← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Γαλάτες 5 — με τον Clarke

Γαλάτες 5Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή, ακούγοντας καθώς το απλό νόημα της Γραφής ανοίγεται για κάθε πιστό που λαχταρά να περπατήσει σε πρακτική αγιότητα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε αργά το πέμπτο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής, ζητώντας από το Πνεύμα να αφυπνίσει τις καρδιές μας στην ελευθερία που αγόρασε ο Χριστός και στη ζωή που μας καλεί να ζήσουμε εν αγάπη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά συνδέοντας την κλήση να σταθούμε σταθεροί με την ελευθερία που έχει ήδη δηλωθεί. Σταθείτε λοιπόν σταθεροί στην ελευθερία — Αυτό συνδέεται στενά με το προηγούμενο κεφάλαιο: ο απόστολος έχοντας πει, ακριβώς πριν, 'Ώστε, αδελφοί, δεν είμαστε παιδιά της δούλης, αλλά της ελεύθερης', προσθέτει αμέσως, 'Σταθείτε λοιπόν σταθεροί στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε'. Κρατήστε σταθερά τη χριστιανική σας ομολογία· φέρνει πνευματική ελευθερία: αντίθετα, ο Ιουδαϊσμός φέρνει πνευματική δουλεία. Μεταξύ των Εβραίων, η βασιλεία του Μεσσία επρόκειτο να είναι βασιλεία ελευθερίας, και εξ ου και το Τάργκουμ, στους Θρήνους 2:22, λέει: 'Ελευθερία θα ανακηρυχθεί δημοσίως στον λαό σου του οίκου του Ισραήλ, על יד משיחא al yad Mashicha, από το χέρι του Μεσσία, όπως τους δόθηκε από τον Μωυσή και τον Ααρών την εποχή του Πάσχα'. Ο Clarke στη συνέχεια τονίζει την αδυναμία ανάμειξης των δύο διαθηκών. Στίχος 4. Στίχος Γαλάτες 5:4. Ο Χριστός έγινε ανενεργός για εσάς — Είναι μάταιο να προσπαθείτε να ενώσετε τα δύο συστήματα. Πρέπει να έχετε τον νόμο και κανένα Χριστό, ή τον Χριστό και κανένα νόμο, για τη δικαίωσή σας. Έχετε πέσει από τη χάρη. — Από το Ευαγγέλιο. Είχαν εισέλθει στη χάρη του Ευαγγελίου· και τώρα, υιοθετώντας εκ νέου τις Μωσαϊκές διατάξεις, είχαν αποστατήσει από το Ευαγγέλιο ως θρησκευτικό σύστημα, και είχαν χάσει τη χάρη που είχε μεταδοθεί στις ψυχές τους, με την οποία διατηρούνταν σε κατάσταση σωτηρίας. Η ειρήνη και η αγάπη του Θεού, που ελήφθησαν μέσω του Ιησού Χριστού, δεν μπορούσαν να παραμείνουν στις καρδιές εκείνων που είχαν απορρίψει τον Χριστό. Είχαν, λοιπόν, με κάθε έννοια της λέξης, πέσει από τη χάρη· και αν κάποιοι από αυτούς αναστήθηκαν ποτέ, είναι κάτι που δεν μπορούμε να πούμε. Ο Clarke στη συνέχεια δείχνει πώς η γνήσια πίστη πρέπει να αποδειχθεί. Στίχος 6. Στίχος Γαλάτες 5:6. Διότι εν Χριστώ Ιησού — Με τη διακονία του Ευαγγελίου όλες οι νομικές παρατηρήσεις, ως απαραίτητες για τη σωτηρία, καταργούνται· και η ακροβυστία, ή η κατάσταση των Εθνικών, συμβάλλει τόσο στη σωτηρία όσο και η περιτομή ή η κατάσταση των Ιουδαίων· είναι και οι δύο εξίσου αναποτελεσματικές· και τίποτα τώρα δεν έχει αξία στα μάτια του Θεού εκτός από εκείνη την πίστη δι' αγάπης ενεργουμένη, η οποία καθίσταται ενεργή, ή ενεργητική, μέσω της αγάπης. Ο Θεός δεν αναγνωρίζει καμία πίστη, ως έργο του Πνεύματός του, που δεν είναι ενεργή ή υπάκουη· αλλά η αρχή κάθε υπακοής στον Θεό, και ευεργεσίας στον άνθρωπο, είναι η αγάπη· επομένως η πίστη δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν συνδέεται με την αγάπη. Η αγάπη προς τον Θεό παράγει υπακοή στο θέλημά του: η αγάπη προς τον άνθρωπο δεν κάνει κακό· αλλά, αντίθετα, κάθε πράξη καλοσύνης. Η πίστη που δεν λειτουργεί μέσω της αγάπης είναι είτε περιτομή είτε ακροβυστία, ή οτιδήποτε ο κάτοχός της μπορεί να θέλει να την ονομάσει· είναι, ωστόσο, τίποτα που θα τον ωφελήσει όταν ο Θεός έρθει να πάρει την ψυχή του. Δεν ωφελεί τίποτα. Αυτή η ταπεινή, αγία, ενεργητική, υπάκουη ΑΓΑΠΗ, είναι η μεγάλη λυδία λίθος όλων των ανθρώπινων δογμάτων και ομολογιών πίστης. Η πίστη χωρίς αυτή δεν έχει ούτε ψυχή ούτε λειτουργία· στη γλώσσα του Αποστόλου Ιακώβου, είναι νεκρή, και δεν μπορεί να εκτελέσει καμία λειτουργία της πνευματικής ζωής, όχι περισσότερο από ό,τι ένας νεκρός μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντα της ζωικής ή πολιτικής ζωής. Ο Clarke στρέφεται εκτενώς στις αντιθετικές συγκομιδές της σάρκας και του Πνεύματος. Στίχος 22. Στίχος 22. Αλλά ο καρπός του Πνεύματος — Τόσο η σάρκα —οι αμαρτωλές διαθέσεις της ανθρώπινης καρδιάς— όσο και το πνεύμα —η αλλαγμένη ή καθαρισμένη κατάσταση της ψυχής, μέσω της χάριτος και του Πνεύματος του Θεού— αναπαρίστανται από τον απόστολο ως δέντρα, το ένα παράγει καλούς καρπούς το άλλο κακούς· οι παραγωγές του καθενός είναι σύμφωνα με τη φύση του δέντρου, όπως το δέντρο είναι σύμφωνα με τη φύση του σπόρου από τον οποίο προήλθε. Ο κακός σπόρος παρήγαγε ένα κακό δέντρο, που απέδιδε κάθε είδους κακούς καρπούς· ο καλός σπόρος παρήγαγε ένα καλό δέντρο, που απέδιδε καρπούς του πιο εξαιρετικού είδους. Το δέντρο της σάρκας, με όλους τους κακούς καρπούς του, το έχουμε ήδη δει· το δέντρο του Πνεύματος, με τους καλούς καρπούς του, θα το δούμε τώρα. Αγάπη — αγάπη. Μια έντονη επιθυμία να ευχαριστήσουμε τον Θεό, και να κάνουμε καλό στην ανθρωπότητα· η ίδια η ψυχή και το πνεύμα κάθε αληθινής θρησκείας· η εκπλήρωση του νόμου, και αυτό που δίνει ενέργεια στην ίδια την πίστη. Βλέπε Γαλάτες 5:6. Χαρά — χαρά.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Clarke καταλήγει με το αποφασιστικό σημάδι εκείνων που ανήκουν στον Χριστό. Στίχος 24. Στίχος 24. Και όσοι είναι του Χριστού — Όλοι οι γνήσιοι Χριστιανοί έχουν σταυρώσει τη σάρκα — απέχουν τόσο πολύ από το να υπακούουν στις επιταγές της και να ενεργούν υπό την επίδρασή της, ώστε έχουν σταυρώσει τις αισθησιακές τους ορέξεις· τις έχουν καρφώσει στον σταυρό του Χριστού, όπου έχουν εκπνεύσει μαζί του· εξ ου και ο Άγιος Παύλος λέει, Ρωμαίους 6:6, 'ο παλαιός μας άνθρωπος' — η σάρκα, με τα πάθη και τις επιθυμίες της, 'σταυρώθηκε μαζί του, για να καταστραφεί το σώμα της αμαρτίας, ώστε από τώρα και στο εξής να μην υπηρετούμε την αμαρτία'. Με αυτό βλέπουμε ότι ο Θεός έχει πλήρως σκοπό να σώσει όλους όσους πιστεύουν στον Χριστό από κάθε αμαρτία, είτε εξωτερική είτε εσωτερική, με όλα τα πάθη, παθήμασι, τις ακανόνιστες επιθυμίες, και τις επιθυμίες, επιθυμίαις, τις άτακτες επιθυμίες και πόθους. Όλα όσα μπορεί να αισθάνεται ένας άνθρωπος αντίθετα προς την αγάπη και την αγνότητα· και όλα όσα μπορεί να επιθυμεί αντίθετα προς τη μετριοπάθεια και την αυτοάρνηση που είναι χαρακτηριστική του χριστιανικού χαρακτήρα. Ο Clarke κλείνει παροτρύνοντας τους πιστούς να διατηρήσουν την ενότητα που δίνει το Πνεύμα. Αυτός που επιθυμεί να διατηρήσει την ενότητα του Πνεύματος στον δεσμό της ειρήνης, δεν πρέπει να προκαλεί τον άλλον. Αυτός που γνωρίζει ότι ποτέ δεν άξιζε κανένα δώρο ή ευλογία από τον Θεό δεν πρέπει να φθονεί στον άλλον αυτές τις ευλογίες που η Θεία αγαθότητα μπορεί να έκρινε σκόπιμο να του χαρίσει. Δεν μπορεί ο Θεός να κάνει ό,τι θέλει με τα δικά του; Αν οι Χριστιανοί γενικά ήταν ικανοποιημένοι με την τιμή που προέρχεται από τον Θεό, αν πρόσεχαν να μην προκαλούν τους συγχριστιανούς τους, αν σταματούσαν να φθονούν εκείνους στους οποίους είτε ο Θεός είτε ο άνθρωπος χαρίζει τιμές ή πλεονεκτήματα, θα είχαμε σύντομα μια πιο ευτυχισμένη και πιο τέλεια κατάσταση της Χριστιανικής Εκκλησίας από αυτή που βλέπουμε τώρα. Ο Χριστιανισμός απαιτεί από εμάς να εκτιμούμε ο ένας τον άλλον περισσότερο από τον εαυτό μας, ή στην τιμή να προτιμούμε ο ένας τον άλλον. Αν μια τέτοια διάθεση δεν ήταν απαραίτητη για τον Χριστιανικό χαρακτήρα, και για την ειρήνη και την τελειότητα της Εκκλησίας του Χριστού, δεν θα είχε συστηθεί τόσο έντονα.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού πειράζομαι να προσθέσω οτιδήποτε στο τελειωμένο έργο του Χριστού; Σε ποιες καθημερινές επιλογές με καλεί το Πνεύμα να σταυρώσω εκ νέου τη σάρκα; Πώς μπορεί η αγάπη να γίνει η ζωντανή απόδειξη της πίστης μου αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την ελευθερία που αγόρασε ο Υιός σου. Κράτησέ μας από κάθε ζυγό που θα δέσμευε την ψυχή, και άσε το Πνεύμα να φέρει τον δικό του καρπό σε εμάς. Είθε η αγάπη να εργάζεται μέσω της πίστης μας, η ειρήνη να φυλάει τα σπίτια μας, και η αγιότητα να χαρακτηρίζει την κοινή μας ζωή, μέχρι να σταθούμε πλήρεις στην παρουσία σου. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →