← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιούδας

Ιούδα 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιούδας 1Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στην επιστολή του Ιούδα προσφέρει διαχρονική σοφία για τους πιστούς που αντιμετωπίζουν λεπτές απειλές στην πίστη. Σε αυτό το μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς αναλύει την επείγουσα έκκληση του αποστόλου να αγωνιστούμε σθεναρά για το ευαγγέλιο που παραδόθηκε μια για πάντα. Η ποιμαντική του σοφία τονίζει τόσο το προνόμιο της κοινής σωτηρίας όσο και τους κινδύνους που θέτουν εκείνοι που διαστρεβλώνουν τη χάρη. Μέσα από την προσοχή σε κάθε στίχο ο Καλβίνος εξοπλίζει τους αναγνώστες να σταθούν σταθεροί χωρίς φόβο. Ας διεγείρουν τα λόγια του φρέσκια επαγρύπνηση και ευγνωμοσύνη μέσα μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της επιστολής του Ιούδα αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τον τόνο του αποστόλου που συνδυάζει στοργή και επείγουσα ανάγκη καθώς προειδοποιεί την εκκλησία για κρυφούς κινδύνους. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφείτε στις σκέψεις του Καλβίνου. Σκεφτείτε πώς τα λόγια μπορεί να εφαρμοστούν στη δική σας πορεία πίστης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας την επιμέλεια του Ιούδα στο γράψιμο. 3. Όταν έκανα επιμέλεια. Απέδωσα τις λέξεις σπουδήν ποιούμενος, «Εφαρμόζοντας φροντίδα»: κυριολεκτικά είναι, «Κάνοντας επιμέλεια». Αλλά πολλοί ερμηνευτές εξηγούν την πρόταση με αυτή την έννοια, ότι μια ισχυρή επιθυμία ανάγκασε τον Ιούδα να γράψει, όπως συνήθως λέμε για εκείνους που βρίσκονται υπό την επίδραση κάποιου ισχυρού συναισθήματος, ότι δεν μπορούν να κυβερνήσουν ή να συγκρατήσουν τον εαυτό τους. Τότε, σύμφωνα με αυτούς τους ερμηνευτές, ο Ιούδας βρισκόταν υπό ένα είδος αναγκαιότητας, επειδή μια επιθυμία να γράψει δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Αλλά μάλλον νομίζω ότι οι δύο προτάσεις είναι ξεχωριστές, ότι αν και ήταν διατεθειμένος και πρόθυμος να γράψει, ωστόσο μια αναγκαιότητα τον ανάγκασε. Τότε υπαινίσσεται, ότι ήταν πράγματι χαρούμενος και ανυπόμονος να γράψει σε αυτούς, αλλά όμως η αναγκαιότητα τον ώθησε να το κάνει, ακόμη και επειδή δέχονταν επίθεση (σύμφωνα με όσα ακολουθούν) από τους ασεβείς, και είχαν ανάγκη να προετοιμαστούν για να πολεμήσουν μαζί τους. [190] Σχετικά με την κοινή σωτηρία, ο Καλβίνος γράφει: Της κοινής σωτηρίας. Μερικά αντίγραφα προσθέτουν «σας», αλλά χωρίς λόγο, όπως νομίζω· γιατί κάνει τη σωτηρία κοινή σε αυτούς και στον εαυτό του. Και δεν προσθέτει λίγο βάρος στο δόγμα που αναγγέλλεται, όταν κάποιος μιλά σύμφωνα με τα δικά του συναισθήματα και εμπειρία· γιατί μάταιο είναι αυτό που λέμε, αν μιλάμε για σωτηρία σε άλλους, όταν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε πραγματική γνώση της. Τότε, ο Ιούδας ομολόγησε τον εαυτό του (για να το πούμε έτσι) ως πειραματικό δάσκαλο, όταν συνδέθηκε με τους ευσεβείς στη συμμετοχή της ίδιας σωτηρίας. Στη συνέχεια, ο Καλβίνος εξηγεί την προτροπή να αγωνιστούμε για την πίστη. Και σας προτρέπω. Κυριολεκτικά, «σας προτρέποντας»· αλλά καθώς δείχνει τον σκοπό της συμβουλής του, η πρόταση πρέπει να εκφραστεί έτσι. Αυτό που απέδωσα, «να βοηθήσετε την πίστη αγωνιζόμενοι», σημαίνει το ίδιο με το να αγωνιστείτε για να διατηρήσετε την πίστη, και να υπομείνετε με θάρρος τις αντίθετες επιθέσεις του Σατανά. [191] Γιατί τους υπενθυμίζει ότι για να επιμείνουν στην πίστη, πρέπει να αντιμετωπιστούν διάφοροι αγώνες και να διατηρηθεί συνεχής πόλεμος. Λέει ότι η πίστη είχε παραδοθεί μία φορά, ώστε να γνωρίζουν ότι την είχαν αποκτήσει για αυτόν τον σκοπό, ότι ποτέ δεν θα αποτύχουν ή δεν θα απομακρυνθούν. Στη συνέχεια ο Καλβίνος περιγράφει εκείνους που εισχώρησαν κρυφά. 4. Διότι υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που εισχώρησαν κρυφά. Αν και ο Σατανάς είναι πάντα εχθρός των ευσεβών, και δεν παύει ποτέ να τους ενοχλεί, όμως ο Ιούδας υπενθυμίζει σε εκείνους προς τους οποίους έγραφε την κατάσταση των πραγμάτων εκείνη την εποχή. Ο Σατανάς τώρα, λέει, σας επιτίθεται και σας ενοχλεί με ιδιαίτερο τρόπο· επομένως είναι απαραίτητο να πάρουμε όπλα για να του αντισταθούμε. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι ένας καλός και πιστός ποιμένας οφείλει σοφά να εξετάζει τι απαιτεί η παρούσα κατάσταση της Εκκλησίας, ώστε να προσαρμόζει το δόγμα του στις ανάγκες της.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει τους εισβολείς με την αιώνια βουλή του Θεού. Προορισμένοι από παλιά. Ονομάζει εκείνη την κρίση ή καταδίκη ή αποδοκιμασμένο νου, με τον οποίο οδηγήθηκαν σε πλάνη για να διαστρέψουν τη διδασκαλία της ευσέβειας· γιατί κανείς δεν μπορεί να κάνει τέτοιο πράγμα παρά μόνο προς την ίδια του την καταστροφή. Αλλά η μεταφορά λαμβάνεται από αυτή την περίσταση, επειδή η αιώνια βουλή του Θεού, με την οποία οι πιστοί προορίζονται για σωτηρία, ονομάζεται βιβλίο· και όταν οι πιστοί άκουσαν ότι αυτοί παραδόθηκαν σε αιώνιο θάνατο, έπρεπε να προσέξουν μήπως εμπλακούν και οι ίδιοι στην ίδια καταστροφή. Ταυτόχρονα σκοπός του Ιούδα ήταν να αποτρέψει τον κίνδυνο, μήπως η καινοτομία του πράγματος ταράξει και θλίψει κάποιον από αυτούς· γιατί αν αυτοί ήταν ήδη προορισμένοι από παλιά, έπεται ότι η Εκκλησία δεν δοκιμάζεται ή γυμνάζεται παρά σύμφωνα με την αλάνθαστη βουλή του Θεού. [192] Εφαρμόζει περαιτέρω το χωρίο στην κατάχρηση της χάρης. Η χάρη του Θεού μας. Εκφράζει τώρα πιο καθαρά ποιο ήταν το κακό· γιατί λέει ότι καταχρήστηκαν τη χάρη του Θεού, ώστε να οδηγήσουν τον εαυτό τους και άλλους σε ακάθαρτη και βέβηλη ελευθερία στην αμαρτία. Αλλά η χάρη του Θεού έχει εμφανιστεί για πολύ διαφορετικό σκοπό, ακόμη και για να αρνηθούμε την ασεβεια και τις κοσμικές επιθυμίες, να ζήσουμε σώφρονα, δίκαια και ευσεβώς σε αυτόν τον κόσμο. Ας γνωρίζουμε λοιπόν ότι τίποτα δεν είναι πιο ολέθριο από ανθρώπους αυτού του είδους, οι οποίοι από τη χάρη του Χριστού παίρνουν ένα κάλυμμα για να επιδοθούν στην ακολασία. [193]
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Σε ποιο σημείο της ζωής σας αισθάνεστε την ανάγκη να αγωνιστείτε πιο σθεναρά για την πίστη; Πώς σας ενισχύει την αποφασιστικότητα η ανάμνηση ότι η σωτηρία κατέχεται από κοινού με όλους τους αγίους; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να μεταχειριστείτε τη χάρη του Θεού ως άδεια παρά ως κάλεσμα στην αγιότητα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ μόνος φυλάσσων τὸν λαόν σου ἀπὸ προσκόμματος καὶ παριστῶν αὐτοὺς ἀμώμους ἐνώπιον τῆς δόξης σου μετὰ ὑπερβάλλουσας χαρᾶς, ἐνίσχυσον τὴν ἐκκλησίαν σου νὰ ἀγωνίζηται προθύμως ὑπὲρ τῆς πίστεως τῆς ἅπαξ παραδοθείσης τοῖς ἁγίοις. Διὰ τῆς διαθηκικῆς σου χάριτος, διατήρησον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης λεπτοφυοῦς πλάνης, οἰκοδόμησον ἡμᾶς ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ ἡμῶν πίστει, καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ Χριστοῦ, καθὼς προσμένομεν τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς ζωὴν αἰώνιον. Δὸς ἡμῖν νὰ περιπατῶμεν ταπεινῶς καὶ ἀγρύπνως μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →