← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 4 — με τον Μακλάρεν

Α' Κορινθίους 4Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στην Α' Κορινθίους κεφάλαιο 4. Ο Μακλάρεν μας οδηγεί μέσα από τη διδασκαλία του Παύλου για την οικονόμηση και τα τρία δικαστήρια που εξετάζουν τη ζωή κάθε πιστού. Η προσεκτική του ερμηνεία μας απομακρύνει από τις μεταβαλλόμενες γνώμες των άλλων και μας στρέφει προς το σταθερό βλέμμα του Χριστού. Σε αυτές τις σελίδες ανακαλύπτουμε τόσο προειδοποίηση όσο και ενθάρρυνση για να ζούμε υπό την τελική κρίση του Κυρίου. Ας αφήσουμε τα λόγια του να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας και να διευκρινίσουν την εστίασή μας καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το Α' Κορινθίους κεφάλαιο 4. Ακούστε τα λόγια του Παύλου για υπηρέτες, οικονόμους και τις κρίσεις που περιβάλλουν κάθε ζωή. Αφήστε το κεφάλαιο να στήσει τη σκηνή πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει ονομάζοντας τα τρία δικαστήρια ενώπιον των οποίων στέκεται κάθε πιστός. Έτσι εδώ έχουμε τρία δικαστήρια: εκείνο των εκτιμήσεων του ανθρώπου, εκείνο της συνείδησής μας, εκείνο του Ιησού Χριστού. Υπάρχει έφεση από το πρώτο στο δεύτερο και από το δεύτερο στο τρίτο. Είναι ταπεινό να εξαρτάται κανείς από τις κρίσεις των ανθρώπων· είναι καλό να προσέχει τις αποφάσεις της συνείδησης, αλλά δεν είναι καλό να θεωρεί δεδομένο ότι, αν η συνείδηση εγκρίνει, είμαστε αθωωμένοι. Το δικαστήριο της τελικής έφεσης είναι ο Ιησούς Χριστός και τι σκέφτεται για τον καθένα μας. Ας δούμε λοιπόν σύντομα αυτά τα τρία δικαστήρια. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξερευνά πώς η πίστη στον Χριστό μειώνει την εξάρτηση από την ανθρώπινη έγκριση. Τώρα, η άμεση τάση της χριστιανικής πίστης και αρχής είναι να συρρικνώνει σε υγιή ασήμαντοτητα την πολυάριθμη φωνή των κρίσεων των ανθρώπων. Διότι, αν κατανοώ καθόλου τι σημαίνει ο Χριστιανισμός, σημαίνει κεντρικά και ουσιαστικά αυτό: ότι έρχομαι σε αγαπητική προσωπική σχέση με τον Ιησού Χριστό και αντλώ από Αυτόν τη δύναμη της ζωής μου, και από Αυτόν τον νόμο της ζωής μου, και από Αυτόν το ερέθισμα της ζωής μου, και από Αυτόν την ανταμοιβή της ζωής μου. Αν υπάρχει άμεση επικοινωνία μεταξύ εμού και Αυτού, και αν αντλώ από Αυτόν τη ζωή που δίνει, η οποία είναι 'ελεύθερη από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου', θα έχω μικρή ανάγκη ή επιθυμία να προσέχω την κρίση που μπορεί να περάσουν οι άνθρωποι, οι οποίοι βλέπουν μόνο την επιφάνεια, επάνω μου και στις πράξεις μου, και θα παραπέμπω τον εαυτό μου σε Αυτόν αντί σε αυτούς. Εκείνοι που μπορούν να πηγαίνουν ευθύς στον Χριστό, των οποίων οι ζωές είναι βυθισμένες σε Αυτόν, που αισθάνονται ότι αντλούν τα πάντα από Αυτόν, και ότι οι πράξεις και ο χαρακτήρας τους πλάθονται από την αφή και το Πνεύμα Του, δεν είναι υπεύθυνοι σε κανένα άλλο δικαστήριο. Και όσο λιγότερο σκέφτονται τι έχουν να πουν οι άνθρωποι γι' αυτούς, τόσο πιο δυνατοί, πιο ευγενείς, πιο όμοιοι με τον Χριστό θα είναι. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια αναφέρεται στους περιορισμούς της αυτοκρίσεως από τη συνείδηση. Ο Απόστολός μας δεν πρέπει να εκληφθεί εδώ ως αντιφάσκων με όσα λέει σε άλλα σημεία. 'Δεν κρίνω τον εαυτό μου'· όμως σε μία από αυτές τις ίδιες επιστολές προς τους Κορινθίους λέει: 'Αν κρίνουμε τον εαυτό μας, δεν θα κρινόμασταν'. Έτσι δεν εννοεί εδώ ότι είναι εντελώς χωρίς καμία εκτίμηση του δικού του χαρακτήρα ή πράξεων. Ότι έκρινε τον εαυτό του κατά κάποιο τρόπο είναι φανερό από την επόμενη πρόταση, διότι συνεχίζει λέγοντας: 'Δεν γνωρίζω τίποτε εναντίον του εαυτού μου'. Αν αθώωσε τον εαυτό του, πρέπει προηγουμένως να τον είχε κρίνει. Αλλά η αθώωσή του δεν πρέπει να νοηθεί σαν να κάλυπτε όλο το έδαφος της ζωής και του χαρακτήρα του, αλλά να περιορίζεται στο θέμα που είναι υπό συζήτηση, δηλαδή την πιστότητά του ως οικονόμου των μυστηρίων του Θεού. Αλλά μολονότι δεν υπάρχει τίποτε σε εκείνη την περιοχή της ζωής του που να μπορεί να κατηγορήσει τον εαυτό του ως απιστία, συνεχίζει λέγοντας: 'Ωστόσο δεν δικαιώνομαι μ' αυτό'.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν μας φέρνει στην αποφασιστική και παρούσα κρίση του Χριστού. 'Εκείνος που με κρίνει είναι ο Κύριος'. Τώρα είναι φανερό ότι 'ο Κύριος' εδώ είναι ο Χριστός, τόσο λόγω του προηγούμενου συμφραζομένου όσο και λόγω του επόμενου εδαφίου, που μιλάει για την έλευσή Του. Και είναι εξίσου φανερό, μολονότι συχνά δεν παρατηρείται, ότι η κρίση για την οποία μιλάει εδώ ο Απόστολος είναι παρούσα και προκαταρκτική κρίση. 'Εκείνος που με κρίνει'· όχι 'θα κρίνει', αλλά τώρα, αυτή τη στιγμή. Δηλαδή, ενώ οι άνθρωποι γύρω μας περνούν τις επιφανειακές εκτιμήσεις τους επάνω μου, και ενώ η συνείδησή μου με αθωώνει ή με κατηγορεί· και στις δύο περιπτώσεις χωρίς απόλυτη αλάθητη, υπάρχει μια άλλη κρίση, που τρέχει παράλληλα με αυτές και προχωρεί σιωπηλά. Εκείνο το ήρεμο μάτι είναι στερεωμένο επάνω μου και με κοσκινίζει και με γνωρίζει. Εκείνη η κρίση δεν είναι εσφαλμένη, διότι ενώπιόν Του 'τα κρυπτά' που στεγάζει το σκοτάδι, εκείνα τα ερπετά στα κελάρια για τα οποία μιλούσα, είναι όλα φανερά· και σε Αυτόν οι 'βουλές της καρδιάς', δηλαδή τα κίνητρα από τα οποία ρέουν οι πράξεις, είναι όλα διαφανή και ευανάγνωστα. Έτσι η κρίση Του, η συνεχής εκτίμηση μου που έχει ο Ιησούς Χριστός, με την υπέρτατη γνώση Του για μένα, σε κάθε στιγμή της ζωής μου· αυτή εκφέρει τον τελικό λόγο για μένα και τον χαρακτήρα μου. Ο Μακλάρεν κλείνει προτρέποντάς μας να ζητούμε την έγκριση του Δεσπότη πάνω από όλα. Αδελφέ! Ζήτα τον έπαινο από Αυτόν, που είναι έπαινος αληθινός. Αν Αυτός πει: 'Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ', έχει μικρή σημασία τι μομφές μπορεί να περάσουν οι άνθρωποι επάνω μας. Αν Αυτός πει: 'Ποτέ δεν σε γνώρισα', όλοι οι έπαινοί τους δεν θα ωφελήσουν. 'Γι' αυτό αγωνιζόμαστε, είτε παρόντες είτε απόντες, να είμαστε ευάρεστοι σ' Αυτόν'.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού ζητάτε πιο συχνά έγκριση και πώς αυτό διαμορφώνει τις καθημερινές σας επιλογές; Σε ποια περιοχή μπορεί η συνείδησή σας να είναι πολύ γρήγορη στο να αθωώνει αντί να εξετάζει περαιτέρω; Πώς θα άλλαζε η ζωή υπό την παρούσα κρίση του Χριστού τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στην κριτική ή τον έπαινο σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, Εσύ μόνο βλέπεις τα κρυπτά κίνητρα και το πλήρες αρχείο των ζωών μας. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε την κρίση Σου πάνω από κάθε ανθρώπινη φωνή και πάνω από τις σιωπηλές αποφάσεις των δικών μας καρδιών. Ελευθέρωσέ μας από την ανήσυχη αναζήτηση της φήμης και από την υπολανθάνουσα υπερηφάνεια που εμπιστεύεται τη δική μας αθώωση. Κράτησέ μας πιστούς ως οικονόμους που θα δώσουμε κάποτε λόγο σε Εσένα. Ας διαμορφώσει η επιθυμία να ακούσουμε το 'εύγε' Σου κάθε συνηθισμένο έργο και κάθε κρυφή επιλογή. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →