Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Εφεσίους 3 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Το τρίτο κεφάλαιο των Εφεσίων μοιάζει σαν να κάθεσαι με έναν παλιό φίλο που μόλις έλαβε τα πιο εκπληκτικά νέα. Ο Παύλος γράφει ως κάποιος που κάποτε πίστευε ότι οι υποσχέσεις του Θεού ανήκαν μόνο σε έναν στενό κύκλο, όμως τώρα βλέπει τον κύκλο να ανοίγεται πλατιά στον Ιησού. Η επιστολή μεταφέρει τη θέρμη κάποιου που έχει περάσει από τη δική του ιστορία αντίστασης και ελέους και που δεν μπορεί να κρατήσει το θαύμα για τον εαυτό του. Εδώ ο απόστολος απομακρύνεται από τη διδασκαλία αρκετά ώστε να μας αφήσει να ακούσουμε πώς το ευαγγέλιο αναδιάταξε ολόκληρη την αίσθηση της κλήσης του. Μιλά για ένα μυστήριο που κάποτε ήταν κρυμμένο και τώρα λάμπει σε κοινή θέα: ότι άνθρωποι που κάποτε θεωρούνταν ξένοι γίνονται δεκτοί στον ίδιο οίκο με εκείνους που γνώριζαν από καιρό τις διαθήκες. Ο τόνος είναι προσωπικός, σχεδόν λαχανιασμένος, επειδή η είδηση δεν είναι απλώς πληροφορία αλλά πρόσκληση στην ίδια τη ζωή του Χριστού. Καθώς ακούμε, προοριζόμαστε να αισθανθούμε την ίδια διεύρυνση της καρδιάς που αισθάνθηκε ο Παύλος, την ίδια βεβαιότητα ότι οι πλούτοι του Ιησού προορίζονται για κάθε πρόθυμη ψυχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο στο κεφάλαιο. Προσέξτε πώς ο Παύλος ξεκινά με τη δική του ιστορία αλλά γρήγορα στρέφει το φως στον Χριστό. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στους «πλούτους» και το «μυστήριο» και ακούστε τη μετάβαση από την εξήγηση στην προσευχή. Αφήστε τα λόγια να σας θυμίσουν ότι αυτή η επιστολή γράφτηκε σε πραγματικούς ανθρώπους που μαθαίνουν να ζουν ως μία νέα οικογένεια. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού η δική σας ιστορία συναντά το πλάτος της υποδοχής του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παύλος ανοίγει περιγράφοντας τον εαυτό του ως φυλακισμένο για χάρη των Εθνών, όμως αρνείται να θεωρήσει αυτή τη φυλάκιση ως οπισθοδρόμηση. Αντίθετα τη βλέπει ως μέρος του ίδιου του σχεδίου που αναγγέλλει. Το μυστήριο που του δόθηκε να κηρύξει είναι ότι οι Εθνικοί είναι τώρα συγκληρονόμοι, μέλη του ίδιου σώματος και συμμέτοχοι της επαγγελίας εν Χριστώ Ιησού. Αυτό δεν είναι προσθήκη σε μια παλαιότερη ιστορία· είναι η παλαιότερη ιστορία που φτάνει επιτέλους σε πλήρη θέα. Ο Θεός που δημιούργησε τα πάντα πάντοτε σκόπευε μία οικογένεια και ο σταυρός έκανε αυτή την πρόθεση ορατή. Ο Παύλος ονομάζει αυτό το μυστήριο ανεξερεύνητους πλούτους, όχι επειδή είναι περίπλοκο αλλά επειδή το βάθος του συνεχίζει να ξεδιπλώνεται όσο περισσότερο ζει κανείς μέσα του. Μιλά για τη δική του μικρότητα μπροστά σε τέτοια χάρη, θυμίζοντας την προηγούμενη αντίστασή του στην εκκλησία, όμως μιλά επίσης με ήσυχη πεποίθηση ότι αυτή η χάρη δόθηκε ειδικά σε αυτόν για να τη μεταδώσει σε άλλους. Η ίδια χάρη που τον ταπείνωσε τώρα τον εξοπλίζει. Όταν στρέφεται στην προσευχή, η εστίαση παραμένει κεντροθετημένη στον Χριστό. Ζητά οι Εφέσιοι να ενδυναμωθούν με δύναμη στον εσωτερικό άνθρωπο, ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές τους δια της πίστεως και αυτοί να ριζωθούν και να θεμελιωθούν στην αγάπη. Ο στόχος δεν είναι απλώς ορθή σκέψη αλλά ζωντανή εμπειρία του πόσο πλατιά και μακριά και υψηλή και βαθιά είναι πραγματικά η αγάπη του Χριστού. Ο Παύλος προσεύχεται να γνωρίσουν αυτή την αγάπη που υπερβαίνει τη γνώση, ώστε να πληρωθούν με όλη την πληρότητα του Θεού. Η προσευχή δεν τελειώνει με αίτημα παρηγοριάς· τελειώνει με δοξολογία, δίνοντας δόξα σε Εκείνον που μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από όσα ζητούμε ή φανταζόμαστε. Σε όλο το κεφάλαιο ο προσωπικός Ιησούς παραμένει στο κέντρο: Εκείνος στον οποίο πέφτουν τα χωρίσματα, Εκείνος του οποίου η αγάπη γίνεται το ίδιο το έδαφος στο οποίο μεγαλώνουν οι πιστοί, Εκείνος του οποίου η δύναμη που εργάζεται μέσα μας υπερβαίνει κάθε ανθρώπινο σχέδιο. Ο Παύλος δείχνει τον ρυθμό που χρειάζεται κάθε πιστός—να λαμβάνει το μυστήριο και έπειτα να μετατρέπει αυτή τη λήψη σε μεσιτεία για άλλους—ώστε το ευαγγέλιο να μην παραμένει κλειδωμένο μέσα σε μία καρδιά αλλά να συνεχίζει να διευρύνει την οικογένεια.
Σκεφτείτε
Εξέταση
Αυτό το κεφάλαιο βρίσκεται στην καρδιά της εξελισσόμενης ιστορίας της Καινής Διαθήκης για την ένταξη. Αντηχεί τη στιγμή που ο Πέτρος στάλθηκε στον Κορνήλιο και τη στιγμή που η σύνοδος των Ιεροσολύμων επιβεβαίωσε ότι η πίστη μόνη ενώνει Ιουδαίο και Εθνικό. Φτάνει επίσης πίσω στην υπόσχεση που δόθηκε στον Αβραάμ ότι όλα τα έθνη θα ευλογηθούν μέσω του σπέρματός του, μια υπόσχεση που τώρα εκπληρώνεται στον Χριστό. Η ίδια ώθηση εμφανίζεται στους Ρωμαίους όταν ο Παύλος γιορτάζει το εμβολιασμό άγριων κλαδιών ελιάς στο καλλιεργημένο δέντρο. Σε όλα αυτά τα χωρία ο συνεπής τόνος είναι ότι η σωτηρία του Θεού υπήρξε πάντοτε μεγαλύτερη από ό,τι μπορούσε να περιλάβει ένας μόνο λαός, όμως μόνο στον Ιησού αυτή η μεγαλωσύνη γίνεται αναμφισβήτητα προσωπική. Η προσευχή στους Εφεσίους 3 βρίσκει το αντίστοιχό της στην ίδια την προσευχή του Ιησού στον Ιωάννη 17 ότι οι ακόλουθοί Του θα είναι ένα ώστε ο κόσμος να πιστέψει. Και οι δύο προσευχές τοποθετούν την ενότητα όχι στην ανθρώπινη προσπάθεια αλλά στον ενοικούντα Χριστό και την αγάπη που ρέει από Αυτόν. Η ανάγνωση με αυτόν τον τρόπο μας εμποδίζει να αντιμετωπίσουμε τους Εφεσίους 3 ως απομονωμένη δογματική δήλωση· γίνεται ένα ακόμη παράθυρο στην ενιαία ιστορία ενός Θεού που συνεχίζει να κάνει χώρο στο τραπέζι Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στους καθημερινούς σας κύκλους αισθάνεστε ακόμη ήσυχες γραμμές που χωρίζουν το «εμείς» από το «αυτοί» και πώς μπορεί το μυστήριο που αναγγέλλει ο Παύλος να σας προσκαλέσει να διασχίσετε μία από αυτές τις γραμμές αυτή την εβδομάδα; Όταν σκέφτεστε την προσευχή για δύναμη στον εσωτερικό άνθρωπο, ποια περιοχή της ζωής σας αισθάνεται ότι χρειάζεται περισσότερο ο Χριστός να κατοικήσει βαθύτερα δια της πίστεως αυτή τη στιγμή; Πώς θα μπορούσατε να μετατρέψετε μία γνώση από αυτό το κεφάλαιο σε μια απλή προσευχή για κάποιον που γνωρίζετε και που δεν έχει ακόμη βιώσει το πλάτος της υποδοχής του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε για το μυστήριο που έγινε φανερό στον σταυρό Σου—ότι κανείς δεν βρίσκεται έξω από την εμβέλεια της αγάπης Σου. Ενδυνάμωσέ μας στους εσωτερικούς μας εαυτούς ώστε να εγκατασταθείς πληρέστερα στις καρδιές μας. Ρίζωσέ μας και θεμελίωσέ μας στην αγάπη μέχρι να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε πόσο πλατιά και μακριά και υψηλή και βαθιά είναι πραγματικά αυτή η αγάπη. Φύλαξέ μας από το να συρρικνώνουμε τα καλά νέα στο μέγεθος της δικής μας άνεσης. Αντίθετα διεύρυνε τις καρδιές μας μέχρι να κάνουμε πρόθυμα χώρο για κάθε πρόσωπο που Εσύ ελκύεις προς τον εαυτό Σου. Κάνε σε εμάς και δι' ημών πολύ περισσότερα από όσα θα σκεφτόμασταν ποτέ να ζητήσουμε και ας επιστρέψει όλη η δόξα σε Εσένα, τώρα και για πάντα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.