← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων

Έκαστος υπό την άμπελον αυτού: Η ειρήνη του Σίμωνος και η ανάπαυσις της Εκκλησίας

Α' Μακκαβαίων 13-14Εις το Πρώτο Βιβλίο των Μακκαβαίων (Commentaria in libros Machabaeorum) του Αγίου Ραβάνου Μαύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού από την Eterniseed)20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο μακρός πόλεμος λήγει. Ο Ιούδας και ο Ιωνάθαν έπεσαν, και τώρα ο Σίμων, ο τελευταίος των αδελφών, αναλαμβάνει την ηγεσία του Ισραήλ. Αποδιώκει τον εχθρό από την ακρόπολη, και ο ζυγός των εθνικών αίρεται επιτέλους από τον λαό του. Έρχεται τότε ένα από τα ωραιότερα χωρία σε όλη την ιστορία των Μακκαβαίων: η γη καλλιεργείται εν ειρήνη, οι πρεσβύτεροι κάθονται στους δρόμους, και έκαστος κάθηται υπό την άμπελον αυτού και την συκῆν αυτού, χωρίς να υπάρχει ο φόβος. Οι πατέρες της Ανατολής και της Δύσεως διέκριναν σε αυτήν την σκληρά κερδισμένη ανάπαυση μια εικόνα κάτι μεγαλυτέρου — την ειρήνη του Χριστού και την ησυχία ψυχής που έχει καθαρισθεί και ελευθερωθεί. Αναγινώσκομεν εδώ μετά του Αγίου Ραβάνου Μαύρου, ηγουμένου της Φούλδας. Μια ειλικρινής λέξη πρώτα: το σωζόμενο υπόμνημά του επί των κεφαλαίων αυτών είναι λεπτό, και ό,τι απομένει συγκεντρώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο κεφάλαιο 14, το κεφάλαιο της ειρήνης· επί του κεφαλαίου 13 το ίδιο το ιερό κείμενο είναι ο οδηγός μας, με τον Ραβάνο να φωτίζει την ανάπαυση που το στεφανώνει. Ας αναγνώσωμεν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώσατε μαζί τα Α' Μακκαβαίων 13 και 14. Στο κεφάλαιο 13, παρακολουθήσατε τον Σίμωνα να εισέρχεται στο κενό που άφησαν οι σφαγιασθέντες αδελφοί του, να αρνείται να δειλιάσει, να καταλαμβάνει την ακρόπολη και να ελευθερώνει τον Ισραήλ από τον ξένο ζυγό. Έπειτα στο κεφάλαιο 14 αφήσατε τον ρυθμό να αλλάξει εντελώς: η μάχη δίδει τη θέση της στην ειρήνη και την αφθονία — η γη καλλιεργείται εν ησυχία, οι γέροντες στους ανοικτούς δρόμους, και έκαστος αναπαύεται υπό την ιδίαν άμπελον και συκῆν, χωρίς να απομένει κανείς να τους φοβίζει. Προσέξατε πώς η Γραφή εμμένει σε αυτήν την ανάπαυση ως τον αληθινό μισθό του μακρού αγώνος.
Μελετήστε

Μελέτη

Όταν το κεφάλαιο 14 ψάλλει ότι έκαστος εκάθησε υπό την άμπελον αυτού και υπό την συκῆν αυτού, ο Ραβάνος δεν το αναγινώσκει ως απλή γεωργική άνεση. Ακούει την ανάπαυση ψυχής πληρωμένης υπό του Αγίου Πνεύματος. Η συκῆ είναι η σκιά εκείνου που έχει ελευθερωθεί και φέρει πλέον τους καρπούς της χάριτος: Αναπαύεται όμως υπό την συκῆν και δεν φοβείται παγίδες, όστις απολαμβάνει την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος και πληρούται των καρπών Αυτού: αγάπης, χαράς, ειρήνης, εγκρατείας, υπομονής. Αυτή είναι η ειρήνη την οποία εικονίζει η νίκη του Σίμωνος — όχι η απουσία μόχθου, αλλά η ασφάλεια εκείνων τους οποίους ο Θεός ηλευθέρωσε από τον εχθρό. Και ποιοι είναι οι άνθρωποι που εισέρχονται εις αυτήν την ανάπαυσιν; Ο Ραβάνος αποκρίνεται εκ του Ευαγγελίου: είναι οι ταπεινοί, ακριβώς εκείνοι τους οποίους ο Κύριος μακαρίζει επί του όρους. Οι ταπεινοί του λαού είναι οι άγιοι τους οποίους εν τω Ευαγγελίω (Ματθ. 5:3) καλεί πτωχούς τω πνεύματι. Η βασιλεία που εκερδήθη διά της μαχαίρας εν τοις Μακκαβαίοις είναι, κατά τύπον, η βασιλεία των πραέων την οποίαν ο Χριστός ανοίγει εις τους ταπεινούς της καρδίας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Καθώς η ειρήνη του Σίμωνος εδραιώνεται, τα έθνη αποστέλλουν πρέσβεις ζητούντες φιλίαν, και ο Ραβάνος βλέπει την Εκκλησία των εθνών να συγκεντρώνεται. Όταν οι περιρρέοντες λαοί ακούουν περί της ελευθερώσεως του Ισραήλ και ζητούν ειρήνη, αναγινώσκει την συγκέντρωσιν η οποία ηκολούθησε τον Σταυρόν: πλήθος εθνικών συνέρρευσε προς την πίστιν και εζήτησε μετά σπουδής να έχει ειρήνην μετά της Εκκλησίας. Η χρυσή ασπίς την οποίαν ο Σίμων αποστέλλει εις την Ρώμην γίνεται, διά τον Ραβάνον, η ιδία η υπόσχεσις την οποίαν οι απόστολοι εκόμισαν εις τα έθνη: οι άγιοι διδάσκαλοι εν τη κηρύξει του Ευαγγελίου υπόσχονται την επουράνιον βασιλείαν και την αιωνίαν μακαριότητα εις τα έθνη, και το στρογγυλό χρυσό σχήμα της εικονίζει τον στέφανον ο οποίος στεφανώνει όλην την ιστορίαν — όχι τα λάφυρα του πολέμου, αλλά, ως λέγει, τα πράγματα τα οποία σημαίνουν, κατά τύπον, τον στέφανον της αιωνίου αναπαύσεως. Η ειρήνη του Σίμωνος ούτω ανοίγεται προς τα έξω ώστε να περιλάβει τους πιστούς εκ παντός λαού, η ρίζα του Ισραήλ φέρουσα τους εγκεντρισμένους κλάδους των εθνών.
Απαντήστε

Απόκριση

Ο λαός του Σίμωνος εκέρδησε την ανάπαυσίν του διά πολυετούς παθήματος· η ιδική μας δίδεται εν Χριστώ, ο οποίος επολέμησε τον εχθρόν εις την θέσιν μας. Όμως ο Ραβάνος μας υπενθυμίζει ότι η ανάπαυσις αυτή δεν είναι εύθραυστη ή παροδική. Όταν η διαθήκη του Σίμωνος εγχαράσσεται επί χαλκίνων πινάκων ως αιώνιον μνημόσυνον, το διαρκές μέταλλον ομιλεί περί φιλίας η οποία δεν φθείρεται: ούτω η φιλία και η κοινωνία των αγίων έχει σταθερωτάτην και ενδοξοτάτην κατάστασιν διαμονής. Και όταν η ιερωσύνη του Σίμωνος βεβαιούται εις τον αιώνα εν τη αυλή του ναού, ο Ραβάνος υψώνει τους οφθαλμούς μας εις την ιερωσύνην η οποία ουδέποτε δύναται να κλονισθεί: η ιερωσύνη του Χριστού και των υιών αυτού, τουτέστι του χριστιανικού λαού, βεβαιοῦται εν τη αυλή του οίκου του Κυρίου, τουτέστι της παρούσης Εκκλησίας, μαρτυρούσης της Γραφής, και ανακηρύσσεται σταθερά και αιωνία μεταξύ πάντων των εθνών. Ερωτήσατε σήμερον τον εαυτόν σας: εκάθισας υπό την άμπελον την οποίαν ο Κύριος σοι έδωκεν; Αφῆκας τον μακρόν πόλεμον εντός σου να δώσει θέσιν εις την ειρήνην Αυτού, και εκράτησας της αναπαύσεως την οποίαν ήδη εκέρδησεν; Η άμπελος είναι πεφυτευμένη· η συκῆ την σκιάζει· κάθισον μόνον κάτωθεν αυτής και μη φοβού.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ο Θεός ημών, ο αίρας τον ζυγόν του καταθλιβόντος από του λαού σου και δούς αυτοίς να κατοική έκαστος υπό την άμπελον αυτού και την συκῆν αυτού, άνευ του φοβείσθαι: άρον νυν από των ψυχών ημών τον ζυγόν της αμαρτίας και τον φόβον του εχθρού. Δώρησαι ημίν την ανάπαυσιν του Αγίου Πνεύματός σου, ίνα πληρωθώμεν των καρπών αυτού — αγάπης, χαράς, ειρήνης, εγκρατείας και υπομονής — και καθήσωμεν ασφαλείς εν τη σκιά της χάριτός σου. Συνάγαγε τους πιστούς παντός έθνους εις την ειρήνην της Εκκλησίας σου, βεβαίωσον ημάς εν τη αιωνία ιερωσύνη του Χριστού, και καταρίθμησον ημάς μετά των ταπεινών τους οποίους μακαρίζεις· ίνα του μακρού αγώνος λήξαντος, εισέλθωμεν εις την ανάπαυσιν την μη παρερχομένην. Συ γαρ ει η ειρήνη πάντων των ζητούντων σε, και σοι δίδομεν δόξαν, μετά του αιωνίου Πατρός σου και του παναγίου και αγαθού και ζωοποίου Πνεύματός σου, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Εις το Πρώτο Βιβλίο των Μακκαβαίων (Commentaria in libros Machabaeorum) του Αγίου Ραβάνου Μαύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →