← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου

Ο Κρυπτός Άνθρωπος της Καρδιάς και τα Πνεύματα στη Φυλακή

Α' Πέτρου 3Υπόμνημα εις τας Καθολικάς Επιστολάς του Μακαρίου Θεοφυλάκτου Αχρίδος (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το τρίτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου διατρέχει το οικιακό περιβάλλον και φθάνει σε όλη την ομήγυρη των πιστών, και έπειτα βυθίζεται σε μία από τις βαθύτερες περικοπές της Καινής Διαθήκης — το κήρυγμα του Χριστού 'στα πνεύματα στη φυλακή'. Ο Πέτρος συμβουλεύει τις γυναίκες και τους άνδρες, έπειτα στρέφεται προς όλους: 'Τέλος, γίνεσθε πάντες ομόφρονες, συμπαθείς, φιλάδελφοι, εύσπλαγχνοι, ταπεινόφρονες· μη αποδιδόντες κακόν αντί κακού ή λοιδορίαν αντί λοιδορίας, αλλά τουναντίον ευλογούντες.' Προτρέπει τους πιστούς να είναι έτοιμοι να δώσουν απολογία για την ελπίδα που είναι μέσα τους, 'με πραότητα και φόβο'. Και έπειτα θέτει ενώπιόν μας το πάθος του Χριστού, 'ο δίκαιος υπέρ του αδίκου', ο οποίος 'θανατωθείς μεν σαρκί, ζωοποιηθείς δε πνεύματι', πορεύθηκε και εκήρυξε στα πνεύματα στη φυλακή. Ο μακάριος Θεοφύλακτος αναγινώσκει αυτό το κεφάλαιο με τη χαρακτηριστική του νηφαλιότητα — προσεκτικός στη ηθική συμβουλή, ευλαβής ενώπιον του μυστηρίου, και προσεκτικός στη διδασκαλία όπου οι απρόσεκτοι αναγνώστες σφάλλουν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώσατε Α' Πέτρου 3 — αι γυναίκες εν υποταγή τοις ιδίοις ανδράσιν, ίνα τινές 'άνευ λόγου κερδηθώσι διά της αναστροφής των γυναικών'· κοσμούντες ουχί το εξωτερικόν αλλά 'τον κρυπτόν της καρδίας άνθρωπον, εν τω αφθάρτω, του πραέος και ησυχίου πνεύματος, ο εστιν ενώπιον του Θεού πολυτελές'· το παράδειγμα της Σάρρας· οι άνδρες συνοικούντες κατά γνώσιν μετά των γυναικών, ίνα 'αι προσευχαί υμών μη εμποδίζωνται'· 'Τέλος, πάντες ομόφρονες'· μη αποδιδόντες 'κακόν αντί κακού ή λοιδορίαν αντί λοιδορίας, αλλά τουναντίον ευλογούντες'· η παράθεσις του Ψαλμού, 'ο θέλων ζωήν αγαπήσαι και ιδείν ημέρας αγαθάς, παυσάτω την γλώσσαν αυτού από κακού'· 'τις ο κακώσων υμάς, εάν του αγαθού μιμηταί γίνησθε;'· 'έτοιμοι αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι υμάς λόγον περί της εν υμίν ελπίδος μετά πραότητος και φόβου'· και ο Χριστός, ος 'άπαξ περί αμαρτιών έπαθεν, δίκαιος υπέρ αδίκων', 'θανατωθείς μεν σαρκί, ζωοποιηθείς δε πνεύματι· εν ω και τοις εν φυλακή πνεύμασι πορευθείς εκήρυξεν'.
Μελετήστε

Μελέτη

Η λέξις του Πέτρου 'Τέλος' συναθροίζει πάσαν την οικιακήν συμβουλήν εις ένα νόμον ο οποίος δεσμεύει πάντας, και ο Θεοφύλακτος ακούει εν αυτήν την πρόσκλησιν προς όλην την ομήγυριν των πιστών, ουχί υποσημείωσιν αλλά το ίδιον το σημείον: νυν κοινήν ποιείται την παράκλησιν προς πάντας, άνδρας τε και γυναίκας, και λέγει 'Τέλος', αντί του 'Τι χρεία κατά μέρος λέγειν; απλώς προς πάντας λέγω'. Τούτο γαρ εστι το 'τέλος', και προς τούτο βλέπει ο σκοπός πάντων των βουλομένων σωτηρίας τυχεῖν· και ούτος εστιν ο νόμος της αγάπης ο συνδέων πάντας. Εκ ταύτης γαρ γεννάται πάσα αρετή: ταπείνωσις, συμπάθεια, έλεος, και τα λοιπά. Έπειτα έρχεται το μυστήριον: ο Χριστός 'θανατωθείς μεν σαρκί, ζωοποιηθείς δε πνεύματι'. Ο Θεοφύλακτος αναγινώσκει τας δύο φράσεις ως ομολογίαν των δύο φύσεων — και αρνείται να αφήση την λέξιν να διαιρέση τον ένα Χριστόν εις δύο πρόσωπα: 'Θανατωθείς μεν σαρκί', τουτέστιν ως άνθρωπος· 'ζωοποιηθείς δε πνεύματι', τουτέστιν ως Θεός. Τω γαρ 'πνεύματι' τον Θεόν λέγει, καθάπερ τη 'σαρκί' τον άνθρωπον. Εντεύθεν συμπεραίνει ότι ο Χριστός δείκνυται διπλούς ουχί κατά πρόσωπον αλλά κατά φύσιν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Διατί ο Πέτρος συνάπτει τας ημέρας του Νώε προς το κήρυγμα εν τη φυλακή; Ο Θεοφύλακτος, ακολουθών τους Πατέρας, ακούει εν τούτω βαθείαν απάντησιν εις παλαιάν ανησυχίαν — τι των προ Χριστού τελευτησάντων; — και συνδέει τα ύδατα της κιβωτού προς τα ύδατα του βαπτίσματος, δι' ων οι απειθούντες αφανίζονται και οι πιστοί σώζονται: Καίτοι γαρ μυρίοι τότε άνθρωποι ήσαν, οκτώ μόνοι, οι πιστεύσαντες τω κηρύγματι, διά της κιβωτού εσώθησαν. Αλλ' επειδή εν ύδατι τούτο εγένετο, εικώτως επί το βάπτισμα αναφέρει, λέγων ότι το ύδωρ εκείνο τούτο προετύπωσεν· και γαρ τούτο τους απειθούντας δαίμονας αφανίζει, τους δε διά πίστεως προσερχομένους τη κιβωτώ, τουτέστι τη Εκκλησία, σώζει Αλλά ο Θεοφύλακτος δεν αφήνει την κάθοδον εις τον Άδην να γίνη καθολική αμνηστία ήτις κενώνει την ανθρωπίνην ελευθερίαν νοήματος. Μετά Γρηγορίου του Θεολόγου κρατεί ότι και εκεί η σωτηρία αντελάβετο πίστεως και αγαθότητος, ουχί μόνης παρουσίας: Ούτω γαρ φησίν· 'Ο Χριστός ουκ απλώς πάντας σώζει τη εν Άδου παρουσία, αλλά και εκεί τους πιστεύσαντας'. Τούτο γαρ ην έργον της εκάστου προαιρέσεως, όταν γένηται λογικός, μη αμελείν των υπό του Δωρητού προσφερομένων αγαθών, αλλά τη ιδία αγαθότητι εαυτόν άξιον δεικνύναι της δωρεάς.
Απαντήστε

Απόκριση

Παρατηρήσατε πώς ο Πέτρος συνδέει τας μικροτέρας ευγενείας προς τα υψηλότερα μυστήρια. Το αυτό κεφάλαιον το οποίον λέγει να μη αποδίδης λοιδορίαν αντί λοιδορίας, αλλά να ευλογής, οδηγεί σε και προς τας πύλας του Άδου όπου ο Χριστός εκήρυξεν εις τα εγκάθειρκτα πνεύματα. Το ένστικτον του Θεοφύλακτου είναι να κρατή και τα δύο ενώπιόν σου. Ο νόμος της αγάπης είναι το 'τέλος' πασών των μερικών συμβουλών — ταπείνωσις, συμπάθεια, έλεος γεννώνται εξ αυτού — και οφείλεις να φορής, ως αληθινόν κόσμημα, τον κρυπτόν της καρδίας άνθρωπον, πνεύμα πραύ και ησύχιον πολυτελές ενώπιον του Θεού. Αλλ' η αυτή αγάπη ερείδεται επί Χριστού ολοτελώς ανθρώπου και ολοτελώς Θεού, ο οποίος έπαθεν ο δίκαιος υπέρ του αδίκου ίνα σε προσάγη τω Θεώ, και του οποίου η σωτήριος εμβέλεια εκτείνεται και μέχρι των νεκρών — αλλά ουδέποτε άνευ πίστεως, ουδέποτε υπερβαίνουσα την ελευθερίαν την οποίαν σου εχάρισεν. Ούτω ευλόγει τους λοιδορούντας σε, κόσμει την εσωτερικήν καρδίαν, πρόσελθε τη κιβωτώ της Εκκλησίας διά του σωτηρίου ύδατος, και απολογήθητι υπέρ της ελπίδος σου μετά πραότητος και φόβου, ενθυμούμενος ότι ο Κατελθών υπέρ σου ζητεί παρ' εσού την αγαθότητα ήτις σε καθιστά άξιον της δωρεάς Αυτού.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο άπαξ περί αμαρτιών παθών, ο δίκαιος υπέρ αδίκων, ίνα ημάς προσάγης τω Θεώ· ο θανατωθείς μεν σαρκί, ζωοποιηθείς δε πνεύματι, ο καταβάς κηρύξαι τοις εν φυλακή πνεύμασι και συντρίψαι τας πύλας του Άδου· ελέησον ημάς. Δίδαξον ημάς τον νόμον της αγάπης του συνδέοντος πάντας, εξ ου γεννάται ταπείνωσις και συμπάθεια και έλεος και πάσα αρετή· και μη αποδώμεν κακόν αντί κακού ή λοιδορίαν αντί λοιδορίας, αλλά τουναντίον ευλογώμεν. Κόσμησον ημάς ουχί εξωτερικώ φαντάσματι αλλά τω κρυπτώ της καρδίας ανθρώπω, τω πραεί και ησυχίω πνεύματι όπερ ενώπιόν σου εστι πολυτελές. Σώσον ημάς διά του ύδατος της κιβωτού, της αγίας σου Εκκλησίας, ίνα ως Νώε και ο οίκος αυτού διεσώθησαν διά του κατακλυσμού, ούτω διέλθωμεν διά του σωτηρίου βαπτίσματος εις καινότητα ζωής. Και δός ημίν αεί απολογείσθαι υπέρ της εν ημίν ελπίδος μετά πραότητος και φόβου, δεικνύντας εαυτούς αξίους της δωρεάς ης ηλευθέρως προσήνεγκας. Συ γαρ ει η σωτηρία των ζώντων και των νεκρών, ω Χριστέ ο Θεός ημών, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω αϊδίω Πατρί σου και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τας Καθολικάς Επιστολάς του Μακαρίου Θεοφυλάκτου Αχρίδος (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →