← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβρ 1 — με τον Μάθιου Χένρι

Εβραίους 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κλασικό υπόμνημα του Μάθιου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στην υπερβατική δόξα του Χριστού όπως αποκαλύπτεται στο πρώτο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής. Με προσεκτική προσοχή στο κείμενο, ο Χένρι ιχνηλατεί πώς ο τελικός λόγος που εκφωνήθηκε από τον Υιό επισκιάζει κάθε προηγούμενη αποκάλυψη. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στη μεγαλειότητα του ενσαρκωμένου Κυρίου που συντηρεί τα πάντα. Μέσα από τα μάτια του Χένρι βλέπουμε τόσο τη συνέχεια όσο και τη ριζική πρόοδο του ευαγγελίου σε σχέση με τον νόμο. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από την ερμηνεία του για να μας βοηθήσει να απολαύσουμε αυτές τις αλήθειες εκ νέου. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του τον στοχασμό μας για την υπεροχή του Ιησού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το πρώτο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχήσει. Προσέξτε την εσκεμμένη αντίθεση μεταξύ των πρώην προφητών και του Υιού, μεταξύ των αγγέλων και του αιώνιου κληρονόμου. Αφήστε τις μεγαλειώδεις αξιώσεις του χωρίου για το πρόσωπο και το έργο του Χριστού να εισχωρήσουν πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι. Διαβάστε το μία φορά για την ολότητα του επιχειρήματος και ξανά για τις λεπτομέρειες της δόξας και της εξύψωσης. Προετοιμάστε την καρδιά σας να δεχθεί το υπόμνημα που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει την έκθεση σημειώνοντας τη γενική διακήρυξη της εξοχότητας του ευαγγελίου. Εδώ ο απόστολος αρχίζει με μια γενική διακήρυξη της εξοχότητας της ευαγγελικής οικονομίας υπεράνω εκείνης του νόμου, την οποία αποδεικνύει από τον διαφορετικό τρόπο και τρόπο με τον οποίο ο Θεός επικοινωνεί τον εαυτό του και τον νου και το θέλημά του στους ανθρώπους στον ένα και στον άλλο: και οι δύο αυτές οικονομίες ήταν από τον Θεό, και και οι δύο πολύ καλές, αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά στον τρόπο της προέλευσής τους από τον Θεό. Παρατήρησε, Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί τα πρόσωπα και τους τρόπους της επικοινωνίας του Θεού υπό την Παλαιά Διαθήκη. Ι. Ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός επικοινώνησε τον εαυτό του και το θέλημά του στους ανθρώπους υπό την Παλαιά Διαθήκη. Έχουμε εδώ μια περιγραφή, 1. Των προσώπων διά των οποίων ο Θεός παρέδωσε τον νου του υπό την Παλαιά Διαθήκη· αυτοί ήταν οι προφήτες, δηλαδή πρόσωπα εκλεγμένα από τον Θεό, και προσοντούχα από αυτόν, για εκείνο το αξίωμα της αποκάλυψης του θελήματος του Θεού στους ανθρώπους. Κανείς δεν λαμβάνει αυτή την τιμή στον εαυτό του, εκτός αν κληθεί· και όποιοι καλούνται από τον Θεό προσοντούνται από αυτόν. 2. Τα πρόσωπα προς τα οποία ο Θεός μίλησε διά των προφητών: Προς τους πατέρες, προς όλους τους αγίους της Παλαιάς Διαθήκης που ήταν υπό εκείνη την οικονομία. Ο Θεός τους ευνόησε και τους τίμησε με πολύ σαφέστερο φως από εκείνο της φύσεως, υπό το οποίο αφέθηκε ο υπόλοιπος κόσμος. 3. Η τάξη με την οποία ο Θεός μίλησε στους ανθρώπους σε εκείνους τους χρόνους που προηγήθηκαν του ευαγγελίου, εκείνους τους παρελθόντες χρόνους: μίλησε στον αρχαίο λαό του σε διάφορους χρόνους και με ποικίλους τρόπους. (1.) Σε διάφορους χρόνους, ή κατά μέρη, όπως σημαίνει η λέξη, η οποία μπορεί να αναφέρεται είτε στις διάφορες εποχές της οικονομίας της Παλαιάς Διαθήκης—την πατριαρχική, τη μωσαϊκή και την προφητική· είτε στις διάφορες βαθμιαίες αποκαλύψεις του νου του σχετικά με τον Λυτρωτή: προς τον Αδάμ, ότι ο Μεσσίας θα προέλθει από το σπέρμα της γυναικός,—προς τον Αβραάμ, ότι θα προέλθει από τους λαγόνες του,—προς τον Ιακώβ, ότι θα είναι από τη φυλή του Ιούδα,—προς τον Δαβίδ, ότι θα είναι από τον οίκο του,—προς τον Μιχαία, ότι θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ,—προς τον Ησαΐα, ότι θα γεννηθεί από παρθένο. (2.) Με ποικίλους τρόπους, σύμφωνα με τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους ο Θεός έκρινε καλό να επικοινωνήσει τον νου του προς τους προφήτες του· μερικές φορές με τις επιπνοές του Πνεύματός του, μερικές φορές με όνειρα, μερικές φορές με οράματα, μερικές φορές με ακουστή φωνή, μερικές φορές με ευανάγνωστους χαρακτήρες υπό το ίδιο του το χέρι, όπως όταν έγραψε τις δέκα εντολές σε πλάκες λίθου. Για μερικούς από αυτούς τους διαφορετικούς τρόπους ο ίδιος ο Θεός έδωσε περιγραφή στο Αρ. ιβ΄ 6-8, Εάν υπάρχει προφήτης μεταξύ σας, εγώ ο Κύριος θα γνωστοποιηθώ σε αυτόν εν οράματι, και θα μιλήσω σε αυτόν εν ονείρω. Όχι έτσι με τον δούλο μου τον Μωυσή: με αυτόν θα μιλήσω στόμα προς στόμα, φανερά, και όχι με σκοτεινές ομιλίες. Ο Χένρι προχωρεί στην έκθεση της δόξας του αξιώματος του Χριστού ως κληρονόμου, δημιουργού και συντηρητή. (1.) Η δόξα του αξιώματός του, και αυτή κατά τρεις τρόπους:—[1.] Ο Θεός τον διόρισε να είναι κληρονόμος πάντων των πραγμάτων. Ως Θεός, ήταν ίσος με τον Πατέρα· αλλά, ως Θεάνθρωπος και Μεσίτης, διορίστηκε από τον Πατέρα να είναι ο κληρονόμος πάντων των πραγμάτων, ο κυρίαρχος Κύριος όλων, ο απόλυτος διαχειριστής, διευθυντής και κυβερνήτης όλων των προσώπων και όλων των πραγμάτων, Ψαλμ. β΄ 6, 7. Όλη η εξουσία στον ουρανό και στη γη δόθηκε σε αυτόν· όλη η κρίση ανατέθηκε σε αυτόν, Ματθ. κη΄ 18· Ιωάν. ε΄ 22. [2.] Δι’ αυτού ο Θεός εποίησε τους κόσμους, ορατούς και αοράτους, τους ουρανούς και την γην· όχι ως οργανική αιτία, αλλά ως ουσιώδης λόγος και σοφία αυτού. Δι’ αυτού εποίησε την παλαιά κτίση, δι’ αυτού ποιεί το νέο κτίσμα, και δι’ αυτού κυβερνά και διευθύνει και τα δύο. [3.] Συντηρεί τα πάντα διά του λόγου της δυνάμεώς του: κρατά τον κόσμο από το να διαλυθεί. Δι’ αυτού τα πάντα συνίστανται. Το βάρος όλης της κτίσεως ετέθη επί του Χριστού: αυτός υποστηρίζει το όλο και όλα τα μέρη. Όταν, κατά την αποστασία, ο κόσμος διαλυόταν υπό την οργή και την κατάρα του Θεού, ο Υιός του Θεού, αναλαμβάνοντας το έργο της απολυτρώσεως, το έδεσε πάλι, και το εστήριξε διά της παντοδυνάμου δυνάμεως και αγαθότητός του. Κανείς από τους αρχαίους προφήτες δεν ανέλαβε τέτοιο αξίωμα, κανείς δεν ήταν ικανός γι’ αυτό. Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει τη δόξα του προσώπου του Χριστού ως απαύγασμα της δόξας του Πατρός. (2.) Εντεύθεν ο απόστολος μεταβαίνει στη δόξα του προσώπου του Χριστού, ο οποιος ήταν ικανός να εκτελέσει τέτοιο αξίωμα: Ήταν το απαύγασμα της δόξας του Πατρός αυτού, και ο χαρακτήρας της υποστάσεώς αυτού, εδ. 3. Αυτή είναι υψηλή και υπέροχη περιγραφή του ενδόξου Λυτρωτού, αυτή είναι περιγραφή της προσωπικής του εξοχότητας. [1.] Είναι, κατά πρόσωπο, ο Υιός του Θεού, ο μονογενής Υιός του Θεού, και ως τέτοιος πρέπει να έχει την ίδια φύση. Αυτή η προσωπική διάκριση πάντοτε προϋποθέτει μία και την αυτή φύση. Κάθε υιός ανθρώπου είναι άνθρωπος· αν δεν ήταν η φύση η ίδια, η γέννηση θα ήταν τερατώδης. [2.] Το πρόσωπο του Υιού είναι η δόξα του Πατρός, λάμπουσα με αληθώς θεία λαμπρότητα. Όπως οι ακτίνες είναι εκλάμψεις του ηλίου, του πατρός και πηγής του φωτός, ο Ιησούς Χριστός κατά το πρόσωπό του είναι ο Θεός φανερωθείς εν σαρκί, είναι φως εκ φωτός, η αληθής Σεκινά. [3.] Το πρόσωπο του Υιού είναι η αληθής εικόνα και χαρακτήρας του προσώπου του Πατρός· όντας της ιδίας φύσεως, πρέπει να φέρει την ιδία εικόνα και ομοίωση. Βλέποντας τη δύναμη, τη σοφία και την αγαθότητα του Κυρίου Ιησού Χριστού, βλέπουμε τη δύναμη, τη σοφία και την αγαθότητα του Πατρός· διότι έχει τη φύση και τις τελειότητες του Θεού εν αυτώ. Όστις είδε τον Υιόν είδε τον Πατέρα· δηλαδή, είδε το αυτό Ον. Όστις εγνώρισε τον Υιόν εγνώρισε τον Πατέρα, Ιωάν. ιδ΄ 7-9. Διότι ο Υιός είναι εν τω Πατρί, και ο Πατήρ εν τω Υιώ· η προσωπική διάκριση δεν είναι άλλη από εκείνη που συνάδει με ουσιώδη ένωση. Αυτή είναι η δόξα του προσώπου του Χριστού· το πλήρωμα της θεότητος κατοικεί, όχι τυπικώς, αλλά πραγματικώς, εν αυτώ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στρέφεται για να αποδείξει την υπεροχή του Χριστού έναντι των ίδιων των αγγέλων. Ο απόστολος, αφού απέδειξε την υπεροχή του ευαγγελίου έναντι του νόμου από την υπεροχή του Κυρίου Ιησού Χριστού έναντι των προφητών, προχωρεί τώρα να δείξει ότι είναι πολύ ανώτερος όχι μόνο από τους προφήτες, αλλά και από τους ίδιους τους αγγέλους. Σε αυτό προλαμβάνει μια αντίρρηση που οι Ιουδαίοι ζηλωτές θα ήταν έτοιμοι να προβάλουν, ότι ο νόμος δεν παραδόθηκε μόνο από ανθρώπους, αλλά διατάχθηκε από αγγέλους (Γαλ. γ΄ 19), οι οποίοι παρευρέθηκαν κατά την έκδοση του νόμου, οι στρατιές του ουρανού επιστρατευμένες να συνοδεύσουν τον Κύριο Ιεχωβά σε εκείνη την φοβερή περίσταση. Τώρα οι άγγελοι είναι πολύ ένδοξα όντα, πολύ πιο ένδοξα και εξαίρετα από τους ανθρώπους· η γραφή πάντοτε τους παρουσιάζει ως τα εξοχότερα από όλα τα κτίσματα, και δεν γνωρίζουμε κανένα ον εκτός από τον ίδιο τον Θεό που είναι ανώτερο από τους αγγέλους· και επομένως εκείνος ο νόμος που διατάχθηκε από αγγέλους πρέπει να κρατείται σε μεγάλη εκτίμηση. Για να αφαιρέσει τη δύναμη αυτού του επιχειρήματος, ο συγγραφέας αυτής της επιστολής προχωρεί να θέσει τη σύγκριση μεταξύ του Ιησού Χριστού και των αγίων αγγέλων, τόσο κατά φύση όσο και κατά αξίωμα, και να αποδείξει ότι ο Χριστός είναι απείρως ανώτερος από τους ίδιους τους αγγέλους: Γενόμενος τόσο ανώτερος από τους αγγέλους, όσο κληρονόμησε όνομα εξοχότερο από αυτούς. Εδώ προσέξτε, Ο Χένρι ολοκληρώνει επισημαίνοντας την αμεταβλητότητα του Χριστού σε αντίθεση με τον μεταβαλλόμενο κόσμο. Δεύτερον, Στην αλλαγή του κόσμου που έκανε· και εδώ η μεταβλητότητα αυτού του κόσμου εισάγεται για να απεικονίσει την αμεταβλητότητα του Χριστού. Προσέξτε, 1. Αυτός ο κόσμος είναι μεταβλητός, όλη η κτιστή φύση είναι έτσι· αυτός ο κόσμος πέρασε από πολλές αλλαγές, και θα περάσει από περισσότερες· όλες αυτές οι αλλαγές γίνονται με την άδεια και υπό την καθοδήγηση του Χριστού, ο οποίος έκανε τον κόσμο (εδ. 11, 12): Θα απολεσθούν, θα παλαιωθούν όλα ως ιμάτιον· ως περιβόλαιον θα τα τυλίξεις, και θα αλλαχθούν. Αυτός ο ορατός μας κόσμος (τόσο η γη όσο και οι ορατοί ουρανοί) γερνά. Όχι μόνο άνθρωποι και ζώα και δέντρα γερνούν, αλλά αυτός ο κόσμος ο ίδιος γερνά, και σπεύδει προς τη διάλυσή του· αλλάζει όπως ιμάτιο, έχασε πολύ από την ομορφιά και τη δύναμή του· γέρασε νωρίς κατά την πρώτη αποστασία, και γερνά και εξασθενεί έκτοτε· φέρει τα συμπτώματα ενός κόσμου που πεθαίνει. Αλλά τότε η διάλυσή του δεν θα είναι η απόλυτη καταστροφή του, αλλά η αλλαγή του. Ο Χριστός θα τυλίξει αυτόν τον κόσμο ως ιμάτιο για να μην κακοποιείται πλέον, για να μην χρησιμοποιείται πλέον όπως χρησιμοποιήθηκε. Ας μην στηρίζουμε λοιπόν τις καρδιές μας σε αυτό που δεν είναι αυτό που νομίζουμε ότι είναι, και δεν θα είναι αυτό που είναι τώρα. Η αμαρτία έκανε μεγάλη αλλαγή στον κόσμο προς το χειρότερο, και ο Χριστός θα κάνει μεγάλη αλλαγή σε αυτόν προς το καλύτερο. Προσδοκούμε νέους ουρανούς και νέα γη, εν οις δικαιοσύνη κατοικεί. Ας μας αποσπάσει η σκέψη αυτού από τον παρόντα κόσμο, και ας μας κάνει άγρυπνους, επιμελείς και επιθυμητικούς εκείνου του καλυτέρου κόσμου, και ας περιμένουμε στον Χριστό να μας αλλάξει σε καταλληλότητα για εκείνον τον νέο κόσμο που πλησιάζει· δεν μπορούμε να εισέλθουμε σε αυτόν μέχρι να γίνουμε νέα κτίσματα. 2. Ο Χριστός είναι αμετάβλητος. Έτσι μαρτυρεί γι’ αυτόν ο Πατήρ, Συ μένεις, τα έτη σου δεν θα εκλείψουν. Ο Χριστός είναι ο ίδιος εν εαυτώ, ο ίδιος χθες και σήμερον και εις τους αιώνας, και ο ίδιος προς τον λαό του σε όλες τις αλλαγές του χρόνου. Αυτό μπορεί να υποστηρίξει όλους όσοι έχουν συμφέρον στον Χριστό υπό όλες τις αλλαγές που συναντούν στον κόσμο, και υπό όλα όσα αισθάνονται εν εαυτοίς. Ο Χριστός είναι αμετάβλητος και αθάνατος: τα έτη του δεν θα εκλείψουν. Αυτό μπορεί να μας παρηγορήσει υπό όλες τις φθορές της φύσεως που παρατηρούμε στον εαυτό μας ή στους φίλους μας, αν και η σάρκα και η καρδιά μας εκλείπουν και οι ημέρες μας σπεύδουν προς το τέλος. Ο Χριστός ζει για να φροντίζει για εμάς ενώ ζούμε, και για τους δικούς μας όταν φύγουμε, και αυτό πρέπει να μας σπεύδει όλους να κάνουμε το συμφέρον μας εν αυτώ σαφές και βέβαιο, ώστε η πνευματική και αιώνια ζωή μας να είναι κρυμμένη μετά του Χριστού εν τω Θεώ.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο να ακούσετε τον τελικό λόγο του Θεού που εκφωνήθηκε στον Υιό αντί να βασίζεστε σε κατώτερα φώτα; 2. Πώς η περιγραφή του Χριστού ως δημιουργού και συντηρητή μεταμορφώνει την άποψή σας για τις καθημερινές περιστάσεις; 3. Με ποιους τρόπους μπορεί ο στοχασμός πάνω στην υπεροχή του Χριστού έναντι των αγγέλων να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας στη σημερινή βασιλεία του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μίλησες τον τελικό λόγον εν αυταίς ταις εσχάταις ημέραις. Δώσε μας χάρη να δεχθούμε τη φωνή σου πάνω από κάθε άλλη. Ας αιχμαλωτίσει εκ νέου τις καρδιές μας η δόξα του προσώπου και του αξιώματός σου. Ας σταθεροποιήσει η αμετάβλητη φύση σου όταν όλα γύρω μας μεταβάλλονται και σβήνουν. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στο τετελεσμένο έργο με το οποίο εξεκάθαρες τας αμαρτίας ημών και εκάθισες εν δεξιά της μεγαλωσύνης. Πλήρωσέ μας με το Πνεύμα ώστε να περιπατούμε άξιοι τέτοιου Σωτήρος. Εν τω υψωμένω ονόματί σου προσευχόμαστε, αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →