← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας

Τίς Θεός ὅμοιός σοι: Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ, καὶ αὐτὸς ρίπτει τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης

Μιχαίας 7Υπόμνημα εις τους Δώδεκα Προφήτας του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Μιχαίας κλείνει το βιβλίο του με έναν τόνο θλίψης που ανοίγεται στη μεγαλύτερη παρηγοριά — και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ακολουθεί την ανάβαση από τη σπανιότητα του δικαίου έως το θαῦμα τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. Ὁ προφήτης θρηνεῖ ὅτι ὁ εὐσεβὴς ἄνθρωπος ἐξέλιπε ἀπὸ τῆς γῆς, ὅτι οἱ ἅγιοι εἶναι ὀλίγοι ὡς τὰ ὑπολείμματα ποὺ παρῆλθαν οἱ τρυγηταί· οἱ ἄρχοντες κρίνουν διὰ δῶρα, οἱ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ. Ὅμως ἀπὸ αὐτὸ τὸ σκότος ἀνατέλλει μία ἀπὸ τὶς μεγάλες ὁμολογίες ἐλπίδος ἐν πάσῃ τῇ Γραφῇ: 'Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ· ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τοῦ σωτηρίου μου· ὁ Θεός μου εἰσακούσεταί μου.' Ὁ Κύριλλος ἀναγινώσκει τοῦτο ὡς φωνὴν τῆς μετανοούσης Σιὼν ποὺ προορᾷ τὸ τέλος τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῆς, καὶ οὐχ ἧττον ὡς φωνὴν παντὸς ψυχῆς ἥτις ἐπιστρέφει ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἵνα ἀναμένῃ τὴν χάριν τοῦ Χριστοῦ. Ὁ προφήτης λέγει πρὸς τὸν ἐχθρὸν αὐτῆς: 'Μὴ ἐπιχαίρου ἐπ' ἐμοί… διότι ἐὰν πέσω, ἀναστήσομαι· ἐὰν καθίσω ἐν σκότει, ὁ Κύριος φωτιεῖ μοι' — ὅπερ ὁ Κύριλλος ἀναγινώσκει περὶ τῆς ψυχῆς πεσούσης εἰς ἁμαρτίαν ἀλλ' ἀνισταμένης ἐν τῷ φωτὶ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Ἡλίου τῆς δικαιοσύνης. Καὶ τὸ βιβλίον λήγει ἐν προσκυνήσει: 'Τίς Θεός ὅμοιός σοι, ἀφαιρῶν ἀνομίας… καὶ καταποντίζων πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης;' Ὁ Κύριλλος ἀκούει ἐν τούτῳ ὅλον τὸ μυστήριον τῆς Ἐνανθρωπήσεως — τὸν Μονογενῆ ὅστις, πλούσιος ὤν, ἐπτώχευσε ἵνα ἡμεῖς πλουτισθῶμεν, ὅστις ἀφῄρει τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ κατέπαυσε τὴν ὀργὴν αὐτοῦ διότι θέλει ἔλεος.
Διαβάστε

Ἀνάγνωσις

Ἀνάγνωθι Μιχαίαν 7 — 'Οἴμοι… διότι ἐξέλιπεν ὁ εὐσεβὴς ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ποιῶν εὐθές ἐν ἀνθρώποις'· 'Μὴ πιστεύετε φίλοις, μηδὲ ἐλπίζετε ἐπ' ἄρχουσι… διότι υἱὸς ἀτιμάζει πατέρα… οἱ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ.' Εἶτα ἡ στροφὴ πρὸς τὴν ἐλπίδα: 'Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ· ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τοῦ σωτηρίου μου· ὁ Θεός μου εἰσακούσεταί μου.' 'Μὴ ἐπιχαίρου ἐπ' ἐμοί, ἐχθρέ μου, διότι πέπτωκα καὶ ἀναστήσομαι· διότι ἐὰν καθίσω ἐν σκότει, ὁ Κύριος φωτιεῖ μοι. Βαστάσω τὴν ὀργὴν τοῦ Κυρίου, διότι ἥμαρτον αὐτῷ, ἕως οὗ δικαιώσῃ τὴν κρίσιν μου… καὶ ἐξαγάγῃ με εἰς τὸ φῶς, καὶ ὄψομαι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.' Καὶ τὸ τέλος: 'Τίς Θεός ὅμοιός σοι, ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ὑπερβαίνων παραπτώματα τῷ καταλοίπῳ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ;… Ἐπιστρέψει καὶ οἰκτειρήσει ἡμᾶς· καταποντίσει τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ ρίψει πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης. Δώσει ἀλήθειαν τῷ Ἰακώβ, ἔλεος τῷ Ἀβραάμ, καθὼς ὤμοσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἐν ἡμέραις ἀρχαίαις.'
Μελετήστε

Μελέτη

Ὁ Κύριλλος ἀναγινώσκει τὸ 'Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ' ὡς φωνὴν τῆς Σιὼν ἐλθούσης ἐπὶ τέλους εἰς αἴσθησιν, μανθάνουσαν, καὶ μετὰ τὴν πεῖραν τῶν κακῶν ἅπερ ὤφειλε προσεύξασθαι ἀποστρέψαι, νὰ θέσῃ πᾶσαν τὴν ἐλπίδα αὐτῆς ἐν τῷ Θεῷ: Ὅμως λέγει ὅτι θέσει ἐλπίδα ἐν τῷ Θεῷ, ἀναμένει σωτηρίαν παρ' αὐτοῦ, καὶ διατεθῆναι βεβαίως ὅτι, ὢν φιλάνθρωπος, εἰσακούσεται τῶν θρήνων αὐτῆς καὶ προσδέξεται τὰς ἱκεσίας αὐτῆς. Ἡ ἀρχὴ τῆς σωτηρίας, διδάσκει ὁ Κύριλλος, εἶναι ἀκριβῶς αὕτη ἡ στροφὴ τοῦ νοός: νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸν Δεσπότην τῶν ὅλων ὡς μόνον χορηγὸν σωτηρίας, οὐχὶ τὰς συμμαχίας τῶν ἀνθρώπων οὐδὲ τὰ ἀδύνατα εἴδωλα: Ἡ ἀρχὴ τῆς σωτηρίας, οἶμαι, ἂν εἴη τὸ ἀποστρέψαι τὸν νοῦν πρὸς τὸ παρὸν ἀπὸ τῆς ἀρχαίας πλάνης, ἐκλέξασθαι λοιπὸν τὸ φρονεῖν ὀρθῶς, καὶ λογίζεσθαι τὸν Δεσπότην τῶν ὅλων ὡς τὸν χορηγὸν καὶ προμηθευτὴν σωτηρίας. Καὶ τὸ 'πέπτωκα καὶ ἀναστήσομαι' ὁ Κύριλλος ἐφαρμόζει αὐτῇ τῇ ψυχῇ ἥτις ἥμαρτε καὶ νῦν ἐπιστρέφει εἰς μετάνοιαν, βεβαία ὅτι καὶ αὐτὴ εὑρήσει φῶς: 'Ἀλλ' οὐκ εἰμὶ μακρὰν ἐλπίδος ὅτι καὶ αὐτὸς ἀναστήσομαι, κἂν ἐν ὁμίχλῃ καὶ σκότει πως γεγένημαι· καὶ γὰρ αὐτὸς εὑρήσω φῶς—Χριστόν—καὶ ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, ἀνατείλας ἐπὶ τὸν νοῦν, δείξει μοι τὸν ἐσκοτισμένον.' Οὕτω ἡ ὁμολογία τοῦ Μιχαίου γίνεται προσευχὴ παντὸς μετανοοῦντος: Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ, καὶ ἐὰν πέσω, ἀναστήσομαι.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Οἱ τελευταῖοι στίχοι τοῦ βιβλίου εἶναι, διὰ τὸν Κύριλλον, ὕμνος εἰς τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ — πρᾶγμα θαυμασμοῦ ὑπὲρ πᾶσαν λέξιν: Τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ ἐστὶν ἀληθῶς πρᾶγμα θαυμασμοῦ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν λέξιν τοῦ ἐπισταμένου θαυμάζειν τὴν ὑπερβολὴν τῆς πρὸς ἡμᾶς ἡμερότητος αὐτοῦ. Ὁ Κύριλλος ἐκχέει τὸ θαῦμα τῆς Ἐνανθρωπήσεως: ὁ πλούσιος ὅστις ἐπτώχευσε ἵνα πλουτίσῃ ἡμᾶς: ὁ Μονογενὴς ἐπτώχευσε δι' ἡμᾶς, ἵνα πλουτισθῶμεν ἐκ τῆς πτωχείας αὐτοῦ — ἵνα σώσῃ τὸ ἀπολωλός, ἐνισχύσῃ τὸ ἀσθενές, δεσμεύσῃ τὸ συντετριμμένον, καὶ ζωοποιήσῃ τὸ διεφθαρμένον. Τοῦτο, λέγει, εἶναι δι' ὃ πάντες ὀφείλουσι κραυγάζειν τὴν ἐρώτησιν τοῦ προφήτου, θαυμάζοντες τὸν Θεὸν τὸν ἀγαθὸν καὶ ἀμνησίκακον, ὅστις ἀφίησι τὰς κατηγορίας κατὰ τῶν ἰδίων: Ἀκουέτωσαν οὖν πάντες, 'Τίς Θεός ὅμοιός σοι;'—δηλονότι ἀγαθὸς καὶ ἀμνησίκακος, ἀφιεὶς κατηγορίας τῷ καταλοίπῳ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ. Καὶ ὁ Κύριλλος ἀναγινώσκει τὴν καταπόντισιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης ὡς τὸ ἔργον τελεσθὲν ἐν τῇ Ἐνανθρωπήσει — τὴν ὀργὴν καταπαυθεῖσαν διότι ὁ Θεὸς θέλει δεῖξαι ἔλεος: Ἐπαύσατο οὖν τὴν ὀργήν, 'διότι θέλει δεῖξαι ἔλεος'· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐπιστροφῆς πάντων—τουτέστι τῆς ἐνανθρωπήσεως—ὡς καταποντίσει τὰς ἁμαρτίας πάντων ἐν τῇ θαλάσσῃ. Οὕτω οἱ Δώδεκα, ἐν τῷ τέλει τοῦ Μιχαίου, λήγουσιν ὅθεν ἤρξαντο τὴν ἐλπίδα αὐτῶν: ἐν τῷ Θεῷ τῷ συγχωροῦντι, καὶ ρίπτοντι τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης.
Απαντήστε

Ἀπόκρισις

Ποίησον τὴν ὁμολογίαν τοῦ Μιχαίου ἰδίαν σου. Ὁ προφήτης περιεβλέψατο κόσμον ἐν ᾧ ὁ εὐσεβὴς ἐξέλιπε, ἐν ᾧ οἱ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου ἦσαν οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ — καὶ ἐκ τοῦ σκότους ἐκείνου εἶπεν: 'Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ· ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τοῦ σωτηρίου μου· ὁ Θεός μου εἰσακούσεταί μου.' Ὅταν πάντα τὰ περὶ σὲ ἀποτύχωσι — φίλοι, ἄρχοντες, ἀκόμη καὶ συγγενεῖς — αὕτη ἐστὶν ἡ στροφὴ ἥτις ἄρχει τῆς σωτηρίας σου: τὸ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ἀδυνάτων στηριγμάτων ἐφ' ὧν ἐπεποίθεις καὶ λογίζεσθαι τὸν Δεσπότην τῶν ὅλων ὡς μόνον χορηγὸν σωτηρίας. Καὶ ὅταν πέσῃς, μὴ ἀπογινώσκῃς. Ὁ Κύριλλος τίθησιν αὐτὰς τὰς λέξεις ἐπὶ τῶν χειλέων σου: κἂν ἐν ὁμίχλῃ καὶ σκότει γεγένημαι, ἀναστήσομαι, διότι εὑρήσω φῶς — Χριστόν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, ἀνατέλλοντα ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν ἐσκοτισμένον. Βάστασον τὰς συνεπείας τῆς ἁμαρτίας σου ἄνευ τοῦ κατηγορεῖν τὸν Θεόν, ἕως οὗ δικαιώσῃ τὴν κρίσιν σου καὶ εἰσαγάγῃ σε εἰς τὸ φῶς. Ὑπὲρ πάντα, γενέσθω ἡ τελευταία κραυγὴ τῶν Δώδεκα κραυγὴ τῆς καρδίας σου: 'Τίς Θεός ὅμοιός σοι;' Θαύμασον τὸν Μονογενῆ ὅστις, πλούσιος ὤν, ἐπτώχευσε ἵνα πλουτίσῃ σε, ὅστις σῴζει τὸ ἀπολωλὸς καὶ δεσμεύει τὸ συντετριμμένον. Καταπαύει τὴν ὀργὴν αὐτοῦ διότι θέλει ἔλεος· καταποντίζει τὰς ἀνομίας σου καὶ ρίπτει πάσας τὰς ἁμαρτίας σου εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης. Προσένεγκον αὐτῷ τὰς ἁμαρτίας σου — οὐκ ἔστι Θεὸς ὅμοιος αὐτῷ τοῦ συγχωρεῖν αὐτάς.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε, ὅταν ὁ εὐσεβὴς ἐξέλιπεν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ οἱ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ, δίδαξόν με λέγειν μετὰ τοῦ προφήτου σου: 'Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀτενιῶ· ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τοῦ σωτηρίου μου· ὁ Θεός μου εἰσακούσεταί μου.' Γενοῦ σὺ ἡ ἀρχὴ τῆς σωτηρίας μου: ἀπόστρεψόν μου τὸν νοῦν ἀπὸ πάσης ἀρχαίας πλάνης, ἵνα φρονῶ ὀρθῶς καὶ λογίζωμαί σε, τὸν Δεσπότην τῶν ὅλων, ὡς μόνον χορηγὸν καὶ προμηθευτὴν σωτηρίας, μηκέτι πιστεύων εἰς τὰς συμμαχίας τῶν ἀνθρώπων μηδὲ εἰς ἀδύνατα εἴδωλα. Καὶ ὅταν πέσω καὶ καθίσω ἐν σκότει, μὴ ἐάσῃς με ἀπογινώσκειν, ἀλλ' ἀναστῆναι· σὺ γάρ, ὦ Χριστέ, ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, ἀνατέλλεις ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν ἐσκοτισμένον καὶ δείκνυς μοι φῶς. Βαστάσω τὴν ὀργὴν ἣν ἠξίωσα ἄνευ τοῦ κατηγορεῖν σε, ἕως οὗ δικαιώσῃς τὴν κρίσιν μου καὶ εἰσαγάγῃς με εἰς τὸ φῶς. Καὶ κραυγάζω ἐν θαυμασμῷ, ὦ ἀγαθὲ Θεὲ ἀμνησίκακε: Τίς Θεός ὅμοιός σοι, ὁ ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ὑπερβαίνων παραπτώματα τῷ καταλοίπῳ τῆς κληρονομίας σου; Σὺ, ὁ Μονογενής, ἐπτώχευσας δι' ἐμὲ ἵνα πλουτισθῶ ἐκ τῆς πτωχείας σου· κατέπαυσας τὴν ὀργήν σου διότι θέλεις δεῖξαι ἔλεος, καὶ ρίπτεις πάσας τὰς ἁμαρτίας μου εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης. Σοὶ τῷ Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ Πνεύματι, δόξα νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Υπόμνημα εις τους Δώδεκα Προφήτας του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →