← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Η Διακονία της Συμφιλιώσεως: Συμφιλιωθείτε με τον Θεό

Β' Κορινθίους 5Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το πέμπτο κεφάλαιο συγκεντρώνει όλη την ελπίδα της επιστολής και την στρέφει προς την αιωνιότητα. Το εύθραυστο 'πήλινο σκεύος' του τετάρτου κεφαλαίου είναι τώρα ένας 'γήινος οίκος αυτής της σκηνής' που μπορεί να διαλυθεί — αλλά 'έχουμε οικοδομή από τον Θεό, οίκον αχειροποίητον, αιώνιον εν τοις ουρανοίς'. Στενάζουμε, όχι για να αποδυθούμε του σώματος, αλλά για να 'καταποθεί' αυτό 'υπό της ζωής'. Εν τω μεταξύ 'διά πίστεως περιπατούμεν, ου διά είδους', και κοπιάζουμε για να είμαστε ευάρεστοι, 'διότι πάντας ημάς δει φανερωθήναι έμπροσθεν του βήματος του Χριστού'. Έπειτα ο Παύλος ονομάζει τον κινητήρα όλων αυτών: 'η αγάπη του Χριστού συνέχει ημάς'. Ένας απέθανε υπέρ πάντων· επομένως όλοι όσοι ζουν πρέπει να ζουν γι' Αυτόν· και κάθε άνθρωπος εν Χριστώ 'καινή κτίσις' είναι. Ο Χρυσόστομος φθάνει στην κορυφή του κεφαλαίου με δέος: ο Θεός, το θιγμένο μέρος, είναι αυτός που ζητά ειρήνη, 'μη λογιζόμενος αυτών τα παραπτώματα', και εμπιστεύεται τους αποστόλους Του να παρακαλούν, 'συμφιλιώθητε τω Θεώ' — διότι 'τον μη γνόντα αμαρτίαν υπέρ ημών αμαρτίαν εποίησεν... ίνα ημείς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεού εν αυτώ'.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Β' Κορινθίους 5 — 'έχουμε οικοδομή από τον Θεό, οίκον αχειροποίητον, αιώνιον εν τοις ουρανοίς'· 'ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής'· 'διά πίστεως περιπατούμεν, ου διά είδους'· 'κοπιώμεν... ίνα ευάρεστοι αυτώ γενώμεθα. Διότι πάντας ημάς δει φανερωθήναι έμπροσθεν του βήματος του Χριστού'· 'η αγάπη του Χριστού συνέχει ημάς· κρίναντες τούτο, ότι εις υπέρ πάντων απέθανεν, άρα οι πάντες απέθανον'· 'ει τις εν Χριστώ, καινή κτίσις· τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονεν καινά'· 'ο Θεός... καταλλάξας ημάς εαυτώ διά Ιησού Χριστού, και δόντος ημίν την διακονίαν της καταλλαγής'· 'υπέρ Χριστού πρεσβεύομεν... δεόμεθα υπέρ Χριστού, συμφιλιώθητε τω Θεώ. Τον γαρ μη γνόντα αμαρτίαν υπέρ ημών αμαρτίαν εποίησεν, ίνα ημείς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεού εν αυτώ'.
Μελετήστε

Μελέτη

Στην καρδιά του κεφαλαίου βρίσκεται ένα θαύμα που ο Χρυσόστομος μόλις μπορεί να συγκρατήσει: το θιγμένο μέρος είναι αυτό που ικετεύει για ειρήνη, και το κάνει χωρίς καν να λογαριάζει την προσβολή. 'Θεός ην εν Χριστώ κόσμον καταλλάσσων εαυτώ, μη λογιζόμενος αυτοίς τα παραπτώματα αυτών.' Ου μόνον συνεχώρησεν, αλλά ουδέ ελογίσατο. Ούτω και ημείς οφείλομεν τοις εχθροίς συγχωρείν, ίνα και αυτοί της ομοίας τύχωμεν συγχωρήσεως. Αν ο Θεός απαιτούσε λογαριασμό των αμαρτιών μας, λέει ο Χρυσόστομος, 'πάντες αν απωλόμεθα· πάντες γαρ απέθανον'. Αντ' αυτού ο αδικημένος ζητά πρώτος τη συμφιλίωση. Και ο Παύλος προσέχει την κατεύθυνση της έκκλησης: δεν λέει 'συμφιλιώσατε τον Θεόν εαυτοίς', αλλά 'συμφιλιώθητε τω Θεώ', διότι η έχθρα δεν ήταν ποτέ από την πλευρά του Θεού. Και ουκ είπεν, Καταλλάξατε τον Θεόν εαυτοίς· ου γαρ αυτός εχθραίνει, αλλά υμείς· ο Θεός γαρ ουδέποτε εχθραίνει. Όλη η αποξένωση ήταν δική μας· όλη η πρωτοβουλία της ειρήνης είναι δική Του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Πώς επιτελέσθηκε αυτή η συμφιλίωση; Μέσω μιας ανταλλαγής τόσο συγκλονιστικής που ο Παύλος την εκφράζει με γυμνά λόγια: 'τον μη γνόντα αμαρτίαν υπέρ ημών αμαρτίαν εποίησεν, ίνα ημείς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεού εν αυτώ'. Ο Χρυσόστομος αρνείται να την απαλύνει. Ο αναμάρτητος αντιμετωπίσθηκε ως αμαρτωλός, ακόμη και ως καταραμένος, πεθαίνοντας τον θάνατο του σταυρού. Τον μη γνόντα αμαρτίαν, φησίν, τον αυτήν την δικαιοσύνην, αμαρτίαν εποίησεν, τουτέστιν ως αμαρτωλόν κατεδικάσθη, ως καταραμένος απέθανεν. Ο Παύλος δεν λέει ότι ο Θεός έκανε τον Χριστό 'αμαρτωλό' αλλά 'αμαρτία', και μας έκανε όχι απλώς 'δικαίους' αλλά 'δικαιοσύνη' — την ίδια την ποιότητα, και 'την δικαιοσύνην του Θεού'. Γι' αυτό όλη η καύχηση έχει χαθεί: αυτή η δικαιοσύνη είναι 'ουκ εξ έργων... αλλά κατά χάριν, εν ω πάσα αμαρτία κατηργήθη'. Έτσι η νέα κτίση που αναγγέλλει ο Παύλος δεν είναι υπερβολή — 'τα αρχαία παρήλθεν· ιδού γέγονεν καινά'· και πίσω από όλα, η αγάπη του Χριστού που 'υπέρ πάντων απέθανεν', συνέχουσα εκείνους που ζουν να ζουν πλέον όχι για τον εαυτό τους αλλά γι' Αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Ακούστε την έκκληση όπως την εννοούσε ο Παύλος: όχι μακρινό διάταγμα αλλά πρεσβεία, ο ίδιος ο Θεός 'ως του Θεού παρακαλούντος δι' ημών... συμφιλιώθητε τω Θεώ'. Το θιγμένο μέρος ικετεύει. Δεν λογάριασε τα παραπτώματά σας· έκανε τον αναμάρτητο Υιό Του αμαρτία, ώστε να γίνετε 'δικαιοσύνη Θεού εν αυτώ'. Τι απομένει για εσάς παρά να έλθετε; Και αφού συμφιλιωθείτε, ας γίνει η ίδια αγάπη ο κινητήρας της ζωής σας — 'η αγάπη του Χριστού συνέχει ημάς' — ώστε να 'ζήτε μηκέτι εαυτοίς', 'αλλά τω υπέρ υμών αποθανόντι και αναστάντι'. Μάθετε επίσης το σχήμα της συγχωρήσεώς Του προς τους εχθρούς σας: 'ουδέ ελογίσατο', και ο Χρυσόστομος λέει ότι πρέπει να συγχωρείτε με τον ίδιο τρόπο 'ίνα και υμείς της ομοίας τύχητε συγχωρήσεως'. Είστε νέα κτίσις· τα αρχαία παρήλθον. Μην επιστρέφετε σε αυτά. Περιπατείτε διά πίστεως, ου διά είδους, ευάρεστοι σε Εκείνον ενώπιον του βήματος του οποίου όλοι πρέπει να σταθούμε — και η αγάπη του οποίου έχει ήδη κάνει την απόφαση, για εκείνους εν Χριστώ, δώρο.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, ο οποίος ήσουν εν Χριστώ καταλλάσσων τον κόσμον προς Σεαυτόν, μη λογιζόμενος τα παραπτώματα ημών, μολονότι ημείς ήμεθα οι παραβάται και Συ ο θιγμένος: θαυμάζω ότι όχι μόνον συνεχώρησας αλλά ουδέ ελογίσω την αμαρτίαν μου. Δεν φέρεις έχθραν· η έχθρα ήτο όλη ιδική μου — ώστε διά της χάριτός Σου, συμφιλιώθητε τω Θεώ είναι ο λόγος που αποκρίνομαι τώρα. Εποίησας Εκείνον που δεν εγνώρισε αμαρτίαν να γίνει αμαρτία υπέρ εμού, ακόμη και να αποθάνει ως καταραμένος, ίνα γένωμαι δικαιοσύνη Θεού εν Αυτώ· ας μη καυχώμαι εις ουδέν άλλο παρά εις τούτο το δώρον. Κάνε με όντως νέαν κτίσιν, των αρχαίων παρελθόντων· και ας συνέχη με η αγάπη του Χριστού, ώστε να ζώ πλέον ουχί εαυτώ αλλά τω υπέρ εμού αποθανόντι και αναστάντι. Δίδαξόν με να συγχωρώ τους εχθρούς μου όπως συγχώρησας εμέ, μη λογιζόμενος ουδέ το κακόν, και να περιπατώ διά πίστεως και ου διά είδους έως ότου σταθώ δεκτός ενώπιον του βήματος του Υιού Σου. Εις Σε, τον Πατέρα που πρώτος εζήτησε την ειρήνην ημών, μετά του Υιού Σου και του Αγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →