← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 6 — με τον Barnes

Λουκάς 6Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση του αμερικανικού πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για την Αγία Γραφή για καθοδήγηση μέσα από το κεφάλαιο 6 του Λουκά. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς στίχο προς στίχο ανοίγει το κείμενο με σεβασμό για την θεία αυθεντία του και με σταθερή προσοχή στο ιστορικό πλαίσιο της διακονίας του Κυρίου μας. Το έργο του προσκαλεί την εκκλησία να διαβάζει την Γραφή με νου και καρδιά, ακολουθώντας τα βήματα του Σωτήρα από τις διαμάχες για το Σάββατο μέχρι την εκλογή των Δώδεκα και την Επί του Πεδίου Ομιλία. Καθώς ακολουθούμε τις σημειώσεις του, ζητούμε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον ευαγγελιστή, ώστε ο λόγος να διαμορφώσει την μαθητεία μας και να βαθύνει την κοινωνία μας με τον Πατέρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 6 του Λουκά. Ας ακουστεί ξανά στα αυτιά μας η αφήγηση των χωραφιών με το σιτάρι, του ξεραμένου χεριού, της νύχτας προσευχής και των μακαρισμών και των ουαί. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε σκηνή να εντυπωθεί στη συνείδηση. Προσέξτε πώς ο Κύριος του Σαββάτου ενεργεί με αυθεντία, πώς ζητά το πρόσωπο του Πατέρα πριν αποστείλει τους αποστόλους και πώς οι λόγοι του διακρίνουν τον αληθινό μαθητή από τον κόσμο. Ας κάνει το Πνεύμα την ανάγνωση ωφέλιμη για διδασκαλία, έλεγχο και εκπαίδευση στη δικαιοσύνη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς εξετάζει στη συνέχεια το πλαίσιο της ολονύκτιας προσευχής του Ιησού. Στίχος 12. Και συνέβη εκείνες τις ημέρες — Ο προσδιορισμός του χρόνου εδώ είναι πολύ γενικός. Σημαίνει «περίπου» τον χρόνο κατά τον οποίο συνέβησαν τα γεγονότα που μόλις αφηγήθηκαν. Βγήκε στο όρος — Ο Ιησούς συνήθιζε να καταφεύγει σε τέτοια μέρη για να έχει κοινωνία με τον Θεό, Μάρκος 6:46. Το έκανε επειδή ήταν απομονωμένο, απαλλαγμένο από διακοπές και κατάλληλο από την εντυπωσιακότητα και το μεγαλείο του να υψώνει τις σκέψεις προς τον Θεό που είχε πλάσει τους υψηλούς λόφους και τα βαθιά σκιερά άλση. Και συνέχισε όλη τη νύχτα σε προσευχή προς τον Θεό — Υπήρξε διαφορά γνώμης για αυτό το χωρίο, αν σημαίνει ότι πέρασε τη νύχτα στην πράξη της «προσευχής» προς τον Θεό ή σε «τόπο» προσευχής. Οι Ιουδαίοι είχαν τόπους προσευχής, που ονομάζονταν «προσευχήρια», χτισμένους έξω από τις πόλεις ή τα χωριά τους, όπου μπορούσαν να αποσυρθούν από τον θόρυβο μιας πόλης και να έχουν κοινωνία με τον Θεό. Χτίζονταν στις όχθες ποταμών (συγκρίνετε Πράξεις 16:13), σε άλση ή σε λόφους. Στη συνέχεια σταθμίζει τα στοιχεία ότι ο Σωτήρας πέρασε τη νύχτα σε ικεσία. Ήταν πρόχειρα περιφράγματα, φτιαγμένα με την ανέγερση ενός πρόχειρου τοίχου από πέτρες γύρω από ένα επίπεδο κομμάτι εδάφους και ικανά να φιλοξενήσουν μικρό αριθμό που θα μπορούσε να καταφύγει εκεί για να προσευχηθεί. Αλλά η πιο πιθανή γνώμη είναι ότι πέρασε όλη τη νύχτα σε ικεσία· διότι: 1. Αυτή είναι η προφανής έννοια του χωρίου. 2. Ο σκοπός για τον οποίο βγήκε ήταν «να προσευχηθεί». 3. Ήταν περίσταση μεγάλης σημασίας. Έμελλε να αποστείλει τους αποστόλους του — να θέσει το θεμέλιο της θρησκείας του — και γι’ αυτό αφιέρωσε αυτόν τον χρόνο ειδικά για να ζητήσει τη θεία ευλογία. 4. Δεν ήταν ασυνήθιστο για τον Ιησού να περνά πολύ χρόνο σε προσευχή, και δεν πρέπει να απορούμε που πέρασε ολόκληρη νύχτα σε ικεσία. Αν ρωτηθεί γιατί ο Ιησούς έπρεπε να προσεύχεται «καθόλου» αν ήταν θεϊκός, μπορεί να απαντηθεί ότι ήταν επίσης «άνθρωπος» — άνθρωπος υποκείμενος στα ίδια παθήματα με τους άλλους και, «ως άνθρωπος», χρειαζόταν τη θεία ευλογία. Ο Μπάρνς προχωρεί να απαντήσει γιατί ο θεϊκός Υιός θα εμπλεκόταν σε προσευχή. Δεν υπήρχε περισσότερη ασυνέπεια στην «προσευχή» του από ό,τι υπήρχε στο «φαγητό» του. Και τα δύο ήταν «μέσα» που χρησιμοποιούνταν για έναν σκοπό, και και τα δύο ήταν εξίσου συνεπή με το να είναι θεϊκός. Αλλά ο Ιησούς ήταν επίσης «Μεσίτης», και ως τέτοιος ήταν σωστό να ζητά τη θεία καθοδήγηση και ευλογία. Σε «αυτή» την περίπτωση μας έθεσε παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσουμε. Σε μεγάλες έκτακτες ανάγκες, όταν έχουμε σημαντικά καθήκοντα ή πρόκειται να αντιμετωπίσουμε ειδικές δυσκολίες, πρέπει να ζητούμε τη θεία ευλογία και καθοδήγηση με «προσευχή». Πρέπει να αφιερώνουμε ασυνήθιστο μέρος χρόνου για ικεσία. Ναι, αν περάσουμε «όλη τη νύχτα» σε προσευχή, δεν πρέπει να κατηγορείται ως ενθουσιασμός. Ο Σωτήρας μας το έκανε. Οι άνθρωποι του κόσμου περνούν συχνά ολόκληρες νύχτες σε σχέδια κέρδους ή σε διασκέδαση, και θα θεωρηθεί παράξενο ότι οι χριστιανοί θα περνούσαν ίσο μέρος χρόνου στην πολύ πιο σημαντική υπόθεση της θρησκείας;
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς ολοκληρώνει την αφήγησή του για τη θεραπεία του Σαββάτου αποκαλύπτοντας τις ρίζες της οργής των Φαρισαίων. Στίχος 11. Γέμισαν από μανία — Πιθανώς, Επειδή έδειξε τη «δύναμή» του να κάνει θαύμα. Επειδή έδειξε τη δύναμή του να το κάνει «αντίθετα» με ό,τι «εκείνοι» θεωρούσαν σωστό. Επειδή με το να το κάνει έδειξε ότι ήταν από τον «Θεό», και ότι «εκείνοι» ήταν επομένως «λανθασμένοι» στις απόψεις τους για το Σάββατο. Και, Επειδή δεν έδειξε σεβασμό «στις απόψεις τους» για το τι απαιτούσε ο νόμος του Θεού. Υπερηφάνεια, πείσμα, κακία και απογοητευμένη αυτοπεποίθηση ήταν «όλα» συνδυασμένα, επομένως, στην παραγωγή μανίας. Ούτε ήταν μόνοι. Οι άνθρωποι συχνά οργίζονται επειδή άλλοι κάνουν καλό με τρόπο που «εκείνοι» δεν εγκρίνουν. Ο Θεός δίνει επιτυχία σε άλλους· και επειδή δεν προσαρμόστηκε «στις» απόψεις τους για το τι είναι σωστό, και δεν το έκανε με τον τρόπο που «εκείνοι» θα είχαν ορίσει, οργίζονται και γεμίζουν φθόνο προς ανθρώπους πιο επιτυχημένους από τους ίδιους. Συνομίλησαν μεταξύ τους — Μίλησαν μαζί ή κατέστρωσαν σχέδιο. Κλείνει το τμήμα για τους μακαρισμούς και τα ουαί προειδοποιώντας κατά του επαίνου των ανθρώπων. «Υπάρχει» τόπος όπου δεν μπορείτε να γελάσετε, και εκεί θα δείτε την ανοησία του να έχετε περάσει τον «κατάλληλο χρόνο» προετοιμασίας για τέτοιες σκηνές με ελαφρότητα και ανοησία. Αλίμονο! πόσοι έτσι περνούν τη νεότητά τους! και πόσοι κλαίνε όταν είναι πολύ αργά! Ο Θεός τους παραδίδει και «γελά» με την «συμφορά» τους και χλευάζει όταν έρχεται ο φόβος τους, Παροιμίες 1:26. Για να είναι κανείς ευτυχής σε «τέτοιες σκηνές», είναι απαραίτητο να είναι σοβαρός, ταπεινός, ευσεβής στην πρώιμη ζωή. «Τότε» δεν χρειάζεται να κλαίμε την ημέρα της συμφοράς· τότε δεν θα υπάρχει τρόμος στον θάνατο· τότε δεν θα υπάρχει τίποτα να φοβόμαστε στον τάφο. Λουκάς 6:26 Όταν όλοι οι άνθρωποι θα μιλούν καλά για εσάς — Όταν θα σας επαινούν ή θα σας χειροκροτούν. Ο λαός του κόσμου δεν θα επαινέσει ή θα χειροκροτήσει τη «διδασκαλία μου»· είναι «αντίθετος» σε αυτήν, και επομένως, αν μιλούν καλά για «εσάς» και για «τις διδασκαλίες σας», είναι απόδειξη ότι δεν διδάσκετε την αληθινή διδασκαλία. Αν δεν «κάνετε» αυτό, τότε θα υπάρχει ουαί επάνω σας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς διαμορφώνει το παράδειγμα του Ιησού που αποσύρεται για να προσευχηθεί όλη τη νύχτα πριν εκλέξει τους Δώδεκα τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε σημαντικές αποφάσεις στη ζωή της πίστης; 2. Σε ποιους τομείς της πορείας μας πειραζόμαστε να ζητούμε την έγκριση των ανθρώπων αντί της εύνοιας του Θεού, και πώς η προειδοποίηση του Μπάρνς αποκαλύπτει αυτόν τον κίνδυνο; 3. Πού έχουμε δει την υπερηφάνεια ή την παράδοση να μας εμποδίζει να χαιρόμαστε όταν ο Κύριος επιτελεί το έργο του με τρόπους που δεν περιμέναμε;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, καθὼς μελετῶμεν τὸ παράδειγμα τοῦ Υἱοῦ σου ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν ἕκτῳ κεφαλαίῳ, δίδαξον ἡμᾶς νὰ ζητῶμεν τὸ πρόσωπόν σου ἐν προσευχῇ πρὸ παντὸς μεγάλου ἔργου καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα πλήρως εἰς μόνην τὴν ἔγκρισίν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου διαμόρφωσον ἡμᾶς ὥστε νὰ ἀγαπῶμεν τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν, νὰ ἐκτείνωμεν ἔλεος ἄνευ κρίσεως, καὶ νὰ οἰκοδομῶμεν τὰς ζωάς μας ἐπὶ τὴν πέτραν τῆς ὑπακοῆς εἰς τὸν Χριστόν. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ πᾶσαν ἀντίστασιν εἰς τὸ θέλημά σου καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ ἀνθρωπίνου ἐπαίνου, ἵνα περιπατῶμεν πιστῶς ὡς μαθηταὶ τοῦ Ἰησοῦ. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →