε εκείνες τις ημέρες απλότητας, με την τιμή του να κάθεται ως κριτής στην πύλη. Αλλά γιατί ήταν ο Βοόζ τόσο βιαστικός, γιατί τόσο πρόθυμος για τον γάμο; Η Ρουθ δεν ήταν πλούσια, αλλά ζούσε από ελεημοσύνη· δεν ήταν έντιμη, αλλά φτωχή ξένη. Ποτέ δεν ειπώθηκε ότι ήταν όμορφη· αν ήταν ποτέ, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το κλάμα, τα ταξίδια και η συλλογή καρπών είχαν μαραθεί τα κρίνα και τα τριαντάφυλλά της. Αλλά αυτό που έκανε τον Βοόζ να την αγαπήσει και να σπεύσει να ολοκληρώσει την υπόθεση, ήταν ότι όλοι οι γείτονές της συμφωνούσαν ότι ήταν ενάρετη γυναίκα. Αυτό έθεσε την αξία της γι' αυτόν πολύ πάνω από τα ρουμπίνια (Παρ. λα΄. 10)· και γι' αυτό σκέφτεται, αν με τον γάμο της μπορούσε να της κάνει πραγματική καλοσύνη, θα έκανε και στον εαυτό του πολύ μεγάλη καλοσύνη. Θα φέρει λοιπόν το ζήτημα σε συμπέρασμα αμέσως. Δεν ήταν ημέρα δικαστηρίου, αλλά συγκέντρωσε δέκα άνδρες από τους πρεσβυτέρους της πόλης για να τον συναντήσουν στην αίθουσα πάνω από την πύλη, όπου συνήθως διεκπεραιώνονταν δημόσιες υποθέσεις, εδ. 2. Τόσοι πολλοί, είναι πιθανό, κατά το έθιμο της πόλης, αποτελούσαν πλήρες δικαστήριο. Ο Βοόζ, αν και κριτής, δεν ήθελε να είναι κριτής στην υπόθεσή του, αλλά επιθυμούσε τη συναίνεση άλλων πρεσβυτέρων. Οι έντιμες προθέσεις δεν φοβούνται τη δημόσια εξέταση. 2. Καλεί τον αντίπαλό του να έρθει και να ακούσει το ζήτημα που επρόκειτο να του προταθεί (εδ. 1): «Ω, τέτοιος και τέτοιος, κάθισε εδώ». Τον κάλεσε με το όνομά του, χωρίς αμφιβολία, αλλά ο θείος ιστορικός δεν θεώρησε σκόπιμο να το καταγράψει, διότι, επειδή αρνήθηκε να αναστήσει το όνομα του νεκρού, δεν άξιζε να διατηρηθεί το όνομά του για τις μελλοντικές γενιές σε αυτή την ιστορία. Η πρόνοια ευνόησε τον Βοόζ διατάσσοντας έτσι ώστε αυτός ο συγγενής να περάσει από εκεί τόσο ευκαιριακά, ακριβώς όταν το ζήτημα ήταν έτοιμο να του προταθεί. Μεγάλες υποθέσεις μερικές φορές προωθούνται πολύ από μικρές περιστάσεις, που τις διευκολύνουν και τις επιταχύνουν. 3. Προτείνει στον άλλο συγγενή την εξαγορά της γης της Ναόμι, η οποία, είναι πιθανό, είχε υποθηκευτεί για χρήματα για να αγοράσει ψωμί όταν υπήρχε η πείνα στη γη (εδ. 3): «Η Ναόμι έχει ένα κομμάτι γης προς πώληση, δηλαδή το δικαίωμα εξαγοράς της από τα χέρια του υποθηκευτή, το οποίο είναι πρόθυμη να παραχωρήσει»· ή, όπως νομίζουν μερικοί, ήταν η προίκα της για τη ζωή της, και, χρειαζόμενη χρήματα, για ένα μικρό ποσό θα πουλούσε το ενδιαφέρον της στον νόμιμο κληρονόμο, ο οποίος ήταν ο καταλληλότερος αγοραστής. Αυτό δίνει στον συγγενή νόμιμη ειδοποίηση (εδ. 4), ώστε να έχει το δικαίωμα πρώτης άρνησης. Όποιος το είχε έπρεπε να πληρώσει γι' αυτό, και ο Βοόζ θα μπορούσε να είχε πει, «Τα χρήματά μου είναι τόσο καλά όσο του συγγενή μου· αν το θέλω, γιατί να μην το αγοράσω ιδιωτικά, αφού είχα την πρώτη προσφορά, και να μην πω τίποτα στον συγγενή μου;» Όχι, ο Βοόζ, αν και αρκετά πρόθυμος για την αγορά, δεν θα έκανε τόσο άσχημο πράγμα όσο να πάρει μια συμφωνία πάνω από το κεφάλι άλλου ανθρώπου που ήταν πιο κοντινός συγγενής· και διδασκόμαστε από το παράδειγμά του να είμαστε όχι μόνο δίκαιοι και έντιμοι, αλλά δίκαιοι και έντιμοι σε όλες τις συναλλαγές μας, και να μην κάνουμε τίποτα που δεν θα θέλαμε να δει το φως, αλλά να είμαστε ανοιχτοί. 4. Ο συγγενής φαινόταν πρόθυμος να εξαγοράσει τη γη μέχρι που του είπαν ότι, αν το έκανε αυτό, έπρεπε να παντρευτεί τη χήρα, και τότε απομακρύνθηκε. Του άρεσε αρκετά η γη, και πιθανότατα την άρπαξε πιο άπληστα επειδή ήλπιζε ότι η φτωχή χήρα, όντας σε ανάγκη να πουλήσει, θα είχε τόσο καλύτερη συμφωνία: «Θα την εξαγοράσω» (είπε) «με όλη μου την καρδιά», σκεπτόμενος ότι θα ήταν μια ωραία προσθήκη στην περιουσία του, εδ. 4. Αλλά ο Βοόζ του είπε ότι υπήρχε μια νέα χήρα στην περίπτωση, και, αν πάρει τη γη, πρέπει να την πάρει μαζί της, Η γη περνά με αυτό το βάρος· είτε ο θείος νόμος είτε το έθιμο της χώρας θα τον υποχρέωνε σε αυτό, ή η Ναόμι επέμεινε ότι δεν θα πουλούσε τη γη παρά μόνο με αυτή την προϋπόθεση, εδ. 5. Μερικοί νομίζουν ότι αυτό δεν σχετίζεται με τον νόμο του γάμου της χήρας του αδελφού (διότι αυτό φαίνεται να υποχρεώνει μόνο τα παιδιά του ίδιου πατέρα, Δευτ. κε΄. 5, εκτός αν με έθιμο επεκτάθηκε αργότερα στον επόμενο συγγενή), αλλά με τον νόμο της εξαγοράς κληρονομιών (Λευιτ. κε΄. 24, 25), διότι είναι ένας γκοέλ, ένας λυτρωτής, που αναζητείται εδώ· και αν ναι, δεν ήταν από τον νόμο, αλλά από την ίδια την απόφαση της Ναόμι, ότι ο αγοραστής έπρεπε να παντρευτεί τη χήρα. Όπως και να 'χει, αυτός ο συγγενής, όταν άκουσε τους όρους της συμφωνίας, αρνήθηκε (εδ. 6): «Δεν μπορώ να την εξαγοράσω για τον εαυτό μου. Δεν θα ασχοληθώ με αυτό με αυτούς τους όρους, μήπως χαλάσω την ίδια μου την κληρονομιά». Η γη, σκέφτηκε, θα ήταν βελτίωση της κληρονομιάς του, αλλά όχι η γη με τη γυναίκα· αυτό θα την χάλαγε. Ίσως σκέφτηκε ότι θα ήταν υποβάθμιση γι' αυτόν να παντρευτεί μια τέτοια φτωχή χήρα που είχε έρθει από ξένη χώρα, και σχεδόν ζούσε από ελεημοσύνη. Φαντάστηκε ότι θα ήταν κηλίδα για την οικογένειά του, θα χάλαγε το αίμα του, και θα ατίμαζε τους απογόνους του. Οι εξέχουσες αρετές της δεν ήταν αρκετές στα μάτια του για να αντισταθμίσουν αυτό. Η Χαλδαϊκή παράφραση κάνει τον λόγο του για αυτή την άρνηση να είναι ότι είχε άλλη σύζυγο, και, αν έπαιρνε τη Ρουθ, μπορεί να προκαλούσε διαμάχη και σύγκρουση στην οικογένειά του, που θα χάλαγε την άνεση της κληρονομιάς του. Ή σκέφτηκε ότι μπορεί να του φέρει πολλά παιδιά, και όλα θα περίμεναν μερίδια από την περιουσία του, που θα τη σκόρπιζε σε πάρα πολλά χέρια, ώστε η οικογένεια να κάνει λιγότερο εντύπωση. Αυτό κάνει πολλούς να αποφεύγουν τη μεγάλη απολύτρωση: δεν είναι πρόθυμοι να ασπαστούν τη θρησκεία. Έχουν ακούσει καλά γι' αυτή, και δεν έχουν τίποτα να πουν εναντίον της· θα της δώσουν τον καλό τους λόγο, αλλά ταυτόχρονα θα δώσουν και τον καλό τους λόγο μαζί της· είναι πρόθυμοι να την παραχωρήσουν, και δεν μπορούν να δεσμευτούν σε αυτή, από φόβο μήπως χαλάσουν την ίδια τους την κληρονομιά σε αυτόν τον κόσμο. Τον ουρανό θα μπορούσαν να τον χαρούν, αλλά την αγιότητα μπορούν να την παραβλέψουν· δεν θα συμφωνήσει με τις επιθυμίες που έχουν ήδη ασπαστεί, και γι' αυτό, ας την αγοράσει όποιος θέλει με αυτόν τον τρόπο, δεν μπορούν. 5. Το δικαίωμα της εξαγοράς παραχωρείται δίκαια στον Βοόζ. Αν αυτός ο ανώνυμος συγγενής έχασε μια καλή συμφωνία, μια καλή περιουσία, και μια καλή σύζυγο επίσης, μπορεί να ευχαριστήσει τον εαυτό του που δεν το σκέφτηκε καλύτερα, και ο Βοόζ θα τον ευχαριστήσει που άνοιξε τον δρόμο του σε αυτό που εκτιμούσε και επιθυμούσε πάνω από οτιδήποτε. Σε εκείνους τους αρχαίους χρόνους δεν ήταν το έθιμο να μεταβιβάζονται περιουσίες με γραπτά, όπως αργότερα (Ιερ. λβ΄. 10, κ.λπ.), αλλά με κάποιο σημείο ή τελετουργία, όπως σε εμάς με την παράδοση και την κατοχή, όπως συνήθως το λέμε, δηλαδή την παράδοση της κατοχής, κατοχή σπιτιού με το κλειδί, γης με χορτάρι και κλαδί. Η τελετουργία που χρησιμοποιήθηκε εδώ ήταν, αυτός που παρέδωσε έβγαλε το παπούτσι του (η Χαλδαϊκή λέει ότι ήταν το γάντι του δεξιού χεριού) και το έδωσε σε αυτόν στον οποίο έκανε την παράδοση, υποδηλώνοντας έτσι ότι, όποιο δικαίωμα είχε να πατήσει ή να περπατήσει στη γη, το μεταβίβασε και το μεταβίβασε, έναντι πολύτιμου ανταλλάγματος, στον αγοραστή: αυτό ήταν μαρτυρία στο Ισραήλ, εδ. 7. Και έγινε σε αυτή την περίπτωση, εδ. 8. Αν αυτός ο συγγενής ήταν δεσμευμένος από τον νόμο να παντρευτεί τη Ρουθ, και η άρνησή του ήταν περιφρόνηση αυτού του νόμου, η Ρουθ έπρεπε να του βγάλει το παπούτσι και να φτύσει στο πρόσωπό του, Δευτ. κε΄. 9. Αλλά, αν και η συγγένειά του θα έπρεπε σε κάποιο βαθμό να τον υποχρεώνει στο καθήκον, η απόσταση της συγγένειάς του μπορεί να χρησιμεύσει για να τον απαλλάξει από την ποινή, ή η Ρουθ μπορεί πολύ καλά να το παραβλέψει, αφού η άρνησή του ήταν ό,τι επιθυμούσε από αυτόν. Αλλά ο επίσκοπος Πάτρικ, και οι καλύτεροι ερμηνευτές, νομίζουν ότι αυτό δεν είχε καμία σχέση με εκείνον τον νόμο, και ότι το βγάλσιμο του παπουτσιού δεν ήταν καμία ντροπή όπως εκεί, αλλά επιβεβαίωση της παράδοσης, και απόδειξη ότι δεν αποκτήθηκε δολίως ούτε κρυφά. Σημείωσε, Η δίκαιη και ανοιχτή συναλλαγή σε όλα τα θέματα συμβολαίων και εμπορίου είναι κάτι που όλοι όσοι θέλουν να αποδείξουν ότι είναι αληθινοί Ισραηλίτες, χωρίς δόλο, πρέπει να έχουν συνείδηση. Πόσο πιο έντιμα και τίμια έρχεται ο Βοόζ σε αυτή την αγορά από ό,τι αν είχε υπονομεύσει κρυφά τον συγγενή του, και είχε κλείσει ιδιωτικά συμφωνία με τη Ναόμι, άγνωστη σε αυτόν. Η ειλικρίνεια θα βρεθεί η καλύτερη πολιτική. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τη δημόσια επισημοποίηση του γάμου ενώπιον μαρτύρων. Ι. Ότι επισημοποιήθηκε, ή τουλάχιστον δημοσιεύθηκε, ενώπιον πολλών μαρτύρων, εδ. 9, 10. «Είστε μάρτυρες», 1. «Ότι αγόρασα την περιουσία. Όποιος έχει αυτήν, ή οποιοδήποτε μέρος της, υποθηκευμένη σε αυτόν, ας έρθει σε εμένα και θα πάρει τα χρήματά του, σύμφωνα με την αξία της γης», η οποία υπολογιζόταν από τον αριθμό των ετών μέχρι το έτος του ιωβηλαίου (Λευιτ. κε΄. 15), όταν θα επέστρεφε φυσικά στην οικογένεια του Ελιμέλεχ. Όσο πιο δημόσιες είναι οι πωλήσεις περιουσιών, τόσο καλύτερα προστατεύονται από απάτες. 2. «Ότι αγόρασα τη χήρα για να είναι σύζυγός μου». Δεν είχε προίκα μαζί της· όποια προίκα είχε ήταν επιβαρυμένη, και δεν μπορούσε να την έχει χωρίς να δώσει τόσα όσα άξιζε, και γι' αυτό μπορούσε καλά να πει ότι την αγόρασε· και όμως, όντας ενάρετη γυναίκα, θεωρούσε ότι είχε καλή συμφωνία. Σπίτι και πλούτη είναι η κληρονομιά των πατέρων, αλλά μια συνετή σύζυγος είναι πιο πολύτιμη, είναι από τον Κύριο ως ειδικό δώρο. Σχεδίαζε, παντρευόμενος αυτήν, να διατηρήσει τη μνήμη των νεκρών, ώστε το όνομα του Μαχλών, αν και δεν άφησε γιο να το φέρει, να μην κοπεί από την πύλη του τόπου του, αλλά με αυτόν τον τρόπο να διατηρηθεί, ώστε να καταγραφεί στο δημόσιο μητρώο ότι ο Βοόζ παντρεύτηκε τη Ρουθ τη χήρα του Μαχλών, του γιου του Ελιμέλεχ, το οποίο οι απόγονοι, όποτε είχαν αφορμή να συμβουλευτούν το μητρώο, θα έπαιρναν ιδιαίτερη σημείωση. Και αυτή η ιστορία, διατηρημένη για χάρη εκείνου του γάμου και της έκβασής του, αποδείχθηκε αποτελεσματικό μέσο για να διαιωνίσει το όνομα του Μαχλών, ακόμη και πέρα από τη σκέψη ή την πρόθεση του Βοόζ, μέχρι το τέλος του κόσμου. Και παρατήρησε ότι επειδή ο Βοόζ έκανε αυτή την τιμή στους νεκρούς, καθώς και αυτή την καλοσύνη στους ζωντανούς, ο Θεός του έκανε την τιμή να τον φέρει στη γενεαλογία του Μεσσία, με την οποία η οικογένειά του εξυψώθηκε πάνω από όλες τις οικογένειες του Ισραήλ· ενώ ο άλλος συγγενής, που φοβόταν τόσο πολύ να μειώσει τον εαυτό του, και να χαλάσει την κληρονομιά του, παντρευόμενος τη χήρα, έχει το όνομα, την οικογένεια και την κληρονομιά του θαμμένα στη λήθη και την ντροπή. Μια τρυφερή και γενναιόδωρη μέριμνα για την τιμή των νεκρών και την παρηγοριά των φτωχών χηρών και ξένων, ούτε από τις οποίες μπορεί να επιστραφεί η καλοσύνη (Λουκ. ιδ΄. 14), είναι σίγουρα κάτι με το οποίο ο Θεός θα είναι ευχαριστημένος και θα ανταποδώσει σίγουρα. Ο Κύριός μας Ιησούς είναι ο Γκοέλ μας, ο Λυτρωτής μας, ο αιώνιος Λυτρωτής μας. Κοίταξε, όπως ο Βοόζ, με συμπόνια την αξιοθρήνητη κατάσταση της πεσμένης ανθρωπότητας. Με τεράστιο κόστος εξαγόρασε την ουράνια κληρονομιά για εμάς, η οποία από την αμαρτία ήταν υποθηκευμένη, και κατασχέθηκε στα χέρια της θείας δικαιοσύνης, και την οποία δεν θα μπορούσαμε ποτέ να εξαγοράσουμε. Εξαγόρασε επίσης έναν ιδιαίτερο λαό, τον οποίο θα αρραβωνιαζόταν με τον εαυτό του, αν και ξένοι και αλλοδαποί, όπως η Ρουθ, φτωχοί και περιφρονημένοι, ώστε το όνομα εκείνης της νεκρής και θαμμένης φυλής να μην κοπεί για πάντα. Διακινδύνευσε το χάλασμα της ίδιας του της κληρονομιάς, για να το κάνει αυτό, διότι, αν και ήταν πλούσιος, όμως για χάρη μας έγινε φτωχός· αλλά ανταμείφθηκε άφθονα γι' αυτό από τον Πατέρα του, ο οποίος, επειδή ταπεινώθηκε έτσι, τον εξύψωσε πολύ, και του έδωσε όνομα πάνω από κάθε όνομα. Ας αναγνωρίσουμε τις υποχρεώσεις μας σε αυτόν, ας εξασφαλίσουμε το συμβόλαιό μας μαζί του, και ας μελετήσουμε όλες τις ημέρες μας πώς να του κάνουμε τιμή. Ο Βοόζ, κάνοντας δημόσια δήλωση αυτού του γάμου και της αγοράς, όχι μόνο εξασφάλισε τον τίτλο του ενάντια σε όλους τους διεκδικητές, σαν με πρόστιμο με διακηρύξεις, αλλά έθεσε τιμή στη Ρουθ, έδειξε ότι δεν ντρεπόταν γι' αυτήν, και την καταγωγή και τη φτώχεια της, και άφησε μαρτυρία ενάντια στους κρυφούς γάμους. Μόνο αυτό που είναι κακό μισεί το φως και δεν έρχεται σε αυτό. Ο Βοόζ κάλεσε μάρτυρες σε αυτό που έκανε, διότι ήταν κάτι που μπορούσε να δικαιολογήσει, και δεν θα αρνιόταν ποτέ· και τόση εκτίμηση υπήρχε τότε, ακόμη και για το περιφρονημένο πλήθος, ώστε όχι μόνο οι πρεσβύτεροι, αλλά όλος ο λαός που ήταν στην πύλη, περνώντας και ξαναπερνώντας, κλήθηκαν (εδ. 9), και ακούστηκαν (εδ. 11) όταν είπαν, Είμαστε μάρτυρες. Αναλογιζόμενος τις προσευχές που προσφέρθηκαν, ο Χένρι τονίζει τις κοινοτικές ευλογίες που επικλήθηκαν. 2. Τώρα εδώ, (1.) Προσευχήθηκαν για τη Ρουθ: Ο Κύριος να κάνει τη γυναίκα που ήρθε στο σπίτι σου σαν τη Ραχήλ και τη Λεία, δηλαδή, «Ο Θεός να την κάνει καλή σύζυγο και γόνιμη μητέρα». Η Ρουθ ήταν ενάρετη γυναίκα, και όμως χρειαζόταν τις προσευχές των φίλων της, ώστε με τη χάρη του Θεού να γίνει ευλογία για την οικογένεια στην οποία είχε έρθει. Προσευχήθηκαν να είναι σαν τη Ραχήλ και τη Λεία, παρά σαν τη Σάρα και τη Ρεβέκκα, διότι η Σάρα είχε μόνο έναν γιο, και η Ρεβέκκα μόνο έναν που ήταν στη διαθήκη, ο άλλος ήταν ο Ησαύ, ο οποίος απορρίφθηκε· αλλά η Ραχήλ και η Λεία οικοδόμησαν τον οίκο του Ισραήλ: όλα τα παιδιά τους ήταν στην εκκλησία, και η απογόνια τους ήταν πολυάριθμη. «Ας είναι ακμάζουσα, γόνιμη, πιστή άμπελος δίπλα στο σπίτι σου». (2.) Προσευχήθηκαν για τον Βοόζ, να συνεχίσει να κάνει άξια στην πόλη στην οποία ήταν στολίδι, και να γίνει εκεί όλο και πιο διάσημος. Επιθυμούσαν η σύζυγος να είναι ευλογία στις ιδιωτικές υποθέσεις του σπιτιού, και ο σύζυγος ευλογία στις δημόσιες υποθέσεις της πόλης, ώστε αυτή στη θέση της, και αυτός στη δική του, να είναι σοφοί, ενάρετοι και επιτυχημένοι. Παρατήρησε, Ο τρόπος να γίνεις διάσημος είναι να κάνεις άξια. Μεγάλη φήμη πρέπει να αποκτηθεί με μεγάλα προσόντα. Δεν αρκεί να μην κάνεις ανάξια, να είσαι αβλαβής και αβλαβής, αλλά πρέπει να κάνεις άξια, να είσαι χρήσιμος και εξυπηρετικός στη γενιά μας. Εκείνοι που θα ήθελαν να είναι αληθινά ένδοξοι πρέπει στις θέσεις τους να λάμπουν ως φώτα. (3.) Προσευχήθηκαν για την οικογένεια: «Ας είναι το σπίτι σου σαν το σπίτι του Φαρές», δηλαδή, «ας είναι πολύ πολυάριθμο, ας αυξηθεί και πολλαπλασιαστεί πολύ, όπως το σπίτι του Φαρές». Οι Βηθλεεμίτες ήταν του οίκου του Φαρές, και γνώριζαν πολύ καλά πόσο πολυάριθμος ήταν· στην κατανομή των φυλών, εκείνος ο εγγονός του Ιακώβ είχε την τιμή που κανένας από τους άλλους δεν είχε εκτός από τον Μανασσή και τον Εφραίμ, ότι οι απόγονοί του υποδιαιρέθηκαν σε δύο ξεχωριστές οικογένειες, τον Εσρών και τον Χαμούλ, Αρ. κστ΄. 21. Τώρα προσευχήθηκαν η οικογένεια του Βοόζ, που ήταν ένας κλάδος εκείνου του κορμού, να γίνει με την πάροδο του χρόνου τόσο πολυάριθμη και μεγάλη όσο ολόκληρος ο κορμός ήταν τώρα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει ανιχνεύοντας τη γενεαλογία που οδηγεί στον Δαβίδ και τελικά στον Χριστό. IV. Η Ρουθ εισάγεται έτσι μεταξύ των προγόνων του Δαβίδ και του Χριστού, που ήταν η μεγαλύτερη τιμή. Η γενεαλογία σχεδιάζεται εδώ από τον Φαρές, μέσω του Βοόζ και του Ωβήδ, στον Δαβίδ, και έτσι οδηγεί προς τον Μεσσία, και γι' αυτό δεν είναι ατελείωτη γενεαλογία.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σου μπορεί ο Θεός να σε προσκαλεί να ενεργήσεις με την ίδια δημόσια ακεραιότητα που επέδειξε ο Βοόζ; 2. Πώς η προσευχητική υποστήριξη της κοινότητας στον νέο γάμο αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο γιορτάζεις τις απολυτρωτικές ιστορίες των άλλων; 3. Με ποιους τρόπους καλείσαι να εμπιστευτείς ότι η ήσυχη πιστότητά σου σήμερα μπορεί να εξυπηρετήσει σκοπούς πολύ πέρα από τη δική σου ζωή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευγενικέ Λυτρωτή, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα του Βοόζ και της Ρουθ που διατηρήθηκε για την καθοδήγησή μας. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε την ακεραιότητα πάνω από την ευκολία και να διεξάγουμε τις υποθέσεις μας ανοιχτά ενώπιόν σου και των άλλων. Ευλόγησε τα νοικοκυριά μας με το ίδιο πνεύμα προσευχής που περιέβαλλε αυτόν τον αρχαίο γάμο. Ας βρούμε, όπως η Ναόμι, απροσδόκητη χαρά μέσα από την πιστότητα εκείνων που τοποθετείς στη ζωή μας. Ενίσχυσέ μας να ζούμε έτσι ώστε οι μελλοντικές γενιές να μπορούν να ανιχνεύσουν το έλεός σου μέσα από την ιστορία μας. Το ζητάμε στο όνομα του απόλυτου Συγγενή-Λυτρωτή μας, Ιησού Χριστού. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →