← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτ 33-34 — με τον Ματθαίο Χένρι

Δευτερονόμιο 33-34Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες του στοχασμού συγκεντρωνόμαστε με τον Ματθαίο Χένρι ως αξιόπιστο οδηγό μας μέσα από τα τελευταία κεφάλαια του Δευτερονομίου. Η προσεκτική ερμηνεία του για τα τελευταία λόγια του Μωυσή μας εισάγει στην καρδιά της ευλογίας της διαθήκης και της προφητικής οράσεως. Καθώς ο άνθρωπος του Θεού ετοιμάζεται να αναχωρήσει, ο Χένρι μας βοηθά να δούμε την αιώνια αγάπη που στηρίζει το μερίδιο κάθε φυλής. Προσεγγίζουμε αυτή τη μελέτη με ευλάβεια, έτοιμοι να δεχθούμε τόσο το αρχαίο κείμενο όσο και το πιστό σχόλιο του Χένρι. Είθε αυτές οι στιγμές να βαθύνουν την εμπιστοσύνη μας στον Ένα που ευλογεί ακόμη τον λαό Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα στρεφόμαστε στις ιερές σελίδες του Δευτερονομίου 33 και 34. Ας ξεπλύνουν τα λόγια της ευλογίας του Μωυσή πάνω σας, ακολουθούμενα από την αφήγηση της αναχωρήσεώς του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις υποσχέσεις που ειπώθηκαν για κάθε φυλή να διεγείρουν το πνεύμα σας. Προσέξτε την τρυφερότητα με την οποία ο νομοθέτης αφήνει τον λαό του και την πιστότητα του Θεού που παραμένει μετά την αναχώρησή του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει περιγράφοντας τη δομή και τον σκοπό της τελευταίας ευλογίας του Μωυσή προς τις φυλές. Ο Μωυσής όμως δεν έχει τελειώσει με τα παιδιά του Ισραήλ· φαινόταν να έχει πάρει οριστικό αποχαιρετισμό τους στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, αλλά ακόμη έχει κάτι περισσότερο να πει. Τους είχε κηρύξει ένα αποχαιρετιστήριο κήρυγμα, έναν πολύ πλούσιο και παθητικό λόγο. Μετά το κήρυγμα είχε δώσει έναν ψαλμό, έναν μακρύ ψαλμό· και τώρα δεν απομένει τίποτε άλλο παρά να τους αποχαιρετήσει με ευλογία· αυτή την ευλογία την προφέρει σε αυτό το κεφάλαιο στο όνομα του Κυρίου, και έτσι τους αφήνει. Ι. Προφέρει ευλογία σε όλους για όσα ο Θεός είχε ήδη κάνει γι’ αυτούς, ιδίως δίνοντάς τους τον νόμο Του, εδ. 2-5. ΙΙ. Προφέρει ευλογία σε κάθε φυλή, που είναι ταυτόχρονα προσευχή και προφητεία για την ευτυχία τους. 1. Ρουβήν, εδ. 6. 2. Ιούδας, εδ. 7. 3. Λευί, εδ. 8-11. 4. Βενιαμίν, εδ. 12. 5. Ιωσήφ, εδ. 13-17. 6. Ζαβουλών και Ισσάχαρ, εδ. 18, 19. 7. Γαδ, εδ. 20, 21. 8. Δαν, εδ. 22. 9. Νεφθαλείμ, εδ. 23. 10. Ασήρ, εδ. 24, 25. ΙΙΙ. Προφέρει ευλογία σε όλους γενικά εξαιτίας αυτού που ο Θεός θα είναι γι’ αυτούς και θα κάνει γι’ αυτούς αν υπακούσουν, εδ. 26 κ.ε. Ο Χένρι στη συνέχεια εξηγεί τη σημασία του Μωυσή που ενεργεί τόσο ως προφήτης όσο και ως γονέας στην προφορά της ευλογίας. Ο πρώτος στίχος είναι ο τίτλος του κεφαλαίου· είναι ευλογία. Στο προηγούμενο κεφάλαιο είχε βροντοφωνήσει τους τρόμους του Κυρίου κατά του Ισραήλ για την αμαρτία τους· ήταν κεφάλαιο σαν τον κύλινδρο του Ιεζεκιήλ, γεμάτο θρήνο, πένθος και ουαί. Τώρα για να το απαλύνει, και για να μη φανεί ότι αποχωρεί με οργή, προσθέτει εδώ μια ευλογία, και αφήνει την ειρήνη του, η οποία θα κατέβαινε και θα αναπαυόταν σε όλους εκείνους ανάμεσά τους που ήταν υιοί ειρήνης. Έτσι το τελευταίο έργο του Χριστού στη γη ήταν να ευλογήσει τους μαθητές Του (Λουκάς κδ΄ 50), όπως ο Μωυσής εδώ, σε ένδειξη αποχωρισμού ως φίλοι. Ο Μωυσής τους ευλόγησε, 1. Ως προφήτης—άνθρωπος του Θεού. Σημείωσε, Είναι πολύ επιθυμητό πράγμα να έχει κανείς μερίδιο στις προσευχές εκείνων που έχουν μερίδιο στον ουρανό· είναι αμοιβή προφήτου. Σε αυτή την ευλογία ο Μωυσής όχι μόνο εκφράζει τις καλές του ευχές προς αυτόν τον λαό, αλλά με το πνεύμα της προφητείας προλέγει πράγματα που θα συμβούν γι’ αυτούς. 2. Ως γονέας προς τον Ισραήλ· γιατί έτσι είναι οι καλοί άρχοντες προς τους υπηκόους τους. Ο Ιακώβ πάνω στο κρεβάτι του θανάτου του ευλόγησε τους γιους του (Γένεση μθ΄ 1), σύμφωνα με το παράδειγμα του οποίου ο Μωυσής εδώ ευλογεί τις φυλές που κατάγονταν από αυτούς, για να δείξει ότι μολονότι είχαν προκαλέσει πολύ, η κληρονομία της ευλογίας δεν είχε αποκοπεί. Η τέλεση αυτού αμέσως πριν από τον θάνατό του όχι μόνο θα άφηνε πιο πιθανό να εντυπωθεί πάνω τους, αλλά θα ήταν ένδειξη της μεγάλης καλής θελήσεως του Μωυσή προς αυτούς, ότι επιθυμούσε την ευτυχία τους, μολονότι έπρεπε να πεθάνει και να μην τη μοιραστεί. Στη συνέχεια ο Χένρι περιγράφει πώς η ευλογία αρχίζει με μια υψηλή απεικόνιση της ένδοξης εμφανίσεως του Θεού κατά τη δόση του νόμου. Αρχίζει την ευλογία του με μια υψηλή περιγραφή των ενδόξων εμφανίσεων του Θεού προς αυτούς κατά τη δόση του νόμου, και το μεγάλο πλεονέκτημα που είχαν από αυτόν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι αργότερα στοχάζεται την ειδική προστασία που δόθηκε στη φυλή του Βενιαμίν εξαιτίας της εγγύτητάς της προς το αγιαστήριο. Εδώ είναι, Ι. Η ευλογία του Βενιαμίν, εδ. 12. Ο Βενιαμίν τίθεται δίπλα στον Λευί, επειδή ο ναός, όπου βρισκόταν το έργο των ιερέων, ήταν ακριβώς στο όριο του κλήρου αυτής της φυλής· και τίθεται πριν από τον Ιωσήφ εξαιτίας της αξιοπρέπειας της Ιερουσαλήμ (μέρος της οποίας ήταν σε αυτή τη φυλή) πάνω από τη Σαμάρεια, που ήταν στη φυλή του Εφραίμ, και επειδή ο Βενιαμίν προσκολλήθηκε στον οίκο του Δαβίδ και στον ναό του Κυρίου, όταν οι υπόλοιπες φυλές εγκατέλειψαν και τα δύο με τον Ιεροβοάμ. 1. Ο Βενιαμίν εδώ ονομάζεται ο αγαπημένος του Κυρίου, και ο πατέρας αυτής της φυλής ήταν ο αγαπημένος γιος του Ιακώβ, ο γιος της δεξιάς χειρός του. Σημείωσε, Εκείνοι είναι πράγματι ευλογημένοι που είναι αγαπημένοι του Κυρίου. Ο Σαούλ ο πρώτος βασιλιάς, και ο Παύλος ο μεγάλος απόστολος, ήταν και οι δύο από αυτή τη φυλή. 2. Εδώ του διαβεβαιώνεται η θεία προστασία· θα κατοικεί με ασφάλεια. Σημείωσε, Εκείνοι είναι ασφαλείς που ο Θεός αγαπά, Ψαλμοί Ϟα΄ 1. 3. Εδώ υπονοείται ότι ο ναός στον οποίο ο Θεός θα κατοικούσε θα οικοδομηθεί στα σύνορα αυτής της φυλής. Η Ιερουσαλήμ η αγία πόλη ήταν στον κλήρο αυτής της φυλής (Ιησούς του Ναυή ιη΄ 28)· και μολονότι η Σιών, η πόλη του Δαβίδ, υποτίθεται ότι ανήκει στον Ιούδα, εντούτοις το όρος Μωριά, πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε ο ναός, ήταν στον κλήρο του Βενιαμίν. Ο Θεός επομένως λέγεται ότι κατοικεί μεταξύ των ώμων του, επειδή ο ναός στεκόταν σε εκείνο το όρος, όπως το κεφάλι ενός ανθρώπου στους ώμους του. Και με αυτόν τον τρόπο ο Βενιαμίν ήταν καλυμμένος όλη την ημέρα υπό την προστασία του αγιαστηρίου (Ψαλμοί ρκε΄ 2), το οποίο συχνά μνημονεύεται ως τόπος καταφυγής, Ψαλμοί κζ΄ 4, 5· Νεεμίας Ϛ΄ 10. Ο Βενιαμίν, κατοικώντας δίπλα στον ναό του Θεού, κατοικούσε με ασφάλεια κοντά Του. Σημείωσε, Είναι ευτυχές πράγμα να βρίσκεται κανείς στη γειτονιά του ναού. Αυτή η θέση του Βενιαμίν, είναι πιθανό, ήταν το μόνο πράγμα που κράτησε εκείνη τη φυλή σε προσκόλληση με τον Ιούδα στους θείους θεσμούς, όταν οι άλλες δέκα φυλές αποστάτησαν. Εκείνοι έχουν πράγματι διεφθαρμένες και πονηρές καρδιές που, όσο πιο κοντά βρίσκονται στην Εκκλησία, τόσο πιο μακριά βρίσκονται από τον Θεό.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει την άποψή σου για τη γενναιοδωρία το να λαμβάνεις ευλογία από κάποιον που δεν θα μοιραστεί την εκπλήρωσή της; Με ποιους τρόπους μπορεί η εγγύτητα της παρουσίας του Θεού, όπως σημειώνεται για τον Βενιαμίν, να αλλάξει τον τρόπο που ζεις κάθε ημέρα; Πού αισθάνεσαι ότι σε προσκαλεί ο Κύριος να μιλήσεις ευλογία πάνω σε άλλους ακόμη και όταν η δική σου πορεία τελειώνει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, καθώς συλλογιζόμαστε τις ευλογίες που ο Μωυσής διακήρυξε πάνω στις φυλές Σου, σκέπασέ μας με το χέρι Σου όλη την ημέρα και χάρισέ μας το μερίδιό μας μόνο σε Σένα. Δίδαξέ μας να θησαυρίζουμε τον Λόγο Σου ως την αληθινή μας κληρονομιά και να αναπαυόμαστε ασφαλείς στην προστασία που βρίσκεται μόνο κοντά στην παρουσία Σου. Με το Πνεύμα Σου ενδυνάμωσε τα χέρια μας για κάθε καλό έργο, ώστε να ζούμε ως αγαπητοί Σου και να ευλογούμε αυτούς που έρχονται μετά από εμάς, εμπιστευόμενοι τις υποσχέσεις Σου που εκπληρώθηκαν εν Χριστώ. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →