← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 7-8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιησούς του Ναυή 7-8Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 7 και 8 του Ιησού του Ναυή ανοίγει ένα παράθυρο στο μυστήριο της συλλογικής ευθύνης και της θείας αγιότητας. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία της ήττας του Ισραήλ στην Αϊ και της αποκάλυψης της κρυμμένης αμαρτίας του Αχάν, ο Καλβίνος δείχνει πώς η παράβαση ενός προσώπου μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την κοινότητα. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τόσο την αυστηρότητα της δικαιοσύνης του Θεού όσο και το βάθος του ελέους Του όταν η αμαρτία αντιμετωπίζεται. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του Καλβίνου στίχο προς στίχο, εισερχόμαστε στην ένταση μεταξύ της ανθρώπινης αποτυχίας και της ακλόνητης δέσμευσης του Θεού προς τον λαό της διαθήκης Του. Αυτό το μάθημα μας καλεί να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές υπό το φως αυτών των αρχαίων γεγονότων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στα κεφάλαια 7 και 8 του Ιησού του Ναυή. Άκουσε προσευχητικά καθώς η αφήγηση περιγράφει την απροσδόκητη ήττα του Ισραήλ, την ανακάλυψη της κρυμμένης αμαρτίας και την επακόλουθη νίκη στην Αϊ. Άφησε το κείμενο να μιλήσει τόσο για την κρίση όσο και για την αποκατάσταση. Σκέψου πώς ο Κύριος αποκαλύπτει ό,τι είναι κρυμμένο και αποκαθιστά τον λαό Του όταν αντιμετωπίζουν πιστά την παράβαση. Διάβασε αργά, ζητώντας από το Πνεύμα να φωτίσει το απόσπασμα για την καρδιά του σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την καταλογισμό του εγκλήματος ενός ατόμου σε ολόκληρο τον λαό. 1. Αλλά οι γιοι Ισραήλ διέπραξαν, κ.λπ. Γίνεται αναφορά στο έγκλημα, και μάλιστα στο μυστικό έγκλημα, ενός ατόμου, του οποίου η ενοχή μεταφέρεται σε ολόκληρο τον λαό· και όχι μόνο αυτό, αλλά η τιμωρία εκτελείται ταυτόχρονα εναντίον αρκετών αθώων. Αλλά φαίνεται πολύ ανεξήγητο ότι ένας ολόκληρος λαός καταδικάζεται για ένα ιδιωτικό και κρυμμένο έγκλημα για το οποίο δεν είχαν γνώση. Απαντώ ότι δεν είναι νέο η αμαρτία ενός μέλους να επισκέπτεται ολόκληρο το σώμα. Αν δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε τον λόγο, θα έπρεπε να μας αρκεί ότι η παράβαση καταλογίζεται στους γιους Ισραήλ, ενώ η ενοχή περιορίζεται σε ένα άτομο. Αλλά όπως συμβαίνει πολύ συχνά ότι εκείνοι που δεν είναι πονηροί υποθάλπουν τις αμαρτίες των αδελφών τους με το να τις ανέχονται, ένα μέρος της ευθύνης αποδίδεται δικαίως σε όλους εκείνους που με την απόκρυψη γίνονται συνένοχοι. Για αυτόν τον λόγο ο Παύλος (1 Κορινθίους 5:4-6) ελέγχει όλους τους Κορινθίους για την ιδιωτική ανομία ενός ατόμου και κατακρίνει την υπερηφάνειά τους που τολμούν να καυχώνται ενώ ένα τέτοιο στίγμα τους συνδέεται. Αλλά εδώ είναι εύκολο να αντιταχθεί ότι όλοι αγνοούσαν την κλοπή, και ότι επομένως δεν υπάρχει χώρος για το αξίωμα ότι αυτός που επιτρέπει να διαπραχθεί ένα έγκλημα όταν μπορεί να το αποτρέψει είναι ο δράστης του. Βεβαίως παραδέχομαι ότι δεν είναι σαφές γιατί ένα ιδιωτικό έγκλημα καταλογίζεται σε ολόκληρο τον λαό, εκτός αν είναι ότι δεν είχαν προηγουμένως φροντίσει αρκετά να τιμωρήσουν τα αδικήματα, και ότι πιθανώς εξαιτίας αυτού το πρόσωπο που ήταν πραγματικά ένοχο στην παρούσα περίπτωση αμάρτησε με μεγαλύτερη τόλμη. Είναι γνωστό ότι τα ζιζάνια εισχωρούν κρυφά, αναπτύσσονται γρήγορα και παράγουν βλαβερούς καρπούς, αν δεν ξεριζωθούν σύντομα. Ο λόγος, όμως, για τον οποίο ο Θεός κατηγορεί έναν ολόκληρο λαό για μια μυστική κλοπή είναι βαθύτερος και πιο αινιγματικός. Θέλησε με μια εξαιρετική εκδήλωση να υπενθυμίσει στους μεταγενέστερους ότι όλοι μπορούν να κατηγορηθούν από την πράξη ενός ατόμου, και έτσι να τους παρακινήσει να δίνουν πιο επιμελή προσοχή στην πρόληψη των εγκλημάτων. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια την τακτική απόφαση του Ιησού να στείλει μικρή δύναμη εναντίον της Αϊ. 2. Και ο Ιησούς έστειλε άνδρες από την Ιεριχώ, κ.λπ. Το να εξετάσουν τη θέση της πόλης και να αναγνωρίσουν όλες τις προσεγγίσεις της ήταν πράξη φρονήσεως, ώστε να μην πέσουν σε ενέδρα βιαστικά σε άγνωστα μέρη. Αλλά όταν θα ήταν απαραίτητο λίγο αργότερα να προχωρήσουν με όλες τις δυνάμεις, το να στείλουν μπροστά μια μικρή ομάδα με σκοπό την κατάληψη της πόλης φαίνεται να προδίδει έλλειψη στρατιωτικής ικανότητας. Επομένως δεν θα ήταν παράξενο που δύο ή τρεις χιλιάδες άνδρες, σε αιφνίδια έξοδο, κυριεύθηκαν από πανικό και γύρισαν την πλάτη. Και ήταν σίγουρα συμφέρον για ολόκληρο το σώμα να έχουν απλωθεί είκοσι ή τριάντα χιλιάδες σε όλες τις κατευθύνσεις σε ομάδες λεηλασίας. Μπορούμε να προσθέσουμε ότι ακόμη και η πράξη της σφαγής, αν και δεν προσφερόταν αντίσταση, ήταν από μόνη της αρκετή για να εξαντλήσει μια μικρή ομάδα στρατιωτών. Επομένως, όταν οι περίπου τρεις χιλιάδες απωθήθηκαν, ήταν μόνο δίκαιη ανταπόδοση για την εμπιστοσύνη και την οκνηρία τους. Το Άγιο Πνεύμα, όμως, δηλώνει ότι η μικρότητα του αριθμού δεν ήταν η αιτία της ήττας και δεν πρέπει να φέρει την ευθύνη γι' αυτήν. Η αληθινή αιτία ήταν η μυστική βουλή του Θεού, που ήθελε να δείξει ένα σημείο της οργής Του, αλλά επέτρεψε ο αριθμός να είναι μικρός ώστε η απώλεια να είναι λιγότερο σοβαρή. Και ήταν σίγουρα μια σπάνια επίδειξη ελέους να τιμωρήσει τον λαό ήπια και χωρίς μεγάλη καταστροφή, με σκοπό να τους διεγείρει να αναζητήσουν άμεση θεραπεία για το κακό. Ίσως, επίσης, οι κάτοικοι της Αϊ δεν θα τολμούσαν να επιτεθούν στους Ισραηλίτες αν είχαν προχωρήσει εναντίον της πόλης με πλήρη δύναμη. Ο Κύριος επομένως άνοιξε δρόμο για την κρίση Του, και όμως την τροποποίησε ώστε μόνο να ανιχνεύσει το κρυμμένο έγκλημα κάτω από το οποίο ο λαός θα μπορούσε διαφορετικά να καταναλωθεί σαν από αργή ασθένεια. Για την αντίδραση του Ιησού στην ήττα, ο Καλβίνος γράφει: 6. Και ο Ιησούς έσχισε τα ρούχα του, κ.λπ. Αν και ήταν εύκολο να ρίξει την ευθύνη της ήττας ή της ντροπής που είχε υποστεί σε άλλους, και δεν ήταν καθόλου πρέπον σε έναν γενναίο ηγέτη να καταβληθεί τόσο πολύ από την απώλεια τριάντα ανδρών, ιδιαίτερα όταν με την αύξηση της δύναμής του εκατονταπλάσια δεν θα ήταν δύσκολο να απωθήσει τον εχθρό που τώρα ήταν κουρασμένος από τις προσπάθειές του, δεν ήταν, όμως, χωρίς αιτία που ο Ιησούς ένιωσε τη βαθύτερη λύπη και παραδόθηκε σε συναισθήματα που έφταναν στην απόγνωση. Η σκέψη ότι τα γεγονότα του πολέμου είναι αβέβαια — μια σκέψη που στηρίζει και αναζωογονεί τους ηττημένους — δεν μπορούσε να τον απασχολήσει, επειδή ο Θεός είχε υποσχεθεί ότι θα ήταν πάντα νικητές. Επομένως, όταν η επιτυχία δεν αντιστοιχούσε στις ελπίδες του, το μόνο συμπέρασμα που μπορούσε να βγάλει ήταν ότι είχαν πολεμήσει ανεπιτυχώς μόνο επειδή είχαν στερηθεί την υποσχεμένη βοήθεια του Θεού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει τη γενεαλογία της οικογένειας με ευρύτερα μαθήματα για την κοινοτική ευθύνη. Τίποτα, επομένως, δεν είναι καλύτερο από το να κρατάμε το νου μας σε αναστολή μέχρι να ανοιχτούν τα βιβλία, όταν οι θείες κρίσεις που τώρα σκοτεινιάζονται από το σκοτάδι μας θα γίνουν απόλυτα σαφείς. Ας μας αρκεί ότι ολόκληρος ο λαός μολύνθηκε από ένα ιδιωτικό στίγμα· γιατί έτσι έχει δηλωθεί από τον Ύψιστο Κριτή, ενώπιον του οποίου μας αρμόζει να σταθούμε άλαλοι, καθώς πρόκειται κάποτε να εμφανιστούμε στο δικαστήριό Του. Η γενιά από την οποία καταγόταν ο Αχάν αφηγείται για χάρη της αύξησης, και, όπως ήταν, της διάδοσης της ατιμίας· ακριβώς σαν να λέγαμε ότι ήταν η ντροπή της οικογένειάς του και ολόκληρης της φυλής του. Διότι ο συγγραφέας της ιστορίας φτάνει μέχρι τη φυλή του Ιούδα. Μέσα από αυτό διδασκόμαστε ότι όταν κάποιος συνδεδεμένος μαζί μας συμπεριφέρεται άσχημα και πονηρά, ένα στίγμα εντυπώνεται κατά κάποιον τρόπο πάνω μας στο πρόσωπό του ώστε να ταπεινωθούμε — όχι ότι μπορεί να είναι δίκαιο να περιγελάσουμε όλη τη συγγένεια ενός πονηρού ανθρώπου, αλλά πρώτον, ότι όλη η συγγένεια μπορεί να είναι πιο προσεκτική στην αμοιβαία διόρθωση ο ένας του άλλου, και δεύτερον, ότι μπορεί να οδηγηθούν να αναγνωρίσουν ότι είτε η συνενοχή τους είτε τα δικά τους σφάλματα τιμωρούνται.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί η κρυμμένη αμαρτία να επηρεάζει σήμερα την κοινότητα ή την οικογενειακή μου ζωή; Πώς διαμορφώνει η έμφαση του Καλβίνου στη δικαιοσύνη του Θεού την άποψή μου για την προσωπική ευθύνη; Με ποιους τρόπους καλούμαι να εμπιστευτώ το έλεος του Θεού μετά από ειλικρινή εξομολόγηση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐρευνῶν καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφρούς, ἔκθεσον πᾶσαν κρυπτὴν ἁμαρτίαν ἐν τῷ λαῷ Σου καὶ δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα φέρωμεν αὐτὴν ταχέως ἐνώπιόν Σου, ἵνα μὴ παροργίσωμεν τὴν δικαίαν Σου ὀργὴν ἀλλὰ λάβωμεν τὸ ἔλεος τῆς διαθήκης Σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς κυριαρχικῆς Σου χειρὸς ἐν τῇ πατρικῇ Σου παιδείᾳ καὶ ἐν τῇ ἀποκαταστατικῇ Σου χάριτι, ἵνα ἡ καθαρότης τῆς ἐκκλησίας Σου διαφυλαχθῇ καὶ τὸ ὄνομά Σου μόνον ὑψωθῇ. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα περιπατῶμεν ἀπὸ τοῦ νῦν ἐν φόβῳ Κυρίου, γινώσκοντες ὅτι οὐδὲν κέκρυπται ἀπὸ τῆς ὄψεώς Σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →