Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς του Ναυή 21-22 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο σχολιασμός του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 21 και 22 του Ιησού του Ναυή μας καθοδηγεί μέσα από την προσεκτική κατανομή πόλεων στους Λευίτες και την απαλλαγή των ανατολικών φυλών μετά από πιστή υπηρεσία. Οι γνώσεις του φωτίζουν πώς ο Θεός εκπληρώνει υποσχέσεις ενώ καλεί τον λαό Του σε συνεχή υπακοή και ενότητα στη λατρεία. Καθώς εξερευνούμε αυτά τα κεφάλαια, ο Καλβίνος μας βοηθά να δούμε την πρακτική εφαρμογή της θείας κληρονομιάς και τους κινδύνους ακόμη και καλοπροαίρετων καινοτομιών στη λατρεία. Αυτό το μάθημα προσκαλεί σε περισυλλογή για την πιστότητα του Θεού εν μέσω ανθρώπινης ευθύνης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 21 και 22 του Ιησού του Ναυή. Προσέξτε την ανάθεση πόλεων στους Λευίτες, τη διακήρυξη ανάπαυσης σε όλη τη γη και την επιστροφή των Ρουβηνιτών, των Γαδιτών και του μισού της φυλής Μανασσή. Παρατηρήστε την προσεκτική μέριμνα για την πιστότητα στη διαθήκη καθώς οι ανατολικές φυλές αναχωρούν και ο βωμός που χτίζουν εγείρει ερωτήματα μεταξύ των αδελφών τους. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει τόσο για πρόνοια όσο και για πιθανή διαίρεση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά διευκρινίζοντας την αφηγηματική σειρά σχετικά με το αίτημα των Λευιτών για πόλεις.
1. Τότε πλησίασαν οι αρχηγοί κ.λπ. Εδώ έχουμε σε μεταγενέστερη περίοδο μια αφήγηση αυτού που έπρεπε να προηγηθεί. Διότι δεν διορίστηκαν πόλεις καταφυγίου πριν αποδοθούν στους Λευίτες. Σε αυτό μπορεί να προστεθεί αυτό που ειπώθηκε προηγουμένως, ότι ο Ιησούς και ο Ελεάζαρ είχαν τελειώσει τη διαίρεση της γης. Τώρα, η γη δεν διαιρέθηκε αληθινά μέχρι να καθοριστεί η κατοικία των Λευιτών. Πρέπει να κατανοήσουμε, λοιπόν, ότι όταν ρίχθηκε ο κλήρος στο όνομα των δέκα φυλών, έγινε επιφύλαξη πόλεων στη γη Χαναάν για την κατοικία των Λευιτών. Πέρα από τον Ιορδάνη το μερίδιό τους είχε ήδη αποδοθεί. Αλλά καθώς οι Λευίτες προχωρούν και ζητούν επικύρωση της θείας δωρεάς, είναι πιθανό ότι παραμελήθηκαν μέχρι να υπερασπιστούν την ίδια τους την υπόθεση. Διότι έτσι συμβαίνει συχνά, ο καθένας είναι τόσο προσεκτικός στην παρακολούθηση των δικών του υποθέσεων ώστε ακόμη και οι αδελφοί ξεχνιούνται. Ήταν σίγουρα ντροπιαστικό για τον λαό ότι χρειάστηκε να τραβηχτούν από το αυτί και να τους υπενθυμιστεί αυτό που ο Κύριος είχε διατάξει σαφώς σχετικά με τους Λευίτες. Αλλά αν δεν είχαν ζητήσει κατοικία για τον εαυτό τους, υπήρχε κίνδυνος να μείνουν στον ανοιχτό αέρα· αν και, ταυτόχρονα, μας επιτρέπεται να συμπεράνουμε ότι ο λαός σφάλλει περισσότερο από αμέλεια και λήθη παρά από πρόθεση εξαπάτησης, καθώς δεν καθυστερούν μόλις τους νουθετήσουν· μάλιστα, επαινούνται για την υπακοή τους ότι έκαναν αυτό που ήταν δίκαιο και ορθό σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου.Ο Καλβίνος στη συνέχεια περιγράφει τον κλήρο που έπεσε στα παιδιά του Ααρών εντός του Ιούδα.
4. Και ο κλήρος βγήκε για τις οικογένειες κ.λπ. Εδώ περιγράφεται πρώτα ο αριθμός των πόλεων για τις οποίες θα μιλήσουμε αργότερα. Δεύτερον, λέγεται σαφώς ότι ο κλήρος έπεσε στα παιδιά του Ααρών στη φυλή του Ιούδα. Αυτό δεν συνέβη τυχαία, επειδή ο Θεός με τη θαυμαστή Του βουλή τα τοποθέτησε σε εκείνη την τοποθεσία όπου είχε αποφασίσει να επιλέξει ναό για τον εαυτό Του. Τρίτον, η αφήγηση προχωρά για να δώσει τα ακριβή ονόματα των πόλεων, από τις οποίες η πρώτη που αναφέρεται είναι η Χεβρών, από την οποία ο Κάλεβ, με μεγάλη ψυχραιμία, επέτρεψε να στερηθεί. Αν κάποιος αντιτείνει ότι η πρώτη πόλη από όλες που έπρεπε να τους δοθεί ήταν η Ιερουσαλήμ, όπου επρόκειτο να έχουν τη μελλοντική τους θέση, είναι εύκολο να απαντήσει κανείς ότι πόλεις μέτριου μεγέθους παραδόθηκαν σε αυτούς όπως απαιτούσε η κατάστασή τους. Επιπλέον, η Ιερουσαλήμ δεν είχε υποταχθεί τότε, καθώς παρέμενε υπό την εξουσία των Ιεβουσαίων. Εν ολίγοις, θα ήταν παράλογο να αποδοθεί βασιλική έδρα σε ιερείς. Και η θρησκεία και η πίστη τους αποδείχθηκαν καλύτερα από αυτό, ότι μετανάστευσαν με τη θέλησή τους από το πατρικό τους έδαφος για να αφιερώσουν την προσοχή τους σε ιερά πράγματα. Διότι κανένας ιερέας δεν εκτελούσε το λειτούργημα χωρίς να γίνει ξένος. Η αδυναμία τους, ωστόσο, επιτρεπόταν μέχρις ενός σημείου με τη χορήγηση γειτονικών πόλεων, ώστε να μην έχουν την κούραση μακρού ταξιδιού για να εκτελέσουν το λειτούργημά τους. Επιπλέον, η παροχή δεκατριών πόλεων για κατοικία σε μία οικογένεια, και μάλιστα όχι πολύ πολυάριθμη, επιβεβαιώνει αυτό που έχω πει αλλού, ότι οι άλλες φυλές κατείχαν πολύ περισσότερες πόλεις, από τις οποίες δεν γίνεται καμία αναφορά· σε σύντομο χρόνο αυτό θα επιβεβαιωθεί πιο σίγουρα.Σχετικά με τη διασπορά των Λευιτών, ο Καλβίνος εξηγεί τον σκοπό πίσω από την κατανομή τους μεταξύ των φυλών.
20. Και οι οικογένειες των παιδιών του Καάθ κ.λπ. Γιατί ήταν απαραίτητο οι Λευίτες να διασκορπιστούν μεταξύ των διαφόρων φυλών, ο αναγνώστης μπορεί να δει στους σχολιασμούς μου στα Βιβλία του Μωυσή. Αυτή η διασπορά είχε πράγματι επιβληθεί στον πρόγονό τους ως τιμωρία για τη σκληρότητα και την απιστία που είχε δείξει προς τα παιδιά της Συχέμ, αλλά η ατίμωσή της μετατράπηκε σε ύψιστη τιμή με τον διορισμό τους ως είδους φυλάκων σε κάθε περιοχή για να διατηρούν τον λαό στην καθαρή λατρεία του Θεού. Είναι αλήθεια ότι ήταν παντού ξένοι· αλλά ακόμη με την πολύ υψηλή αξιοπρέπεια να ενεργούν ως οικονόμοι για τον Θεό και να εμποδίζουν τους συμπατριώτες τους να αποστατήσουν από την ευσέβεια. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δηλώνεται τόσο προσεκτικά πόσες πόλεις έλαβαν από κάθε φυλή· έπρεπε να βρίσκονται παντού σε επαγρύπνηση και να διατηρούν την καθαρότητα των ιερών τελετουργιών αλώβητη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται πώς η ανάπαυση και η κατοχή του Ισραήλ σχετίζονται με την πιστότητα του Θεού και την ανταπόκριση του λαού.
Για να αφαιρεθεί αυτή η εμφάνιση αντίφασης, είναι απαραίτητο να διακρίνουμε μεταξύ της βέβαιης, σαφούς και σταθερής πιστότητας του Θεού στην τήρηση των υποσχέσεών Του, και μεταξύ της θηλυπρέπειας και της νωθρότητας του λαού, εξαιτίας των οποίων το όφελος της θείας καλοσύνης με κάποιον τρόπο ξέφυγε από τα χέρια τους. Όποιο πόλεμο κι αν ανέλαβε ο λαός, προς όποια κατεύθυνση κι αν μετέφεραν τα πρότυπά τους, η νίκη ήταν προετοιμασμένη· ούτε υπήρχε καμία άλλη καθυστέρηση ή εμπόδιο στην εξόντωση όλων των εχθρών τους παρά η δική τους εκούσια νάρκη. Γι' αυτό, αν και δεν τους έδιωξαν όλους ώστε να καταστήσουν σαφή την κατοχή τους, ωστόσο η αλήθεια του Θεού προχώρησε ορατά και πραγματοποιήθηκε, εφόσον θα μπορούσαν να αποκτήσουν αυτό που απέμενε χωρίς καμία δυσκολία, αν είχαν ευαρεστηθεί να επωφεληθούν από τις νίκες που τους προσφέρονταν. Το σύνολο καταλήγει σε αυτό, ότι οφειλόταν εξ ολοκλήρου στη δική τους δειλία που δεν απολάμβαναν τη θεία καλοσύνη σε όλη της την πληρότητα και ακεραιότητα. Αυτό θα γίνει ακόμη σαφέστερο από το επόμενο κεφάλαιο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η προσεκτική πρόνοια για τους Λευίτες αμφισβητεί τις δικές μας προτεραιότητες στην υποστήριξη της ευαγγελικής διακονίας σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί να δελεαστούμε να εισαγάγουμε καλοπροαίρετες πρακτικές που κινδυνεύουν να διαιρέσουν τον λαό του Θεού; Πού βλέπουμε την πιστότητα του Θεού να συναντά τη δική μας νωθρότητα στην διεκδίκηση των υποσχέσεών Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για την τάξη και την πρόνοια που καθιέρωσες για τους υπηρέτες Σου στο αρχαίο Ισραήλ. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε την κληρονομιά που δίνεις και να φυλάττουμε την ενότητα της λατρείας Σου με φροντίδα. Φύλαξέ μας από αμελή παραμέληση των εντολών Σου και από βιαστικές ενέργειες που θα μπορούσαν να ταράξουν τον λαό Σου. Δώσε μας καρδιές που αναπαύονται στις υποσχέσεις Σου ενώ τις επιδιώκουμε με επιμέλεια και αγάπη. Ας αντανακλούν οι ζωές μας τόσο την ευγνωμοσύνη για την πιστότητά Σου όσο και τον ζήλο για τη δόξα Σου μόνο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →