Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Η Ζωή Είναι στο Αίμα: Το Αίμα Αφιερωμένο στον Θεό και το Σώμα Διατηρημένο Άγιο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Δύο μεγάλες εντολές στέκουν στην καρδιά αυτών των κεφαλαίων: ότι όλο το αίμα πρέπει να αφιερωθεί στον Θεό και να μην τρώγεται ποτέ, και ότι ο λαός πρέπει να διατηρεί τα σώματά του άγια ενάντια στις διαφθορές των εθνών ανάμεσα στα οποία είχαν ζήσει. Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου τα ερμηνεύει με την Αντιοχειανή του σαφήνεια. Γιατί πρέπει κάθε καθαρό ζώο να φέρεται στην πόρτα της σκηνής, το αίμα του να χύνεται εκεί, πριν το κρέας του μπορεί να φαγωθεί στο σπίτι; Επειδή ο Θεός προείδε την ασέβεια μερικών που θα θυσίαζαν στο ανοιχτό πεδίο σε δαίμονες· η εντολή φυλάει έναν λαό που μόλις βγήκε από την Αίγυπτο από το να γλιστρήσει πίσω στην ειδωλολατρία. Και γιατί το αίμα δεν πρέπει ποτέ να τρώγεται; Εδώ ο Θεοδώρητος ξεδιπλώνει τον λόγο που δίνει ο ίδιος ο Νόμος — 'η ζωή όλης της σάρκας είναι το αίμα αυτής'. Όπως εσύ, λέει, έχεις αθάνατη και λογική ψυχή, έτσι και το άλογο ζώο έχει το αίμα του στη θέση ψυχής· ο Θεός επομένως αφιερώνει εκείνο το αίμα, προσφέροντάς το πάνω στο θυσιαστήριο για εξιλέωση, και απαγορεύει να το καταναλώνεις, γιατί το να τρως το αίμα είναι να τρως μια ζωή. Τόσο σοβαρό είναι αυτό που ο Νόμος ονομάζει την κατανάλωση αίματος ένα είδος φόνου. Έπειτα έρχονται οι νόμοι της απαγορευμένης ένωσης στο κεφάλαιο δεκαοκτώ, τους οποίους μερικοί χλευάζουν ως απαγόρευση πραγμάτων που κανείς δεν θα έκανε ποτέ· ο Θεοδώρητος απαντά ότι ο Θεός δεν απαγορεύει τίποτα που δεν έχει τολμηθεί, και ότι το ίδιο το προοίμιο του νόμου — 'μετά τα έργα της Αιγύπτου και της Χαναάν δεν θα κάνετε' — αποδεικνύει ότι αυτές οι διαφθορές ήταν η κοινή πρακτική των εθνών. Το νήμα τρέχει από το αίμα που είναι η ζωή, αφιερωμένο στον Θεό, μέχρι το πολύτιμο Αίμα του Χριστού που χύθηκε ώστε να ζήσουμε — και από την αγιότητα του σώματος ενάντια στους μολυσμούς των εθνικών μέχρι την κλήση του χριστιανού να δοξάζει τον Θεό στο σώμα και στο πνεύμα, που είναι του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε Λευιτικόν 17–18 — το αίμα και το σώμα διατηρημένα άγια. Όποιος άνθρωπος 'σφάξει βόδι, ή αρνί, ή κατσίκι, στο στρατόπεδο', και δεν το φέρει 'στην πόρτα της σκηνής… αίμα θα λογιστεί σε εκείνον τον άνθρωπο· αυτός έχει χύσει αίμα', μήπως ο λαός 'προσφέρει τις θυσίες του σε δαίμονες, μετά από τους οποίους έχουν πορνεύσει'. Έπειτα η μεγάλη απαγόρευση: 'Όποιος άνθρωπος… φάει οποιονδήποτε τρόπο αίματος· θα στρέψω το πρόσωπό μου εναντίον εκείνης της ψυχής… Διότι η ζωή της σάρκας είναι στο αίμα: και το έχω δώσει σε εσάς πάνω στο θυσιαστήριο για να κάνετε εξιλέωση για τις ψυχές σας: γιατί είναι το αίμα που κάνει εξιλέωση για την ψυχή. Επομένως… Καμία ψυχή από εσάς δεν θα φάει αίμα'. Το κεφάλαιο δεκαοκτώ ανοίγει με την προειδοποίηση: 'Μετά τα έργα της γης της Αιγύπτου, όπου κατοικήσατε, δεν θα κάνετε: και μετά τα έργα της γης της Χαναάν, όπου σας φέρνω, δεν θα κάνετε'. Ακολουθούν οι νόμοι της απαγορευμένης ένωσης — κανείς 'δεν θα πλησιάσει σε οποιονδήποτε που είναι στενός συγγενής' — και η απαγόρευση του να δώσει 'το σπέρμα σου να περάσει μέσα από τη φωτιά στον Μολόχ', και κάθε μολυσμού, 'διότι σε όλα αυτά τα έθνη είναι μολυσμένα που έδιωξα μπροστά σας… επομένως… η γη… εμεί τους κατοίκους της'. 'Φυλάξτε τα διατάγματά μου', καταλήγει ο Κύριος, 'ώστε να μην διαπράξετε κανένα από αυτά τα βδελυρά έθιμα'.
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί πρέπει το αίμα να χύνεται στη σκηνή και να μην τρώγεται ποτέ; Ο Θεοδώρητος ιχνηλατεί και τα δύο μέρη σε έναν σκοπό: να απογαλακτίσει έναν λαό από την ειδωλολατρία και να τους διδάξει την ιερότητα της ζωής. Η πρώτη εντολή φυλάει ενάντια σε μυστική θυσία σε δαίμονες στο ανοιχτό πεδίο,
Προβλέποντας την ασέβεια μερικών, και ότι θα πρόσφεραν θυσίες σε δαίμονες, ώστε όλη η σφαγή να φέρεται στο φως ενώπιον του Θεού. Η δεύτερη εντολή, η απαγόρευση του αίματος, ο Θεοδώρητος την θεμελιώνει στον ίδιο τον λόγο του Νόμου — ότι το αίμα στέκεται στο θηρίο όπως η ψυχή στον άνθρωπο:
το άλογο ζώο έχει το αίμα του στη θέση ψυχής.Επομένως ο Θεός το αφιερώνει, απαιτώντας η ζωή του θηρίου να προσφερθεί στη θέση της ίδιας της ζωής του ανθρώπου, και απαγορεύοντας να τρώγεται όπως δεν θα έτρωγε κανείς ψυχή:
Διατάζει η ψυχή του άλογου ζώου — δηλαδή το αίμα του — να προσφερθεί στη θέση της δικής σου αθάνατης και λογικής ψυχής.Τόσο βαρύς είναι ο σεβασμός που οφείλεται στο αίμα που ο Νόμος αντιμετωπίζει την κατανάλωσή του ως χύσιμο ζωής. Και ο ίδιος σεβασμός φτάνει ακόμα και στο πτώμα ζώου που πέθανε από μόνο του, στο οποίο το αίμα δεν αποστραγγίστηκε ποτέ: το σώμα απαγορεύεται επειδή το αίμα που φέρει ζωή δεν έχει διαχωριστεί από αυτό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η ερμηνεία του Θεοδώρητου για τον νόμο του αίματος είναι νηφάλια και ακριβής, και ακριβώς γι' αυτό ανοίγει, χωρίς καταπόνηση, στο μυστήριο του Σταυρού. Ο Νόμος αφιέρωσε το αίμα στον Θεό και το έθεσε πάνω στο θυσιαστήριο 'για να κάνει εξιλέωση για την ψυχή', τόσο ζηλότυπα που το να το τρώει λογιζόταν ως ένα είδος αιματοχυσίας —
Γι' αυτόν τον λόγο επίσης ονόμασε την κατανάλωσή του φόνο.Ο σεβασμός έφτασε ακόμα και στο αιματηρό πτώμα:
Γι' αυτόν τον λόγο επίσης απαγορεύει την κατανάλωση ζώων που πέθαναν από μόνα τους, αφού το αίμα δεν έχει διαχωριστεί από το σώμα.Όλα αυτά διδάσκουν ότι το αίμα είναι ζωή, και η ζωή ανήκει μόνο στον Θεό. Και τώρα άκουσε πώς το Ευαγγέλιο μεταστρέφει τον τύπο. Το αίμα που κάτω από τον Νόμο δεν έπρεπε ποτέ να τρώγεται επειδή ήταν η ζωή — αυτό ακριβώς ο Κύριος μας δίνει να πιούμε στη νέα διαθήκη: 'Εάν δεν πιείτε το αίμα αυτού, δεν έχετε ζωή εν υμίν… διότι το αίμα μου είναι αληθώς πόσις' (Ιωάννης 6:53, 55). Αυτό που απαγορευόταν επειδή ήταν ζωή πλάσματος τώρα διατάσσεται επειδή είναι η ζωή του ίδιου του Υιού του Θεού, 'το πολύτιμο αίμα του Χριστού' (Α' Πέτρου 1:19), χυμένο όχι πάνω σε χάλκινο θυσιαστήριο αλλά πάνω στον Σταυρό, για να κάνει εξιλέωση όχι για έναν χρόνο αλλά για πάντα. Το παλιό αίμα αφιερώθηκε στον Θεό· το νέο Αίμα δίνεται από τον Θεό, ώστε εμείς που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ζήσουμε τρώγοντας τη ζωή ενός πλάσματος να ζήσουμε μετέχοντας στη ζωή του Κυρίου. Και το δεύτερο μεγάλο θέμα αυτών των κεφαλαίων — το σώμα διατηρημένο άγιο ενάντια στις διαφθορές των εθνών — βρίσκει την εκπλήρωσή του στο ίδιο Αίμα, γιατί 'ηγοράσθητε τιμής· δοξάσατε λοιπόν τον Θεόν εν τω σώματι υμών, και εν τω πνεύματι υμών, άτινά εστι του Θεού' (Α' Κορινθίους 6:20). Το αίμα που αφιερώθηκε διδάσκει σεβασμό για τη ζωή· το σώμα που διατηρείται αμόλυντο διδάσκει σεβασμό για τον ναό στον οποίο κατοικεί εκείνη η ζωή.
Απαντήστε
Απόκριση
Μάθε από αυτόν τον παλιό νόμο έναν σεβασμό που ο σύγχρονος κόσμος έχει σχεδόν ξεχάσει: ότι η ζωή είναι ιερή επειδή ανήκει στον Θεό. Ο Νόμος δεν άφησε το Ισραήλ να μεταχειριστεί ούτε το αίμα ενός ζώου ως κοινό πράγμα, γιατί το αίμα ήταν η ζωή, και η ζωή είναι του Θεού να δίνει και να απαιτεί. Πόσο περισσότερο, λοιπόν, πρέπει να κρατάς τη ζωή του ανθρώπου με δέος — τη δική σου και του πλησίον σου — γνωρίζοντας ότι δεν είναι ιδιοκτησία σου αλλά δώρο του Θεού. Και φέρε αυτόν τον σεβασμό στον βαθύτερο τόπο όλων, το άγιο Ποτήριο. Το αίμα που κάτω από τον Νόμο δεν μπορούσε ποτέ να πιει, επειδή ήταν ζωή, δίνεται σε σένα στην Ευχαριστία επειδή είναι η ίδια η ζωή του Χριστού. Πλησίασέ το, λοιπόν, όχι ως κοινό πράγμα αλλά τρέμοντας, γνωρίζοντας τι είναι: το πολύτιμο Αίμα που χύθηκε για τη ζωή του κόσμου. Έπειτα διατήρησε άγιο το σώμα που έχει λάβει τόσο μεγάλο δώρο. Τα έθνη ανάμεσα στα οποία ζούσε το Ισραήλ είχαν κάνει τα σώματά τους όργανα κάθε διαφθοράς, και η γη ίδια 'εμέσθη' τους μολυντές της· εσύ ζεις ανάμεσα σε έθνη που κάνουν το ίδιο, που χλευάζουν την ίδια την ιδέα ενός σώματος διατηρημένου καθαρού. Μην συμμορφώνεσαι με αυτά. 'Ηγοράσθητε τιμής'· το σώμα σου είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Αφιέρωσε στον Θεό, λοιπόν, και το αίμα που είναι η ζωή σου και το σώμα που είναι η κατοικία Του. Χύσε τη ζωή σου ενώπιόν Του όπως ο Νόμος έχυνε το αίμα στο θυσιαστήριο· διατήρησε τα μέλη σου αμόλυντα ως σκεύος αφιερωμένο· και δόξασε τον Θεό στο σώμα σου και στο πνεύμα σου, που είναι δικά Του.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, ο Δωρητής και ο Δεσπότης όλης της ζωής, που αφιέρωσες στον Εαυτό Σου το αίμα κάθε πλάσματος, διδάσκοντας τον λαό Σου ότι η ζωή είναι στο αίμα και ότι η ζωή ανήκει μόνο σε Σένα: καθάρισε την καρδιά μου από κάθε περιφρόνηση για το δώρο της ζωής, και δίδαξέ με να κρατώ με δέος τόσο τις δικές μου ημέρες όσο και του πλησίον μου, γιατί είναι δικές Σου και όχι δικές μου. Το αίμα που κάτω από τον Νόμο δεν έπρεπε ποτέ να τρώγεται, επειδή ήταν ζωή πλάσματος, μου το έδωσες να πιω στη νέα διαθήκη — γιατί το πολύτιμο Αίμα του Υιού Σου, χυμένο πάνω στον Σταυρό, είναι η αληθινή ζωή του κόσμου· χάρισε να πλησιάσω το άγιο Ποτήριο με τρόμο και με αγάπη, και να ζήσω από τη ζωή Του. Διατήρησε άγιο το σώμα που αγόρασες με τόσο μεγάλη τιμή· ας μη μολυνθώ με τις διαφθορές των εθνών ανάμεσα στα οποία κατοικώ, αλλά κάνε τα μέλη μου σκεύος αφιερωμένο και όλο τον εαυτό μου ναό του Αγίου Πνεύματός Σου. Χύσε τη ζωή μου ενώπιόν Σου ως προσφορά, και ας σε δοξάσω στο σώμα και στο πνεύμα, που είναι δικά Σου. Σε Σένα, Χριστέ ο Θεός μας, του οποίου το πολύτιμο Αίμα χύθηκε ώστε να ζήσουμε, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →