Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 9-10 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνς, ανοίγουμε τις Σημειώσεις του στην Αγία Γραφή στους Ψαλμούς 9 και 10. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν την ευχαριστία του ψαλμωδού για παρελθούσα απελευθέρωση και την έμπιστη κραυγή του για μελλοντική βοήθεια ενάντια σε γύρω εχθρούς. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από την πατρότητα, την περίσταση, τη δομή και τον αμετάβλητο χαρακτήρα του Θεού που αποκαλύπτεται στην κρίση και το καταφύγιο. Η προσεκτική του έκθεση προσκαλεί την εκκλησία να ανιχνεύσει το ίδιο έλεος και δικαιοσύνη στις δικές μας δοκιμασίες. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε το κείμενο να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αλήθειες με ευλάβεια και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 9 και 10 με πνεύμα ταπεινής προσοχής, ζητώντας από τον Κύριο να φωτίσει κάθε στίχο ώστε η δοξολογία να ανατείλει από καρδιά που έχει δει τις δίκαιες πράξεις του και ακόμη περιμένει τη βέβαιη απελευθέρωσή του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς αρχίζει αποδίδοντας τον ψαλμό στον Δαβίδ και εξετάζοντας προτεινόμενες περιστάσεις για τη σύνθεσή του.
Εισαγωγή. Τμήμα 1 'Συγγραφέας του ψαλμού.' Αυτός ο ψαλμός αποδίδεται στον Δαβίδ, όχι μόνο στον τίτλο, αλλά σε όλες τις εκδοχές, και δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητηθεί η ορθότητα αυτού. Δεν θα ήταν δύσκολο να δείξουμε από τα περιεχόμενά του ότι τα συναισθήματα και το ύφος της σύνθεσης είναι τέτοια που συμφωνούν με τις άλλες συνθέσεις του Δαβίδ. Τμήμα 2 'Περίσταση κατά την οποία συντέθηκε ο ψαλμός.' Σε αυτό το σημείο τίποτα δεν υπονοείται ρητά στον ψαλμό, εκτός αν είναι στον τίτλο, 'Προς τον αρχιμουσικό επί του Μουθ-λαβέν.' Η σημασία και ότι συντέθηκε για τον θάνατό του. Άλλοι, όπως ο Ρούντινγκερ, υποθέτουν ότι είναι ψαλμός ευχαριστίας με την ευκαιρία της νίκης επί του Αβεσσαλώμ και της καταστολής της εξέγερσής του με τον θάνατό του: μια σκληρή και αφύσικη υπόθεση, σαν να μπορούσε οποιοσδήποτε πατέρας, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, να συνθέσει ψαλμό δοξολογίας με την ευκαιρία του θανάτου του γιου του.Στη συνέχεια σκιαγραφεί τα δύο κύρια θέματα του ψαλμού, ξεκινώντας με την απελευθέρωση που έχει ήδη χορηγηθεί.
Ο ψαλμός περιλαμβάνει δύο κύρια θέματα - ένα που αφορά το παρελθόν και το άλλο το μέλλον, και τα δύο απεικονίζουν τον χαρακτήρα του Θεού, και και τα δύο δίνουν αφορμή στον συγγραφέα να εκφράσει την εμπιστοσύνη του στον Θεό. Το ένα σχετίζεται με απελευθέρωση που έχει ήδη χορηγηθεί· το άλλο με απελευθέρωση που ακόμη ελπίζεται στις δοκιμασίες του. Ι. Το πρώτο σχετίζεται με απελευθέρωση από θλίψη, ή νίκη επί εχθρών, που έχει ήδη χορηγηθεί, και με την αφορμή που αυτό παρείχε για δοξολογία του Θεού και για ευλαβείς στοχασμούς στον χαρακτήρα του. (1) Ο ψαλμωδός εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τον Θεό, ή χύνει τη γλώσσα της δοξολογίας για ελέη που έχουν ληφθεί. Ψαλμοί 9:1-2. (2) Ο συγκεκριμένος λόγος για αυτό δηλώνεται· ότι ο Θεός τον είχε καταστήσει ικανό να υπερνικήσει πολλούς από τους εχθρούς του - τα έθνη που είχαν εγερθεί εναντίον του, τα οποία τώρα είχαν υποταχθεί, Ψαλμοί 9:3-6.Ο Μπάρνς στρέφεται στη συνέχεια στον αινιγματικό τίτλο του ψαλμού και τις διάφορες ερμηνείες του.
(4) Ενόψει όλων αυτών, ο ψαλμωδός καλεί τον Θεό να παρέμβει ακόμη - να εκδηλώσει τον ίδιο χαρακτήρα που είχε κάνει παλαιότερα, προστατεύοντάς τον και υπερνικώντας τους εχθρούς του, Ψαλμοί 9:19-20. Η κύρια αλήθεια που διδάσκεται σε αυτό το μέρος του ψαλμού είναι ότι οι ασεβείς θα καταστραφούν· ότι αυτοί, σε αντίθεση με τους δικαίους, δεν μπορούν να ελπίζουν σε καμία προστασία από τον Θεό, αλλά θα κοπούν και θα τιμωρηθούν. Η κατάσταση του συγγραφέα του ψαλμού τότε ήταν ότι είχε περικυκλωθεί από εχθρούς, και ότι ο Θεός είχε παρέμβει υπέρ αυτού, δίνοντάς του αφορμή για δοξολογία και ευχαριστία· ότι ακόμη περικυκλωνόταν από τρομερούς εχθρούς, όμως ένιωθε βέβαιος ότι ο Θεός θα εκδήλωνε τον ίδιο χαρακτήρα που είχε κάνει παλαιότερα, και ότι επομένως μπορούσε να τον καλέσει να παρέμβει και να του δώσει αφορμή για μελλοντική δοξολογία. Τμήμα 4 'Ο τίτλος του ψαλμού.' Ο ψαλμός απευθύνεται 'προς τον αρχιμουσικό επί του Μουθ-λαβέν'.Στη συνέχεια προχωρεί στην έκθεση των εναρκτήριων στίχων δοξολογίας που ανατέλλουν από τη νίκη που έχει ήδη κερδηθεί.
Στίχος 1. Θα σε δοξολογήσω, Κύριε - Δηλαδή, ενόψει των ελεήμονων παρεμβάσεων που αναφέρονται στον ψαλμό Ψαλμοί 9:3-5, και ενόψει των ιδιοτήτων του χαρακτήρα του Θεού που είχαν επιδειχθεί σε αυτή την περίσταση Ψαλμοί 9:7-12. Με όλη μου την καρδιά - Όχι με διχασμένη στοργή, ή με μερική ευγνωμοσύνη. Εννοούσε ότι όλες οι δυνάμεις του θα απασχολούνταν σε αυτή την υπηρεσία· ότι θα έδινε έκφραση στα συναισθήματα ευγνωμοσύνης και λατρείας του με τον υψηλότερο και καθαρότερο τρόπο δυνατό. Θα δείξω - Θα αφηγηθώ ή θα διηγηθώ - δηλαδή, σε αυτό το άσμα δοξολογίας. Όλα τα θαυμαστά έργα σου - Όλα τα έργα ή τις πράξεις του που είναι κατάλληλα να προκαλέσουν θαυμασμό ή έκπληξη. Η αναφορά εδώ είναι ιδιαίτερα σε ό,τι ο Θεός είχε κάνει που είχε δώσει αφορμή για αυτόν τον ψαλμό, αλλά ακόμη ο ψαλμωδός σκοπεύει αναμφίβολα να συνδέσει με αυτό τον σκοπό να δώσει γενική έκφραση δοξολογίας ενόψει όλων όσων ο Θεός είχε κάνει που ήταν κατάλληλα να προκαλέσουν τέτοια συναισθήματα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Για τον αιώνιο χαρακτήρα του Κυρίου, επιμένει:
Στίχος 7. Αλλά ο Κύριος θα παραμείνει για πάντα - Ο Γιαχβέ είναι αιώνιος - πάντα ο ίδιος. Αν και αυτές οι πόλεις έχουν ερημωθεί, και ο εχθρός έχει επιτραπεί να θριαμβεύσει, και έθνη και λαοί έχουν παρέλθει, όμως ο Θεός είναι πάντα ο ίδιος, ανεπηρέαστος από αυτές τις αλλαγές και ερημώσεις, και στον κατάλληλο χρόνο θα παρεμβαίνει πάντα και θα δικαιώνει τον δικό του χαρακτήρα, και θα υπερασπίζεται τους καταπιεσμένους και τους αδικημένους. Έχει ετοιμάσει τον θρόνο του για κρίση - Βλέπε Ψαλμοί 9:4. Κάθεται ως δίκαιος κριτής μεταξύ των εθνών, και θα δει ότι γίνεται το δίκαιο. Οι ασεβείς, αν και προσωρινά ευημερούντες, δεν μπορούν πάντα να θριαμβεύουν· και οι δίκαιοι, αν και καταβεβλημένοι και καταπιεσμένοι, δεν μπορούν πάντα να παραμένουν έτσι, διότι ο Θεός, ο δίκαιος Κριτής, θα εγερθεί υπέρ αυτών και για την απελευθέρωσή τους. Η αμεταβλητότητα του Θεού, επομένως, είναι ταυτόχρονα η βάση εμπιστοσύνης για τους δίκαιους, και η βάση φόβου για τους ασεβείς. Οι αιώνιες αρχές του δικαίου θα θριαμβεύσουν τελικά.Τέλος υπογραμμίζει την εμπιστοσύνη εκείνων που γνωρίζουν το όνομα του Κυρίου.
Στίχος 10. Και εκείνοι που γνωρίζουν το όνομά σου - Όλοι όσοι είναι γνωστοί με σένα· όλοι εκείνοι που έχουν γίνει γνωστοί με τις εκδηλώσεις της αγαθότητάς σου, και με την αλήθεια σχετικά με τον χαρακτήρα σου. Θα βάλουν την εμπιστοσύνη τους σε σένα - Δηλαδή, όλοι όσοι έχουν δίκαιες απόψεις για τον Θεό, ή που κατανοούν τον πραγματικό χαρακτήρα του, θα εμπιστευθούν σε αυτόν. Αυτό είναι τόσο πολύ όσο να πούμε ότι έχει έναν χαρακτήρα που είναι άξιος εμπιστοσύνης - αφού εκείνοι που τον γνωρίζουν καλύτερα βασίζονται σε αυτόν πιο απεριόριστα. Είναι το ίδιο με το να λέμε ότι όλες οι αποκαλύψεις του χαρακτήρα του στον λόγο και τα έργα του είναι τέτοιες ώστε να καθιστούν σωστό να εμπιστευόμαστε σε αυτόν. Όσο πιο οικεία είναι η γνώση μας για τον Θεό, τόσο πιο ολοκληρωτικά θα εμπιστευόμαστε σε αυτόν· όσο περισσότερο μαθαίνουμε για τον πραγματικό χαρακτήρα του, τόσο περισσότερο θα βλέπουμε ότι είναι άξιος παγκόσμιας αγάπης. Είναι πολύ να λέμε για οποιονδήποτε ότι όσο περισσότερο είναι γνωστός τόσο περισσότερο θα αγαπιέται· και λέγοντας αυτό για τον Θεό, δεν είναι παρά να λέμε ότι ένας λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται σε αυτόν είναι ότι δεν κατανοούν τον πραγματικό χαρακτήρα του. Διότι εσύ, Κύριε, δεν έχεις εγκαταλείψει εκείνους που σε ζητούν - Ποτέ δεν τους άφησες όταν ήρθαν σε σένα με εμπιστευόμενη καρδιά. Ο Δαβίδ εννοεί, αναμφίβολα, να αναφερθεί εδώ ιδιαίτερα στη δική του περίπτωση, για να αντλήσει ένα συμπέρασμα από την ιδιαίτερη περίπτωσή του σχετικά με τον γενικό χαρακτήρα του Θεού. Αλλά αυτό που βεβαιώνεται εδώ είναι ακόμη αληθινό, και πάντα ήταν αληθινό, και πάντα θα είναι αληθινό, ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει εκείνους που βάζουν την εμπιστοσύνη τους σε αυτόν. Οι άνθρωποι τον εγκαταλείπουν· αυτός δεν τους εγκαταλείπει.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού έχετε δει πρόσφατα τον Κύριο να αποστρέφει έναν εχθρό και έτσι να ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στη δικαιοσύνη του;
2. Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα ότι ο Κύριος παραμένει για πάντα τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις παρούσες δοκιμασίες;
3. Με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορείτε να διακηρύξετε μεταξύ άλλων τα έργα του Θεού που ποτέ δεν εγκαταλείπει εκείνους που τον ζητούν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ύψιστε, γενοῦ καταφύγιόν μας ἐν καιροῖς θλίψεως καὶ ἐνθυμήθητι τὰ θαυμάσιά Σου ἔργα ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα μὴ ἐπικρατήσωσιν οἱ ἀσεβεῖς εἰς τὸν αἰῶνα. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀκλινεῖς, ἵνα ψάλλωμεν τὸν ἔπαινόν Σου μετὰ ὁλοψύχου ἐμπιστοσύνης, ἀνασύρων ἡμᾶς ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου, ἵνα διακηρύξωμεν τὸ ὄνομά Σου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →