Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Βαρούχ
Βαρούχ 1-2 — αντλώντας από τον Θωμᾶ Ἀκινάτη (Σούμμα ΙΙΙ ερ.85 μετάνοια + ΙΙ-ΙΙ ερ.83 συλλογική προσευχή)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Βαρούχ απευθύνεται στους Ιουδαίους εξόριστους που συγκεντρώθηκαν στη Βαβυλώνα μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Το κείμενο παρουσιάζει μια δημόσια ανάγνωση ενός ειληταρίου ακολουθούμενη από συλλογική εξομολόγηση και ικεσία. Αυτή η ρύθμιση τονίζει πώς ένας διεσπαρμένος λαός μπορεί ακόμα να προσεγγίσει τη θεία δικαιοσύνη μέσω οργανωμένης αναγνώρισης του αδικήματος. Ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης αντιμετωπίζει τη μετάνοια ως αρετή στη Σούμμα Θεολογίας Γ΄ ερ.85 σημειώνοντας ότι διορθώνει τη θέληση που διαταράχθηκε από την αμαρτία. Το ίδιο τμήμα στο άρθρο 1 διευκρινίζει ότι η μετάνοια είναι ειδική αρετή επειδή λυπάται για την αμαρτία ως προσβολή κατά του Θεού. Στο άρθρο 4 ο Ακινάτης προσθέτει ότι η θέληση χρησιμεύει ως το κατάλληλο υποκείμενο της μετανοίας κατευθύνοντας τη λύπη προς ικανοποίηση. Η αφήγηση του Βαρούχ επομένως παρέχει μια συγκεκριμένη απεικόνιση αυτών των αρχών σε συλλογικό τόνο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια 1 και 2 του Βαρούχ στην έκδοση Ντουέι-Ρεμς ή στην Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα. Προσέξτε την ακριβή ακολουθία: ο κύλινδρος διαβάζεται δυνατά στους συγκεντρωμένους εξόριστους, αυτοί κλαίνε και νηστεύουν, έπειτα ομολογούν ότι οι πρόγονοί τους και αυτοί οι ίδιοι αμάρτησαν εγκαταλείποντας την διαθήκη. Παρατηρήστε πώς η προσευχή επανειλημμένα βεβαιώνει ότι οι τιμωρίες του Θεού είναι δίκαιες και ότι η απελευθέρωση εξαρτάται από την ανανεωμένη υπακοή παρά από οποιαδήποτε αξίωση αξίας. Δώστε προσοχή στις συλλογικές αντωνυμίες «εμείς» και «ημών» σε όλη την ομολογία και την ικεσία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θωμᾶς Ἀκουίνας ἐξηγεῖ ἐν τῷ τρίτῳ μέρει ἐρωτήσει ὀγδοηκοστῇ πέμπτῃ ἄρθρῳ πρώτῳ ὅτι ἡ μετάνοια χαρακτηρίζεται ὡς ἀρετὴ ἀκριβῶς διότι παράγει μίαν σκόπιμον ἐκλογὴν νὰ ἀποστραφῇ τις τὴν ἁμαρτίαν πρὸς τὸν Θεόν. Ὁ Βαροὺχ 1–2 ἐνσαρκώνει αὐτὴν τὴν κίνησιν ὅταν οἱ ἐξόριστοι ἀποδέχονται τὴν δικαιοσύνην τῆς ἐξορίας των ἀντὶ νὰ τὴν δικαιολογοῦν. Τὸ κείμενον δὲν ἐλαχιστοποιεῖ τὴν σοβαρότητα τῆς εἰδωλολατρίας καὶ τῆς παραβάσεως τῆς διαθήκης· ἀντ’ αὐτοῦ τοποθετεῖ τὰς παραβάσεις ταύτας ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ θείου νόμου. Ὁ Ἀκουίνας περαιτέρω σημειώνει ἐν τῷ ἄρθρῳ τετάρτῳ ὅτι τὸ θέλημα πρέπει νὰ προστάξῃ τὴν λύπην τὴν προσήκουσαν εἰς τὴν μετάνοιαν· εἰδεμή ἡ πρᾶξις παραμένει μόνον συναισθηματική. Οἱ ἐξόριστοι λοιπὸν νηστεύουν καὶ κλαίουσι, πλὴν ἡ πρᾶξις των εἶναι τεταγμένη ὑπὸ τῆς δημοσίας ὁμολογίας ἥτις ἀκολουθεῖ. Στρεφόμενοι πρὸς τὴν κοινὴν προσευχήν, ἡ δευτέρα τοῦ δευτέρου μέρους ἐρωτήσει ὀγδοηκοστῇ τρίτῃ ἐξετάζει πῶς ἡ προσευχὴ δύναται νὰ προσφερθῇ ὑπὸ πολλῶν ὡς ἑνός. Τὸ ἄρθρον ἕβδομον παρατηρεῖ ὅτι τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας παραμένουν ἡνωμένα ἀκόμη καὶ ὅταν εἶναι σωματικῶς κεχωρισμένα, ἐπιτρέποντα κοινὴν δέησιν νὰ ἀναβῇ ἀπὸ ἑνὸς μυστικοῦ σώματος. Ἡ συνάθροισις τοῦ Βαροὺχ, καίτοι αἰχμάλωτος, ἀκόμη λειτουργεῖ ὡς τοιοῦτον σῶμα. Ἡ προσευχὴ των διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ναοῦ λατρείας καὶ διὰ τὴν μεταστροὴν τῶν καρδιῶν των εὐθυγραμμίζεται μὲ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Ἀκουίνα ὅτι ἡ προσευχὴ ζητεῖ καὶ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν διόρθωσιν τοῦ δεομένου. Οὕτω τὸ χωρίον συνδέει τὴν προσωπικὴν μεταστροφὴν πρὸς τὴν ἐκκλησιαστικὴν μεσιτείαν ἄνευ τοῦ νὰ χωρίζῃ τὰ δύο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η αποδοχή της δίκαιης τιμωρίας από τους εξόριστους προτυπώνει την αρετή της μετανοίας που ο Ακουίνας τοποθετεί στη διορθωμένη θέληση. Η κοινή προσευχή τους δείχνει ότι ο χωρισμός στον τόπο δεν χρειάζεται να διακόψει την ενότητα που απαιτείται για κοινή ικεσία, όπως δείχνει το II-II q.83 a.7. Οι αναγνώστες σήμερα μπορούν επομένως να εξετάσουν αν η δική τους αναγνώριση της αμαρτίας παραμένει μόνο λεκτική ή προχωρεί σε αλλαγή της θέλησης. Ομοίως, το κείμενο καλεί σε στοχασμό για το αν η προσωπική προσευχή ενσωματώνει την ευρύτερη Εκκλησία, ιδίως εκείνους που υποφέρουν παρόμοια αποξένωση από την ορατή λατρεία. Η ισορροπία μεταξύ εξομολόγησης του σφάλματος και εμπιστευτικής έκκλησης στο έλεος αποτρέπει τόσο την αυθάδεια όσο και την απόγνωση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η δημόσια εξομολόγηση στον Βαρούχ αμφισβητεί κάθε τάση να αντιμετωπίζεται η αμαρτία ως καθαρά ιδιωτική υπόθεση; Σε ποια συγκεκριμένη πρακτική αυτή την εβδομάδα θα μπορούσε η προσταγή της θλίψης από τη βούληση, όπως περιγράφεται στο τρίτο μέρος ερώτηση ογδόντα πέντε άρθρο τέσσερα, να γίνει πιο εμφανής;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ δικαίως διασκορπίσας τὸν λαόν σου διὰ τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀλλ’ ἀεὶ κλίνων πρὸς τὰς δεήσεις τῶν συντετριμμένων, χάρισον ἡμῖν τὴν χάριν τῆς ἀληθοῦς μετανοίας, ἵνα αἱ καρδίαι ἡμῶν ἀποστραφῶσι πάσης παραβάσεως τῆς διαθήκης σου καὶ ζητήσωσιν αὖθις τὴν λατρείαν τοῦ ἁγίου ὀνόματός σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἕνωσον τὰς ἱκεσίας ἡμῶν μετὰ τῆς ὅλης Ἐκκλησίας, ἵνα τὸ ἔλεός σου ἀποκαταστήσῃ ἡμᾶς τε καὶ πάντα τὰ διασκορπισμένα τέκνα σου εἰς τὴν χαρὰν τῆς παρουσίας σου. Εἴθε ἡ λύπη ἣν προσφέρομεν νὰ διέπηται ὑπὸ ἀληθείας καὶ νὰ στεφανῶται ὑπὸ ἀκλονήτου ἐλπίδος εἰς τὰς ὑποσχέσεις σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →