← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 10-12 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιδοκ

Αριθμοί 10-12Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Καθολικό Σχόλιο της Οικογενειακής Βίβλου του Χέιδοκ στα κεφάλαια 10 έως 12 των Αριθμών. Σε αυτές τις σελίδες ο αρχαίος σχολιαστής συγκεντρώνει τη σοφία παλαιότερων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει την πορεία του Ισραήλ στην έρημο, τον ήχο των σαλπίγγων, τα παράπονα του λαού και την εξαιρετική πραότητα του Μωυσή. Το έργο του Χέιδοκ μας προσκαλεί να διαβάσουμε την Αγία Γραφή με την Εκκλησία, παρατηρώντας τόσο τα κυριολεκτικά γεγονότα όσο και τα διαρκή πνευματικά διδάγματα. Καθώς ακούμε, το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Ισραήλ ας καθοδηγήσει και τις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο και διαβάστε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 10 έως 12 των Αριθμών. Προσέξτε την οργανωμένη αναχώρηση από το Σινά, τον ήχο των σαλπίγγων, το ανήσυχο γογγυσμό του λαού και τη σιωπηλή μεσιτεία του Μωυσή. Αφήστε τις λέξεις να καθίσουν· επιτρέψτε στην αφήγηση να μιλήσει πρώτα πριν στραφείτε στο σχόλιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χάιντοκ ξεκινά περιγράφοντας τις δύο ασημένιες σάλπιγγες και τη χρήση τους για συγκέντρωση και πορεία. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χάιντοκ Δύο σάλπιγγες. Αυτές θεωρούνταν πιθανώς επαρκείς στην αρχή, αν και στις ημέρες του Ιησού υπήρχαν επτά, (Καλμέ) και στις ημέρες του Σολομώντα είκοσι χιλιάδες. (Ιώσηπος, [Αρχαιότητες;] η΄. 2.) (Τιρίνος) --- Χρησιμοποιούνταν για όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις. Ο Ιώσηπος (γ΄. 11,) λέει ότι μία ηχούσε για να συγκαλέσει τους άρχοντες και η άλλη για να συγκεντρώσει τον λαό, κάτι που δεν συμφωνεί απόλυτα με τις Γραφές. (Καλμέ) Ο Χάιντοκ αφηγείται στη συνέχεια τη δεύτερη αναχώρηση από το Σινά και τον ρόλο του Οβάβ. Η δεύτερη. Το σαμαριτικό αντίγραφο τοποθετεί εδώ όσα διαβάζουμε, Δευτερονόμιο α΄. 7, 8· και είναι βέβαιο ότι αυτά τα λόγια απευθύνθηκαν στον Μωυσή αυτή την περίσταση, αν και δεν είναι τόσο βέβαιο ότι γράφτηκαν από αυτόν σε αυτό το σημείο. (Καλμέ) --- Του μηνός Ιγιάρ. Οι Εβραίοι είχαν παραμείνει κοντά στο Σινά ένα έτος και είκοσι ημέρες. Από εκεί πήγαν στην έρημο Φαράν, στρατοπεδεύοντας πρώτα στους τάφους της επιθυμίας και στη συνέχεια στην Ασηρώθ, που πιθανώς βρίσκονταν σε εκείνη την έρημο. Ο Μωυσής αναφέρει μόνο εκείνα τα στρατοπέδια όπου συνέβη κάτι αξιομνημόνευτο. Δεν αναφέρει κανένα μεταξύ Ασιονγκαμπέρ και Καδής, αν και το μήκος της πορείας απαιτούσε πολλά, Αριθμοί ια΄. 34., και ιγ΄. 1. (Καλμέ) --- Ίσως υπολογίζει μόνο εκείνα τα σταθμά όπου ο λαός παρέμεινε για αρκετό χρόνο. Ο Χάιντοκ στρέφεται έπειτα στην κούραση του λαού και στις πρώτες εκδηλώσεις γογγυσμού. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χάιντοκ Κούραση. Το εβραϊκό απλώς, «και ο λαός ήταν σαν εκείνους που παραπονιούνται για κακό, ή που αναζητούν προφάσεις, εσωτερικά, στα αυτιά του Κυρίου». Ο άγιος Ιερώνυμος εξηγεί αυτό το κακό ως την κούραση της πορείας, που διήρκεσε τρεις ημέρες συνεχώς. (Καλμέ) --- Έτσι, κάποιοι που ήταν έτοιμοι να αρπάξουν κάθε πρόφαση, βρήκαν αφορμή να γογγύσουν και να αντιπαραβάλουν την παρούσα κουραστική ζωή τους με τις ψεύτικες απολαύσεις της Αιγύπτου. Ο λαός εκείνης της χώρας επιθυμούσε τώρα να επιστρέψει και παρέσυρε πολλούς από τους Εβραίους να ενωθούν μαζί τους, εδ. 4. (Χάιντοκ) --- Ήταν κυρίως εκείνοι που βρίσκονταν μακρύτερα από την κιβωτό, τα αποβράσματα του λαού· αν και κάποιοι ισχυρίζονται ότι το ακρότατο μέρος σημαίνει τους κυριότερους άνδρες του στρατοπέδου. Βλέπε Γένεση μη΄. 2. «Η φωτιά κατέφαγε ένα μέρος του στρατοπέδου», Εβδομήκοντα. Ο Χάιντοκ εξετάζει τέλος το παράπονο που διατυπώθηκε κατά του Μωυσή σχετικά με τη σύζυγό του. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χάιντοκ Αιθιοπίδα. Η Σεπφώρα, η σύζυγος του Μωυσή, ήταν από τη Μαδιάμ, που συνόρευε με τη χώρα Χους ή Αιθιοπία· και γι’ αυτό ονομάζεται Αιθιοπίδα· όπου σημειώνεται ότι η Αιθιοπία που αναφέρεται εδώ δεν είναι εκείνη της Αφρικής, αλλά εκείνη της Αραβίας, (Τσαλόνερ) στην ανατολική πλευρά της Ερυθράς Θάλασσας, Έξοδος β΄. 15. Η ζήλεια παρακίνησε τον Ααρών και την αδελφή του σε αυτή την περίσταση. (Καλμέ) --- Ίσως η Σεπφώρα να διεκδίκησε κάποια υπεροχή λόγω της δόξας του συζύγου της, ως μεσίτη μεταξύ του Θεού και του λαού του, και γι’ αυτό διεκδικούν την ίδια τιμή, εδ. 2. (Χάιντοκ) --- Το εβραϊκό υπαινίσσεται ότι βρήκαν πρόφαση στον γάμο του Μωυσή, ή στην εκ νέου λήψη, μιας γυναίκας διαφορετικού έθνους αντίθετα προς τον νόμο που είχε θεσπίσει, «διότι προσθέτει, είχε νυμφευθεί ή ξαναπάρει μια Αιθιοπίδα γυναίκα». Άλλοι πιστεύουν ότι την είχε αποπέμψει και ότι ο Ααρών και η Μαριάμ υπερασπίστηκαν την υπόθεσή της. «Η Μαριάμ και ο Ααρών γόγγυσαν κατά του Μωυσή, εξαιτίας της γυναίκας που είχε λάβει, η οποία ήταν τέλεια ομορφιά, επειδή είχε αποχωριστεί από την όμορφη σύζυγό του». (Ονκέλος) --- Κάποιοι είναι της γνώμης ότι αυτή η γυναίκα ήταν η Τάρβις, η κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας, την οποία νυμφεύτηκε ο Μωυσής αφού τελείωσε τους πολέμους μεταξύ αυτού και των Αιγυπτίων, πριν αποσυρθεί στη Μαδιάμ. Αλλά αυτή η αφήγηση του Ιωσήπου, (Αρχαιότητες β΄. 5,) και η εξήγηση του Ονκέλου και των Ραββίνων, φαίνεται να στερούνται οποιασδήποτε στέρεης βάσης. (Καλμέ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιδοκ στοχάζεται την πραότητα του Μωυσή και την θεία υπεράσπιση που προσφέρθηκε για λογαριασμό του. Υπερβολικά πράος. Ο Μωυσής, όντας ο πραότατος των ανθρώπων, δεν θα αγωνιζόταν για τον εαυτό του· γι' αυτό ο Θεός τον ενέπνευσε να γράψει εδώ υπέρ του: και το Άγιο Πνεύμα, του οποίου την υπαγόρευση έγραφε, τον υποχρέωσε να δηλώσει την αλήθεια, αν και ήταν τόσο προς έπαινό του. (Χάλλονερ) --- Έτσι αναφέρει τα ελαττώματά του χωρίς επιφύλαξη. (Καλμέ) --- Υπάρχουν περιπτώσεις όπου κάποιος μπορεί όχι μόνο να είναι εξουσιοδοτημένος, αλλά κατά κάποιον τρόπο αναγκασμένος να δηλώσει κάτι που μπορεί να είναι προς έπαινό του. Ο Μωυσής βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση. Η ειρήνη ολόκληρου του έθνους κινδύνευε, όταν ψευδείς υπαινιγμοί εκτοξεύονταν κατά του νομοθέτη και βασιλιά, από τους στενότερους συγγενείς του και από εκείνους που είχαν την επόμενη εξουσία μετά από αυτόν. Ο Ααρών, ο αρχιερέας, ενθάρρυνε τουλάχιστον τις παρατηρήσεις της αδελφής του, η οποία φαίνεται να ήταν η πιο υπεύθυνη, καθώς μόνο αυτή τιμωρείται με λέπρα. (Χέιδοκ) --- Κάποιοι έχουν υποψιαστεί ότι αυτός ο στίχος έχει εισαχθεί από μεταγενέστερο εμπνευσμένο συγγραφέα. (Κορνήλιος α Λαπίδη) --- Αλλά είτε ήταν είτε όχι, δεν υπάρχει λόγος να συμπεράνουμε με τον Τόμας Πέιν ότι ο Μωυσής ήταν είτε «ένας μάταιος και αλαζονικός κομπογιαννίτης και ανάξιος εμπιστοσύνης, είτε ότι τα βιβλία (που του αποδίδονται) στερούνται αυθεντίας». Διότι αν δεν έγραψε αυτόν τον στίχο, δεν έπεται ότι δεν έγραψε τίποτα από την Πεντάτευχο· και αν ο Πέιν δεν διστάζει να γράψει για τον εαυτό του: «δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να πει....σε καμία περίπτωση δεν ανταπέδωσα κακό για κακό»: και δεν επαινεί τον εαυτό του ως πολύ πράο άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα γράφει για να προκαλέσει όλη τη ζημιά που μπορεί τόσο στην εκκλησία όσο και στο κράτος, και έτσι κατά τη διάρκεια της επαναστατικής τρέλας, να εμπλέξει χιλιάδες σε καταστροφή; (Γουάτσον) (Χέιδοκ) Ο Χέιδοκ κλείνει με την τυπολογική ανάγνωση που διατηρείται από τους Πατέρες. Του απάντησε. Η δύναμη αυτής της απάντησης πρέπει να είναι πολύ προφανής. Αν ένας πατέρας είχε ερεθιστεί τόσο από την κόρη του, ώστε να δείξει την αγανάκτησή του με τον ισχυρότερο τρόπο, (βλέπε Ιώβ λ. 10· Μάρκος ιδ. 65,) εκείνη θα κρατιόταν μακριά από τα μάτια για λίγο: και μπορεί να παραπονεθεί, αν εγώ, που έχω αδικηθεί περισσότερο στο πρόσωπο του υπηρέτη μου, την αποκλείσω από την κοινωνία επτά ημέρες, αφού την έχω καλύψει με λέπρα σαν με σάλιο. (Καλμέ) --- Ο αφορισμός στην Χριστιανική Εκκλησία φέρει κάποια ομοιότητα με αυτόν τον αποκλεισμό. Η Μαριάμ δεν υποβλήθηκε σε όλες τις νομικές καθάρσεις, (Λευιτικόν λδ.) καθώς η θαυματουργική θεραπεία την απάλλαξε από αυτές. (Μενοχίος) --- Ο Ωριγένης (ομ. στ. 7,) και άλλοι Πατέρες, εξηγούν το μυστήριο αυτού του ιστορικού γεγονότος. Ο Μωυσής, παίρνοντας σύζυγο την Αιθιοπίδα, αντιπροσωπεύει τον Χριστό που καλεί τους εθνικούς, γεγονός που προκαλεί τους γογγυσμούς της συναγωγής. Η Μαριάμ δείχνει την ασχήμια της τελευταίας θρησκείας σήμερα, χωρίς κεφαλή ή θυσία. Οι έπαινοι που αποδίδονται στον Ιουδαίο νομοθέτη ανήκουν με ακόμη αυστηρότερη έννοια στον Ιησού Χριστό, τον πραότατο των ανθρώπων, πλήρως γνώστη όλων των μυστικών του Θεού και τον πιο πιστό σε όλο τον οίκο του. (Άγιος Ιερώνυμος, επ. προς Φαβ. οικία ιδ.)
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου ζωή ακούω τον ήχο της κλήσης του Θεού αλλά ακόμα αντιστέκομαι στο ταξίδι; 2. Πώς η πραότητα του Μωυσή προκαλεί την έμφυτη αυτοάμυνά μου; 3. Ποιο παράπονο ή σύγκριση πειράζομαι να εκφράσω κατά εκείνων που ο Θεός έχει τοποθετήσει πάνω μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε του ταξιδιού, οδήγησες τον Ισραήλ με σύννεφο και σάλπιγγα· οδήγησέ μας ακόμα. Όταν η κούραση γεννά παράπονο, ησύχασε τις καρδιές μας. Όταν ο φθόνος υψώνεται κατά των εκλεκτών υπηρετών σου, θύμισέ μας την πραότητα του Μωυσή και την προστασία που επεκτείνεις σε εκείνους που μιλούν για σένα. Θεράπευσε κάθε λέπρα της ψυχής που μας χωρίζει από το στρατόπεδο του λαού σου. Το ίδιο Πνεύμα που αναπαύτηκε στους εβδομήντα ας αναπαυθεί σε εμάς, ώστε να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον με αλήθεια και αγάπη. Διά του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →