Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το Προς Ρωμαίους 2 συνεχίζει να καθοδηγεί τους πιστούς στο διεισδυτικό φως του Λόγου του Θεού. Σε αυτούς τους στίχους ο απόστολος διαλύει κάθε ψευδή καταφύγιο, και ο Καλβίνος τον ακολουθεί βήμα προς βήμα, αποκαλύπτοντας την αυταπάτη της καρδιάς ενώ μας δείχνει τον μόνο Κριτή του οποίου η απόφαση δεν μπορεί να αποφευχθεί. Καθώς ανοίγουμε αυτό το μάθημα, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Παύλο και φώτισε τον Καλβίνο να μας αφυπνίσει σε ειλικρινή αυτοεξέταση και νέα εξάρτηση από τη χάρη. Ας μας οδηγήσει το σχόλιο βαθύτερα στη Γραφή ώστε η προσποίηση να απομακρυνθεί και η αλήθεια να ριζώσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησύχασε την καρδιά σου και διάβασε το δεύτερο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους αργά, επιτρέποντας σε κάθε κατηγορία και σε κάθε υπόσχεση να βρει θέση. Παρατήρησε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από τον εθνικό κόσμο στη συνείδηση του Ιουδαίου και τελικά στο αμερόληπτο δικαστήριο του Θεού. Ζήτα από τον Κύριο να αφήσει το απόσπασμα να σε διαβάσει καθώς το διαβάζεις, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις γνώσεις του Καλβίνου που ακολουθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την αξίωση αθωότητας του υποκριτή.
1. Άρα είσαι αναπολόγητος, άνθρωπε. Αυτή η επίπληξη απευθύνεται κατά των υποκριτών, οι οποίοι θαμπώνουν τα μάτια των ανθρώπων με επιδείξεις εξωτερικής αγιότητας, και νομίζουν ακόμη ότι γίνονται δεκτοί ενώπιον του Θεού, σαν να του είχαν δώσει πλήρη ικανοποίηση. Γι’ αυτό ο Παύλος, αφού ανέφερε τις χονδροειδέστερες κακίες, για να αποδείξει ότι κανείς δεν είναι δίκαιος ενώπιον του Θεού, επιτίθεται τώρα σε τέτοιου είδους ψευδοάγιους, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να περιληφθούν στον πρώτο κατάλογο. Τώρα το συμπέρασμα είναι πολύ απλό και σαφές για να απορεί κανείς πώς ο Απόστολος άντλησε το επιχείρημά του· διότι τους καθιστά αναπολόγητους, επειδή οι ίδιοι γνώριζαν την κρίση του Θεού και όμως παρέβησαν τον νόμο· σαν να έλεγε, «Αν και δεν συναίνεσες στις κακίες των άλλων, και φαίνεσαι να είσαι ανοιχτά εχθρός και ελεγκτής των κακιών· όμως επειδή δεν είσαι ελεύθερος από αυτές, αν πραγματικά εξετάσεις τον εαυτό σου, δεν μπορείς να προβάλεις καμία υπεράσπιση.»Ο Καλβίνος στη συνέχεια καλεί τους αυτάρεσκους στο δικαστήριο του Θεού.
2. Αλλά γνωρίζουμε ότι η κρίση του Θεού, κ.λπ. Ο σκοπός του Παύλου είναι να αποτινάξει από τους υποκριτές τις αυταρέσκειές τους, ώστε να μην νομίζουν ότι μπορούν πραγματικά να κερδίσουν κάτι, αν και επαινούνται από τον κόσμο, και αν και θεωρούν τους εαυτούς τους αθώους· διότι μια πολύ διαφορετική δοκιμασία τους περιμένει στον ουρανό. Αλλά καθώς τους κατηγορεί για εσωτερική ακαθαρσία, η οποία, κρυμμένη από τα μάτια των ανθρώπων, δεν μπορεί να αποδειχθεί και να καταδικαστεί από ανθρώπινες μαρτυρίες, τους καλεί στο δικαστήριο του Θεού, στον οποίο το ίδιο το σκοτάδι δεν είναι κρυμμένο, και από την κρίση του οποίου η υπόθεση των αμαρτωλών, είτε θέλουν είτε όχι, πρέπει να κριθεί.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναπτύσσει τον αληθινό χαρακτήρα της δικαιοσύνης ενώπιον του Θεού.
6. Ο οποίος θα αποδώσει σε καθέναν, κ.λπ. Επειδή είχε να κάνει με τυφλούς ψευδοάγιους, οι οποίοι νόμιζαν ότι η πονηρία των καρδιών τους ήταν καλά καλυμμένη, αρκεί να ήταν σκεπασμένη με κάποιες μεταμφιέσεις, δεν ξέρω τι, από κενά έργα, έδειξε τον αληθινό χαρακτήρα της δικαιοσύνης των έργων, ακόμη και εκείνης που έχει αξία ενώπιον του Θεού· και το έκανε αυτό, μήπως αισθανθούν σίγουροι ότι αρκεί να τον ειρηνεύσουν, αν έφερναν λόγια και μικροπράγματα, ή μόνο φύλλα. Αλλά δεν υπάρχει τόση δυσκολία σε αυτόν τον στίχο, όσο συνήθως νομίζεται. Διότι ο Κύριος, επισκεπτόμενος την πονηρία των αποδοκιμασμένων με δίκαιη εκδίκηση, θα τους ανταποδώσει ό,τι τους αξίζει· και καθώς αγιάζει εκείνους τους οποίους έχει προηγουμένως αποφασίσει να δοξάσει, θα στεφανώσει επίσης τα καλά έργα τους, αλλά όχι εξαιτίας κάποιας αξίας· ούτε μπορεί αυτό να αποδειχθεί από αυτόν τον στίχο· διότι αν και δηλώνει ποια ανταμοιβή πρόκειται να έχουν τα καλά έργα, δεν δείχνει όμως με κανέναν τρόπο τι αξίζουν, ή ποια τιμή τους οφείλεται. Και είναι παράλογο συμπέρασμα, να εξάγεται αξία από την ανταμοιβή.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει όλο το επιχείρημα με την αμερόληπτη κρίση του Θεού.
11. Δεν υπάρχει προσωποληψία, κ.λπ. Μέχρι τώρα έχει γενικά κατηγορήσει όλους τους θνητούς ως ενόχους· αλλά τώρα αρχίζει να φέρνει την κατηγορία του στους Ιουδαίους και στους εθνικούς ξεχωριστά· και ταυτόχρονα μας διδάσκει, ότι δεν αποτελεί αντίρρηση το ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ τους, αλλά ότι και οι δύο χωρίς καμία διάκριση είναι εκτεθειμένοι στον αιώνιο θάνατο. Οι εθνικοί πρόβαλαν την άγνοια ως υπεράσπισή τους· οι Ιουδαίοι καυχώνταν για την τιμή του να έχουν τον νόμο· από τους πρώτους αφαιρεί το πρόσχημά τους, και στερεί από τους δεύτερους την ψευδή και κενή καύχησή τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω κρυφτεί πίσω από εξωτερική ευπρέπεια ενώ η καρδιά παραμένει αμετάβλητη; Πώς η βεβαιότητα της επερχόμενης κρίσης του Θεού μεταμορφώνει την άποψή μου για τις παρούσες ευλογίες; Σε ποιο τομέα με προσκαλεί το Πνεύμα να ανταλλάξω την αυτοδικαίωση με ειλικρινή μετάνοια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ὁ ἐρευνῶν καρδίας καὶ κρίνων πᾶν ἔργον κατὰ ἀλήθειαν, κράτει ἔμπροσθεν ἡμῶν τὸν καθρέπτην τοῦ ἁγίου σου νόμου, ἵνα ὁμολογήσωμεν τὴν ἐνοχήν ἡμῶν ἀναπολογήτως. Διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματος στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῶν θησαυρῶν τῆς ὀργῆς οὓς ἐθησαυρίσαμεν, καὶ δώρησαι μετάνοιαν πηγάζουσαν ἐκ τῆς διαθηκικῆς σου χάριτος ἐν Χριστῷ μόνῳ. Κράτει ἡμᾶς ἀναπαυομένους οὐκ ἐν οὐδεμιᾷ δικαιοσύνῃ ἡμῶν αὐτῶν, ἀλλ' ἐν τῇ τετελεσμένῃ ὑπακοῇ τοῦ Υἱοῦ σου, ἕως τῆς ἡμέρας καθ' ἣν τὰ κρυπτὰ ἀποκαλυφθήσονται καὶ ὁ πιστὸς Κριτὴς δικαιώσει τοὺς ἰδίους αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →