Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Δ' Βασιλειών 1-2 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν ανοίγουν ένα παράθυρο στο δραματικό τέλος της διακονίας του Ηλία όπως καταγράφεται στο Δ' Βασιλειών. Με χαρακτηριστικό βάθος και ευλάβεια, αυτές οι κλασικές εκθέσεις ιχνηλατούν το τελευταίο ταξίδι και τη μετάσταση του προφήτη, αποκαλύπτοντας διαχρονικές αλήθειες για τη θεία κλήση, τη διαδοχή και την υπέρτερη ελπίδα που εκπληρώθηκε εν Χριστώ. Καθώς ακούμε τη φωνή του Μακλάρεν, καλούμαστε να σταθούμε με τον Ελισσαίο στην όχθη του Ιορδάνη και να αντικρίσουμε προς τα πάνω με θαυμασμό τον Θεό που οδηγεί τους υπηρέτες Του στην οικία τους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 και 2 του Δ' Βασιλειών. Αφήστε την αφήγηση των τελευταίων ημερών του Ηλία και της πύρινης αναχώρησής του να ξεδιπλωθεί αργά. Προσέξτε τα επαναλαμβανόμενα ταξίδια, την πιστή παρουσία του Ελισσαίου και την ξαφνική εμφάνιση του πύρινου άρματος. Επιτρέψτε στο κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει την έκθεση περιγράφοντας το ταξίδι από τη Γαλγάλ.
Ι. Αυτό το ταξίδι από τη Γαλγάλ προς την ανατολική πλευρά του Ιορδάνη περιγράφεται λεπτομερώς στα στάδιά του. Προφανώς αυτή η Γαλγάλ δεν είναι ο γνωστός τόπος με αυτό το όνομα, που βρισκόταν κάτω στην κοιλάδα του Ιορδάνη κοντά στην Ιεριχώ, αλλιώς ο δρόμος από εκεί προς τη Βαιθήλ δεν θα μπορούσε να ονομαστεί κατηφορικός Δ' Βασιλειών 2:2. Πιθανότατα βρισκόταν βόρεια της Βαιθήλ, η οποία θα ήταν τότε ανάμεσα σε αυτήν και την Ιεριχώ, όπου επρόκειτο να περαστεί ο Ιορδάνης. Ο Ηλίας δεν στάλθηκε σε έναν άσκοπο κύκλο αποχαιρετιστήριων επισκέψεων, αλλά από τον άμεσο δρόμο προς τον προορισμό του. Σημειώστε ότι αυτός και ο Ελισσαίος και οι «υιοί των προφητών» γνωρίζουν όλοι ότι πλησιάζει το τέλος του. Πώς συνέβη αυτό δεν μας λέγεται και δεν χρειάζεται να εικάσουμε· αλλά μολονότι όλοι το γνώριζαν, κανείς δεν φαίνεται να γνώριζε ότι το γνώριζαν και οι άλλοι. Ο Ηλίας δεν εξηγεί στον Ελισσαίο γιατί ήθελε να μείνει πίσω, ούτε ο Ελισσαίος στον Ηλία γιατί ήταν τόσο αποφασισμένος να παραμείνει κοντά του. Η γνώση και η σιωπή θα έδιναν ιδιαίτερη επισημότητα και γλυκιά πικρία σε αυτές τις τελευταίες ώρες. Πόσο συχνά ένας παρόμοιος συνδυασμός βαραίνει τις καρδιές ενός νοικοκυριού, όπου όλοι γνωρίζουν ότι ένα αγαπημένο πρόσωπο πρόκειται σύντομα να απομακρυνθεί, και όμως μπορούν μόνο να σιωπούν για ό,τι είναι πιο σημαντικό στις σκέψεις τους!Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια το αίτημα του Ελισσαίου στο τελικό στάδιο.
ΙΙΙ. Το αίτημα του Ελισσαίου είναι το επόμενο στάδιο της ιστορίας. Πόσο μακριά προχώρησαν οι δύο δεν λέγεται. Η Αγία Γραφή δεν καλλιεργεί την επιθυμία να γνωρίζει κανείς την ακριβή τοποθεσία όπου συνέβησαν ιερά γεγονότα, η ικανοποίηση της οποίας θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη δεισιδαιμονία, αλλά δεν θα μπορούσε να αυξήσει την ευλάβεια. Πιθανότατα είχαν πλησιάσει τους ανατολικούς λόφους και ήταν εκτός οπτικής επαφής από τους πενήντα περίεργους παρατηρητές στην άλλη όχθη. Ο Ηλίας μίλησε επιτέλους την αλήθεια που και οι δύο γνώριζαν. Πόσο αληθινό στη φύση είναι αυτό το κράτημα της σιωπής μέχρι την τελευταία στιγμή, και έπειτα η διάρρηξή της με τόση τρυφερότητα! — «Ζήτησε τι να κάνω για σένα, πριν». Πιθανότατα δεν εννοούσε κάποιο υπερφυσικό χάρισμα, αλλά απλώς κάποιο αποχαιρετιστήριο σημάδι αγάπης· γιατί εκπλήσσεται από την απάντηση του Ελισσαίου. Ένας αληθινός μαθητής δεν μπορεί να επιθυμεί τίποτε περισσότερο από ένα μερίδιο του πνεύματος του διδασκάλου του. «Αρκετό είναι για τον μαθητή να είναι όπως ο Διδάσκαλός του». Επιθυμούν σοφά και με ευγενή πλεονεξία όσοι επιθυμούν περισσότερο πνευματικά χαρίσματα για να τους προετοιμάσουν για την κλήση τους. Ήταν μια άκοσμη ψυχή αυτή που ζήτησε μόνο μια τέτοια κληρονομιά.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στη δραματική σκηνή της ίδιας της μετάστασης.
ΙV. Η κορύφωση αυτού του μαθήματος είναι εκείνη η υπέρογκη σκηνή της μετάστασης. Προσέξτε πώς το «Ιδού» υποδηλώνει τον αιφνίδιο χαρακτήρα της εμφάνισης του πύρινου άρματος, που ήρθε φλεγόμενο ανάμεσα στους δύο άνδρες που μιλούσαν με ζήλο και τους χώρισε. Η περιγραφή της αναχώρησης, με τη συντομία και την ατέλειά της, ακούγεται σαν την αναφορά του μοναδικού αυτόπτη μάρτυρα, που είχε το πύρινο άρμα ανάμεσα σε αυτόν και τον Ηλία και ήταν υπερβολικά σαστισμένος για να δει ακριβώς τι συνέβη. Το μόνο που γνώριζε ήταν την ξαφνική εμφάνιση του πύρινου άρματος και έπειτα ότι, ξαφνικά και προφανώς γρήγορα, ένας ορμητικός ισχυρός άνεμος παρέσυρε το άρμα και τον προφήτη στους ουρανούς. Το είδε, όπως μας λέει ο επόμενος στίχος μετά αυτό το απόσπασμα, μόνο αρκετά για να ξεσπάσει σε μια έκσταση και ταυτόχρονα θρηνητική κραυγή, και έπειτα όλα εξαφανίστηκαν, και αυτός στεκόταν μόνος με έναν προφανώς κενό ουρανό πάνω του, τον ανεμοστρόβιλο που καταλάγιασε σε ηρεμία και το μανδύα του Ηλία στα πόδια του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν χαράζει μια σαφή αντίθεση ανάμεσα στη μετάσταση του Ηλία και την Ανάληψη του Χριστού.
Αλλά η πιο διδακτική θεώρηση της μετάστασης του Ηλία είναι ο παραλληλισμός και η αντίθεσή της με την Ανάληψη του Χριστού. Η μία έγινε με εξωτερικά μέσα· η άλλη με εσωτερική ενέργεια. Η καταιγίδα και η φωτιά ανέβασαν τον Ηλία σε μια περιοχή άγνωστη σε αυτόν. Ο Χριστός «ανέβη εκεί όπου ήταν πριν», επιστρέφοντας με την ιδιότητα της φύσεώς Του στον αιώνιο τόπο κατοικίας Του. Η μία επιτελείται με σημαντική ταραχή, ανεμοστρόβιλου και φλόγας· η άλλη είναι ήπια, όπως η ζωή που έκλεισε, και η τελευταία όψη Του ήταν με απλωμένα χέρια ευλογίας. Κάθε ζωή έκλεισε με τρόπο που αντιστοιχούσε στον χαρακτήρα της. Η μία ήταν γρήγορη και αιφνίδια. Η άλλη ήταν μια αργή, επίσημη κίνηση, ζωηρά περιγραφόμενη ως «αναφερόμενος προς τα άνω» και ως «εισερχόμενος εις τον ουρανόν». Η μία έφερε έναν θνητό «εις τον ουρανόν». Στην άλλη, ο Υιός του Θεού, ο μέγας Αρχιερέας μας, «διήλθε τους ουρανούς», και τώρα, πολύ πάνω από όλους αυτούς, είναι «Κεφαλή υπέρ πάντα».Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει δείχνοντας πώς η Ανάληψη εξασφαλίζει μελλοντική ελπίδα για όλους τους πιστούς.
Το ακριβώς αντίθετο ισχύει για την Ανάληψη του Χριστού. Εν Αυτώ η φύση μας αναλαμβάνεται στον θρόνο του Θεού. Η Ανάστασή Του μας βεβαιώνει ότι «αυτούς που κοιμούνται εν Ιησού ο Θεός θα φέρει μαζί Του», η πορεία Του προς τους ουρανούς μας βεβαιώνει ότι «όσοι είναι ζωντανοί και απομένουν θα αρπαχθούν μαζί τους», και ότι όλοι και από τις δύο ομάδες θα ζήσουν και θα βασιλεύσουν μαζί Του, συμμετέχοντας στη κυριαρχία Του και μορφωμένοι κατά την εικόνα Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο σημείο της τωρινής σας περιόδου αισθάνεστε τον Θεό να κατευθύνει τα βήματά σας ένα στάδιο τη φορά, όπως έκανε για τον Ηλία; Πώς αλλάζει η βεβαιότητα του τετελεσμένου έργου του Χριστού και της συνεχούς παρουσίας Του τον τρόπο που βλέπετε ημιτελή καθήκοντα ή επερχόμενες μεταβάσεις; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να καλλιεργήσετε την επιθυμία του Ελισσαίου να λάβει μεγαλύτερο μέτρο του Πνεύματος για το έργο που έρχεται;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν προφητῶν καὶ πάντων τῶν ἀκολουθούντων αὐτούς, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν μαρτυρίαν τῆς πιστῆς πορείας τοῦ Ἠλία καὶ διὰ τὴν μείζονα πραγματικότητα τῆς ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ, τὰ ὁποῖα αἱ Γραφαὶ θέτουν ἐνώπιόν μας. Χάρισον εἰς ἡμᾶς τὴν αὐτὴν πιστὴν συντροφίαν μετὰ Σοῦ, τὴν ὁποίαν ἐπεθύμησεν ὁ Ἐλισαῖος, καὶ ποίησον τὸ Πνεῦμά Σου νὰ ἀναπαυθῇ ἐφ’ ἡμῶν ἐν διπλῇ μερίδι. Καθὼς διαβαίνομεν τὰ στάδια τὰ ὁποῖα Σὺ ὁρίζεις, κράτει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν προσηλωμένους εἰς τὸν ἀναστάντα Κύριον, ὁ ὁποῖος προεπορεύθη ἡμῶν εἰς δόξαν, ἵνα τὸ τετελεσμένον ἔργον Αὐτοῦ καὶ ἡ παροῦσα βασιλεία Αὐτοῦ πληρώσῃ ἡμᾶς μὲ θάρρος, μέχρις ὅτου καὶ ἡμεῖς παραληφθῶμεν εἰς τὴν παρουσίαν Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →