← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Κατά Λουκάν 24 — με τον Σάιμεον

Λουκάς 24Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της via media, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Τσαρλς Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που ανοίγει τις Γραφές με ευλαβή ακρίβεια και ποιμαντική θέρμη. Στο εικοστό τέταρτο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν, ο Σάιμεον μας οδηγεί μέσα από την αναγκαιότητα των παθημάτων και της εξύψωσης του Χριστού, την μακαριότητα της κοινωνίας με τον αναστάντα Κύριο και την αξιόπιστη μαρτυρία της ίδιας της αναστάσεως. Η μέθοδός του μας προσκαλεί να παραμείνουμε εκεί όπου το κείμενο παραμένει, επιτρέποντας στον λόγο να ερευνά και να παρηγορεί εξίσου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας αφιερωθούμε τώρα στην ανάγνωση του κεφαλαίου εικοστό τέταρτο του Κατά Λουκάν, προσέχοντας τον αναστάντα Χριστό που ανοίγει τις Γραφές, σπάζει τον άρτο και αποστέλλει τους μαθητές του με φλεγόμενες καρδιές. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να ξεδιπλωθεί καθώς οι δύο στον δρόμο προς Εμμαούς ανακαλύπτουν ότι όλα όσα γράφτηκαν για τον Μεσσία έχουν εκπληρωθεί εν Ιησού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει αποκαλύπτοντας την δαπανηρή άγνοια που τυφλώνει ακόμη και τους μαθητές ως προς την αναγκαιότητα του σταυρού. Στίχος 26. ΟΜΙΛΙΑ: 1589 Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΥΨΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Κατά Λουκάν 24:26. Δεν έπρεπε ο Χριστός να πάθει αυτά και να εισέλθει στην δόξα του; Μια άγνοια των Γραφών είναι πολύ πιο βλαβερή για εμάς απ' ό,τι συνήθως φανταζόμαστε· διότι βρίσκεται στη ρίζα όλων των σφαλμάτων μας τόσο στην πίστη όσο και στην πράξη. Οι άπιστοι παλαιότερα αρνήθηκαν το δόγμα της αναστάσεως, 'μη γνωρίζοντες τας Γραφάς μηδέ την δύναμιν του Θεού'. Οι Ιουδαίοι άρχοντες σταύρωσαν τον Μεσσία τους, επειδή αγνοούσαν τον χαρακτήρα με τον οποίο, σύμφωνα με τις Γραφές, επρόκειτο να εμφανισθεί· και έτσι εκπλήρωσαν αθέλητα ακριβώς τις Γραφές που ισχυρίζονταν ότι σέβονται. Οι ίδιοι οι μαθητές του Κυρίου μας συνταράχθηκαν από τον θάνατο του Διδασκάλου τους και δίσταζαν να πιστέψουν τις αναφορές της αναστάσεώς του, επειδή 'δεν εγνώριζον τας Γραφάς ότι έδει αυτόν αναστήναι'. Στη συνέχεια αναπτύσσει την διπλή αναγκαιότητα ότι τα παθήματα του Χριστού πρέπει να εκπληρώσουν τόσο τις Γραφές όσο και τους σκοπούς της σωτηριώδους αποστολής του. Ο μακάριος Κύριός μας, μετά την ανάστασή του, ενώθηκε με δύο από αυτούς στον δρόμο προς Εμμαούς· και όταν διαπίστωσε πόσο άγνοοι και απίστους ήταν, τους επέπληξε· και, για να τους πείσει ότι 'ο Μεσσίας έπρεπε να πάθει ακριβώς αυτά που είχε πάθει και με αυτόν τον τρόπο να εισέλθει στην δόξα του', τους εξήγησε τις κύριες προφητείες που αφορούσαν αυτά τα γεγονότα. Η έκκλησή του προς αυτούς εκείνη την περίπτωση μας οδηγεί να εξετάσουμε, Ι. Την αναγκαιότητα των παθημάτων του Χριστού μέχρι θανάτου— Δεν υπήρχε αναγκαιότητα ο Χριστός να αναλάβει την λύτρωση του ανθρώπου· αλλά, υποθέτοντας ότι την ανέλαβε, τότε υπήρχε αναγκαιότητα για τα παθήματά του μέχρι θανάτου· 1. Για να εκπληρώσει τις Γραφές— [Ο θάνατος του Χριστού είχε προτυπωθεί σε τύπους από την αρχή: όλες οι θυσίες που προσφέρθηκαν από τον Αδάμ, τον Άβελ, τον Νώε και τους ίδιους τους Ιουδαίους, σημείωναν έναν πάσχοντα Μεσσία. Το ίδιο επίσης δηλώθηκε σε πολλές ρητές προφητείες. Για την ανάσταση, τονίζει την ίση αναγκαιότητα της εξύψωσης του Χριστού για να ολοκληρώσει το ιερατικό, προφητικό και βασιλικό έργο του. ] Με τον θάνατο του Χριστού συνδέεται— ΙΙ. Η αναγκαιότητα της εξύψωσής του στην δόξα— Τα δύο δεν μπορούν να χωριστούν: υπήρχε αναγκαιότητα να συμβεί το δεύτερο, 1. Για να ολοκληρώσει το έργο του— [Το έργο του αρχιερέα δεν τελείωνε όταν είχε χύσει το αίμα της θυσίας του: έπρεπε να φέρει εκείνο το αίμα μέσα στο καταπέτασμα και να το ραντίσει επάνω και ενώπιον του ιλαστηρίου· και έπρεπε έπειτα να θυμιάσει ενώπιον του ιλαστηρίου· ούτε, μέχρι να γίνει αυτό, μπορούσε να βγει για να ευλογήσει τον λαό. Έτσι ο μέγας Αρχιερέας μας δεν έπρεπε μόνο να προσφέρει τον εαυτό του θυσία, αλλά και 'να εισέλθει στους ουρανούς με το ίδιο του το αίμα [Σημείωση: Εβραίους 9:12· Εβραίους 9:24.]', και μαζί με αυτό να προσφέρει επίσης το θυμίαμα της δικής του μεσιτείας. Αν δεν έκανε αυτό, θα άφηνε το έργο του ατελές και συνεπώς άχρηστο. Αλλά πώς θα το έκανε αυτό, αν δεν 'εισήρχετο στην δόξα του;'; Ο Σάιμεον στρέφεται έπειτα στο συνεχιζόμενο προνόμιο της πνευματικής κοινωνίας με τον αναληφθέντα Κύριο. Ευδόκησε όμως, για σοφούς και ελεήμονες λόγους, να αποσυρθεί ξαφνικά από αυτούς και να τους αφήσει να κάνουν τις δικές τους σκέψεις για όλα όσα είχαν συμβεί. Συνεπώς, μόλις ανέκτησαν την έκπληξή τους, απευθύνθηκαν ο ένας στον άλλον με τα λόγια του κειμένου μας, 'Δεν εκαίετο η καρδία ημών εν ημίν, ενώ ελάλει προς ημάς εν τη οδώ και ενώ διήνοιγεν εις ημάς τας Γραφάς;' Αυτό το είδος εμφάνισης και αυτός ο τρόπος μετάδοσης διδασκαλίας ήταν ιδιαίτερα για την περίσταση και δεν πρέπει να αναζητούνται πλέον: ο Χριστός έχει προσωπικά εισέλθει στους ουρανούς, όπου θα παραμείνει μέχρι τον καιρό της αποκαταστάσεως πάντων. Αλλά δεν πρέπει γι' αυτό να φανταστούμε ότι κάθε επικοινωνία έχει παύσει μεταξύ αυτού και του λαού του· διότι θα εξακολουθήσει, με πνευματικό τρόπο, να διατηρεί κοινωνία με αυτούς και να τους δίνει τέτοιες αποκαλύψεις του εαυτού του, ώστε να καίγονται 'αι καρδίαι αυτών εν αυτοίς'. Προς επιβεβαίωση αυτής της αληθείας, θα δείξουμε, Ι.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Συμπερασματικά, θέτει ενώπιόν μας την φοβερή κατάσταση εκείνων που παραμένουν αδιάφοροι προς τον Σωτήρα. [Απερίγραπτα φοβερή πρέπει να ήταν εκείνη η ενοχή που απαιτούσε τα παθήματα του μοναδικού αγαπητού Υιού του Θεού για να εξιλεωθεί· και πιο θλιβερή εκείνη η αδυναμία που δεν μπορούσε να θεραπευθεί παρά μόνο με την επακόλουθη εξύψωσή του στην δόξα. Μπορούμε να κρίνουμε την κατάσταση του ανθρώπου από εκείνη στην οποία έχουν περιέλθει οι πεσμένοι άγγελοι. Δεν θα υπήρχε καμία διαφορά μεταξύ αυτών και ημών για πάντα, αν ο Ιησούς δεν είχε αναλάβει για εμάς. Και τέτοια πράγματι είναι η κατάσταση εκείνων που δεν έχουν ενδιαφέρον στον Σωτήρα: διότι, όσον αφορά την ευτυχία τους, είναι το ίδιο πράγμα να μην έχει κανείς Σωτήρα και να μην ενδιαφέρεται για τον Σωτήρα που υπάρχει· μόνο που η ενοχή τους αυξάνεται φοβερά από την περιφρόνησή τους προς αυτόν. Τέλος, υψώνει τα μάτια μας στην μακαριότητα που εξασφαλίζεται για όλους όσοι ευρίσκονται εν Χριστώ. Θα θέλατε να επενδυθεί με δόξα ώστε να τελειοποιήσει σε εσάς το έργο που έχει αρχίσει; Είναι έτσι. Ρωτήστε τον ίδιο τον Θεό τι πρέπει να γίνει: ερευνήστε τις Γραφές από το ένα άκρο στο άλλο: δείτε τι είπαν οι προφήτες: δείτε τι είπε ο ίδιος ο Κύριός μας: και έπειτα δοκιμάστε αν μπορείτε να βρείτε ένα πράγμα παραλειφθέν που δεν έχει ήδη εκπληρωθεί ή δεν εκπληρώνεται αυτή τη στιγμή. Χαίρετε, λοιπόν, πιστέ, χαίρετε εν τω Κυρίω πάντοτε, και πάλιν λέγω, χαίρετε. Μπορείτε να πάσχετε τώρα όπως ο Κύριός μας και να είστε έτοιμοι να αμφιβάλλετε αν θα δείτε ποτέ το πρόσωπο του Θεού σας εν ειρήνη· αλλά 'ο λόγος του Κυρίου είναι δεδοκιμασμένος' και 'αι επαγγελίαι είναι βέβαιαι εις πάν το σπέρμα'. Σύντομα θα είστε με τον εξυψωμένο Κύριό σας και, αφού πάθετε μαζί του για λίγο, θα δοξασθείτε αιωνίως μαζί.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην δική μου ανάγνωση της Γραφής αντιστάθηκα στην αναγκαιότητα του σταυρού; Πώς η υπόσχεση της συνεχιζόμενης παρουσίας του Χριστού ανάβει επιθυμία για βαθύτερη κοινωνία; Ποια απόδειξη της αναστάσεως ενισχύει περισσότερο την ελπίδα μου σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ ἀναστάς καὶ ὑψωθεὶς Κύριε, ὅστις ἐγνώρισας σεαυτὸν ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ἤνοιξας τὰς Γραφὰς τοῖς μαθηταῖς σου, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα δεχώμεθα τὸν λόγον σου μετὰ ταπεινῶν καὶ πιστευόντων καρδιῶν. Φώτισον τὰς διανοίας ἡμῶν, δεόμεθά σου, ἵνα κατανοήσωμεν πῶς πάντα τὰ γεγραμμένα περὶ τῶν παθημάτων σου καὶ τῆς δόξης σου ἐτελέσθησαν ἐν σοί· καὶ ἀνάψον ἐν ἡμῖν ἐκεῖνον τὸν αὐτὸν καυσμὸν τῆς καρδίας, ἵνα περιπατῶμεν ἀεὶ ἐν τῇ χαρμόσυνῳ βεβαιότητι τῆς ζώσης παρουσίας σου. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →