Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 5-6 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα εναρκτήρια κεφάλαια της Εξόδου παρουσιάζουν την πρώτη ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ του λόγου του Κυρίου και της δύναμης της Αιγύπτου. Ο Μωυσής και ο Ααρών αποστέλλονται για να διακηρύξουν την αξίωση του Θεού της διαθήκης επάνω στον λαό Του, όμως το άμεσο αποτέλεσμα δεν είναι η απελευθέρωση αλλά βαρύτερη δουλεία. Αυτή η ακολουθία δεν είναι τυχαίο γεγονός της ιστορίας αλλά σκόπιμη ανάπτυξη του θείου σκοπού, όπου η αντίσταση του Φαραώ υπηρετεί για να μεγαλύνει την κυριαρχία που τελικά θα ελευθερώσει τον Ισραήλ. Η αφήγηση επομένως στρέφει την προσοχή μακριά από τα ανθρώπινα όργανα και προς την σταθερότητα της επαγγελίας που δόθηκε στους πατέρες. Σε αυτά τα γεγονότα ο πιστός διδάσκεται ότι η πορεία της υπακοής στη διαθήκη συχνά διέρχεται από φαινομενική ήττα, και ότι η δόξα του Θεού επιδεικνύεται ακριβώς όταν η ανθρώπινη δύναμη παραμερίζεται πληρέστατα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια πέντε και έξι της Εξόδου με προσοχή στην πρόοδο από την εντολή στην άρνηση, από την αυξημένη θλίψη στην ανανεωμένη επαγγελία. Παρατηρήστε πώς η απαίτηση για λατρεία συναντά περιφρόνηση, πώς το βάρος επάνω στον Ισραήλ γίνεται βαρύτερο, και πώς ο ίδιος ο Μωυσής ταπεινώνεται ενώπιον του Κυρίου. Σημειώστε την επανεμφάνιση του ονόματος της διαθήκης και την ρητή ανάμνηση των επαγγελιών που δόθηκαν στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο η θεία κυριαρχία διακηρύσσεται επάνω στη σκληρυμένη θέληση του Φαραώ και επάνω στην αποθάρρυνση του λαού. Τα κεφάλαια ανταμείβουν την προσεκτική παρακολούθηση του θείου λόγου μέσα από διαδοχικά στάδια αντίθεσης.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αφήγηση ανοίγει με τον Μωυσή και τον Ααρών να παρουσιάζουν την απαίτηση του Κυρίου ότι ο Ισραήλ πρέπει να απελευθερωθεί για να Τον υπηρετήσει στην έρημο. Η απάντηση του Φαραώ απορρίπτει κάθε γνώση αυτού του Κυρίου και αντιμετωπίζει το αίτημα ως αδικαιολόγητη διακοπή της εργασίας. Η άμεση συνέπεια είναι η εντατικοποίηση της δουλείας του λαού: το άχυρο παρακρατείται ενώ η ποσόστωση των πλίνθων παραμένει αμετάβλητη. Οι επιστάτες του Ισραήλ, που δέρνονται για την έλλειψη, απευθύνονται στον Φαραώ χωρίς επιτυχία και έπειτα αντιμετωπίζουν τον Μωυσή και τον Ααρών, κατηγορώντας τους ότι χειροτέρεψαν την κατάστασή τους. Ο Μωυσής επιστρέφει στον Κύριο με το ερώτημα γιατί η υποσχεμένη απελευθέρωση παρήγαγε μόνο μεγαλύτερη δυστυχία. Στο κεφάλαιο έξι ο Κύριος απαντά διακηρύσσοντας εκ νέου το όνομά Του και επαναλαμβάνοντας τη διαθήκη που ορκίστηκε στους πατριάρχες. Δηλώνει ότι άκουσε τον στεναγμό του Ισραήλ και θυμάται τον όρκο Του. Η επαγγελία επαναδιατυπώνεται με ισχυρότερους όρους: ο Ισραήλ θα εξαχθεί με τεντωμένο βραχίονα και μεγάλες κρίσεις, θα ληφθεί ως λαός Του, και θα γνωρίσει ότι Αυτός είναι ο Κύριος ο Θεός τους. Ο Μωυσής λαμβάνει εντολή να μιλήσει αυτά τα λόγια πρώτα στον λαό και έπειτα στον Φαραώ, αν και και τα δύο ακροατήρια αποδεικνύονται ανθεκτικά. Το κείμενο καθιστά σαφές ότι η σκλήρυνση του Φαραώ δεν αποτελεί εμπόδιο στο θείο σχέδιο αλλά όργανο μέσα σε αυτό. Η διαθήκη παραμένει το σταθερό έδαφος της δράσης· η θλίψη του λαού υπηρετεί για να επιδείξει τη δύναμη που θα τους λυτρώσει. Η ίδια η αποθάρρυνση του Μωυσή αντιμετωπίζεται όχι με εξήγηση άμεσης ανακούφισης αλλά με την επανάληψη της αρχικής επαγγελίας. Έτσι τα κεφάλαια παρουσιάζουν το πρότυπο στο οποίο ο λόγος του Θεού προχωρεί μέσα από αντίφαση, η διαθήκη παραμένει αμετάβλητη από την ανθρώπινη απιστία, και η κυριαρχία του Κυρίου μεγαλύνεται ακριβώς όπου η αντίθεση φαίνεται ισχυρότερη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται σε ολόκληρη την Γραφή όποτε ο λαός της διαθήκης συναντά εχθρικές δυνάμεις. Οι συναλλαγές του Κυρίου με τον Φαραώ προλαμβάνουν μεταγενέστερες απελευθερώσεις στις οποίες η υπερηφάνεια των βασιλέων χρησιμοποιείται για να παρουσιάσει τη θεία δόξα. Η ανάμνηση των επαγγελιών προς τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στο κεφάλαιο έξι αντηχεί τις προγενέστερες πατριαρχικές αφηγήσεις και προλαμβάνει την πληρέστερη αποκάλυψη της ίδιας διαθήκης στους προφήτες και στην Καινή Διαθήκη. Η αντίσταση του Φαραώ βρίσκει το αντίστοιχό της στην αντίθεση που αντιμετώπισαν οι απόστολοι όταν κήρυξαν τον αναστημένο Χριστό· σε κάθε περίπτωση ο λόγος προχωρεί όχι επειδή οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι αλλά επειδή ο Θεός έχει σκοπό να συγκεντρώσει έναν λαό για τον εαυτό Του. Η παράδοση έχει διαβάσει σταθερά αυτά τα κεφάλαια ως έκθεση της αποτελεσματικής κλήσης και της επιμονής των αγίων, θεμελιωμένη όχι στην ανταπόκριση των ακροατών αλλά στην πιστότητα του υποσχεθέντος.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση η υπακοή στον λόγο του Θεού φαίνεται να αύξησε αντί να ανακούφισε το βάρος σας, και πώς η επαγγελία της διαθήκης αντιμετωπίζει αυτή την εμφάνιση; Πού έχετε πειραστεί να μετρήσετε την πιστότητα του Κυρίου από την άμεση αντίδραση εκείνων που έχουν εξουσία επάνω σας; Πώς η ανάμνηση των προηγούμενων συναλλαγών του Θεού με τον λαό Του ενισχύει την πεποίθηση ότι ο σκοπός Του θα σταθεί παρά την παρούσα αντίφαση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, που ορκίστηκες στον εαυτό Σου να λυτρώσεις έναν λαό για το όνομά Σου, αναγνωρίζουμε την κυριαρχία Σου επάνω σε κάθε σκληρυμένη καρδιά και σε κάθε αντίξοη περίσταση. Δεν απελευθέρωσες τον Ισραήλ με τον πρώτο λόγο των δούλων Σου, όμως η διαθήκη παρέμεινε βέβαιη. Χάρισε μας χάρη να αναπαυθούμε στον ίδιο λόγο όταν η υπακοή φέρνει βαρύτερη δοκιμασία και όταν εκείνοι που έχουν εξουσία αρνούνται την αξίωσή Σου. Θυμήσου τον λαό Σου στους στεναγμούς τους, τέντωσε τον βραχίονά Σου στον ορισμένο καιρό, και κάνε μας να γνωρίσουμε ότι Εσύ είσαι ο Κύριος που εξάγει με κρίση και με έλεος. Φύλαξέ μας από το να μετρούμε την πιστότητά Σου από τις παρούσες εμφανίσεις, και στήριξε την ελπίδα μας στην επαγγελία που δεν μπορεί να σπάσει, διαμέσου του Ιησού Χριστού του Λυτρωτή μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.