Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 2 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία στίχο προς στίχο έχει καθοδηγήσει επί μακρόν τους Προτεστάντες αναγνώστες στις Γραφές. Η προσέγγισή τους στο κεφάλαιο 2 του Λουκά μας οδηγεί σταθερά μέσα από τις συνθήκες της γέννησης του Σωτήρα, τη μαρτυρία των αγγέλων και των ποιμένων, την παρουσίαση στο ναό και τα πρώτα σημάδια της λυτρωτικής Του αποστολής. Με ευλαβική ακρίβεια αυτοί οι τρεις μελετητές τοποθετούν κάθε λεπτομέρεια στο φόντο της εκπληρωμένης προφητείας και της αυγής της σωτηρίας. Το έργο τους μας καλεί να σταθούμε στις ιστορικές αγκυροβολίες της πίστης μας και να δεχτούμε εκ νέου το θαύμα του Λόγου που έγινε σάρκα.
Διαβάστε
Πάρτε τώρα τη Βίβλο σας και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 του Λουκά. Ακούστε την ήσυχη κίνηση της θείας πρόνοιας που φέρνει τη Μαρία και τον Ιωσήφ στη Βηθλεέμ, την ξαφνική δόξα που ξεσπά στους ποιμένες και τους ηλικιωμένους αγίους που χαιρετούν το βρέφος Κύριο στις αυλές του ναού. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει για την από καιρό υποσχεμένη παρηγοριά του Ισραήλ που τώρα αναπαύεται σε σπάργανα.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown στρέφονται στη συνέχεια στις συνθήκες της ίδιας της γέννησης.
Στίχος 6. 6. ενώ ήταν εκεί, συμπληρώθηκαν οι ημέρες για να γεννήσει —Η Μαρία μέχρι αυτή τη στιγμή ζούσε στο λάθος μέρος για τη γέννηση του Μεσσία. Μια μικρή παραμονή ακόμα στη Ναζαρέτ, και η προφητεία θα είχε αποτύχει. Αλλά ιδού! χωρίς καμία πρόθεση βέβαια από την πλευρά της, πολύ λιγότερο του Καίσαρα Αυγούστου, να εκπληρώσει την προφητεία, μεταφέρεται από τη Ναζαρέτ στη Βηθλεέμ, και εκείνη τη στιγμή φτάνει η περίοδός της, και το Βρέφος της γεννιέται (Ψαλμός 118:23). 'Κάθε πλάσμα περπατά με δεμένα μάτια· μόνο Εκείνος που κατοικεί στο φως γνωρίζει πού πηγαίνουν' [ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ HALL].Προχωρούν απευθείας στην αγγελική διακήρυξη που παραδόθηκε στους ποιμένες.
Στίχος 11. 11. σε εσάς γεννήθηκε —εσάς τους ποιμένες, Ισραήλ, ανθρωπότητα [BENGEL]. Συγκρίνετε Ησαΐας 9:6, 'Σε εμάς γεννήθηκε ένα Παιδί'. Είναι μια γέννηση —'Ο Λόγος έγινε σάρκα' (Ιωάννης 1:14). Πότε; 'Σήμερα'. Πού; 'Στην πόλη του Δαβίδ'—στη σωστή γραμμή και στο σωστό 'σημείο'· όπου η προφητεία μας έλεγε να τον αναζητήσουμε, και η πίστη αναλόγως τον περίμενε. Πόσο αγαπητές πρέπει να είναι σε εμάς αυτές οι ιστορικές αγκυροβολίες της πίστης μας! Με την απώλειά τους, χάνεται όλος ο ουσιαστικός Χριστιανισμός. Μέσω αυτών πόσοι έχουν διατηρηθεί από το να ναυαγήσουν, και έχουν φτάσει σε έναν ορισμένο εξωτερικό θαυμασμό Του, πριν ακόμα 'δουν πλήρως τη δόξα Του'. ένας Σωτήρας —όχι Αυτός που θα είναι Σωτήρας, αλλά 'γεννημένος Σωτήρας'. Χριστός ο Κύριος —'μεγαλοπρεπής προσωνυμία!' [BENGEL]. 'Αυτή είναι η μόνη θέση όπου αυτές οι λέξεις συναντώνται· και δεν βλέπω κανέναν τρόπο να κατανοήσω αυτόν τον 'Κύριο' παρά ως αντίστοιχο του εβραϊκού ΙΕΧΩΒΑ' [ALFORD].Ο σχολιασμός στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον ύμνο της ουράνιας στρατιάς.
Στίχος 14. 14. Δόξα, κ.λπ.—σύντομος αλλά εκστατικός ύμνος—όχι μόνο σε σαφή ανθρώπινη ομιλία, προς όφελός μας, αλλά σε μελωδικό μέτρο, με τη μορφή ενός εβραϊκού παραλληλισμού δύο πλήρων προτάσεων, και μιας τρίτης που απλώς ενισχύει τη δεύτερη, και έτσι χωρίς συνδετικό 'και'. Η 'δόξα στον Θεό', την οποία επρόκειτο να φέρει ο νεογέννητος 'Σωτήρας', είναι η πρώτη νότα αυτού του υπέροχου ύμνου: σε αυτό απαντά, στη δεύτερη πρόταση, η 'ειρήνη επί της γης', της οποίας επρόκειτο να είναι 'ο Άρχων' (:- ) —πιθανώς τραγουδισμένη ανταποκριτικά από τη χορωδία των ουρανών, ενώ γρήγορα ακολουθεί η χαρούμενη ηχώ αυτής της νότας, πιθανώς από ένα τρίτο απόσπασμα των αγγελικών χορωδών—'ευδοκία στους ανθρώπους'. 'Δεν λένε, δόξα στον Θεό στον ουρανό, όπου είναι οι άγγελοι, αλλά, χρησιμοποιώντας μια σπάνια έκφραση, 'εν τοις υψίστοις [ουρανοίς]', όπου οι άγγελοι δεν φιλοδοξούν,' (Εβραίους 1:3· Εβραίους 1:4) [BENGEL]. 'Ειρήνη' με τον Θεό είναι η μεγάλη ανάγκη ενός πεσμένου κόσμου. Το να φέρει αυτήν, και κάθε άλλη ειρήνη στο πέρασμά της, ήταν η πρωταρχική αποστολή του Σωτήρα σε αυτή τη γη, και, μαζί με αυτήν, όλη η 'ευδοκία του Ουρανού στους ανθρώπους'—η θεία ευαρέσκεια σε νέα βάση—κατεβαίνει για να αναπαυθεί στους ανθρώπους, όπως και στον ίδιο τον Υιό, στον οποίο ο Θεός 'ευαρεστείται'. (Εβραίους 1:4-:, η ίδια λέξη όπως εδώ).Τέλος φτάνουν στη συνάντηση του Συμεών με το παιδί στο ναό.
Στίχος 28. 28. τον πήρε στην αγκαλιά του —αναγνωρίζοντας αμέσως στο παιδί, με αταλάντευτη βεβαιότητα, τον υποσχεμένο Μεσσία, χωρίς να χρειάζεται η Μαρία να τον ενημερώσει για το τι της είχε συμβεί. [OLSHAUSEN]. Η αξιοσημείωτη πράξη του να πάρει το βρέφος στην αγκαλιά του δεν πρέπει να παραβλεφθεί. Ήταν σαν να έλεγε, 'Αυτή είναι όλη μου η σωτηρία και όλη μου η επιθυμία' (2 Σαμουήλ 23:5).
Σκεφτείτε
Στο βαθύτερο νόημα της περιτομής πιέζουν περαιτέρω.
Ωστόσο, σε αυτή την ονομασία Του 'Σωτήρα', στην πράξη της περιτομής Του, η οποία ήταν μια συμβολική και αιματηρή απομάκρυνση του σώματος της αμαρτίας, έχουμε μια σιωπηρή υπόδειξη ότι 'είχαν ανάγκη'—όπως είπε ο Ιωάννης για το Βάπτισμά Του—μάλλον να περιτμηθούν από Αυτόν 'με την περιτομή που γίνεται χωρίς χέρια, στην απόθεση του σώματος [των αμαρτιών] της σάρκας με την περιτομή του Χριστού' (Πράξεις 13:23- :), και ότι Αυτός μόνο 'το επέτρεψε να γίνει έτσι, επειδή έτσι Του έπρεπε να εκπληρώσει κάθε δικαιοσύνη' (Πράξεις 13:23- : ). Ωστόσο, η περιτομή του Χριστού είχε μια βαθιά σημασία για το δικό Του έργο—λίγοι την αντιλαμβάνονται σωστά. Διότι αφού 'όποιος περιτέμνεται είναι οφειλέτης να κάνει όλο το νόμο' (Πράξεις 13:23- :), ο Ιησούς έτσι έφερε μαζί Του στην ίδια Του τη σάρκα τη σφραγίδα μιας εκούσιας υποχρέωσης να κάνει όλο το νόμο—από Αυτόν μόνο δυνατό στη σάρκα από την πτώση.Κλείνουν ζυγίζοντας το σπαθί που θα διαπερνούσε την ψυχή της Μαρίας.
Στίχος 35. 35. Ναι, κ.λπ.—'Ευλογημένη όπως είσαι μεταξύ των γυναικών, θα έχεις το δικό σου βαθύ μερίδιο στους αγώνες και τα βάσανα που θα προκαλέσει αυτό το Βρέφος'—υποδεικνύοντας όχι μόνο τη συνεχή ονειδισμό και απόρριψη αυτού του Παιδιού της, εκείνες τις αγωνίες Του που επρόκειτο να δει στον σταυρό, και την έρημη κατάστασή της μετά, αλλά και τις τρομερές εναλλαγές πίστης και απιστίας, ελπίδας και φόβου σχετικά με Αυτόν, τις οποίες θα έπρεπε να περάσει. ώστε οι σκέψεις, κ.λπ.—Οι απόψεις και οι αποφάσεις των ανθρώπων σχετικά με τον Χριστό είναι ένας καθρέφτης στον οποίο φαίνονται οι ίδιες οι 'σκέψεις των καρδιών τους'.
Απαντήστε
1. Πού βλέπετε την ήσυχη πρόνοια του Θεού να διατάσσει γεγονότα πέρα από την ανθρώπινη πρόθεση στη δική σας ζωή;
2. Πώς η αντίθεση μεταξύ της ουράνιας δόξας και της φάτνης διαμορφώνει την άποψή σας για τον ερχομό του Χριστού;
3. Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε, όπως ο Συμεών, να κρατήσετε σταθερά την υπόσχεση μέχρι να δείτε τη σωτηρία του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ μυστήριον τῆς ἐλεύσεως τοῦ Υἱοῦ σου ἐν Βηθλεέμ, ἔνθα ἄγγελοι ἀνεκήρυξαν εἰρήνην καὶ ὁ Συμεὼν εἶδε τὴν σωτηρίαν τὴν ἡτοιμασμένην διὰ πάντα τὰ ἔθνη. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν διὰ τὴν χεῖρά σου ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ δὸς ἡμῖν καρδίας ἵνα δεχθῶμεν τὸν Χριστὸν μετὰ χαρμόσυνης πίστεως, περιπατοῦντες ἐν τῇ ὑπακοῇ ἣν ἐνεστερνίσθη ἀπὸ τῆς φάτνης μέχρι τοῦ σταυροῦ. Κράτησον ἡμᾶς πλησίον τούτων τῶν θαυμάτων, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν ἀντηχῶσι τὸν ἔπαινον τὸν πρῶτον ψαλθέντα ἐν τοῖς ἀγροῖς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →