← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 127-128 — με τον Μπάρνς

Ψαλμοί 127-128Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής μελέτης της Γραφής στρεφόμαστε πάλι στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο, έναν έμπιστο σύντροφο για γενιές Πρεσβυτεριανών και ευαγγελικών αναγνωστών. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς στίχο προς στίχο ανοίγει την καρδιά των Ψαλμών 127 και 128, δείχνοντας πώς κάθε οίκος και κάθε εργασία στηρίζεται τελικά στον Κύριο. Τα μετρημένα σχόλιά του μας προσκαλούν να δεχθούμε αυτά τα Άσματα των Αναβαθμών όχι μόνο ως αρχαία ποίηση αλλά ως ζωντανή συμβουλή για οίκους οικοδομημένους στον φόβο του Θεού. Καθώς ακούμε, ζητούμε από το Πνεύμα να εφαρμόσει τις ίδιες αλήθειες που διαμόρφωσαν πιστές οικογένειες σε προηγούμενους αιώνες στα δικά μας τραπέζια και κλήσεις σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 127 και 128 δυνατά, επιτρέποντας στους μετρημένους ρυθμούς αυτών των δύο σύντομων Ασμάτων των Αναβαθμών να εγκατασταθούν στην καρδιά και τον οίκο. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι κάθε επιτυχία, κάθε ασφάλεια και κάθε καρποφορία προέρχονται από το χέρι του Κυρίου. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε στίχο, ώστε οι υποσχέσεις σχετικά με τον οίκο, την πόλη, τα παιδιά και την ειρήνη της Ιερουσαλήμ να βυθιστούν βαθιά πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Μπάρνς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει την πραγματεία του για τον Ψαλμό 127 κατευθύνοντας την προσοχή στον πρώτο στίχο. Στίχος 1. Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήσει τον οίκο - Ή μάλλον, «έναν οίκο». Η λέξη «οίκος» μπορεί να αναφέρεται είτε σε μια συνηθισμένη κατοικία, είτε στον ναό ως τόπο λατρείας, είτε σε μια οικογένεια, με αναφορά στην επιτυχία και την ευημερία της, όπως χρησιμοποιείται συχνά η λέξη οίκος τώρα. Η δήλωση είναι καθολική και σχεδιάστηκε για να δείξει μια καθολική εξάρτηση από τον Θεό σε ανθρώπινες επιχειρήσεις, αν και δεν είναι απίθανο να υπήρχε υπαινιγμός, όταν συντέθηκε ο ψαλμός, σε κάποια οικοδομή που σχεδιαζόταν ή ξεκινούσε. Εάν ο ψαλμός ήταν σύνθεση του Δαβίδ ή του Σολομώντα, ο υπαινιγμός μπορεί να ήταν για τον ναό που επρόκειτο να ανεγερθεί. Η γλώσσα, ωστόσο, είναι τόσο γενική ώστε να εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε επιχείρηση αυτού του είδους. Ματαιοπονούν όσοι τον οικοδομούν - κυριολεκτικά, «Μάταια κοπιάζουν οι οικοδόμοι του σε αυτόν». Η ιδέα είναι ότι εξαρτώνται εντελώς από τον Θεό. Στη συνέχεια προχωρεί στη δήλωση σχετικά με τα παιδιά στον στίχο 3. Στίχος 3. Ιδού, τα παιδιά είναι κληρονομιά του Κυρίου - Είναι κληρονομιά που προέρχεται από τον Κύριο. Δίνονται από αυτόν τόσο πραγματικά όσο η επιτυχία στην οικοδόμηση ενός οίκου ή στην φύλαξη μιας πόλης. Η ιδέα είναι ότι όλα όσα εκτιμούμε ή επιθυμούμε είναι δώρο από τον Θεό και πρέπει να λαμβάνονται ως από αυτόν και να αναγνωρίζονται ως δώρο του. Η γενική ιδέα εδώ, όπως στους προηγούμενους στίχους, είναι αυτή της πλήρους εξάρτησης από τον Θεό. Και ο καρπός της κοιλίας είναι η ανταμοιβή του - Ή μάλλον, «μια ανταμοιβή»· δηλαδή, είναι της φύσης ανταμοιβής για μια ζωή αφοσίωσης στον Θεό· είναι μεταξύ των ευλογιών που υπόσχεται ο Θεός και αποτελούν αποδείξεις της εύνοιάς του. Η μετάφρασή μας εισάγοντας τις λέξεις «είναι δική του» συσκοτίζει την έννοια, σαν να σήμαινε ότι ανήκουν στον Θεό ως «ανταμοιβή» του για όσα κάνει για εμάς. Το αντίθετο αυτού είναι η αληθινή ιδέα - ότι είναι ευλογία με την οποία ανταμείβει ή ευνοεί τον λαό του. Φυσικά, αυτό δεν είναι καθολικά αληθές, αλλά η υπόσχεση είναι γενική, σύμφωνα με τις συνήθεις υποσχέσεις στη Βίβλο σχετικά με το αποτέλεσμα της ευσέβειας. Τα παιδιά πρέπει να υπολογίζονται μεταξύ των θείων εύνοιων που μας δίνονται και για τη ζωή τους, την υγεία τους, τις αρετές τους και την ευτυχία που προέρχεται από αυτά, εξαρτόμαστε, όπως και σε άλλα πράγματα, από αυτόν - όπως στην οικοδόμηση ενός οίκου, στη φύλαξη μιας πόλης ή στην ανάπαυση και την άνεση που προέρχεται από τον κόπο. Στρεφόμενος στον Ψαλμό 128, ο Μπάρνς ξεκινά με την εναρκτήρια διακήρυξη για τον φόβο του Κυρίου. Στίχος 1. Μακάριος είναι καθένας που φοβάται τον Κύριο - Που τιμά τον Θεό· που είναι αληθινά ευσεβής. Δείτε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 1:1· Ψαλμούς 112:1. Τι είναι αυτή η μακαριότητα, υποδεικνύεται στους επόμενους στίχους. Που περπατά στους οδούς του - Τους οδούς που ο Θεός προστάζει ή κατευθύνει. Για τη λέξη «περπατά», δείτε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 1:1.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς κλείνει την ερμηνεία πιέζοντας την κορυφαία υπόσχεση του ψαλμού. Στίχος 6. Ναι, θα δεις τα παιδιά των παιδιών σου - Αυτό είναι συνέχεια της ιδέας της μακαριότητας όπως συνδέεται με πολυάριθμη απογονιά - ένα αντικείμενο τόσο μεγάλης σημασίας για τους Εβραίους (δείτε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 128:3), και έχοντας το θεμέλιό του στη φύση μας. Και ειρήνη επί του Ισραήλ - Δείτε Ψαλμούς 125:5. Ως η κορυφαία ευλογία· μια ευλογία πάνω από αυτή της επιτυχίας στις εγκόσμιες υποθέσεις· πάνω από αυτή του να δει κανείς πολυάριθμη και ευτυχή απογονιά. Η αγάπη του Θεού είναι το υπέρτατο συναίσθημα στο νου ενός ευσεβούς ανθρώπου· η επιθυμία ότι η υπόθεσή του μπορεί να ευημερήσει και να θριαμβεύσει είναι γι' αυτόν υπέρτατη επιθυμία. Ο άνθρωπος είναι αληθινά και πλήρως μακάριος μόνο στη θρησκεία.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η πεποίθηση ότι ο Κύριος μόνο οικοδομεί τον οίκο μετασχηματίζει τις φιλοδοξίες που φέρνετε στην καθημερινή σας εργασία; Με ποιους τρόπους μπορείτε να δεχθείτε πιο σκόπιμα τα παιδιά σας, ή τα παιδιά γύρω σας, ως κληρονομιά που χορηγείται από τον Θεό αντί για ένα έργο που ελέγχετε; Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να ανταλλάξετε την ανήσυχη προσπάθεια με τον ύπνο που δίνει στους αγαπημένους του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ἐὰν μὴ σὺ οἰκοδομήσῃς οἶκον, εἰς μάτην κοπιῶσιν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν. Διὸ ἐπιρρίπτομεν ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν κυρίαρχον μέριμνάν σου, ἵνα σὺ οἰκοδομήσῃς τὰς οἰκίας ἡμῶν, φυλάξῃς τὰς πόλεις ἡμῶν, καὶ δώσῃς ὕπνον τοῖς ἀγαπητοῖς σου. Ῥίζωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου, ἵνα τὰ τέκνα ἡμῶν ἀνθῶσιν ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν, καὶ αἱ τράπεζαι ἡμῶν ὑπερχειλίζωσιν ἀπὸ τῆς κληρονομίας ἣν μόνος σὺ παρέχεις. Εὐόδωσον τὴν Σιὼν ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, καὶ ἡ εἰρήνη σου ἐπὶ τὸν λαόν σου ἀναπαυέσθω, παρακαλοῦμεν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →